Tibetan
ཆ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པའི་ཉམས་ལེན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རེ་ལ་ངེས་པར་བརྟེན་དགོས་ལ། བློའི་མཐུ་ ཆུང་ན་དེ་ཙམ་ལ་གོམས་སུ་གཞུག །བློའི་མཐུ་ཆེ་བའམ། དང་པོ་ཆུང་ཡང་གོམས་པས་ཆེ་བར་སོང་བའི་ཚེ། ལམ་གྱི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཇེ་རྒྱས་སུ་བཏང་བས་གསུང་རབ་དང་དགོངས་འགྲེལ་དྲི་མེད་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་ནས་འགྲོ་བས་ཟུར་དུ་ཐོས་པ་བཙལ་མི་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གདམས་པ་མ་ནོར་བའི་ཆ་ཚང་ཞིག་ཡིན་ན། མདོར་བསྡུས་ཀྱང་མདོ་སྔགས་དང་ཐེག་པ་གོང་འོག་གི་ལམ་གྱི་འགག་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་ལ། རྒྱས་པར་བཀྲལ་ན་བསྟན་པ་མཐའ་དག་ལ་འགྲོ་ཐུབ་པ་ཞིག་དགོས་པས་དེ་འདྲ་ཞིག་མ་རྙེད་བར་དུ་ཉམས་ལེན་གྱི་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལ་བྲོད་པ་རྙེད་པ་སྲིད་ཀྱི། བསྟན་པའི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ལ་ངེས་པ་རྙེད་མི་སྲིད་པས་དམ་པའི་བཤེས་དང་གྲོགས་ལ་བརྟེན། ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་གཞིར་བཟུང་། གདམས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་མཉན་ནས་ཐུན་བཞིར་བཅད་དེ་དམིགས་རྣམ་བསྐྱང༌། ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ནས་ཚོགས་བསག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བའི་སྒོ་དུ་མ་ནས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཆ་ཚང་རེ་ལ་འབད་ན། དེ་ནས་བློ་ལ་ཁྱད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དམ་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། སྔར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་བློ་ལ་རུག་གེ་ཡོད་པར་བྱས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པར་བྱེད་འཇལ་བར་བྱེད་རྟོག་པར་བྱེད་དགོས། ཆོས་བརྗེད་དུ་བཅུག་ནས་སེམས་འཛིན་རྐྱང་པ་རེ་ལ་སློབ་པ་དེ་ལ་ གྲོག་མེད། སྒོམ་ཆེན་རབ་ལ་སྟོན་པ་རབ། སྒོམ་ཆེན་འབྲིང་ལ་སྟོན་པ་འབྲིང་འོང་བ་ཡིན། ཇི་ཙམ་བསྒོམས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཤེས་པ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས། དེ་ལྟར་བསམས་པས་ངེས་ཤེས་བརྟན་ན་དགེ་མི་དགེའི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་ཡིན་ཞེས་སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟེར་བ་ན། ཆོས་ནས་དེ་ལྟར་མ་གསུངས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དེ་ལྟར་མི་བཞེད་སྙམ་ནས་ཁོའི་ཁ་ལ་མི་ཉན་པ་ཞིག་འོང༌། དེ་མེད་ན་དད་པ་ནི་བག་རེ་ཡོད་ཤེས་རབ་མེད་པ་དེ་ལ་ངུ་བའི་ཁ་ལ་བལྟས་ན་ངུ་བྲོ། རྒོད་པའི་ཁ་ལ་བལྟས་ན་རྒོད་བྲོ། ཆུ་སྣ་བཞིན་དུ་ཅི་ཟེར་ལ་བདེན་སྙམ་ནས་གར་ཁྲིད་སར་འགྲོ་གསུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། དོན་དམ་རྟོགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་པར། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་དག་ཚར་བཅད་རྗེས་བཟུང་དང༌། །བདག་ཉིད་ཀུན་ཤེས་བྱ་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བརྩོན་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟན་པ་ལ་མ་མོས་པ་རྣམས་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་གཏན་ཚིགས་རིག་པ་དང༌། མོས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ བཟོ་དང་གསོ་བ་རིག་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནང་རིག་པ་ཚོལ་བ་ནི་དགོས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཚོལ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་པའོ། །བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་དེ་གསུམ་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་ན་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་དང་ཕྱིན་དྲུག་དང་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རང་དེ་ལ་གནས་ནས་གཞན་ཤེས་རབ་ལ་འགོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ་གཞན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བས་སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་ཇེ་འཕེལ་དུ་བཏང་ནས། ས་མཐོན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱང་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོང་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་གོང་ན་མེད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་པ་ལ་ད་ལྟ་ནས་འབད་ཅིང་ཐོས་པ་ཚོལ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་འགལ་ནས་ཉེས་ལྟུང་གིས་འཇོམས་པ་དང༌། ཚེ་རབས་གཞན་དུའང་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་མི་དགའ་བས། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ལ་སློབ་པར་མི་ནུས་ལ། ཚེ་འདིར་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་རྣམས་ལ་འབད་ན་འདིར་མ་བསླབས་པའི་ལྟུང་བ་ཁེགས་ཤིང༌། ཚེ་ གཞན་དུ་ཡང་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བདེ་བླག་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ལམ་གྱི་གཞུང་ཤིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ། བསམ་གཏན་ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་སྣང་ལ། གཞན་ལྔ་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པ་ནུབ་སྣང་བས། དེ་དག་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་བསྡུས་པ་དང་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ
Chinese
一个具足圆满的初学菩萨，必须依赖于每一个道次第的修持。如果智慧浅薄，就应在那上面勤加练习。如果智慧强大，或者一开始虽小，但通过练习而变得强大，那么就应该扩展道次第，使其与所有无垢的经论和释论相联系，这样就不需要另外去寻求听闻了。因此，如果是一个没有错误的完整口诀，那么即使是简略的，也应具备显宗、密宗以及上下乘道的所有关键。如果详细阐述，则应能涵盖所有教法。在没有找到这样的口诀之前，可能会对某种修持方式产生兴趣，但不可能对圆满的教法整体的修持要点产生定解。因此，要依赖圣者善知识和道友，以清净的戒律为基础，反复听闻口诀，分为四座进行观修，强烈地向本尊和上师祈祷，并通过多种积累资粮和净除业障的方式努力，这样才能在智慧上产生越来越增上的深刻定解。过去圣者们也说过：要让以前听闻的佛法牢固地留在心中，并反复地思考、衡量、观察。如果让佛法被遗忘，而只学习单一的禅修，那是没有用的。大禅修者有伟大的导师，中等禅修者有中等的导师。必须做到修习得越多，对佛法的理解就越深刻。如果这样思考而产生坚定的定解，那么当恶友说“所有善与非善的想法都是分别念，因此应该舍弃”时，就会想到佛法不是这样说的，善知识也不会这样认为，从而不听他的话。如果没有这样，那么信心就像一点点面粉，没有智慧，看到哭泣的人就想哭，看到欢笑的人就想笑，就像水流一样，听什么都觉得是真的，然后被带到哪里就去哪里。第三，智慧的分类有三种：通达胜义谛，通达世俗谛，以及通达利益众生的事业之智慧。第一种是：通达无我的真如，总的
English
A bodhisattva who is a beginner, complete in all aspects, must rely on each stage of the practice path. If intelligence is weak, one should become accustomed to that extent. If intelligence is strong, or initially small but becomes large through practice, then the stages of the path should be expanded so that they are connected to all the immaculate scriptures and commentaries, so there is no need to seek out separate teachings. Therefore, if it is a complete instruction without error, even if it is concise, it should contain all the key points of the paths of Sutra, Tantra, and the higher and lower vehicles. If explained in detail, it should be able to encompass all the teachings. Until such a thing is found, one may find interest in only one aspect of practice, but it is unlikely to find certainty in the essential points of the practice of the entire body of the teachings. Therefore, rely on holy spiritual friends and companions, take pure vows as the foundation, listen to the instructions again and again, divide them into four sessions, cultivate the objects of meditation, strongly pray to the deities and gurus, and strive for each complete cause by engaging in many ways of accumulating merit and purifying obscurations. Then, a deep certainty will arise in the mind that the special qualities will increase more and more. The former holy ones also said: Make sure that the teachings you have heard before are firmly in your mind, and repeatedly think about them, measure them, and contemplate them. If you let the teachings be forgotten and only learn one-pointed concentration, that is useless. A great meditator has a great teacher, and a medium meditator has a medium teacher. The more you meditate, the more your understanding of the Dharma should increase. If you think like this and have a firm conviction, then when a bad friend says, "All thoughts of good and non-good are conceptualizations, so they should be abandoned," you will think that the Dharma does not say that, and the virtuous spiritual friend would not think that way either, so