Tibetan
གས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་རྣམས་སུན་འབྱིན་པར་འདོད་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ཀྱི། ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན། ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་སྙམ་ན། འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་པ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བའང་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་འཕགས་གཞན་གྱིས། །ཅི་དགོས་འཕགས་ པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །བླུན་པོ་ཚད་མར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་ཕྱི་འགྲེལ་དུ། མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྒྲིམ་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཞེས་སོགས་དྲངས་པས་ན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་གི་ཡུལ་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་འབྲེལ་མེད་དུའང་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་དག་ཐ་སྙད་པའི་དོན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་ལམ་བཙལ་མི་དགོས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། མིག་གི་ཤེས་པས་གཟུགས་ཤེས་ན་སྒྲ་ཉན་པ་ལ་རྣ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞེས་པ་དང་འདྲ་ལ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་ལམ་འཚོལ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཟེར་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་འདོད་པས་དེས། མི་འདོད་པ་ཅི་
Chinese
因此，我们说，没有人希望驳斥世俗的意义。第二，通过检查是否通过量成立来阻止，不能驳斥，因为承认色等并不意味着它们未通过量成立，而是通过量成立的。那么，如何解释“一切世间非量”的说法呢？这是因为，它阻止了世间人的眼等知识在胜义谛上是量，而不是阻止它们在一切事物上是量。就像《入行论释》中所说：“如此，在思考胜义谛时，只有圣者是量，而非圣者则不是。如果想要表达世间的损害，而在分别胜义谛时也承认世间的见解是量，那确实如此。如果世间是量，那么，世间人自己见到就足够了，为何还需要其他圣者？圣者的道有什么用？愚者也不可能是量。”并且在那之后的注释中说：“如果仅仅通过眼等就能确定胜义谛，那么为了理解圣者的道，努力于戒律、听闻、思考和禅修等将变得毫无意义，但事实并非如此。因此，‘一切世间非量，因此，在胜义谛的情况下，世间没有损害。’”。在《六十正理论释》中也成立了“认为它们存在，并非见到胜义谛”。因此，世尊引用了“眼、耳、鼻也不是量”等，因此，非常清楚的是，它阻止了在特殊境胜义谛上是量，而不是在其他境上不是量。如果不这样做，就会变得无关，如果说眼等知识在世俗意义上对色、声等是量，那么为了观看胜义谛，就不需要寻找圣道了，这就像如果眼睛的知识知道色，那么听声音的耳朵就变得没有意义一样。如果说为了观看色、声等而寻找圣道变得没有意义，那么这正是我们所希望的，因此，有什么不希望的呢？
English
Therefore, we say that there is no one who wishes to refute the conventional meanings. Secondly, by examining whether or not it is established by valid cognition, it is not possible to refute, because the acceptance of form, etc., does not mean that they are not established by valid cognition, but that they are established by valid cognition. So, how can the statement "All worldly things are not valid cognition" be justified? This is because it prevents the knowledge of the worldly eye, etc., from being valid cognition on the ultimate truth, but it does not prevent it from being valid cognition on all objects. As it is said in the commentary on the Engaging in the Bodhisattva's Deeds: "Thus, in thinking about the ultimate truth, only the noble ones are valid cognition, and the non-noble ones are not. If one wants to express the harm of the world, and also accepts the worldly view as valid cognition when distinguishing the ultimate truth, then that is indeed the case. If the world is valid cognition, then it is enough for the worldly people to see it themselves, why would other noble ones be needed? What is the use of the path of the noble ones? Fools cannot be valid cognition either." And in the subsequent commentary, it says: "If the ultimate truth can be determined only by the eye, etc., then in order to understand the path of the noble ones, striving for discipline, listening, thinking, and meditation, etc., will become meaningless, but that is not the case. Therefore, 'All worldly things are not valid cognition, therefore, in the case of the ultimate truth, there is no harm to the world.'" In the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning, it is also established that "thinking that they exist is not seeing the ultimate truth." Therefore, the Blessed One quoted "The eye, ear, and nose are also not valid cognition," etc., therefore, it is very clear that it prevents it from being valid cognition on the special object, the ultimate truth, but not that it is not valid cognition on other objects. If this is not done, it will become irrelevant, if it is said that the knowledge of the eye, etc., is valid cognition on form, sound, etc., in the conventional sense, then in order to see the ultimate truth, there is no need to seek the noble path, which is like saying that if the knowledge of the eye knows form, then the ear for hearing sound becomes meaningless. If it is said that seeking the noble path in order to see form, sound, etc., becomes meaningless, then that is exactly what we want, therefore, what is not wanted?