Tibetan
ན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་ཉམས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དང་ས་བོན་རྩད་ནས་སྤོང་བ་སྟེ། དང་པོའི་དམིགས་པ་ནི། འདོད་པའི་ས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ས་འོག་མའི་རགས་པ་དང་གོང་མའི་ཞི་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་པའི་དམིགས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །འདི་དག་ཀྱང་ ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་མི་དཔྱོད་པར་ཡུལ་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངེས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་པའོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་དམིགས་པ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་དང་འབབ་པ་དང་བབ་པའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་དམིགས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སེམས་འཇོག་པའོ། །ཕུང་པོ་སོགས་ལ་འཇོག་ཚུལ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུ་ལུགས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་དེ་དག་གི་ནང་དུ་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཟིན་པ་དང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་འཛིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་གོམས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྡུད་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནའང་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཕྲོ་བར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་སྡུད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མན་ངག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འདུ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེར་བསྡུས་ཟིན་པ་དང་སེམས་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི། འཆད་པ་ལྟར་ཆགས་སོགས་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ལྡོག་སླ་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པར་སླ་བས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། མཁས་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་དེ་དག་ ལས་མ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི། ཉོན་མོངས་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ནི། དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་དག་ལས་ཟུར་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་པས། གང་དག་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་སོགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་
Chinese
清净烦恼的方法是：仅仅使烦恼的种子衰弱，以及从根本上断除种子。第一种目标的所缘是：从欲界到无所有处之间的下界粗重和上界寂静。第二种目标的所缘是：四谛的无常等十六种行相。这些也 在修习止观时，不作分别念，只是在这些对境的显现上，以任何一种方式使心专注。在《修次中篇》中讲了三种所缘：将十二部经典全部归纳为趋向、流入和安住于真如，并将心安住于此；以及将诸法归纳为蕴等，并以此为所缘；以及将心安住于所见所闻的佛像上。安住于蕴等的方法是：首先要知道一切有为法都可归纳为五蕴，然后将它们依次归纳到五蕴中，并以此为所缘而专注。就像习惯于分别时会生起分别慧一样，如果习惯于归纳，也能生起不散乱于其他对境，而将心专注于所缘的等持。这是《阿毗达磨》的口诀。同样，要知道一切法都可归纳为界和处，并将它们归纳于此而专注。其中，对治行相清净的所缘是：如前所说，对于特别串习贪等的人来说，贪等容易止息，并且容易依此获得等持，因此是特殊的所缘。智者的所缘是：这些法 可以遮止与这些法不同的补特伽罗的我，因此与生起证悟无我的胜观相顺应，所以是非常好的止观所缘。清净烦恼的所缘是：因为是对治一切烦恼的对治品，所以意义重大。周遍的所缘是：并不在之前的所缘之外。因此，必须依靠具有特殊利益的止观所缘来成就等持。因此，那些以石子和木棍等为所缘而修习等持的人，是不了解等持所缘的。
English
The method of purifying afflictions is: merely weakening the seeds of afflictions, and completely eliminating the seeds from the root. The object of the first is: the grossness of the lower realms and the peace of the higher realms from the desire realm to the realm of nothingness. The object of the second is: the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence. These also When practicing calm abiding, one does not make distinctions, but simply focuses the mind on the appearance of these objects in any way. In the Middle Stages of Meditation, three objects are taught: to gather all twelve parts of the scriptures into tending towards, flowing into, and abiding in suchness, and to settle the mind on this; and to take the aggregates etc. as objects, which is how much the dharmas are gathered; and to settle the mind on the image of the Buddha seen and heard. The method of settling on the aggregates etc. is: first, one should know that all compounded phenomena can be gathered into the five aggregates, and then gradually gather them into the five aggregates, and focus on this as an object. Just as the wisdom of distinguishing arises when one is accustomed to distinguishing, if one is accustomed to gathering, one can also generate samadhi that does not scatter to other objects, but gathers the mind on the object. This is the oral instruction of the Abhidharma. Similarly, one should know that all dharmas can be gathered into realms and sources, and gather them there and focus the mind. Among them, the objects of purification of the aspects of practice are: as explained before, for those who particularly practice attachment etc., attachment etc. are easy to stop, and it is easy to obtain samadhi based on this, so it is a special object. The objects of the wise are: these dharmas can prevent the self of the person who is different from these dharmas, so it is in accordance with the arising of vipassana that realizes no-self, so it is a very good object of calm abiding. The objects of purifying afflictions are: because it is the antidote to all afflictions, it is of great significance. The pervasive object is: it is not separate from the previous objects. Therefore, one must rely on the object of calm abiding with special benefits to achieve samadhi. Therefore, those who practice samadhi by taking pebbles and sticks etc. as objects do not understand the object of samadhi.
