Tibetan
ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མ་སྐྱེས་ན་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བགྲོད་ནུས་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁོང་ཁྲོའི་བསམ་པ་གཅིག་སྐྱེས་ན་ལམ་དེ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མ་བཏང་ཡང་བསྐལ་པ་གཅིག་གི་ཡུན་གྱིས་ལམ་བགྲོད་པ་བུལ་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་མི་དགེ་བ་འདག་པ་ལའང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འདག་མི་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། དགེ་བ་བཅོམ་པ་ལའང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་མི་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གལ་ཆེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་ལུང་ དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་དགོས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ལེགས་པར་གསུང་རབ་བལྟས་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་གི་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཆེས་དྲག་པ་འཕེན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ཆེས་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འགོག་པ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཡིད་ཞི་ཞིང་དེས་པ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྔར་ཡོད་འཇིག་ཅིང་ཕྱི་མ་མི་འཐོབ་པ་དང་གཉིད་མི་ཕེབས་ཤིང་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པའི་བརྟན་པ་ཉམས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཆེ༌ན་སྔར་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་པས་ཀྱང་དྲིན་བརྗེད་ནས་གསོད་པ་དང་མཛའ་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་སུན་ནས་སྤོང་བ་དང་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཀྱང་མི་སྡོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞེ་སྡང་ཟུག་རྔུའི་སེམས་འཆང་ན། །ཡིད་ནི་ཞི་བ་ཉམས་མི་མྱོང༌། །དགའ་དང་བདེ་བའང་མི་འཐོབ་ལ། །གཉིད་མི་འོང་ཞིང་བརྟན་མི་འགྱུར། །གང་དག་ནོར་དང་བཀུར་སྟི་ཡིས། །དྲིན་བྱིན་དེ་ལ་བརྟེན་གྱུར་པ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྡང་ལྡན་པའི། །རྗེ་དཔོན་དེ་ལ་གསོད་པར་རྒོལ། །དེ་ཡིས་མཛའ་བཤེས་སྐྱོ་བར་འགྱུར། །སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཀྱང་སྟེན་མི་བྱེད། །མདོར་ན་ཁྲོ་བ་བདེར་གནས་པ། །དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐྱེས་རབས་ལས་ཀྱང༌། ཁྲོ་བའི་མེ་ཡིས་བཞིན་མདོག་ཉམས་གྱུར་ན། །རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཡང་བཟང་པོར་ཡོང་མི་སྣང༌། །མལ་སྟན་བཟང་པོ་དག་ལ་ཉལ་གྱུར་ཀྱང༌། །ཁྲོ་བའི་ཟུག་རྔུས་སེམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། ། བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་འགྲུབ་བརྗེད་འགྱུར་ཏེ། །ཁྲོ་བས་གདུངས་ནས་ལམ་ངན་འགྲོ་བར་བྱེད། །གྲགས་དང་དོན་གྲུབ་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཟླ་བ་མར་གྱི་ངོ་བཞིན་དཔལ་ཡང་ཉམས། །མཛའ་བཤེས་དག་གིས་རབ་ཏུ་གཅུགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཁྲོ་བས་མི་རིགས་གཡང་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཕན་དང་གནོད་པར་སེམས་ལ་བློ་ཉམས་ན
Chinese
如前所述，如果得到授记的菩萨不生起嗔恨，就能以一个劫的时间圆满证悟道，如果生起一个嗔恨的念头，即使那个道没有从相续中舍弃，也会像一个劫的时间缓慢地行道一样。总之，就像消除不善业也不需要消除它的所有作用一样，摧毁善业也不需要摧毁它的所有作用吗？然而，这非常重要，似乎只有依靠唯一的佛陀的教言和依赖于此的理智才能进行分析，因此应该好好地阅读经论并进行分析。这样一来，引发自己不悦意的强烈异熟果，以及阻止他人极其悦意的异熟果产生，是未见之过患。现世的过患是：不体验内心的寂静和安乐，失去原有的喜悦和快乐，并且无法获得未来的喜悦和快乐，无法入睡，以及失去心安住的稳固性。如果嗔恨强烈，即使是曾经施恩的人也会忘记恩情而加以杀害，朋友也会厌倦而抛弃，即使用布施来摄受也无法留住等等。《入行论》中说： “怀嗔恨刺痛之心，则不享内心之寂静，不获喜乐亦难眠，且失稳固不得安。何人昔以财与敬，恩养依附于彼者，彼亦嗔恚盛燃故，伺机欲杀彼恩主。嗔令亲友厌倦离，纵以惠施亦不依，总之嗔恚能令生，不乐之苦何能堪。”《本生经》中也说：“嗔怒之火令面色憔悴，纵以装饰亦不显美好。纵然卧于美好床榻，亦因嗔怒之刺痛而心生痛苦。忘却利益自身之成就，因嗔怒煎熬而步入恶道。从名声与成就中衰退，如月亮般的光彩亦消退。纵然被亲友们极力劝阻，嗔怒亦使人堕入悬崖。对于利益与损害，心中失去理智。
English
