Tibetan
ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་སོགས་ལས་བཤད་དོ། །ཤིན་ཏུ་ཞུམ་པ་ནི་གློད་དྲགས་པ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་གཟེངས་མཐོ་བ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་བསྒྲིམས་དྲགས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་བསྐྱང་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དངོས། དེ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་སེམས་དགུ་ལས། དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སེམས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི། དང་པོར་གཏད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དམིགས་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །བླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི། བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཡེངས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེངས་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདོགས་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ནི་བླན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། སེམས་སྔ་མ་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་སྤོང་བ་དང་སེམས་འདི་རྣམ་གཡེང་སྤངས་ནས་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འབད་པས་འཇོག་པ་ལ་བཤད་ལ། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བར་བྱས་ ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཇོག་པ་ལ་བཤད་དེ། བློ་ལྡན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང༌། །སེམས་ནི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཉན་ས་ལས། དང་པོར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་གཡོ་བ་ལ་བཤད་དེ། དྲན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ནས་བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པའོ། །དུལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ས་ལས་ནི། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་དང་དུག་གསུམ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་གང་རུང་གིས་སེམས་གཡེངས་ན་དང་པོ་ནས་དེ་དག་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བཟུང་ནས་མཚན་མ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་སེམས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བ་ལ་བཤད་དོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་
Chinese
依靠它而获得一心不乱，被称为心的等持，在中边论释等中有说明。过于低沉是过于放松，加上“过于高昂”就是过于紧张，意思是必须在远离这二者的状态下修持。第二，依靠它而生起心住的次第有三：心住生起的次第本身；以六力成就的方式；以及它具有四种作意的方式。第一，在九心中，将心安住于此或彼，是指将心从所有外境中完全收摄，并专注于内在的所缘。如《经庄严论》所说：“心专注于所缘。”持续安住，是指最初安住的心不向外散乱，持续地安住在那个所缘上。如云：“不使彼之流散乱。”重新安住，是指如果因为遗忘而散乱到外境，认识到这一点后，再次将心系于那个所缘上。如云：“速疾了知诸散乱，复当于彼重安住。”近安住，在《修次第初篇》中解释为：认识到先前的心已散乱并加以舍弃，以及此心舍弃散乱后努力安住在那个所缘上。在《般若波罗蜜多教授》中解释为：心本来是广大的，但要一次又一次地收摄，使其变得微细，并使其越来越向上安住。与“智者应于上上，内心收摄而为之”的说法相符。在《声闻地》中说：首先将正念置于近处，使心不向外摇动，即生起正念的力量，不让遗忘向外散乱。调伏，是指思维修定之功德，而喜好修定。如云：“由见功德之故，调伏其心向于定。”《声闻地》中说：如果心被色等五境、三毒、男女之相所动摇，首先要认识到这些是过患，不让这十种相夺走心。寂静，是指视散乱为过患，平息对修定不欢喜的心。
English
Relying on that, obtaining one-pointedness of mind is called mental samadhi, which is explained in the Madhyāntavibhāga-bhāṣya and others. Being too subdued is being too lax, and adding "too elevated" means being too tense, meaning that one must cultivate while being free from these two. Second, relying on that, there are three stages of arising of mind-abiding: the actual stage of arising of mind-abiding; the way it is accomplished by the six powers; and the way it has four mental engagements. First, among the nine minds, placing the mind on this or that means completely gathering the mind from all external objects and directing it inward to the object. As stated in the Ornament of the Sūtras: "The mind is directed to the object." Continuously placing means that the mind that was initially placed does not wander elsewhere, but continuously abides on that object. As it says: "Do not let its continuity be scattered." Re-placing means that if one wanders outward due to forgetfulness, one recognizes this and again attaches the mind to that object. As it says: "Quickly realizing the distractions, one should again re-place it there." Closely placing is explained in the First Stage of Meditation as: knowing that the previous mind has wandered and abandoning it, and this mind abandoning distractions and diligently placing it on that object. In the Prajñāpāramitā Upadesha, it is explained as: the mind is naturally vast, but it should be repeatedly gathered and made subtle, and placed higher and higher. It is in accordance with the saying: "The wise should gather the mind inward, higher and higher." In the Śrāvakabhūmi, it says: first, place mindfulness nearby so that the mind does not move outward, that is, generate the power of mindfulness and do not let forgetfulness scatter outward. Taming means contemplating the qualities of samadhi and being happy with samadhi. As it says: "Then, seeing the qualities, tame the mind towards samadhi." In the Śrāvakabhūmi, it says: if the mind is disturbed by any of the five objects such as forms, the three poisons, or the signs of men and women, one should first recognize these as faults and not let these ten signs steal the mind. Pacifying means viewing distraction as a fault and pacifying the mind that is unhappy with samadhi.