Tibetan
རྣམ་པར་བཞག་པ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག །དམིགས་པའི་གཏད་སོ་བྱས་ནས་དེ་ལ་སེམས་བཟུང་ན་མཚན་འཛིན་དུ་འགྲོ་སྙམ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་མི་གཏོད་པར་རྟེན་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཚུལ་གཏན་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་མེད་ན་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ནི་ཅི་ཞིག་ཤེས་པས་ཤེས་པར་འཇོག་པའི་ཤེས་བྱ་འདོད་དགོས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ཉིད་བློ་དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དམིགས་པ་དང་ཤེས་བྱ་རྣམས་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་མཚན་འཛིན་དུ་འདོད་དགོས་པས་ལུགས་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་ ནི་ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་མིན་ཏེ། རྒྱས་པར་འོག་ནས་སྟོན་ནོ། །དམིགས་ཡུལ་མེད་པར་འཇོག་པར་འདོད་པ་དེས་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཡུལ་གང་ལའང་མི་འཕྲོ་བ་དེ་ལྟར་བཟུང་ངོ་སྙམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སེམས་འཛིན་དགོས་པས། དམིགས་པ་སེམས་ཙམ་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་གང་དུའང་མི་འཕྲོ་བར་འཛིན་པ་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པས། དམིགས་པ་མེད་པར་འདོད་པ་རང་གི་མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་དམིགས་པ་མང་དུ་བཤད་ལ། དེ་དག་གི་དགོས་པའང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། སེམས་འཇོག་པའི་དམིགས་རྟེན་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །སྒོམ་རིམ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བཤད་པ་དང༌། ལམ་སྒྲོན་ལས། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དམིགས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཞིག་ངེས་གཟུང་དུ་མི་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དམིགས་པ་གང་འདུག་ཚད་ལ་བྱ་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བའི་བར་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ནི། ནམ་གྲུས་ཞུས་པ་ཉན་སར་དྲངས་པ་ལས། ནམ་གྲུ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་འདོད་ཆགས་སྤྱད་པ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དམིགས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེ་ སྡང་སྤྱད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བྱམས་པ་ལའོ། །གཏི་མུག་སྤྱད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྐྱེན་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ
Chinese
顯然，這是不了解如何安立。有些人認為，如果設定所緣並將心安住於其上，就會變成執著相，因此不將心安住於那樣的所緣境上，而是安住在無所依上，這就是他們所認為的修習空性，這是完全不了解如何修習空性的表現。因為，如果那時沒有了知，那麼就沒有修習空性的等持了。如果有了知，那麼必須要有一個所知，因為有了知才能安立了知。如果有了所知，那麼它就是那個心的所緣，因為境、所緣和所知是一樣的。這樣的話，那個等持也必須被認為是執著相，所以那個方式是不合理的。另外，是否進入空性之修，是建立在是否安立於通達實相之見的基礎上，而不是通過是否對境產生任何分別來安立的。更詳細的內容將在下文闡述。那些想要安住在無所緣境上的人，也必須首先想著無論如何都要讓自己的心不散亂到任何境上，然後才能安住心。因此，必須確定將心安住在一個唯心上，並且不散亂到任何相上。所以，想要無所緣境是與自己的體驗相違背的。因此，許多大的等持修法論典中都講述了許多所緣，而它們的必要性也如前所述，所以要精通安住心的所依。《修次第》中說，止觀的所緣沒有定準。以及《菩提道燈論》中說：「於任何一所緣。」這句話的意思是，不需要執著於某個特定的所緣，而不是說可以隨便安住於任何所緣上。指示什麼樣的人應該安住於什麼樣的所緣上，如果是有強烈貪欲到強烈分別念的人，那麼就像《那伽波問經》中所引用的那樣：「那伽波，如果比丘瑜伽士是修習瑜伽，並且只是修習貪欲，那麼他應該將心安住在不淨之相上。如果修習嗔恚，那麼就安住在慈愛上。如果修習愚癡，那麼就安住在這個因緣本身上。」
English
It is clear that this is not understanding how to establish it. Some people think that if they set an object of focus and keep their mind on it, it will become grasping at characteristics, so they do not place their mind on such an object of focus, but rather place it on a supportless state, and they think that this is meditating on emptiness, which is a sign of completely not understanding how to meditate on emptiness. Because, if there is no awareness at that time, then there will be no samadhi of meditating on emptiness. If there is awareness, then there must be an object of knowledge, because awareness is established by knowing something. If there is an object of knowledge, then that is the object of focus of that mind, because object, object of focus, and object of knowledge are the same. In that case, that samadhi must also be considered grasping at characteristics, so that method is not reasonable. Furthermore, whether or not one enters the meditation of emptiness is determined by whether or not one is established on the view of understanding reality, not by whether or not one generates any conceptualization towards an object. More details will be explained below. Those who want to abide in a state without an object of focus must first think that they must keep their mind from scattering to any object, and then they can abide in their mind. Therefore, it is necessary to determine that the mind is focused on a mind-only, and that it does not scatter to any appearance. So, wanting no object of focus contradicts one's own experience. Therefore, many great treatises on the practice of samadhi explain many objects of focus, and their necessity is as previously explained, so one should be skilled in the support for abiding the mind. The Stages of Meditation says that there is no fixed object of focus for calm abiding. And The Lamp for the Path says, "On any one object of focus." This means that it is not necessary to cling to a particular object of focus, but it does not mean that one can abide on any object of focus at random. What kind of person should abide on what kind of object of focus is shown as follows: If it is a person with strong desire to strong conceptualization, then as quoted in the Hearing Place of the Naga Asked Sutra: "Nāgabodhi, if a monastic yogi is practicing yoga and is only practicing desire, then he should place his mind closely on the unattractive. If he is practicing hatred, then he should abide on love. If he is practicing ignorance, then he should abide on the dependent arising of this very condition."