Tibetan
་པའམ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གཏན་མི་འགྲུབ་པས་དེ་དག་ལ་རིགས་པའི་བརྟག་པ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདིས་ཡང་ཡང་གསུངས་ཤིང༌། རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་རིགས་པ་དེས་མ་རྙེད་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་དག་འཇིག་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་འཇོག་པ་ལ་མི་མཁས་པ་ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་འདི་དག་དགག་པར་ནུས་ན་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ པ་འདི་དག་ལ་རིགས་པའི་བརྟག་པ་ཤིན་ཏུ་གཞུག་དགོས་པ་ཡིན་ན། དེ་འདྲ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཀག་པས་ན། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་མ་རྙེད་པའི་དོན་རིགས་པས་གནོད་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི་དབུ་མའི་ཚུལ་ལས་ཆེས་ཆེར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་མ་གཟིགས་པ་ཡིན་གྱི། དེས་སྐྱེ་འགག་སོགས་མེད་པར་གཟིགས་པ་ག་ལ་ཡིན། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་འགག་སོགས་མེད་པར་འཇལ་བ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་གཉིས་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་འགག་མ་གཟིགས་པ་དང་མེད་པར་གཟིགས་པ་གཉིས་དང༌། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་འགག་མ་རྙེད་པ་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྙེད་པ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པར་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་འདིས་ད་ལྟ་བ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་འགའ་རེ་ལའང་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་སྣང་བས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་ལ་དེ་དག་ཕྱེད་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལས་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལ་གནོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་པའི་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་པ་ལ་ དཔྱད་ནས་དེས་མ་རྙེད་པ་ན་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་ཁེགས་པར་འདོད་ན་ནི། དེས་ཕར་ལ་མི་ཁེགས་པར་མ་ཟད། དེ་ལྟར་འགོག་མཁན་ལ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཚད་མས་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་གནོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས། །ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་རྩོད་གྱིས་ཤིག་དང༌། །ཕྱི་ནས་སྟོབས་ལྡན་བདག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། ཁོ་བོ་ཅ
Chinese
由于以考察自性有无的理智无法成立，所以对这些不进行理智的考察，这位论师曾多次这样说过。进行理智的考察后，如果理智没有发现，就说那些世俗法会毁灭，是不善于安立世俗，他曾多次这样说过。如果以考察自性有无的理智能够破斥这些，那么对于色和受等世俗法，就应该非常深入地进行理智的考察。但这种情况被这位论师的论著以各种方式禁止了。因此，认为以考察自性有无的理智没有发现的意义，就是被理智损害的意义，这是大大偏离中观的宗风。同样，圣者的等持也没有见到色等的生灭，难道他会见到生灭等不存在吗？以考察自性有无的理智也没有发现生等，难道他会衡量生灭等不存在吗？因此，对于理智无法考察和被理智损害这二者，以及圣者的等持智慧没有见到生灭和见到不存在这二者，还有以考察自性有无的理智没有发现生灭和发现生灭不存在这二者，没有区分开来而执为一体，这且不说现在的人们，似乎也使以前的一些智者产生了迷惑，所以有智慧的人们应该仔细考察，并区分开这些。这样一来，我并不是认为从胜义谛的对境产生的量比世俗的识更强大，也不是认为世俗的识会损害胜义谛的对境产生的量。然而，如果有人认为仅仅以考察的理智来考察世俗的色受等，如果没有发现，就认为这些理智破斥了它们，那么，这不仅不能破斥对方，而且这样破斥的人会被世间共称的量所损害。如《入中论》中说：若时汝为世间所害，应以世间理返害世，汝与世间共诤此义，后时有力我当助汝。其释文中也说：我等
English
Since reasoning that examines whether or not there is inherent existence cannot establish them, these are not subjected to rational examination, as this teacher has repeatedly stated. After conducting rational examination, if reason does not find them, then to say that those conventionalities are destroyed is to be unskilled in establishing conventionalities, as he has often said. If reasoning that examines whether or not there is inherent existence is able to refute these, then these conventionalities such as form and feeling should be subjected to very thorough rational examination. However, such a thing is prohibited in every way in this teacher's treatises. Therefore, to consider that what is not found by reasoning that examines whether or not there is inherent existence is the meaning of being harmed by reason is to stray greatly from the tenets of the Middle Way. Similarly, the noble meditative equipoise also does not see the arising and ceasing of forms, etc. How could it see that arising and ceasing, etc., do not exist? Reasoning that examines whether or not there is inherent existence also does not find arising, etc. It does not measure that arising and ceasing, etc., do not exist. Therefore, the two of being unable to withstand rational examination and being harmed by reason, and the two of the wisdom of the noble meditative equipoise not seeing arising and ceasing and seeing that they do not exist, and the two of the discriminating awareness that examines whether or not there is inherent existence not finding arising and ceasing and finding that arising and ceasing do not exist, by grasping them as one without distinguishing them, not to mention present people, it seems to generate confusion even for some former scholars, so those with intelligence should examine carefully and distinguish these. In that way, I do not consider that conceptual cognitions are more powerful than valid cognition with the object of ultimate truth, nor do I consider that conceptual cognitions harm valid cognition with the object of ultimate truth. However, if one thinks that by examining conventional forms, feelings, etc., with reasoning that examines only that, and if it is not found by that, then those reasonings refute them, then not only does that not refute the other side, but the one who refutes in that way is harmed by valid cognition that is renowned in the world. As it says in the *Entering the Middle Way*: If the world does not harm you, you should refute this by relying on the world itself. You and the world should dispute this meaning together, and later I, who am powerful, will assist you. And in its commentary it also says: We
Tibetan
