Tibetan
ས་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པའི་ཆོས་འདོད་པ་ནི་བབ་ཅོལ་ཏེ། རྩོད་ཟློག་ལས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལོག་ན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རབ་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དེས་ནི་ཆོས་གང་ལ༌ཡང་ཕུང་གསུམ་ལྡོག་པའི་གྲངས་ངེས་བཟོ༌ས་མེད་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཅིག་རྣམ་པར་བཅད་པས་ཅིག་ཤོས་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ཕུང་གསུམ་མེད་པར་འདོད་ན་ནི་ཡོད་མེད་ལའང་ཀུན་ནས་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་པར་སྣང་བས། དེ་འདོད་ན་ནི་ཡོད་པའམ་ མེད་པ་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡང་སྨྲ་བར་མི་རིགས་ཏེ། མུ་བཞི་ཀ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྩ་ཤེ་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་ཡོད་མེད་ཙམ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བར་འགྱུར་བར་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། གཞུང་སྔ་མའི་ཡོད་མེད་དུ་འཛིན་པ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་དུ་ལྟ་བ་ལ་བཤད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡོད་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་འདི་ལྟར། གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ནའང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་རྟག་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། སྔོན་གནས་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལྟར་དེ་ཕྱིས་ཞིག་པས་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཁས་བླངས་པ་ལ་རྟག་ལྟ་དང་སྔར་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཞིག་པར་འདོད་ན་མེད་ལྟར་གསུངས་ཀྱི། ཡོད་པ་ཙམ་དང་ཞིག་པ་ཙམ་ལ་མ་གསུངས་སོ། །བུད་དྷ༌པཱ་ལི་ཏ་ལས་ཀྱང༌། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་མེད་ཅེས་ ༼མ་ནོག་འདུག་༽བྱ་བ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བར་བཤད་པ་དེ་དག་ཉིད། གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྟག་ཆད་དུ་འགྲོ་ལུགས་བསྟན་པར་གསལ་བར་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ར
Chinese
认为既非此二者（有和无）的法是胡说。论式中说：“如果自性不存在被推翻，那么自性就会完全成立。”因此。此外，如果这样认为，那么对于任何法，都没有确定三句倒转数量的余地，只会产生怀疑。因为，如果对有无等其中之一进行分别，就不会完全否定另一方。如果认为在某些情况（如是与非）下没有三句，那么有无也完全相同。这种情况似乎是对中观宗典籍中所说的“非有非无”的词句产生了误解。如果这样认为，就像不能说“有”或“无”一样，也不能说“非有非无”，因为四句都是这样说的。因此，《根本慧论》中说：“说有则执为常，说无则视为断，因此智者不应安住于有无二者。”这里所说的并非仅仅是有无，而是指如果承认事物以自性成立，就会变成常断的见解。这已经明确说明了。《明句论》中说：“前论中执着有无，是就事物有无的观点来解释的。”之后又说：“又为什么认为事物和事物不存在会导致常断的观点呢？是这样的：凡是以自性存在的，就不会不存在，所以是常。以前存在现在却说没有的，那就是断。”凡是说以自性存在的，因为自性没有改变，所以永远不会不存在。如果这样，承认自性存在本身就会导致常的观点。如果承认事物在先前存在的时候具有自性，后来却坏灭了，所以说没有，就会导致断的观点。这里说的是，如果承认以自性存在，就会有常的观点，如果认为先前的自性后来坏灭了，就会有无的观点，而不是仅仅说存在或坏灭。佛护论师也说：“说有和说无是常断的观点，这些都是指凡是以自性存在的……”等等，明确地说明了常断的产生方式。总之，
English
To consider a dharma that is neither of these two (existence and non-existence) is nonsense. As it says in the refutation: "If the absence of inherent existence is overturned, then inherent existence will be completely established." Furthermore, if one holds such a view, there is no way to establish a definite number of three negations for any dharma, and only doubt will arise. This is because if one distinguishes between one of existence and non-existence, etc., one does not completely negate the other. If one believes that some things (such as yes and no) do not have three negations, then existence and non-existence will be completely the same. Such a view seems to be a misunderstanding of the words "neither existent nor non-existent" in the Madhyamaka scriptures. If one holds this view, just as one cannot say "existent" or "non-existent," one should not say "neither existent nor non-existent," because all four possibilities are stated in this way. Therefore, the Root Wisdom says: "To say 'exists' is to grasp at permanence; to say 'does not exist' is to look at annihilation. Therefore, the wise do not abide in either existence or non-existence." This does not refer to mere existence or non-existence, but rather to the view of permanence and annihilation that arises from accepting that things are established by their own nature. This has been clearly stated. The Clear Words says: "The earlier treatise's grasping at existence and non-existence is explained in terms of viewing things as existent and non-existent." And then it says: "Why does viewing things as existent and non-existent lead to the views of permanence and annihilation? It is like this: Whatever exists by its own nature is not non-existent, so it is permanent. To say that what existed before does not exist now is to lead to annihilation." Whatever is said to exist by its own nature is never non-existent because there is no change in its nature. If this is the case, accepting that it exists by its own nature leads to the view of permanence. If one accepts the nature of a thing as existing in the past and then says that it has perished and does not exist, it leads to the view of annihilation. It is said that if one accepts existence by its own nature, one will have the view of permanence, and if one thinks that the previous nature has perished, one will have the view of non-existence, but it is not merely saying existence or perishing. Buddhapalita also says: "Saying 'exists' and saying 'does not exist' are explained as views of permanence and annihilation. These are the very ones that show how permanence and annihilation arise, such as 'Whatever exists by its own nature...'" In short,