Tibetan
ཐོང་ཡང་དག་པར་སྒོམས་ཤིག །ཁྱོད་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་ལ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ན། གལ་ཏེ་དང་པོ་ཉིད་ནས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པ་རྣམ་པར་མི་གསལ་ཞིང་སྣང་བ་ཆུང་བར་གྱུར་ན་ཡང་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་དམིགས་པ་དེ་ལ་མོས་པ་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཉིད་ནས་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཕྱིར་ཞིང་རྒྱ་ཆེར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཐོག་མ་ནས་དམིགས་པ་གསལ་ནའང་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་ན་མི་གསལ་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་མཚན་མ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་བཟུང་བ་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། མར་མེའི་འོད་ལས་སམ་མེའི་ཕུང་པོའི་འོད་ལས་སམ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྣང་བའི་མཚན་མ་ཟུངས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྣང་བའི་མཚན་མ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ཁོ་ནར་མ་ཟད་པས་གཞན་དུ་ཡང་བྱའོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་རྒྱུག་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ནི་ཡིད་ནང་དུ་སྡུད་པའི་རྒྱུ་ཡིད་འབྱུང་ བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱ་ལ། དེས་རྒོད་པ་ཞི་མ་ཐག་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་སྔོན་རྒོད་པ་དང་རྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲན་ཞིང་བར་བར་དུ་སེམས་རྒོད་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང༌། རྒོད་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་དང༌། གཡེངས་པ་གཡེངས་པའི་མཚན་མ་ལ། །ཉེས་དམིགས་བལྟ་བས་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་དང༌། བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། རྒོད་པར་གྱུར་ན་མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒོད་པ་ཤུགས་དྲག་པའམ་རྒྱུན་རིང་བ་བྱུང་ན་རེ་ཞིག་ལ་བསྒོམ་པ་གློད་ལ་སྐྱོ་ཤས་བསྒོམ་པ་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། སེམས་འཕྲོས་རེས་ཀྱིས་བཀུག་ཅིང་འཇོག་པ་མིན་ནོ། །རྒོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཤས་མི་ཆེ་བ་ལ་ནི་འཕྲོས་པ་དེ་བཀུག་ནས་དམིགས་པ་ལ་གདགས་པར་བྱ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། རྒོད་པར་གང་ཚེ་གྱུར་པའི་ཡིད། །ཞི་གནས་ཚུལ་གྱིས་བཟློག་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། མདོ་ལས། སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ས་སྡེ་ལས་གསུངས་པས་སོ། །སྤྱི་ཙམ་ནས་སེམས་རྒོད་ན་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་སེམས་བྱིང་ན་དགའ་བའི་ཡུལ་ལ་རབ་ ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ས་ལས། དེ་ལྟར་སེམས་ནང་དུ་མངོན་པར་བསྡུས་པ་ན་དེ་ཞུམ་པར་གྱུར་པའམ་ཞུམ་པར་དོགས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ན། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་རུང་བས་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་དུས་ན་སེམས་རྒོད་པའམ་རྒོད་པར་དོགས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ནའང་། སེམས་ནང་དུ་མངོན་པར་སྡུད་པར་བྱེད་ཅིང་ཞི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་རྒོད་པ་ལ་ནི་དང་ཞིང་དགའ་བའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིང་རྒོད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། སའི་དངོས་གཞི་ལས། བྱིང་བའི་མཚན་མ་གང་ཞེ༌ན། དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྲུངས་པ་དང་ཁ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་མ་ཟིན་པ་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་དང༌། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་དང་གཉིད་ཆེ་བ་དང་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དང་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པའི་འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པ་དང་ཞི་གནས་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་བྱང་བར་མ་བྱས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་སེམས་མུན་པ་ལྟ་བུར་འདུག་པ་དང་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པར་མི་དགའ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིང་བའི་མཚན་མ་ནི་འདིར་བྱིང་བའི་རྒྱུ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་ པ་ཞེས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྒོད་པའི་མཚན་མ་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྲུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའི་ཚུལ་ཅན་དང་སེམས་སྐྱོ་བ་མེད་པ་དང་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བརྩོན་པ་ལ་མ་གོམས་པ་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་བྱང་བར་མ་བྱས་པའི་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྒོམས་པ་དང༌། ཉེ་དུ་ལ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྒོད་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒོད་པའི་མཚན་མ་ནི་རྒོད་པའི་རྒྱུའོ། །ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་འཛི
Chinese
请正确地禅修！当你像这样在止观的道路上禅修显现的觉受时，如果一开始对所缘的信解不清晰，显现微小，也要通过串习禅修的因和缘，使对所缘的信解变得清晰，显现变得广大。如果一开始就变得清晰，显现广大，那么之后会更加清晰，显现更加广大。因此，即使一开始所缘清晰也要禅修，更何况不清晰呢。至于应该如何取显现的相，也是在其中说到：从灯的光芒，或从火堆的光芒，或从太阳的坛城中，取显现的相！如是说。禅修显现的相，不仅在入定的时间，在其他时候也要做。掉举是从贪著的角度，心向色、声等境流动，对此，应该忆念能将心收摄回来的因——厌离之事物。这样，一旦掉举平息，就将心安住在之前的所缘上。《修次第初篇》中说：当忆念先前掉举和嬉戏等，并且间或看到心掉举时，就应忆念能生起厌离的不稳定等事物，以此平息掉举。之后，也要努力使心无有造作地安住在那个所缘上。又，《中观心要》中也说：掉举，以忆念无常等，而令平息。又，散乱，以观察散乱之相的过患而收摄。又，《学集论》中也说：如果变得掉举，就应忆念无常，从而彻底平息。因此，如果掉举强烈或持续时间长，就暂时放下禅修，修习厌离心是关键，而不是一次又一次地收摄和安住心。对于不太强烈的掉举，应该收摄散乱的心，安住在所缘上。《般若波罗蜜多摄颂》中说：当心变得掉举时，应以止住的方式令其返回。又，经中说：善安住心！
English
