English
One should practice these methods of cultivation as the object of aspiration. For the methods of diligent practice for beginners, one should also strive according to one's ability. In particular, one should well prevent the objects to be abandoned of uncommon diligence, which are discouragement. And, in order to attain Bodhi, in order to accomplish benefits, to accomplish and eliminate the happiness and suffering of all sentient beings. For wearing the armor of diligence with joy, that is, thinking that the time is very long, accumulating boundless accumulations, and experiencing countless hardships, just by generating such a great thought, one can accumulate great merit, as stated in the "Sutra Requested by Excellent Hand," so one should strive. If one does not do so, the power of the lineage will never increase, and one will often be stained by many misdeeds. In other lifetimes, it will also become very difficult to learn the conduct of a Bodhisattva. Having understood these, even if one has not realized them as they are, one should incline one's mind towards them and initiate diligence to the best of one's ability. As stated in the "Sutra Requested by Excellent Hand," in other lifetimes, with little effort, one can effortlessly and quickly perfect the perfection of diligence. There are five points to learning the perfection of meditation: the nature of meditation, the method of entering into meditation practice, the classification of meditation, how to practice during practice, and the summary of these contents. The first point is: the virtuous one-pointed mind that does not stray from the object of focus and abides in one place. In the "Bodhisattva Ground" it says: For the category of Bodhisattvas, the Bodhisattvas who precede hearing and thinking, the virtuous one-pointed mind of the mundane and supramundane, the mind abides, the aspect of tranquility or the aspect of insight or the aspect of union, the path that enters into either of these two aspects. This should be understood as the nature of the meditation of the Bodhisattvas. In the "Entering the Path of the Bodhisattva" it also says: Having generated diligence in this way, one should place the mind in samadhi. The second point is: thinking about the benefits of practicing meditation and the faults of not practicing, which will be explained during the practice of tranquility. The classification is: as quoted earlier, from the perspective of nature, it is divided into mundane and supramundane, and from the perspective of aspects
Tibetan
་ནས་གསུམ་ཡོད་ཀྱང༌། བྱེད་ལས་ཀྱིས་ཕྱེ༌ན། ཚེ་འདི་ལ་ལུས་སེམས་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་ཤེས་དང་རྣམ་ཐར་དང་ཟད་པར་དང་ཟིལ་གནོན་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་དོན་རྣམས་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དགེ་བ་ཇི་འདྲ་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ནའང་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་ པ་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་འབྲེལ་བར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རང་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟག་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་དུ་སློབ་པ་ལ་སྐུལ་བྱེད་ཡིན་པས། དེ་བརྟན་པར་སྤེལ་ནས་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱང་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་རྫོགས་པ་བསྐྱེད་མ་ནུས་ནའང་། དུས་དུས་སུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཅི་ནུས་སུ་སློབ་པའི་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པས་རྒྱུན་དུ་གོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་ཆེས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཚེ་འདིར་ཡང་སེམས་གཞན་དུ་གཡེང་བ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བས། དགེ་བ་བསགས་པ་རྣམས་མཐུ་ཆེ་ཞིང་ཕྱི་མར་ཡང་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་སེམས་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཤེས་རབ་ ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་རབ་ནི། བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར་ནི་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས
