Tibetan
ཟུང་གི་ཚིག་གིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དང་པོ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་ཞི་གནས་རྙེད་ནས་ཕྱིས་ནི་མང་པོ་ལ་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁུགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མང་དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོག་མར་སེམས་གང་ལ་འཛིན་པའི་དམིགས་རྟེན་རྙེད་པའི་ཚད་ནི། དབུ་དང་ཕྱག་གཉིས་དང་སྐུའི་ཁོག་གཞན་དང་ཞབས་གཉིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལན་འགའ་ཟུང་གསལ་གདབ་ལ༌དེའི་མཐར་ སྐུའི་སྤྱི༌ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན་ཡིད་ངོར་ཡན་ལག་རགས་པ་རྣམས་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་ཞིག་འཆར་ཐུབ་པ་བྱུང་ན་འོད་དང་བཅས་པའི་གསལ་པོ་མ་བྱུང་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ནས་དེ་ལ་སེམས་བཟུང་དགོས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ལྟར། དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ནས་སེམས་མི་འཛིན་པར་དེ་ལས་ཀྱང་གསལ་བ་ཞིག་འདོད་ནས་ཡང་ཡང་གསལ་བཏབ་ན་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་གསལ་དུ་འགྲོ་ཡང་སེམས་གནས་ཆའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་རྙེད་པར་མ་ཟད་རྙེད་པའི་གེགས་སུ་འགྱུར་ལ། དམིགས་པ་ཆེར་མི་གསལ་ཡང་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་གྱི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་བཟུང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་དུ་རྙེད་ཅིང༌། དེ་ནས་གསལ་བ་ལ་བོགས་བཏོན་པས་གསལ་ཆ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེའི་གདམས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །དམིགས་རྟེན་འཆར་ལུགས་ལ་མུ་བཞི་ཚན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་སྣང་མོད་ཀྱང་། གང་ཟག་གི་རིགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་འཆར་དཀའ་སླ་དང་། ཤར་བ་ལ་ཡང་གསལ་མི་གསལ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱང་བརྟན་མི་བརྟན་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་སྣང་བས་ངེས་པ་མེད་དོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ན་ལྷའི་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་ཐབས་དུ་མ་ནས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་བྱ་དགོས་ཀྱི། འདིར་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཆེས་འཆར་བར་དཀའ་ན་སྔར་བསྟན་པའི་དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ལ་བྱས་ ནས་སེམས་བཟུང་བས་ཆོག་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་པ་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒྲུབ་ན་ནི་དེའི་རྣམ་པ་མ་ཤར་ཡང་སེམས་བཟུང་ན་འདོད་དོན་མི་འགྲུབ་པས་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྟེང་དུ་སེམས་བཟུང་དགོས་ལ། དེ་ཡང་བྱུང་ཚད་ཀྱིས་སྐུའི་སྤྱི་ལ་བཟུང་ཞིང་སྐུ་དེའི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་ཆེས་གསལ་བར་སྣང་ན་དེ་ལ་བཟུང༌། དེ་མི་གསལ་བར་སོང་ན་ཡང་སྤྱི་ལ་བཟུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སེར་པོ་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་དམར་པོ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཁ་དོག་མ་ངེས་པ་དང༌། བཞུགས་པའི་དབྱིབས་ཅན་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་བཞེངས་པའི་དབྱིབས་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་མ་ངེས་པ་དང༌། གཅིག་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ལ་གཉིས་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་གྲངས་མ་ངེས་པ་དང༌། ཆེ་བ་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་བྱུང་ན། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་དུ་ཡེ་མི་རུང་བས་རྩ་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ་དང༌། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསལ་བ་དང༌། ཐུན་གྱི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་གསལ་ཆའི་ངར་དང་ལྡན་པ་དང་། དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །བདེ་བ་བསྣན་ནས་གསུམ་དུ་བྱེད་ལ། གཞན་དག །དྭངས་པ་ཡང་བསྣན་ནས་བཞིར་བྱེད་ཀྱང་དྭངས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང་པོར་འདུས་པས་ཟུར་དུ་སྨོས་མི་དགོས་ལ། ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དགའ་བདེ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འབྱུང་ཡང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་ཞིང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ལུས་བདེ་དང་སེམས་བདེ་གང་དང་ཡང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་བས་འདིར་མ་བགྲངས་སོ། །གསལ་ཆའི་ངར་ཆེ་བ་ཡང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགའ་ཞིག་ལ་མེད་ཀྱང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གཟུགས་མེད་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་སེམས་དབང་ཐོབ་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གསལ་ཆའི་ངར་ཐོན་པ་ལ་ནི་བྱིང་བས་བར་དུ་གཅོད་ལ། རྩེ་གཅིག་པའི་མི་རྟོག་པ་ལ་ནི་རྒོད་པས་བར་དུ་གཅོད་པས། བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣ
Chinese
以双（数）之语宣说。因此，首先专注于一个对境而获得寂止，之后也可以专注于多个对境。如《修次第初篇》所说：“当令作意稳固之时，唯有专注于蕴和界等之差别而广大之。”如《解深密经》等中也说：“瑜伽士们以专注于十八空性等之差别而宣说了许多对境之相。”如是说。因此，最初获得心所执持之对境的标准是：头部、双手、身体的其他部分、双脚依次多次清晰观想，之后，观想整体身形时，如果在意念中能够显现一半左右的粗大肢体，即使没有出现带光明的清晰，也以此为满足，并于此执持心。其理由如下：如果以此为满足而不执持心，而是想要比这更清晰而反复清晰观想，那么对境会稍微清晰一些，但不仅无法获得心安住的等持，反而会成为获得等持的障碍。即使对境不太清晰，但如果执持于那一半左右的对境，则能迅速获得等持，之后，通过提升清晰度，清晰的部分就能轻易成就。这是从导师益西德的教言中出现的，显得非常重要。关于对境显现的方式，似乎有四句两组的分类，但由于不同根器的人显现的方式有难有易，显现出来也有清晰与不清晰之分，而且这两种情况也有稳定与不稳定等多种情况，因此没有定论。如果是修持密咒的本尊瑜伽之时，必须清晰地观想本尊的形象，因此在未显现之前，必须通过多种方法来生起它。但在这里，如果本尊的形象非常难以显现，那么执持先前所示的任何一个对境即可，因为获得寂止的等持是主要目的。在这里，如果也专注于本尊身像进行修持，那么即使没有显现其形象而执持心，也无法成就所愿，所以形象显现
English
It is said with dual words. Therefore, first, focusing on one object and attaining tranquility, later one can also focus on many objects. As stated in the "First Stage of Meditation": "When the mind is made to be firmly held, then only focus on the distinctions of the aggregates and elements, etc., and expand on them." As it is also said in the "Exegesis of the Intention" and others: "The yogis have taught many aspects of focusing on the distinctions of focusing on the eighteen emptinesses, etc." Thus it is said. Therefore, the standard for initially obtaining the object on which the mind is held is: Clearly visualize the head, two hands, other parts of the body, and two feet in sequence several times, and then, when visualizing the overall body, if about half of the gross limbs can appear in the mind, even if a clear appearance with light does not occur, be content with just that much and hold the mind on it. The reason for this is as follows: If you are content with just that much and do not hold the mind, but want something clearer than that and repeatedly clarify, then the object will become slightly clearer, but not only will you not be able to attain the samadhi of mental stability, but it will also become an obstacle to attaining it. Even if the object is not very clear, if you hold the mind on that half-clear object, you will quickly attain samadhi, and then, by improving the clarity, the clear part will be easily accomplished. This comes from the instructions of Master Yeshe De, and it seems very important. Regarding the way objects appear, there seems to be a classification of four sentences in two groups, but since the way things appear varies from person to person, with some being easy and some being difficult, and even when they appear, some are clear and some are not, and these two situations also have various degrees of stability and instability, there is no certainty. If it is the time to practice the deity yoga of secret mantra, it is necessary to clearly visualize the form of the deity, so until it appears, one must use various methods to generate it. But here, if the form of the deity is very difficult to appear, then holding onto any one of the objects previously shown is sufficient, because the main purpose is to attain the samadhi of tranquility. Here too, if you focus on the deity's body and practice, then even if its form does not appear and you hold the mind, you will not achieve your desired goal, so the form appearing