Meditate correctly! When you meditate on the appearance of perception on the path of calm abiding and insight in this way, even if the faith in the object is not clear from the beginning and the appearance is small, the cause and condition of becoming accustomed to meditation will make the faith in that object clear and the appearance great. If it is clear and the appearance is great from the beginning, then it will become even clearer and the appearance even greater. Therefore, even if the object is clear from the beginning, one should meditate, let alone if it is not clear. As for what kind of appearance should be taken, it is also said therein: Take the appearance of light from the light of a lamp, or from the light of a fire, or from the mandala of the sun! As it is said. Meditating on the appearance of perception should be done not only during the time of samadhi, but also at other times. Agitation is when the mind flows towards objects such as form and sound from the perspective of attachment. For this, one should bring to mind the object of aversion, which is the cause of gathering the mind inward. In this way, as soon as agitation subsides, the mind is placed evenly on the previous object. The first stage of the Stages of Meditation says: When one remembers previous agitation and playfulness, and sees the mind agitated from time to time, one should pacify the agitation by bringing to mind impermanence and other things that cause aversion. Then, one should also strive to let the mind enter that object without any effort. Also, the Essence of Madhyamaka says: Agitation, pacify by bringing to mind impermanence and so on. Also, distraction, gather by looking at the faults of the sign of distraction. Also, the Compendium of Trainings says: If one becomes agitated, one should thoroughly pacify it by bringing to mind impermanence. Therefore, if the agitation is strong or lasts for a long time, it is important to temporarily let go of meditation and cultivate renunciation, rather than repeatedly gathering and settling the mind. For agitation that is not so strong, one should gather the distracted mind and place it on the object. The Condensed Perfection of Wisdom says: When the mind becomes agitated, it should be turned back by the method of calm abiding. Also, the Sutra says: Settle the mind well!
Chinese
如是所说，对治掉举在《地品》中已述。总的来说，如果心掉举，就应专注于所缘；如果心沉没，就应专注于喜乐之境。如《声闻地》所说：“如是心于内明了摄持时，见其已变得萎靡或疑其将萎靡之时，以任何增盛之相或间隔之相，而令其增盛且令其欢喜，此乃令心增盛。如何令其安住耶？于增盛之时，见心掉举或疑其将掉举之时，亦应令心于内明了摄持，且令其安住于止住。”如是说。对于心掉举，不应作意令人喜悦之境，因为那是向外散乱之因。识别沉没和掉举生起之因是：如《地之自性》所说：“何为沉没之相？谓不守护根门，不知饮食之量，于夜之上分及夜之下分不勤于不睡眠之行，不住于正知，行愚痴行，睡眠过多，不知方便，具有懈怠之欲、精进、心、伺察及于止住串习，未令止住完全清净而作意止住之一分，心如黑暗般沉寂，不喜专注于所缘。”如是说。沉没之相，在此应理解为沉没之因。其中“具有懈怠”是指与精进、心、伺察三者相结合。又，彼经中说：“何为掉举之相？如前，不守护根门等四者，及行于贪欲，具有未近寂静之相，心无厌倦，不知方便，如前，具有过于增盛之欲等，不串习精进，未令增盛清净而修习其一分，以亲友之寻思等任何与掉举相应之法而令心散乱。”如是说。掉举之相即是掉举之因。过于增盛之
English
As stated, the antidote to agitation is described in the "Grounds" section. Generally speaking, if the mind is agitated, one should focus intently on the object of meditation; if the mind is sinking, one should focus intently on a joyful object. As stated in the "Hearer's Ground": "When the mind is thus clearly gathered inward, and one sees that it has become萎靡 or suspects that it will become 萎靡, then, with any sign of increase or any intervening sign, one should cause it to increase and cause it to rejoice. This is causing the mind to increase. How does one cause it to abide? At the time of increase, when one sees that the mind is agitated or suspects that it will be agitated, one should also cause the mind to be clearly gathered inward, and cause it to abide in quiescence." Thus it is said. For an agitated mind, one should not attend to a joyful object, for that is a cause of outward distraction. Identifying the causes of sinking and agitation: As stated in the "Essence of the Ground": "What is the sign of sinking? It is not guarding the sense doors, not knowing the measure of food, not striving in the practice of not sleeping during the upper and lower parts of the night, not abiding in mindfulness, engaging in foolish conduct, excessive sleep, not knowing the means, having desire, diligence, mind, investigation, and familiarity with quiescence accompanied by laziness, attending to one aspect of quiescence without having completely purified quiescence, the mind being like darkness, and not liking to focus on the object of meditation." Thus it is said. The sign of sinking here should be understood as the cause of sinking. Among them, "having laziness" also applies to diligence, mind, and investigation. Also, in that same text it says: "What is the sign of agitation? As before, the four, such as not guarding the sense doors, and engaging in desire, having a nature of not being nearly pacified, the mind not being weary, not knowing the means, as before, having desire, etc., accompanied by excessive increase, not being familiar with diligence, cultivating one aspect of it without having purified increase, and the mind being distracted by any dharma that is in accordance with agitation, such as thoughts of relatives." Thus it is said. The sign of agitation is the cause of agitation. Excessive increase