Tibetan
བས་ཐོས་ལ་བརྩོན་བྱ་དེ་རྒྱུ་ལས། །བསམས་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཡངས་པ་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང༌། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གང༌། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཤེས་རབ་ལས་གཞན་འདི་དག་ནི། །སྤོང་རྒྱུ་གཞན་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཡིན་དེ་གཞི་ནི། །ཐོས་པ་དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། བཟོད་བྱ་ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །མཉམ་པར་བཞག་ལ་བརྩོན་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། མི་བཟོད་པ་ནི་སྐྱོ་བ་ན་སྲོན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཐབས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཀྱང་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་བས་ན་སྐྱོ་བ་མེད་པར་ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། ཞེས་དང༌། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་ན་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ལམ་གྱི་སྲོག་དམ་པ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བླ་ན་མེད་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་གསུང་རབ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་དགོས་སོ། །ཞེས་ལུང་དང་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང༌། དེ་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་དུ་མི་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི། ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དཔྱད་སྒོམ་དགོས་པ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་ཅིང༌། མི་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངེས་པ་རྙེད་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྐྱོན་ཡིན་པས། བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པས་ནི་དེ་འདྲ་བ་དེ་དུག་བཞིན་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། ཇོ་བོ་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ། པོ་ཏི་མཛོ་ཁལ་ཙམ་པ་ལ་བྱ་བ་མ་བྱས་པར་ལག་མཐིལ་ཙམ་ པ་ཞིག་སྟོན་པ་ཙུག །སྦེད་པ་ཙུག་བྱས་པས་གར་ཡང་མི་ཕྱིན་གསུང༌། ཕུ་ཆུང་བ་བཀའ་པོད་ཞལ་ཕྱེ་བ་སྔས་ན་བཞག་ནས། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སློབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་པས། བལྟ་བ་མ་བྱུང་ཡང་འདི་ཀུན་ལ་ཞེ་བསྔགས་བྱེད་ལགས། ཆོས་མི་ཤེས་པར་བྱེད་ཟེར་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་དམ་གསུང་སྐད། སྤྱན་སྔའི་གྲྭ་པས་པོ་ཏོ་བ་ལ་སྐྱེལ་ཐུང་བྱས་པའི་དུས་སུ། ཁྱེད
Chinese
因此，精勤听闻是因，如理思维修习，能生广大智慧。如是说。至尊慈氏（弥勒）也说：三轮分别之念，是为所知障，悭吝等诸分别，是为烦恼障。除智慧外此等障，无余可断故，智慧最殊胜，其根本为闻，故闻最为胜。如是说。《学集论》中也说：应忍受而寻求听闻，之后，应住于林中，应精勤于等持。如是说。其自释中也说：不能忍受，即因懈怠而不能制伏，故于听闻等精勤则会退失，且不具听闻者，亦不能知晓禅定之方便及调伏烦恼之方便，是故应无有懈怠而寻求听闻。又《胜鬘经》中也说：如是，善男子，若具足听闻，则能生智慧。若具足智慧，则能寂灭诸烦恼。若无有烦恼，则魔不能得便。如是说。如是，欲如理修持佛法者，生起通达正法之智慧，乃为道之命脉，是故必须多闻无垢之经论。如是虽以教理与正理成立，然仍不思惟其必要，此乃因于修持时，未能确定需要个别观察之智慧的观察修，且仅获得认为不必要之颠倒定解之过失。故欲求自利者，应如毒般舍弃彼等。大瑜伽士云：觉沃巴，为成就遍知佛陀，与其对如骡驮之多函经书有所作为，不如展示如手掌般之（智慧）。隐藏起来什么也去不了。将小册子打开，放在枕边，我们是学习者，即使没有阅读，也对这些表示敬意。如果说不懂法，那该怎么办呢？据说在博朵瓦（Potowa，博多瓦，1031-1105，噶当派大德）面前的僧人做短途旅行的时候，你
English
Therefore, diligent listening is the cause, and contemplating and meditating as appropriate will generate vast wisdom. So it is said. The venerable Maitreya also said: The thought of the three wheels of differentiation is considered the obscuration of knowledge. Stinginess and other differentiations are considered the obscuration of afflictions. Apart from wisdom, there is nothing else to abandon these obscurations. Therefore, wisdom is the most supreme, and its root is listening. Therefore, listening is the most supreme. So it is said. It is also said in the Compendium of Trainings: One should endure and seek listening. Then, one should dwell in the forest. One should diligently engage in equipoise. So it is said. In its auto-commentary, it is also said: If one cannot endure, one will be unable to subdue laziness, and therefore diligence in listening and so on will decline. Moreover, one who does not possess listening will not know the means of meditation and the means of completely pacifying