Tibetan
ང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །རིན་ཆེན་འཕྲ་བཀོད་འོད་ཀྱིས་གསལ་བ་བཞིན། །སོ་སོའི་དོན་ལ་དེ་དག་ཡོན་ཏན་མཐུ། །ཤེས་རབ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དབང་པོ་རང་རང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་ བྲག་ལ། །མཐུ་གཞན་ཡིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བསྟན་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་སོགས་ཀྱི་དབང་པོ་གཞན་རྣམས་ལའང་ཤེས་རབ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མགོན་ཡོད་ན་སྦྱིན་པ་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་དང་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཏེ། དད་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་རྣམ་པ་ཡང་། །དབང་པོ་གཞན་ལ་བློ་བཞིན་ཤེས་རབ་གཙོ། །དེ་ཡི་མགོན་ལྡན་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ཤེས་པས། །ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སློང་བ་པོ་ལ་ཤ་བྱིན་ཀྱང་སྨན་གྱི་སྡོང་པོ་ལས་བླངས་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་མི་འགྱུར་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཡིན་ལ། སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྒྲུབས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་བཟོད་པ་དང་བཟོད་པའི་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་སེམས་བཏུལ་བས་ལོག་སྒྲུབ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་འཕྲོག་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་གཞི་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལ་བརྩོན་པས་ལམ་གྱི་ཆོད་ཆེ་བ་དང༌། དེ་ཁོ༌ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བདེ་མཆོག་ནི་རིགས་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པས་སྦྱིན་སོགས་ལྔ་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་ཏེ། ཤེས་རབ་མིག་གསལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་གྱུར་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་ཤ་བྱིན་ཀྱང༌། །སྨན་གྱི་ཤིང་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར། །མཐོ་འམ་དམའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་མེད། །ཅེས་དང༌། རང་གི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་བསྒྲུབ་ན། །བློ་ལྡན་སྲིད་པའི་བརྩོན་རའི་སྐྱོན་མཐོང་ཞིང༌། །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་གདོན་མོས་པ། །སྲིད་པའི་དོན་དུ་མི་བསྒྲུབ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང༌། ཤེས་རབ་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་དག །བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་གླང་པོའི་མཆོག་རྣམས་ལ། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་མང་བཟོད་པ་བཞིན། །བརྩོན་འགྲུས་གཅིག་པུ་བྱས་པ་ངལ་བའི་མཐའ། །ཤེས་རབ་གྲོགས་ཀྱིས་བསྐྱངས་ན་དོན་ཆེན་འགྲུབ། །ཅེས་དང༌
Chinese
我于种种相，如珍宝镶嵌光明照，各自义中彼等功德力，此慧广大成办矣。根各各境之差别，他力如意显明示。如是。如是信等他根亦慧为主，有慧之怙，施与信等之悭等过失与功德善知，烦恼尽及功德增之方便善巧转，信等根之相亦，于他根如意慧为主，彼之怙具功德过知故，烦恼尽之理善巧转。如是。菩提萨埵乞者施肉，如取药树，慢与怯等之分别不转者，慧现证彼性故，见有寂衰损之慧，为他义成办戒律故，戒律极清净作，不忍与忍之过功德慧知已，调伏心故，邪行与痛苦不夺，慧于何勤精进之基善知已，于彼勤故道之决大，彼性之义住之禅定之乐最胜，以理之理所依之慧成办故，施等五者极清净作是依于慧，慧眼明极开显已，菩提萨埵自之肉施亦，如药树不分别，高或低转于彼无。如是，自之义不修戒律，具慧见有之牢狱过失，彼乃一切世间鬼魅，有之义不修何须说。如是，具慧者等之损害，有忍之功德故害不转，极调柔之象之最胜等，如业之差别种种忍如是，唯精进作疲劳之边，慧友所护成办大利。如是
English
I, in various aspects, like jewels inlaid, with clear light, in their respective meanings, those qualities are powerful, this wisdom greatly accomplishes. The differences of each sense faculty in its own realm, other powers are clearly shown as desired. Thus. Likewise, for other faculties such as faith, wisdom itself is the main one. If there is a protector of wisdom, one will know well the faults and virtues of generosity, faith, and so on, such as stinginess, and will become skilled in the means of exhausting afflictions and increasing virtues. The aspect of faculties such as faith is also: In other faculties, wisdom is the main one, like the mind. Because one possesses its protector and knows virtues and faults, one becomes skilled in the manner of exhausting afflictions. Thus. Even if a Bodhisattva gives flesh to a beggar, like taking from a medicinal tree, he will not