Tibetan
ས་ཏེ་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་དང་གསུང་ལ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་མང་པོ་ཞིག་བཤད་དེ། ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་དྲངས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྐུ་དེ་རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་བརྟན་ན་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་གསོག་པའི་ཞིང་དང་བཤགས་བསྡམ་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང༌། སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་དྲངས་པ་ལྟར་འཆི་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་མི་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་མང་པོ་སྣང་སྟེ། འདིའི་ཕན་ཡོན་དང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱ་ཚུལ་རྒྱས་པར་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ན་ཆེས་གསལ་བར་བཞུགས་པས། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ངེས་པར་དེར་ཤེས་པར་བྱ་ཡི། འདིར་ནི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་འགྲུབ་ལ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་ཡང་ཞར་ལ་འཐོབ་པའི་དམིགས་རྟེན་འཚོལ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་དམིགས་པའི་རྟེན་བྱེད་ཅེ་ན། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་ མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཡང་གསེར་བཙོ་མའི་མདོག་བཞིན་དུ་སེར་ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ། འཁོར་གྱི་ནང་ན་བཞུགས་ཤིང་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མདུན་ན་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པའི་རྟེན་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསར་དུ་བློས་བསྐྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བཞུགས་པ་གསལ་འདེབས་པ་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ནི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱད་ཆེ་ཞིང་། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་སྐབས་དང་ཡང་མཐུན་པས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་གསལ་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་བྱའོ། །སྔོན་དུ་སེམས་གང་ལ་འཛིན་པའི་གཞི་དམིགས་རྟེན་ཚོལ་བ་ན་བྲིས་སྐུ་དང་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པའི་སྟོན་པའི་སྐུ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཞིག་བཙལ་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ་ཞིང་དེའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་ལ་གོམས་སུ་གཞུག །ཡང་ ན་བླ་མས་ལེགས་པར་བརྡའ་སྤྲད་པ་ཐོས་པའི་དོན་བསམ་ཞིང་ཡིད་ངོར་འཆར་དུ་གཞུག་ལ་དམིགས་རྟེན་བཙལ་བར་བྱའོ། །དམིགས་རྟེན་ཡང་བྲིས་སྐུ་དང་ལུགས་མ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་ལ་བསླབ་བོ། །ཁ་ཅིག་སྐུ་གཟུགས་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་མིག་གིས་བལྟས་ནས་ཧར་སྒོམ་བྱེད་པ། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བཀག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་མི་བསྒྲུབ་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་དངོས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སེམས་བཟུང་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དམིགས་ཡུལ་དངོས་ཀྱི་དོན་སྤྱིའམ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་དམིགས་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུའི་ཆ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ཀྱང་དང་པོར་རགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བརྟན་པ་ན་ཕྱིས་ཕྲ་བ་ལ་དམིགས་དགོས་པར་ཕྱོགས་གཞན་ནས་གསུངས་ཤིང་། མྱོང་བ་ལའང་རགས་པ་ཤིན་ཏུ་འཆར་སླ་བས་སྐུའི་རགས་རིམ་ནས་དམིགས་རྟེན་བྱ་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་གལ་ཆེ་བ་ནི། འཆད་པ་ལྟར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདོད་འདྲ་ཞིག་མ་གྲུབ་བར་དུ་དམིགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་མང་པོ་ལ་སྤོས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དམིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ལ་འཕོས་ཀྱིན༌ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཚད་ལྡན་ས་སྡེ་དང་སྒོམ་རིམ་གསུམ་ ལ་སོགས་པར་ཐོག་མར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་གཅིག་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བཤད་ཀྱི༌དམིགས་པ་མང་པོ་ལ་སྤོ་བར་མ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཔའ་བོས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟན་ཚུལ་དུ། །ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པར་བྱ། །དམིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་པ་ལས། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་འཁྲུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ལ། ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང༌། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཡིད་ནི་དགེ་ལ་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་གཅིག་དག་ལ་ཞེས་གསུངས་པའི་ངེས་བ
Chinese
即是专注于身和专注于语。这样说了许多。在《道灯论》的注释中也引用了它。其中，对佛的身生起心念，因为忆念佛陀，所以产生无量的功德。如果身形清晰而稳固，那么顶礼、供养和祈愿等，是积聚资粮的田地，忏悔和遮止等，是清净业障的田地，在观想上差别极大。如前引《三摩地王经》所说，临终时忆念佛陀不会退失等功德，以及修持密咒道时，对本尊瑜伽有极大的差别等，显现出许多必要。关于此处的利益和忆念佛陀的方式，在现在佛陀现前安住的三摩地经中最为清楚地记载着。如《修次三编》中所说，必须在那里了解。这里因为担心文字繁多而没有写。因此，寻找既能成就三摩地，又能顺便获得其他特殊利益的所缘境，是善巧方便。那么，以何种如来的身作为专注的所依呢？《修次三编》中说：对此，瑜伽士首先应当将心安住在如何见到和听到如来的身形上，从而修习止观。如来的身形也像纯金的颜色一样，是黄色的，以妙相和好庄严，安住在眷属之中，并以各种方法成办有情的事业，应当经常忆念。由此生起对他的功德的渴望，平息沉没和掉举等。应当禅修，直到像他安住在面前一样清晰地显现。这样说了。《三摩地王经》中也说：以如黄金颜色的身，世间怙主处处皆庄严，谁的心专注于此，彼菩萨即名等持。应当以如是之身作为专注的所依。其中，新造作的和显明自然安住的两种，后者在生起信心上差别极大，共同乘的。
English