afflictions. Therefore, one should seek listening without laziness. Also, it is said in the Sutra Requested by Sreematri: Thus, son of good family, if one possesses listening, wisdom will arise. If one possesses wisdom, afflictions will be completely pacified. If there are no afflictions, the demons will not find an opportunity. So it is said. Thus, for those who wish to practice the Dharma properly, generating the wisdom that thoroughly distinguishes the Dharma is the lifeblood of the path. Therefore, it is necessary to listen extensively to the immaculate scriptures and treatises. Although it is established by scripture and reason, not thinking that it is necessary is a fault of not being certain that one needs the analytical meditation of wisdom that individually examines during practice, and only obtaining the wrong certainty that it is not necessary. Therefore, those who wish for their own benefit should abandon such things like poison. The great yogi said: Jowo, to accomplish the omniscient Buddha, instead of doing something with as many scriptures as a mule can carry, it is better to show something the size of a palm. Hiding it will not get you anywhere. He opened a small book and placed it on his pillow, saying, "We are students, so even if we don't read it, we pay respect to all of these. If you say you don't understand the Dharma, what should you do?" It is said that when the monks in front of Potowa (博多瓦, 1031-1105, a great master of the Kadampa school) were making short trips, you
Tibetan
་སྐྱིད་ཅེས་ལན་གསུམ་གསུངས་ནས། ངའི་དགེ་བཤེས་གནམ་གྱིས་ས་བཀབ་པ་འདྲ་བ་ལ་བརྟེན་དུ་ཡོད་པས་གཞན་ལ་ནི་འགྲམ་ཆུ་མི་ལྡང༌། རྩ་འགྲེལ་དམར་ཤིག་ཤིག་པ་བལྟ་མི་དགོས་པས་ནི་ལས་ཆུང༌། རྒྱུ་འབྲས་མ་བསམས་པས་ནི་བློ་བདེ། སྔགས་ཀྱི་འདིས་ལས་འདི་འགྲུབ་མང་པོས་ནི་ཞེ་འགྲངས་གསུང༌། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། འཚང་མ་རྒྱས་བར་དུ་སློབ་གཉེར་ལ་ཚར་བ་མེད་སངས་རྒྱས་ཙ་ན་ཚར་བ་ཡིན་གསུང༌། ཀ་མ་བའི་ཞལ་ནས། ཆོས་བྱེད་ན་ཤེས་ཅི་དགོས་བྱས་ན་རང་ཉིད་ཉམས་ནས་འགྲོ་བ། འདི་ངེད་ཐོས་ཆུང་ལ་འབྱུང་ཉེ། ནན་ཏུར་བྱས་ན་ཤེས་ཅི་དགོས་ཟེར་ཉེན་ཆེ། ཆོས་ནན་ཏུར་བྱེད་ན་ཤེས་དགོས་ཏེ། ཚེ་ཐུང་འདི་ལ་མི་རྫོགས་པས་དལ་འབྱོར་གྱི་ཨང་ཀ་མ་འཁྲུགས་པར་བྱས་ལ་ཐོས་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ། སྒོམ་པ་པོ་ལ་མི་དགོས་བཤད་པ་པོ་ལ་དགོས་སྙམ་སྟེ། འཆད་པ་པོ་ལ་སྡིག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཉེན་ཆེ། སྒོམ་པ་པོ་ཁོ་ན་ལ་དགོས་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤེས་རབ་དང་དེའི་རྒྱུར་ཐོས་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་དགོས་ཏེ། འདི་ཡང་ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་སུ་དཔྱད་སྒོམ་དགོས་པ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་ན་ཤིན་ཏུ་འོང་དཀའ། དྲག་པར་འདོད་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཉམས་ལེན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཙམ་མམ། གདམས་པ་དངོས་སུ་མི་འགྲོ་བར་རྒྱབ་རི་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་གོ་ནས་འོང༌། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པ་དགོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་པ་དགོས་ཞེས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་གཉིས་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ཅལ་ཅོལ་ཆེན་པོའི་འགལ་འདུ་སྨྲ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་ལུང་གི་བསྟན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་ལས་མེད་ལ། སྔ་མ་ནི་སྒྲུབ་པ་བྱེད་ལུགས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱི་མ་ནི་ཤེས་ནས་ལག་ལེན་ལ་བཀལ་བ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པ་མ་ནོར་བ་ཞིག་བྱེད་ན་དེ་ཉིད་བསྟན་འཛིན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲུབ་པའི་བསྟན་པ་མ་ནོར་བར་འཛིན་པ་ལུང་གི་བསྟན་པ་མ༌ནོར་བར་གོ་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་ཆོས་མང་དུ་ཤེས་ན་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་དེ་དག་གི་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་དགོས་པས་བརྗེད་དུ་གཞུག་ཏུ་མི་རུང་ལ། དང་པོ་ནས་མི་ཤེས་ན་ཡང་ཞུམ་པར་མི་བྱ་བར་བློ་དང་བསྟུན་པའི་ཐོས་པ་ཆེ་ཆུང་གང་འཐད་རེ་ལ་འབད། དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལོགས་སུ་བྱེད་སྒྲུབ་པ་ལོགས་ཤིག་ལ་བྱེད་པ་མིན་གྱི། གང་ལ་བསྒྲུབ་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་ཐོས་བསམ་བྱ་དགོས་པས་ཕྱོགས་རེ་བར་མ་སོང་བའི་ལམ་གྱི་
