Tibetan
ལས་དྲངས་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་དགོད་པར་ངེས། །དེ་ལྟར་བརྟན་པར་གནས་དེ་ནི། །མི་ཉལ་བ་འམ་ཉལ་ཡང་རུང༌། །ཡང་དག་བླངས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས། །མཐའ་ཡས་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་བཞིན། །བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་རྟག་གསོག་འགྱུར། །མཐའ་ཡས་དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །མཐའ་ཡས་འཐོབ་མི་དཀའ་ཞེས་བྱ། །གང་ཞིག་དཔག་མེད་དུས་གནས་ཏེ། །ལུས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་དཔག་ཏུ་མེད་འདོད་ཅིང༌། །དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་བྱེད་པ། །དེས་ཀོ་བྱང་ཆུབ་དཔག་མེད་ཀྱང༌། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ཚོགས་ཀྱིས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར། །ཇི་ ལྟ་བུར་ན་འཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཤུགས་དྲག་ནས་ཡིད་བསྐྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་དུས་ཐུང་ངུ་ཞིག་ལ་ཐོབ་ན་སྙམ་པ་ཡིན་ན་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཡང༌། དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ན་མེད་པའི་ཚེ་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་དང་སྤྱོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སློབ་དགོས་པ་དང་དཀའ་སྤྱད་མང་དུ་དགོས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་ན། དེ་ལྟར་སོང་ན་སུས་ནུས་སྙམ་ནས་ཉེ་ལམ་འཚོལ་བ་སྐད་བྱེད་ན་ནི་སྨོན་སེམས་ལ་བརྒྱུད་ནས་གནོད་ཅིང༌། འཇུག་སེམས་ལ་དངོས་སུ་གནོད་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཇེ་དམན་དུ་སོང་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཆེས་རིང་དུ་འགྲོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེས་ཆེར་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་ལེགས་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞུམ་ནས་བསྡད་པས་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཕན་ཞིང་ཇེ་ཞུམ་དུ་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བློ་གཟེངས་བསྟོད་ན་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པ་ལག་ན་ཡོད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱེས་རབས་ལས། ཞུམ་པས་ཕོངས་ལས་ཐར་ལ་མི་ཕན་གྱི། །དེ་བས་མྱ་ངན་གདུང་བར་མ་བྱེད་པར། །དགོས་པའི་དོན་བསྒྲུབ་མཁས་ལ་བརྟེན་བྱས་ན། །རབ་ཏུ་དཀའ་བའང་སླ་བས་ཐར་བར་འགྱུར། །དེ་བས་འཇིགས་ཤིང་མི་དགའ་མ་བྱེད་པར། །ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་དགོས་པ་སྒྲུབས། །མཁས་པའི་གཟི་བརྗིད་བརྟན་པས་གཟེངས་བསྟོད་ན། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ལག་ན་ཡོད། །ཅེས་སོ། ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་ཚུལ་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་ཀྱང་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་མི་བྱེད་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ལ། ད་ལྟ་ནི་ཡོན་ཏན་ལྟར་སྣང་རེ
Chinese
从业所生，定能令佛欢喜。如是安住坚固者，不眠或眠亦可。从真实受持起，纵然放逸诸有情，以其无边如众生，无边福德恒时积。以其无边故，成佛不难如是说。若有无量时安住，为无量有情之义，欲得无量菩提，作无量之善，彼虽菩提亦无量，然以无量之四种，资粮不需久远时，如何不得而成佛？如是说。因此，若以慈悲与菩提心，极其猛烈地动摇心意，心想为了众生能在短时间内成佛，固然非常稀有。然而，当不具备这些条件时，见到必须学习极其长远的时间和无边的行持，以及需要诸多苦行等，心想如果那样做，谁能做到呢？如果像这样寻找近路，就会间接地损害愿心，直接损害行心，并且大乘种性的能力会逐渐减弱，成佛之路会变得非常遥远。因为这样做与龙树和无著所确立的，使菩提心力量极大增长的方式完全相悖。因此，如果灰心丧气地坐着，对任何事情都没有帮助，只会变得更加沮丧。所以，应该好好了解修持菩提的方法，然后振奋精神，这样就能像掌握在手中一样成就诸事。如《本生经》所说：沮丧无益于脱离贫困，因此不要悲伤痛苦，依靠精于成办所需之事的人，即使极其困难也能轻易解脱。因此，不要恐惧和不悦，用什么方法来成办所需之事呢？如果以智者的威严坚定地振奋精神，一切事情都能像掌握在手中一样成就。如是说。 圣者无著曾多次说过，即使精通广大学习的方法，也必须具备不灰心和不满足于 সামান্য 功德这两种品质。而现在的情况是，仅仅有一点点看似功德的...