ག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཚེགས་ཆེ་བར་གནས་པར་གྱུར་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སོལ་ཞིག །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ན་ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་སྟོངས་གདབ་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་གནོད་པའང་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཤིན་ཏུ་ཚེགས་ཆེ་བར་གནས་ཞེས་པ་ནི། མིག་གི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་འཁྲུལ་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་ལ་འབད་པ་ལ་ཟེར་བས་དེ་དག་རིགས་པའི་དགག་བྱར་མི་འདོད་ཀྱི། ལམ་གོམས་པའི་དགག་བྱར་བྱེད་པའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སོལ་ཞིག་ཅེས་སོགས་ནི། དབུ་མ་པས་གཞན་དབང་རྫས་ཡོད་འགོག་ན་ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་རིགས་པས་དགག་གོ་ཞེས་མགོ་བསྒྲེ་བྱས་པ་ལ་ཁོ་བོས་གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་འགོག་ནུས་པ་ལྟར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་རིགས་པས་འགོག་ནུས་ན་ཁོ་བོས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་དེའི་ གྲོགས་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་རིགས་པས་ཁེགས་ན་ཁོ་བོ་འདི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀའ་སྤྱད་མི་དགོས་པས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པས་ན། ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་རིགས་པས་མི་ཁེགས་པར་བསྟན་ནོ། །མི་ཁེགས་པར་མ་ཟད་བཀག་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་འདྲ་བའི་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་ལ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་གནོད་པས་དེ་དག་ལས་སྟོབས་ཆེ་བའང་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བཅུག་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་བཀག་པ་ན་རིགས་པ་དེས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག །གཟུགས་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་མི་འགོག་པའི་དོན་གནག་རྫི་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རང་དགའ་བའི་ངོར་མི་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་འགོག་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། རྟོག་ལྡན་ལ་དེ་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་འགོག་མི་འགོག་ལ་དོགས་པ་ཡོད་ཀྱི། གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་ངོར་མི་འགོག་པ་ལ་དོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་འགོག་ན་དགག་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མི་འགོག་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་
Chinese
如果为了遣除世间的世俗而处于非常艰难的境地，你就遣除世间的世俗吧！如果世间不会对你造成损害，我也会对你进行驳斥。因为世间就是一种损害。因此，我们为了遣除世间的世俗而处于非常艰难的境地，指的是为了净化眼识等对境的错乱和色等对境的错乱显现，而在道上努力，这些不被认为是理性的破斥对象，而是作为修道习惯的破斥对象。你遣除世间的世俗吧等等，意思是，如果中观派否定他缘实有，我也会用理性来否定你的世俗，这是在示弱，就像我能否定他缘的自性一样。如果你能用理性来否定世俗，我也会成为你的朋友。这表明，如果理性能够驳倒，我就不需要为了遣除它而进行修道的苦行，这是我所希望的。因此，这表明世俗谛是不能被理性驳倒的。不仅不能被驳倒，而且如果进行驳斥，还会受到世间名声的损害，因此，对于那种看似理性的观点，名言识会造成损害，因此也认为它比那些更强大。因此，即使是说有自性的人，在进行理性分析后，如果否定了外境等世俗谛，理性也只是无法找到它，而不是被驳倒。有些人说，色等在名言中不被否定的意思是，在牧牛人等世间人自以为是的面前不否定，但说用对它进行分析的理性来否定是非常不合理的，因为对于有分别念的人来说，对于用对它进行分析的理性来否定或不否定是有疑惑的，但对于没有被宗派改变观念的人来说，对于不否定是没有疑惑的。并且，如果用对它进行分析的理性来否定，那么那个否定就必须在名言中进行。阿阇黎月称也清楚地说明了，用对它进行分析的理性不能否定一切生，在《四百论》的注释中说：如果完全
English
If, in order to reverse the conventional truths of the world, you find yourself in a very difficult situation, then reverse the conventional truths of the world! If the world does not harm you, then I will also refute you. For the world is indeed a harm. Therefore, when we say that we are in a very difficult situation in order to reverse the conventional truths of the world, it refers to striving on the path in order to purify the delusions of objects such as eye consciousness and the deluded appearances of objects such as form. These are not considered objects of rational refutation, but rather as objects of refutation for the habituation of the path. When you say, 'Reverse the conventional truths of the world,' etc., it means that if the Madhyamikas refute other-powered substantial existence, then I will also refute your conventional truths with reason. This is a way of showing weakness, just as I am able to refute the self-nature of other-powered existence. If you are able to refute conventional truths with reason, then I will also be your friend. This shows that if reason can refute it, then I will not need to engage in the hardships of meditating on the path in order to reverse it, which is what I desire. Therefore, it shows that conventional truths cannot be refuted by reason. Not only can they not be refuted, but if they are refuted, they will be harmed by the fame of the world. Therefore, for such seemingly rational views, conventional consciousness will cause harm, and it is therefore considered to be more powerful than those. Therefore, even those who assert inherent existence, after engaging in rational analysis, if they negate conventional truths such as external objects, reason will only be unable to find them, but not refute them. Some say that the reason why form and other things are not negated in conventional truth is that they are not negated in the presence of self-satisfied worldly people such as cowherds, but to say that they are negated by reason that analyzes them is very unreasonable, because for those with conceptual thought, there is doubt as to whether they are negated or not negated by reason that analyzes them, but for those whose minds have not been changed by philosophical systems, there is no doubt as to whether they are not negated. And if they are negated by reason that analyzes them, then that negation must be done in conventional truth. Acharya Chandrakirti also clearly stated that all births cannot be negated by reason that analyzes them, saying in the commentary on the Four Hundred: If completely