Chinese
应当将心专注于像上。并且，根据显现的程度，专注于整体的像，如果像的某些部分显得非常清晰，就专注于那些部分。如果那些部分变得不清晰，仍然专注于整体。那时，如果想要观修黄色，却出现红色等不确定的颜色；想要观修坐姿，却出现站姿等不确定的形状；想要观修一个，却出现两个等不确定的数量；想要观修大的，却出现非常小的等不确定的大小，那么绝对不能跟随那些现象，必须将注意力集中在根本的目标上。第二，关于如何将心投入于此，有三点：确立无过失的方式，排除有过失的方式，以及展示一座的时量。第一点是：此处所要修习的等持具有两种特点：像这样，心具有非常清晰的明分力量，并且具有专注于目标的 无分别的住分。有些人加上乐受，成为三种。另一些人也加上澄明，成为四种，但澄明包含在第一个特点中，所以不需要单独说明。具有感受寂静状态的喜乐，虽然在此处所要修习的等持的果位上会出现，但不与初禅近分的等持相应，而且也不与作为三乘功德修习所依的殊胜的四禅等持相应，因为不与身乐和心乐中的任何一个相应，所以此处没有列举。虽然有些无色界所摄的等持没有大的明分力量，但如《经庄严论》中所说：“舍弃无色之禅定。”像这样，除了少数获得自在的菩萨之外，其余的菩萨都依靠禅定所摄的等持来修习功德，因此说明明分的特点没有过失。像那样显现明分力量，会被昏沉所阻碍；而专注于一境的无分别，会被掉举所阻碍。因此，昏沉和掉举是等持的敌人。
English
One should focus the mind on the image. Moreover, according to the degree of appearance, focus on the image as a whole, and if some parts of the image appear very clear, focus on those parts. If those parts become unclear, still focus on the whole. At that time, if one wants to meditate on yellow, but red appears, such as uncertain colors; if one wants to meditate on a sitting posture, but a standing posture appears, such as uncertain shapes; if one wants to meditate on one, but two appear, such as uncertain numbers; if one wants to meditate on large, but very small appears, such as uncertain sizes, then one must never follow those phenomena, and must focus on the fundamental object of focus. Second, regarding how to apply the mind to this, there are three points: establishing the faultless way, eliminating the faulty way, and showing the measure of a session. The first is: the samadhi to be cultivated here has two special characteristics: like this, the mind has the power of very clear luminosity, and has the aspect of abiding in non-conceptuality, which is focused on the object. Some add bliss to this, making it three. Others also add clarity, making it four, but clarity is included in the first characteristic, so it does not need to be mentioned separately. Joy and bliss, which have the aspect of feeling tranquil, although they appear in the result of the samadhi to be cultivated here, they do not correspond to the samadhi included in the preparatory stage of the first dhyana, and they also do not correspond to the samadhi of the fourth dhyana, which is said to be the supreme basis for cultivating the qualities of the three vehicles, because it does not correspond to either physical or mental bliss, so it is not listed here. Although some samadhis included in the formless realm do not have great power of luminosity, as it is said in the Ornament of the Sutras: "Abandoning the formless samadhi." Like this, except for a few bodhisattvas who have attained mastery, the rest of the bodhisattvas rely on the samadhi included in the realm of dhyana to cultivate qualities, so there is no fault in explaining the characteristics of luminosity. The appearance of such power of luminosity is obstructed by dullness; and the non-conceptuality of focusing on one point is obstructed by excitement. Therefore, dullness and excitement are enemies of samadhi.