As previously stated, if a Bodhisattva who has received a prophecy does not generate anger, they can perfect the path to enlightenment in one kalpa. If they generate even one thought of anger, even if that path is not abandoned from their mindstream, it is like slowing down the progress on the path for the duration of one kalpa. In short, just as eliminating non-virtue does not require eliminating all of its effects, is it not the same that destroying virtue does not require destroying all of its effects? However, this is very important, and it seems that it can only be analyzed by relying on the words of the sole Buddha and the reasoning based on them. Therefore, one should carefully study the scriptures and analyze them. Thus, causing the ripening of extremely undesirable results for oneself, and preventing the arising of immeasurable desirable results for others, are unseen faults. The faults in this life are: not experiencing the peace and tranquility of the mind, losing the joy and happiness that one had before, and not obtaining future joy and happiness, being unable to sleep, and losing the stability of the mind abiding in its natural state. If anger is strong, even those who have previously shown kindness will forget their kindness and kill them, friends will become weary and abandon them, and even if one tries to gather them with generosity, they will not stay, and so on. The *Bodhicharyavatara* says: "Holding a mind pierced by the thorn of anger, one does not experience the peace of mind, one does not obtain joy and happiness, one cannot sleep, and one loses stability and cannot be at ease. Those who have been supported by wealth and respect, and have relied on those who have given them kindness, even those lords and masters, filled with hatred, will attack and kill. Anger makes friends weary and leave, even if gathered by generosity, they will not stay. In short, there is no happiness for those who are abiding in anger." The *Jataka Tales* also say: "The fire of anger makes the face pale, even if adorned with ornaments, it does not appear beautiful. Even if lying on a fine bed, the mind is tormented by the sting of anger. One forgets the accomplishment of what benefits oneself, and tormented by anger, one goes to the evil path. One declines from fame and accomplishment, and one's glory fades like the face of the waning moon. Even if one is strongly restrained by friends, anger causes one to fall into the abyss. In the mind, one loses the ability to distinguish between benefit and harm.
Tibetan
ས། །ཕལ་ཆེར་འགལ་ཞིང་སེམས་ནི་རྨོངས་པར་འགྱུར། །ཁྲོ་བས་སྡིག་པའི་ལས་ནི་གོམས་བྱས་པས། །ངན་སོང་དག་ཏུ་ལོ་བརྒྱར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང༌། །གནོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་པས་ཤར་གཉེར་བའི། །དགྲས་ཀྱང་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཁྲོ་བ་འདི་ནི་ནང་གི་དགྲ། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནི། །དེ་ཡི་མཐུ་ནི་འཕྲོ་བ་དག །སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་བཟོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཁྲོ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་རྙེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད། །བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་མེད། །དེ་བས་བཟོད་ལ་ནན་ཏན་དུ། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ལ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་དོ། །རྐང་པ་དང་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འཇུག་འགྲེལ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུའི་ཚད་སྲང་གྲངས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར་དེར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཚམས་ངེས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འཕེན་པ་དང་དགེ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་ནི་ མི་བཟོད་པ་ལས་གཞན་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཆེས་ཆེ་བ་འབྱིན་ཀྱང་དགེ་རྩ་མི་འཇོམས་ན་དེ་ཙམ་དུ་སྡིག་ཆེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་ཚབས་ཆེ་བ་འབྱིན་པ་དང་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ནི་ཞེ་སྡང་ལས་གཞན་པའང་མང་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་ལྟ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་བྱང་སེམས་དང་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆེས་ཆེར་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཏེ་བསླབ་བཏུས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། །དང་པོ་གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས། གནོད་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་དང༌། གནོད་བྱེད་འབྱོར་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་རྒུད་པ་ལ་དགའ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བདེ་བའི་གེགས་བྱས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་དང༌། བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དང་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཁྲོ་བར་བྱ་བ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་དང༌། བརྩེ་བར་བྱ་བ་
Chinese
萨。 大多相违，心则变得愚昧。 因愤怒而习惯造作罪恶之业， 在恶趣中感受百年痛苦。 做了巨大损害，寻衅滋事的， 敌人又能比这做更多什么呢？ 愤怒是内在的敌人， 我既然如此了解， 谁能容忍它的威力消减呢？ 如是说。 应当反复修习，对从愤怒中产生的这些过患生起坚定的定解。 如此，《入行论》中说： “嗔恚如是罪，更无余罪等， 忍辱如是苦，更无余苦等， 故应以众理，勉力修忍辱。” 如是所说，先见到利益和过患，然后努力从多种途径修习忍辱。 第一句的原因是，《入行论释》中说： 犹如大海之水的量无法用秤来确定，同样，在那里成熟的界限也无法确定。 因此，像那样引出不悦意的果报，并且损害善业的罪恶， 没有比不忍更为殊胜的了。 如是所说，即使引出极大的不悦意果报，如果未摧毁善根，则不算罪大。 然而，引出严重果报和摧毁善根二者兼具的过失行为，除了嗔恨之外也有很多，即诽谤因果的邪见，舍弃正法，以及对菩萨和上师等极度轻蔑并生起我慢等，应从《学集论》中了解。 忍辱的分类有三种： 对加害者毫不介意， 接受痛苦， 以及对法生起定解的忍辱。 首先，生起对加害者毫不介意的忍辱有两种： 阻止对加害者所作的损害生起不忍， 以及阻止对加害者富裕不悦、对衰败喜悦。 第一种有两种： 阻止对快乐造成障碍和对痛苦造成干扰生起不忍， 以及阻止对恭敬等造成障碍和侮辱等三种行为生起不忍。 第一种有两种： 显示不应愤怒， 以及应当慈爱
English
Sa. Mostly contradictory, the mind becomes ignorant. Because of anger, one becomes accustomed to committing sinful deeds. In the lower realms, one experiences suffering for hundreds of years. Having done great harm, what more can an instigating enemy do than that? This anger is an inner enemy. Since I know this, who can tolerate the diminishing of its power? Thus it is said. One should repeatedly meditate on the faults that arise from anger, gaining a firm conviction. Thus, in the Bodhicharyavatara, it is said: "There is no evil like hatred, and no austerity like patience. Therefore, one should diligently meditate on patience in various ways." As it is said, first seeing the benefits and faults, then striving to cultivate patience through various means. The reason for the first line is, in the commentary on the Bodhicharyavatara, it is said: Just as the amount of water in the great ocean cannot be determined by scales, so too, the limit of ripening there cannot be determined. Therefore, the sin of causing undesirable results and harming virtue is none other than intolerance. As it is said, even if it produces a very large undesirable result, if it does not destroy the root of virtue, then it is not so great a sin. However, there are many misdeeds that combine both producing severe results and destroying the root of virtue, other than hatred, namely, the wrong view of denying cause and effect, abandoning the Dharma, and greatly despising Bodhisattvas and Lamas, etc., and generating arrogance, etc., which should be understood from the Compendium of Trainings. There are three divisions of patience: Not minding the harm-doer, accepting suffering, and patience of conviction in the Dharma. First, there are two ways to generate patience of not minding the harm-doer: Preventing intolerance towards the harm done by the harm-doer, and preventing displeasure at the harm-doer's prosperity and joy at their decline. The first has two parts: Preventing intolerance towards the obstruction of happiness and the interference of suffering, and preventing intolerance towards the obstruction of respect, etc., and the three actions of insult, etc. The first has two parts: Showing that it is not appropriate to be angry, and that one should be loving.