you will not listen to him. If that is not the case, then faith is like a little bit of flour, without wisdom. If you look at the face of someone crying, you will feel like crying. If you look at the face of someone laughing, you will feel like laughing. Like a stream of water, you will think that whatever is said is true, and you will go wherever you are led. Third, the divisions of wisdom are three: the wisdom of realizing ultimate truth, the wisdom of realizing conventional truth, and the wisdom of realizing the benefit of sentient beings. The first is: the suchness of selflessness, the general
Chinese
从门径上衡量和从显现上衡量。第二是精通五明的智慧，如《经庄严论》中所说：“不勤奋于五明处，胜者亦不成一切智，是故为了制伏他人与摄受，以及自身通晓故，于此当勤奋。”如是说，为了制伏不信奉佛教者，要学习声明和因明；为了利益信奉佛教者，要学习工巧明和医方明；为了使自己通晓一切，要寻求内明，这是特殊的必要。而所有这些都是为了获得佛果而寻求，这是没有差别的。第三是了知无有罪过地成办有情今生和来世利益的方法。成办之时如何做呢？生起这三种智慧之时，要具足六种功德，并且与六度相关联，即自己安住于此，并将他人安置于智慧中，这是智慧的布施，其他如前所述。第五是归纳这些意义：即使有证悟空性的智慧，如果没有菩提心，那也不会成为菩萨的行为，因此要不断增上作为行为基础的菩提心，并将高地的智慧波罗蜜多也作为发愿的对境来修习，并且为了圆满无上的大智慧资粮，现在就要努力生起三种智慧并寻求听闻，如果不这样做，就会违背所学的主要内容，而被罪堕摧毁，并且在其他世中也不喜欢多闻，因此不能修学菩萨的学处，如果今生努力于生起智慧的方法，就能避免未学之罪，并且在来世也能如《善臂请问经》中所说，能轻易圆满智慧波罗蜜多。如是，显密二道的根本支柱是六度，禅定有少许修习次第的显现，而其他五度修习次第隐没不显，因此略述这些修习的要点和生起定解的方法，即如何。
English
Measuring from the gateway and measuring from manifestation. The second is the wisdom of being proficient in the five sciences, as stated in the Ornament of the Sutras: "Without diligence in the five sciences, even the supreme ones will not become omniscient. Therefore, in order to subdue others and to take hold, and for oneself to know all, one should be diligent in this." As it is said, in order to subdue those who do not believe in Buddhism, one must study grammar and logic; in order to benefit those who believe in Buddhism, one must study craftsmanship and medicine; in order to make oneself know everything, one must seek inner knowledge, which is a special necessity. And all of these are sought in order to attain Buddhahood, which is without difference. The third is to know the method of accomplishing the benefit of sentient beings in this life and the next without fault. How to do it when accomplishing? When generating these three wisdoms, one must possess six qualities and be related to the six perfections, that is, one dwells in it and places others in wisdom, which is the giving of wisdom, and the others are as previously stated. The fifth is to summarize these meanings: Even if there is wisdom that realizes emptiness, if there is no bodhicitta, then it will not become the conduct of a Bodhisattva, therefore, one must constantly increase the bodhicitta as the basis of conduct, and also make the perfection of wisdom of the high ground the object of aspiration to practice, and in order to perfect the unsurpassed great accumulation of wisdom, one must now strive to generate the three wisdoms and seek to hear, if one does not do so, one will violate the main content of what is learned, and be destroyed by transgressions, and in other lives one will not like to hear much, therefore one cannot study the precepts of the Bodhisattva, if one strives in this life for the methods of generating wisdom, one can avoid the sin of not learning, and in the future life, as stated in the Questions of Good Arm, one can easily perfect the perfection of wisdom. Thus, the fundamental pillar of both the Sutra and Tantra paths is the six perfections, there is a slight manifestation of the order of practice for meditation, while the order of practice for the other five is hidden and not manifest, therefore, a brief description of the key points of these practices and the method of generating certainty, that is, how.