Chinese
说了三遍“快乐”。我的格西（藏語：དགེ་བཤེས་，威利：dge bshes，梵文：kalyāṇa-mitra，善知识）如同天空覆盖大地一般可以依赖，所以对其他人连口水都不需要。不需要看那些红彤彤的根本论和注释，所以轻松。不考虑因果，所以心情舒畅。念诵咒语的这个行为，能成就很多事业，所以心满意足。夏惹瓦尊者说：在没有证悟之前，学习是没有止境的，成佛的时候才是止境。噶玛巴尊者说：如果修法，知道那么多有什么用？这样做自己会堕落。这在我们这些少闻者身上容易发生。如果过于强调，就有说知道那么多有什么用的危险。如果认真修法，就必须知道。因为这一生短暂无法完成，所以要不扰乱暇满人身的顺序，不断地闻法。我认为对于修行人来说不需要（多闻），对于说法者来说才需要。对于说法者来说，有堕入罪恶的危险。仅仅对于修行人来说才需要（多闻）。因此，对于修行来说，智慧以及作为智慧之因的闻法是必不可少的，必须对此获得坚定的信念。 同样，如果在实修的时候，没有认识到需要进行观察修，那就很难成功。即使是自认为精通三藏的法师，也只是把实修的前行，或者说把诀窍当作并非直接实践，而是像靠山一样理解。因为这个原因，为了自己迅速成佛，需要修行。佛陀的教法需要闻法，这样宣扬对教法有益，以及修行是两回事，说这种大话，自相矛盾。因为教法只有教理的教法和实修的教法两种。前者是了解如何修行，后者是了解之后付诸实践，因此，如果不犯错误地修行，那他就是护持教法的至尊。并且，不犯错误地护持实修的教法，依赖于不犯错误地理解教理的教法。因此，如果以前学过很多佛法，那么在实修的时候，就必须实践那些佛法的意义，不能忘记。如果一开始不了解，也不要灰心，要根据自己的能力，努力学习适合自己的闻法。这也不是说闻法是一回事，修行是另一回事。而是在需要修行的那个地方，就必须进行闻思，因此，这是不偏不倚的道路。
English
He said "Happy" three times. My Geshe (Tibetan: དགེ་བཤེས་, Wylie: dge bshes, Sanskrit: kalyāṇa-mitra, spiritual friend) is like the sky covering the earth, so I can rely on him, so I don't even need saliva for others. There is no need to look at those red root texts and commentaries, so it is easy. Not thinking about cause and effect, so I feel comfortable. This act of reciting mantras accomplishes many things, so I am satisfied. Sharawa said: Until enlightenment, there is no end to learning, it ends when you become a Buddha. Kamaba said: If you practice Dharma, what is the use of knowing so much? Doing so will cause oneself to fall. This is likely to happen to us who have little learning. If you overemphasize it, there is a danger of saying what is the use of knowing so much. If you practice Dharma seriously, you must know. Because this short life cannot be completed, you must not disturb the order of leisure and endowment, and constantly listen to the Dharma. I think that it is not necessary for practitioners (to have much learning), but it is necessary for speakers. For speakers, there is a great danger of falling into sin. It is only necessary for practitioners (to have much learning). Therefore, for practice, wisdom and the hearing that is the cause of wisdom are indispensable, and you must gain a firm conviction about this. Similarly, if you do not realize that you need to do analytical meditation during practice, it will be very difficult to succeed. Even a master of the Tripitaka who considers himself proficient only understands the preliminary practices of practice, or the key instructions, as not directly practicing, but as a support. For this reason, in order to quickly become a Buddha, you need to practice. The Buddha's teachings need to be heard, so proclaiming that it is beneficial to the teachings, and that practice are two different things, is a big talk and a contradiction. Because there are only two kinds of teachings: the teachings of doctrine and the teachings of practice. The former is to know how to practice, and the latter is to put it into practice after knowing it. Therefore, if you practice without making mistakes, then he is the supreme holder of the teachings. And, holding the teachings of practice without error depends on understanding the teachings of doctrine without error. Therefore, if you have learned a lot of Dharma before, then during practice, you must practice the meaning of those Dharmas, and you must not forget them. If you don't understand from the beginning, don't be discouraged, and according to your ability, strive to learn the Dharma that suits you. This is not to say that hearing is one thing and practice is another. But in the place where you need to practice, you must do hearing and thinking, therefore, this is an impartial path.