be transformed by discriminations such as pride and timidity, because wisdom has directly realized that very nature. Because wisdom sees the decline of existence and peace, and because discipline is accomplished for the sake of others, it makes discipline completely pure. Having understood the faults and virtues of impatience and patience through wisdom, and having tamed the mind, one will not be robbed by wrong practices and suffering. Having well understood the basis upon which to exert effort through wisdom, and exerting effort upon it, the determination of the path is great. The supreme joy and bliss of meditative concentration, which abides in the meaning of that very nature, is accomplished by wisdom that relies on the reasoning of logic. Therefore, making the five, such as generosity, completely pure depends on wisdom. When the eye of wisdom is clear and fully opened, even if a Bodhisattva gives his own flesh, like a medicinal tree, he will not discriminate, and there will be no transformation into high or low. Thus. If one does not cultivate discipline for one's own sake, the wise see the faults of the prison of existence. Since all the world is possessed by demons, what need is there to say that one does not cultivate for the sake of existence? Thus. Harm does not transform those who possess wisdom, because they have the virtue of patience. Just as the best of extremely gentle elephants endure various kinds of work, so it is. Making effort alone is the end of fatigue. If protected by the friend of wisdom, great benefit is accomplished. Thus.
Tibetan
། དེ་འདྲའི་བསམ་གཏན་བདེ་དགའ་མཆོག་ལྡན་པ། །སྐྱོན་བསགས་ཉེས་པ་ཆེན་པོས་སྦགས་གྱུར་པའི། །ལམ་གོལ་རིགས་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་མ་རབས་ཡིད་ལ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །འགལ་བར་སྣང་བའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་མི་འགལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི། བྱང་སེམས་གླིང་བཞི༌ལ་དབང་བའི་འཁོར་བསྒྱུར་གྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ན། འདོད་ཡོན་གྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བློན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མཐུ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡིད་འོང་དུ་མཐོང་བའི་བྱམས་པ་ཤུགས་དྲག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདྲེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་ རིང་བ་ཡོད་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ནས་དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ལེ་ལོ་མེད་པ་དང༌། དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ཡང་སེམས་དམིགས་པ་ལས་གཡེང་བའི་ཡ་ཡ་པོ་མེད་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དང་རྒྱུན་དུ་ལྡན་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གཡེལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱེད་དེ། དེ་དག་སྟོབས་མཚུངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གེགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་ལྷ་རྫས་འདྲ་བདོག་པའི། །རྒྱལ་སྲིད་ཆེ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །རང་བཞིན་ཚུལ་མིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང༌། །ཤེས་རབ་ཡོན་ཏན་བློན་པོ་ལྡན་པའི་མཐུ། །གཞན་ལ་ཕན་བྱེད་རོ་གཅིག་བྱམས་པ་ལ། །འདོད་ཆགས་འགོ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་སྙིང་རྗེ་ལ། །མྱ་ངན་ཁུར་གྱིས་ལེ་ལོས་མི་དམའ་དང༌། །དགའ་མཆོག་དང་ལྡན་ཡང་དག་གཡེང་མེད་དང༌། །འགྲོ་དོན་མི་གཡེལ་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དང༌། །ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་དག་གཉེན་པོའི་ལམ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་བཀག་པས་རྣམ་པར་མཛེས། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང༌། བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས། ཆོས་ཉིད་འདོར་བར་མི་མཛད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར།མཚན་མར་འཛིན་པའི་དམིགས་གཏད་བྱ༌ས་རྣམས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདོར་མི་དགོས་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྲས་བུ་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ཐག་པ་ནས་ རྙེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཞིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། གཞན་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའང་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་མི་འགལ་ཞིང་མཐུན་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། །ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅིག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུང
Chinese
像那样的禅定，具备无上的安乐喜悦，被积累的过失和巨大的罪恶所玷污，依赖于歧途的理性的那些下劣之人，心中如何能够成就呢？如是说。将看似相违的两种功德，以具足智慧而不相违的方式来证成：菩萨成为掌管四大部洲的转轮王时，不为欲妙所控制，这是因为具有智慧大臣的力量。同样，即使对众生生起强烈的喜爱之情，也不会掺杂丝毫贪欲；即使对众生的痛苦生起无法忍受的强烈悲悯，也不会被忧伤压倒，而失去对善法的兴趣；即使具有无量的欢喜，也不会因为心从目标上散乱而变得轻浮；即使恒常具有广大的舍心，也不会在利益众生之事上片刻散乱，这些都是智慧的作用。因为智慧能够阻止那些使这些功德难以平等成就的障碍。就像这样：拥有如同天物般的感官对境，具备大国王权的菩萨们，其自性不会以非理性的方式改变，这也是因为具有智慧功德大臣的力量。对于利益他人的唯一慈爱，完全断除了贪欲的侵染；对于他人无法忍受的痛苦的悲悯，不会被忧伤的重负所压低；即使具有殊胜的欢喜，也不会真正散乱；对于利益众生之事不会散乱，具有广大的舍心；这些功德以及它们的对治之道，被伟大的智慧所阻挡，因而显得格外庄严。如是说。此外，在《赞叹应赞》中说：不舍弃法性，也与世俗相顺应。如是所说，对于执着于相状的目标，确信其微尘许也不成立，从而无需舍弃法性；对于从内外因缘产生各自果报，从内心深处确信，从而不与世俗相违背且顺应。对于他人来说极其相违的，对于具有智慧的人来说则不相违且顺应。又，在那部经中说：对于允许和禁止，您的教言在某些方面是确定的，在某些方面是不确定的，但彼此之间并没有矛盾。
English
Such meditation, endowed with supreme bliss and joy, how can it be accomplished in the minds of those inferior beings who are defiled by accumulated faults and great sins, and who rely on the reasoning of misguided paths? Thus it is said. To prove that two seemingly contradictory qualities are not contradictory when endowed with wisdom: When a Bodhisattva becomes a universal monarch ruling over the four continents, he is not controlled by the objects of desire, which is due to the power of having a wise minister. Similarly, even if strong love arises for sentient beings, it is not mixed with the slightest attachment; even if unbearable compassion arises for the suffering of sentient beings, one is not overwhelmed by sorrow and does not lose interest in virtue; even if one has immeasurable joy, one is not frivolous because the mind is distracted from its object; even if one constantly has great equanimity, one is not distracted for a moment from the benefit of beings, which is done by wisdom. Because wisdom prevents the obstacles that make it difficult to achieve these qualities equally. Thus it is said: The Bodhisattvas who possess sense objects like divine substances and have great royal power, their nature does not change in an irrational way, which is also due to the power of having a minister with the qualities of wisdom. For the single-minded love that benefits others, the contamination of desire is completely abandoned; for the unbearable compassion for the suffering of others, one is not lowered by laziness due to the burden of sorrow; even if one has supreme joy, one is not truly distracted; one is not distracted from the benefit of beings, having great equanimity; these qualities and their antidotes are blocked by great wisdom, thus appearing particularly beautiful. Thus it is said. Furthermore, in the 'Praise of the Praiseworthy,' it says: One does not abandon the nature of reality, and one also conforms to convention. As it is said, for the object of clinging to characteristics, one is certain that not even a particle is established, thus there is no need to abandon the nature of reality; for the arising of individual results from internal and external causes and conditions, one is certain from the depths of one's heart, thus it is not contradictory to and conforms to convention. What is extremely contradictory to others is not contradictory and conforms to those with wisdom. Also, in that same text, it says: Regarding permission and prohibition, your words are certain in some aspects, and uncertain in some aspects, but there is no contradiction between them.