That is, focusing on the body and focusing on speech. Many such things have been said. It is also quoted in the commentary on the Lamp for the Path. Among them, to hold the mind on the body of the Buddha, because it is remembering the Buddha, generates limitless merit. If the body is clear and stable, then prostrations, offerings, and prayers, etc., are fields for accumulating merit, and confession and restraint, etc., are fields for purifying obscurations, there is a great difference in focusing on them. As quoted earlier from the Samadhiraja Sutra, the merits of not degenerating from remembering the Buddha at the time of death, and the great difference in deity yoga when practicing the secret mantra path, etc., show many necessities. Regarding the benefits of this and the way to remember the Buddha, it is most clearly recorded in the Samadhi Sutra where the Buddha is now present. As stated in the Third Series of Meditation Stages, it must be understood there. Here, I have not written it because I am afraid of too many words. Therefore, finding an object of focus that can both accomplish samadhi and incidentally obtain other special benefits is skillful means. Then, what kind of Tathagata's body should be used as the basis for focus? The Third Series of Meditation Stages says: On this, the yogi should first settle the mind on how he sees and hears the body of the Tathagata, and thereby practice calm abiding. The body of the Tathagata is also yellow like the color of pure gold, adorned with excellent marks and signs, dwelling among the retinue, and constantly remembering that he accomplishes the deeds of sentient beings by various means. By this, generate desire for his qualities, and pacify sinking and agitation, etc. One should meditate until it appears as clearly as if he were dwelling in front of him. Thus it is said. The Samadhiraja Sutra also says: With a body like the color of gold, the protector of the world is always adorned everywhere, whoever's mind focuses on this, that bodhisattva is called equipoise. One should use such a body as the basis for focus. Among them, the two types of newly created and naturally abiding, the latter has a great difference in generating faith, the common vehicle of.
Chinese
也正相符，應當以自性成就的方式來闡明。首先，在尋找心所緣的所依對象時，應尋找一尊繪畫或鑄造等非常精美的本師佛像，反覆觀看，抓住其特徵，使其習慣於在心中顯現。或者，應當思維上師所善巧開示的意義，使其在心中顯現，並尋找所依對象。所依對象也不應是繪畫或鑄造等的形象，而應學習使其顯現為真實佛陀的形象。有些人將佛像置於面前，用眼睛觀看而進行「哈爾」式禪修，這被學士益西德禁止，非常正確，因為禪定是修持意根的識，而不是修持眼識。因此，禪定的真實對象是意識的真實境，所以必須將心安住於此。如前所述，必須緣於所緣對象的真實意義總體或影像的顯現。身體的粗細兩個部分，也從其他方面說，首先緣於粗大的部分，在此穩固後，之後必須緣於細微的部分。從經驗上來說，粗大的部分非常容易顯現，因此必須從身體的粗略次第開始作為所緣。特別重要的是，在尚未成就如所說的相似禪定之前，絕不能轉移到許多不同種類的對象上進行禪定。如果轉移到許多不同的對象上修習禪定，將會成為成就止觀的巨大障礙。因此，在修習禪定的合格論典《聲聞地事》和《修次三篇》等中，都說最初修習禪定時，應當只專注於一個對象，而沒有說要轉移到許多對象上。聖者帕沃也清楚地說道：「於一所緣穩固時，意之思維當穩固，由多所緣轉移故，意為煩惱所擾亂。」這是他在修習靜慮時所說的。在《菩提道燈論》中也說：「於任何一所緣上，意當安住於善法。」說到「一」的
English
It also corresponds, and it should be clarified in the manner of being naturally accomplished. First, when seeking a basis, an object of focus, on which to hold the mind, one should seek a very fine image of the Teacher, such as a painted or cast statue, and look at it again and again, grasping its characteristics and accustoming oneself to its appearance in the mind. Alternatively, one should contemplate the meaning of what one has heard well explained by the lama, and let it appear in the mind, and seek an object of focus. The object of focus should not be in the form of a painted or cast statue, but one should train to make it appear as the form of the actual Buddha. Some people place a statue in front of them and meditate by staring at it with their eyes. This is forbidden by the teacher Yeshe De, which is very good, because samadhi is cultivated by the consciousness of the mind faculty, not by the consciousness of the eye. Therefore, the actual object of samadhi is the actual object of the consciousness of the mind, so one must hold the mind on that. As explained earlier, one must focus on the general meaning or the appearance of the image of the actual object of focus. Regarding the gross and subtle parts of the body, it is said elsewhere that one should first focus on the gross part, and when it is stable, one should later focus on the subtle part. From experience, the gross part is very easy to appear, so one should make the object of focus from the gross order of the body. What is especially important is that until one has achieved a samadhi that is similar to what is described, it is not permissible to move to many different kinds of objects and meditate. If one meditates on samadhi by moving to many different objects, it will become a great obstacle to the accomplishment of calm abiding. Therefore, in the authoritative texts on the cultivation of samadhi, such as the Sravakabhumi and the three stages of meditation, it is said that when one first cultivates samadhi, one should only focus on one object, and it is not said that one should move to many objects. The noble Pawa also clearly said, "When stability is on one object, the mind's thought should be stable. Because of moving through many objects, the mind becomes disturbed by afflictions." This is what he said in the context of cultivating dhyana. In the Lamp for the Path, it is also said, "On any one object, the mind should be placed on virtue." Saying "one" is the certainty of