Chinese
虽然禅定有三种，但从作用上区分，有使今生身心安乐的禅定，有成就功德的禅定，有利益众生的禅定。其中第一种是，安住于其中能生起身心极度调柔的禅定。第二种是，成就神通、解脱、灭尽、胜伏等声闻乘共同的功德的禅定。第三种是，成就十一种利益的禅定。如何做呢？无论修习何种善妙的禅定，都要修习具备六种殊胜的禅定，并与六度相关联。自己安住于禅定，并将他人安置于禅定，这是禅定的布施。除此之外的，应如前所述了解。意义归纳：行为的所依是发菩提心，忆念并修习，这是为了将一切众生安置于无漏的禅定而策励学习。因此，稳固地扩展它，并将更高的禅定也作为祈愿的目标来修习。即使不能生起圆满的禅定，也要时时尽力修习心一境性的禅定，不要放弃努力。如果不这样做，就会因为违背学处的过失而不断被染污，并且在其他生世中，也很难学习菩萨们进入多种禅定之门的学处。如果这样做，今生心也越来越少散乱，积累的善根也更有力量，并且如《手贤请问经》中所说，具备身心安乐和意乐，因此容易圆满禅定波罗蜜多。这些将在寂止的章节中详细阐述，因此这里不再赘述。学习般若波罗蜜多有五点：般若的体性，进入生起它的方法，般若的详细分类，修习时应如何做，以及这些的意义归纳。第一点是，一般来说，般若是对所观察的事物，能彻底、完全地辨别诸法的。而在此处，是指精通五明等。
English
Although there are three types of Samadhi, distinguished by their function, there is the Samadhi that brings happiness to body and mind in this life, the Samadhi that accomplishes qualities, and the Samadhi that benefits sentient beings. The first of these is the Samadhi that, when one abides in it, generates extreme pliancy of body and mind. The second is the Samadhi that accomplishes qualities common to the Hearers, such as supernormal cognition, liberation, cessation, and subjugation. The third is the Samadhi that accomplishes the eleven purposes of benefit. How to do it? No matter what kind of virtuous Samadhi is practiced, it should be practiced with the six perfections and related to the six paramitas. Abiding in Samadhi oneself and placing others in it is the giving of Samadhi. The rest should be understood as explained before. Summary of the meaning: The basis of practice is generating Bodhicitta, remembering and meditating, which is the motivation for learning in order to place all sentient beings in uncontaminated Samadhi. Therefore, steadily expand it and train by making the higher Samadhis the object of aspiration. Even if you cannot generate perfect Samadhi, you should always strive to practice one-pointed Samadhi as much as possible, and do not give up effort. If you do not do so, you will be constantly stained by the fault of violating the precepts, and in other lifetimes it will be very difficult to learn the precepts of Bodhisattvas entering the many gates of Samadhi. If you do so, then in this life also the mind will be less and less distracted, the accumulated merits will be more powerful, and as stated in the Sutra Requested by Sagaramati, it will be easy to perfect the Paramita of Samadhi because you have happiness of body and mind and joy of mind. These will be explained in great detail in the chapter on Tranquility, so I will not elaborate here. There are five points to learning the Prajnaparamita: the nature of Prajna, the method of entering into generating it, the detailed classification of Prajna, how to do it at the time of practice, and the summary of the meaning of these. The first point is that, in general, Prajna is what thoroughly and completely distinguishes dharmas in the objects of observation. In this case, it refers to being skilled in the five sciences, etc.
Tibetan
་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། བྱང་ས་ལས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་པོ་ནང་གི་རིག་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རིག་པ་དང་གསོ་བའི་རིག་པ་དང་སྒྲའི་རིག་པ་དང་བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ས་མ་ཐོབ་པའི་གོང་གི་ཡིན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ས་ཐོབ་ནས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྐབས་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་སྤྲོ་ལ་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཐོག་མར་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་ལ། འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཡོན་ཏན་འདི། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ། །ཆོས་དོན་ འདོད་དང་ཐར་པ་ཡི། །འབྱུང་གནས་ཆེན་པོ་རིག་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དང་པོ་གུས་པ་ཡིས། །ཤེས་རབ་ཡུམ་ཆེན་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཤེས་རབ་སྦྱིན་སོགས་ལྔའི་མིག་དང་འདྲ་བ་ནི། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །དཔེར་ན་རི་མོའི་ལས་ནི་ཡོངས་ཟིན་མིག་མེད་པ། །ཇི་སྲིད་མིག་མ་བྲིས་པར་རྔན་པ་མི་འཐོབ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་དགོས་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་གསེར་བཟང་པོ་ལས་བསྒྲུབས་པའི་རྒྱན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ཨིནྡྲ་ནི་ལ་ལ་སོགས་པའི་འཕྲས་སྤྲས་ན་སྔོན་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འཕྲོག་པ་བཞིན་དུ། སྦྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བར་ལྔ་པོའི་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཡང་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་ནུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཕྲ་དང་འབྲེལ་ན་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདིས་སྦྱིན་སོགས་ལྔ་པོ་ཆེས་རྣམ་པར་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་སྐྱོན་ཡོན་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་དཔལ་ལྡན་དཔའ་བོས། སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་འདི་དག་ནི། །ཤེས་རབ་མགོན་བཅས་ལྷག་པར་མཐུ་ལྡན་འགྱུར། །གསེར་གྱི་རྒྱན་བཟ
Chinese
的智慧。在《菩萨地》中说：对于一切所知进入和对于一切所知已进入，能善于辨别诸法，即是五明处中的内明、因明、医方明、声明和工巧明，以其为对境而进入，这应当了知是菩萨们的智慧的自性。如是说。其中，进入的智慧是未得地之前的，已进入是得地之后的。第二是，思维生起智慧的利益和未生起智慧的过患。其中，如实了知无我之智慧的有无之利益和过患，将在胜观的章节中宣说，故在此不广说，而略说少许。首先，宣说利益，即是此世和后世一切功德之根本。怙主龙树说：见与不见之功德，一切之根本是智慧。如是为成办二者故，应当受持智慧。法义、欲乐与解脱之大源是智慧。如是首先以恭敬，应当受持智慧大母。如是说。智慧如同布施等五者的眼睛。在《摄颂》中说：何时被智慧所完全摄持，彼时即获得眼，并获得此之名。譬如绘画之事业已完成，若无眼睛，如是未画眼睛之前，不得酬劳。如是说。功德对于其他所需要的方式是：譬如以妙好之黄金所制成之庄严，若以宝贵之因陀罗尼罗等之装饰来装饰，则比以前更加令人心醉神迷一样。布施乃至禅定之间的五种黄金之庄严，若与能辨别合理与不合理之智慧的装饰相联系，则将变得极其奇妙，因为此能使布施等五者最为清净之缘故。如同眼等五根对于各自之境，由意之识分别好坏而进行取舍一样。又是，吉祥勇说：布施等之福德，与智慧之怙主相伴，则更具威力。黄金之庄
English
of wisdom. In the Bodhisattva-bhumi, it says: "That which enters into all knowable things and, having entered into all knowable things, thoroughly distinguishes dharmas, that is, entering with the five sciences as its object, namely, the inner science among the five sciences, the science of reasoning, the science of healing, the science of grammar, and the science of crafts and occupations, this should be understood as the very nature of the wisdom of the bodhisattvas." Thus it is said. Among these, the wisdom of entering is before obtaining the ground, and having entered is after obtaining the ground. The second is, contemplating the benefits of generating wisdom and the faults of not generating it. Among these, the benefits and faults of the presence or absence of the wisdom of truly knowing selflessness will be explained in the chapter on insight, so I will not elaborate here, but will briefly say a little. First, showing the benefits, which are the root of all qualities of this life and the next. Lord Nagarjuna said: "The seen and unseen qualities, the root of all is wisdom. Thus, in order to accomplish both, one should take up wisdom completely. The great source of dharma, meaning, desire, and liberation is wisdom. Thus, first with respect, one should take up the great mother of wisdom." Thus it is said. Wisdom is like the eye of the five, such as generosity. In the Compendium it says: "When one is completely seized by wisdom, then one obtains the eye and obtains this name. For example, the work of painting is completed, but without eyes, just as one does not receive payment until the eyes are painted." Thus it is said. The way in which qualities are needed for others is: For example, just as an ornament made of fine gold, if adorned with decorations such as precious Indranila, is even more captivating than before. The five golden ornaments from generosity to meditation, if connected with the decoration of wisdom that can distinguish between what is reasonable and unreasonable, will become extremely wonderful, because this makes the five, such as generosity, most pure. It is like the five senses, such as the eye, for their respective objects, the mind's consciousness distinguishes good and bad and then engages or disengages. Also, Glorious Hero said: "These merits, such as generosity, accompanied by the protector of wisdom, become especially powerful. The golden ornam