Tibetan
སྟེ། རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉན་ས་ལས་ནི། འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་འདོད་པ་ལ་འདུན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སེམས་འཁྲུགས་ན། དང་པོ་ནས་དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བཟུང་ནས་རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་དེ་དག་ལ་སེམས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བ་ལ་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཉེ་བར་ ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆགས་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉན་ས་ལས་ནི། བརྗེད་ངས་སྐྱེས་ནས་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་བྱུང་ན་བྱུང་ངོ་ཅོག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བ་ལ་བཤད་དོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི། འབད་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཅས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ཉན་ས་ལས། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་བར་དུ་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། སེམས་བརྒྱད་པའི་མིང་འདོགས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིང་གིས་དོན་གོ་སླ་བར་སྣང་ངོ་། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་རིམ་ནས་གསུངས་ལ། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གོམས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་རང་དབང་ཐོབ་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཉན་སར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ལམ་ཐོབ་ཅིང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་སེམས་ རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །སེམས་དགུའི་མིང་འདོགས་དེ་དག་ནི། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཤད་དེ། ཞེས་སོགས་དྲངས་པ་ལྟར་བྱས་པའོ། །དེ་སྟོབ
Chinese
即，为了见到散乱的过患，对它不喜并加以止息。如《声闻地》中所说：如果心被欲念的分别念等分别念，以及对欲的希求的障碍等近烦恼所扰乱，首先要将它视为过患，不要让心沉溺于那些分别念和近烦恼。所谓“完全止息”，就是指将生起的贪心、不悦、昏沉和睡眠等近为止息。如云：贪心与不悦等，生起亦如是止息。如《声闻地》中所说：如果生起忘失正念，产生之前所说的分别念和近烦恼，不要接受任何生起之物，而是要舍弃它们。所谓“一心”，就是为了无勤而努力。如云：此后具禁戒者，以心而显现造作，获得自然生起。又如《声闻地》中所说：以显现造作，无有间断，持续不断地安住于三摩地的相续中，这样就是使相续成为一体。应当如是理解。第八心的命名也说是使相续成为一体，似乎名称容易理解其含义。所谓“平等安住”，是指当心变得平等时，从《修次第》中说要行舍。从《般若波罗蜜多教授》中说，习惯了使相续成为一体，就会自然而然地进入任运成就，并获得自主。也如是说：习惯于此则不造作。如《声闻地》中说“成为三摩地”。其含义也如彼中所说：通过不断地修习和串习，多次进行，获得任运成就的进入和自然而然进入的道路，没有显现造作，并且通过任运成就本身，使他的心进入无有散乱的三摩地的相续中，这样就是成为三摩地。如是明确地宣说了。这九种心的命名，如《修次第初篇》中所说：寂止的道路是从《般若波罗蜜多》等中所宣说的，等等，是按照所引用的那样做的。此为力量。
English
That is, in order to see the fault of distraction, to dislike it and pacify it. As it says in the Śrāvakabhūmi: If the mind is disturbed by the conceptual thoughts of desire, etc., and the near afflictions such as the obscuration of desire, one should first regard it as a fault and not let the mind indulge in those conceptual thoughts and near afflictions. "Completely pacifying" refers to pacifying the arising of attachment, displeasure, drowsiness, and sleep, etc. As it says: Attachment and displeasure, etc., arising, likewise pacify. As it says in the Śrāvakabhūmi: If forgetfulness arises and the previously mentioned conceptual thoughts and near afflictions arise, do not accept whatever arises, but abandon them. "One-pointed" means to strive for effortless entry. As it says: Thereafter, the one with vows and diligence, with mind manifesting activity, obtains natural arising. Also, as it says in the Śrāvakabhūmi: With manifesting activity, without interruption, continuously abiding in the continuum of samādhi, thus it is making the continuum into one. One should understand it as such. The naming of the eighth mind is also said to be making the continuum into one, and it seems that the name easily conveys its meaning. "Equally abiding" refers to when the mind becomes equal, from the Stages of Meditation it says to practice equanimity. From the Prajñāpāramitā Instruction, it says that having become accustomed to making the continuum into one, one will naturally enter into spontaneous accomplishment and obtain autonomy. It also says: Having become accustomed to this, one does not fabricate. As it says in the Śrāvakabhūmi, "Becoming samādhi." Its meaning is also as it says therein: Through constantly practicing and familiarizing, performing many times, obtaining the path of effortless entry and natural entry, without manifesting activity, and through spontaneous accomplishment itself, his mind enters into the continuum of samādhi without distraction, thus it is becoming samādhi. It is clearly proclaimed as such. These namings of the nine minds, as it says in the First Stages of Meditation: The path of śamatha is explained in the Prajñāpāramitā, etc., etc., it is done according to what is quoted. This is strength.