English
Having arisen from actions, it is certain to please the Buddha. Such a one who abides steadfastly, whether sleeping or not, from the moment of truly undertaking, even if negligent, all sentient beings, because they are limitless like sentient beings, limitless merit will always be accumulated. Because of this limitlessness, it is said that attaining Buddhahood is not difficult. If one abides for immeasurable time, for the sake of immeasurable beings, desiring immeasurable enlightenment, and performing immeasurable good, although that enlightenment is also immeasurable, with the four immeasurables, the accumulation of merit will not take long. How could one not attain Buddhahood? Thus it is said. Therefore, if one's mind is moved with great intensity by love, compassion, and the mind of enlightenment, thinking that one could attain Buddhahood in a short time for the sake of sentient beings, it would be very wonderful. However, when these conditions are absent, seeing that one must study for a very long time and engage in limitless practices, and that many austerities are required, one might think, "If that is the case, who could do it?" If one seeks a shortcut in this way, it will indirectly harm the aspirational mind and directly harm the engaging mind. The power of the Mahayana lineage will gradually diminish, and the path to enlightenment will become very distant. This is because it completely contradicts the way of greatly increasing the power of the mind of enlightenment, as established by Nagarjuna and Asanga according to the Buddha's intention. Therefore, sitting down discouraged will not help anything and will only lead to further discouragement. Therefore, one should thoroughly understand the methods of cultivating enlightenment and then uplift one's spirit, so that accomplishing things will be like having them in one's hand. As it says in the Jataka: "Discouragement does not help to escape poverty. Therefore, without sorrow or suffering, relying on those skilled in accomplishing what is needed, even the most difficult things can be easily liberated. Therefore, do not be afraid or displeased, but accomplish what is needed by whatever means. If one uplifts one's spirit with the steadfast glory of the wise, all things will be accomplished as if in one's hand." Thus it is said. The noble Asanga repeatedly said that even if one is well-versed in the methods of vast learning, one must possess both qualities of not being discouraged and not being content with সামান্য qualities. But now, there is only a little bit of something that appears to be a quality...
Tibetan
འམ་ཡོན་ཏན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ཞིག་སྐྱེས་ན། ལམ་གྱི་ས་ཆེན་པོ་ཞིག་བཅད་དོ་སྙམ་ཞིང་དེ་ཀ་གོམས་པས་ཆོག་པར་འཛིན་ལ། ལམ་གྱི་གནད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་གིས་ལུང་རིགས་ཀྱི་རྐྱ་བར་ནས་བཏོན་ནས་དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆ་གཅིག་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་གར་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་བརྡའ་སྤྲད་དེ་གོ་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན་ཡིད་ཤིན་ཏུ་ཞུམ་ནས་འགྲོ་བར་སྣང་བས། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་རེས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་གོང་མའི་ཁྱད་པར་འཚོལ་བ་དང༌། བསླབ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སློབ་དགོས་ཀྱང་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་མཐུན་རྐྱེན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསག་པ་ལ་བཞི། མོས་པ་དང༌། བརྟན་པ་དང༌། དགའ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དང༌། དོར་བའི་སྟོབས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདུན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པར་གསུངས་པས་འདིར་མོས་པ་ནི་འདུན་པའོ། །དེ་བསྐྱེད་དགོས་པ་ནི། བདག་ནི་སྔོན་དང་ད་ལྟར་ཡང༌། །ཆོས་ལ་མོས་དང་བྲལ་བ་ཡིས། །ཕོངས་པ་འདི་འདྲ་བྱུང་བར་གྱུར། །སུ་ཞིག་ཆོས་ལ་མོས་པ་གཏོང༌། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྩ་བ་མོས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མོས་པ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི། དེའི་ཡང་རྩ་བ་རྟག་ཏུ་ནི། །རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ བསྒོམས་པས་སོ། །ཞེས་དཀར་གནག་གི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བསྒོམ་པ་ལ་བཤད་དེ། དད་པས་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པར་གསུངས་པས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྤང་བ་དང་བླང་བར་འདོད་པ་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལས་འབྲས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང༌། དེ་དག་ལས་འདས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་ནས་དེའི་སྒོར་ཞུགས་པ་ནི། རང་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་བསལ་བ་དང་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ། ཉེས་པ་རེ་རེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་རེ་རེ་མཐར་ཐུག་པར་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ལ་བསྐལ་པ་དུ་མ་ཞིག་གོམས་དགོས་ན། བདག་ལ་ནི་དེ་དག་སེལ་བ་དང་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་རེ་ཡང་མི་སྣང་བས་བདག་གིས་དལ་བ་དོན་མེད་དུ་བཏང་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རང་ལ་རང་གིས་བསྐུལ་དགོས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་ནི། །དཔག་མེད་བདག་གིས་གཞོམ་བྱ་སྟེ། །གང་དུ་ཉེས་པ་རེ་རེ་ལའང༌། །བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོར་ཟད་གྱུར་པ། །ཉེས་ཟད་རྩོམ་པ་དེ་ཡི་ནི། །ཆ་ཡང་བདག་ལ་མ་མཐོང་ན
Chinese
或者，即使具備功德的特徵，但僅僅生起了一方面，就認為已經走過了道路的一大段，並且習慣於此就滿足了。如果精通道路要點的人，從教證和理證的間隙中指出，那也只是一個功德的部分，然而僅憑那一點是哪裡也去不了的，如果傳達了這樣的訊息，似乎就會非常沮喪。因此，不要滿足於功德的片面性，而要尋求更高的特點，雖然必須學習無數的教導，但沒有沮喪的人似乎非常稀少。第二，積累順緣助伴之眾有四：信樂，堅定，生起歡喜的力量，捨棄的力量。第一，因為說欲求是精進的所依，所以這裡的信樂就是欲求。必須生起它的原因是：我過去和現在，因為缺乏對佛法的信樂，才遭受了這樣的貧困。誰會捨棄對佛法的信樂呢？佛陀說，善的一切方面，信樂是根本。就像這樣。如何生起信樂呢？它的根本始終是，通過思維異熟果報。這樣解釋了思維從黑白業產生悅意和不悅意果報的方式。因為說信心是欲求的所依，所以為了生起以確信的信心而捨棄和接受的兩種意願。也就是說，思維業果總體和特別是菩薩的行為的利益，以及超越它們的過患的因果，要根據情況來理解。這樣，對大乘產生信樂後，進入它的門徑，就是承諾消除自己和他人的所有過失，以及成就所有功德。要淨化每一個連同習氣的過失，以及使每一個功德究竟圓滿，需要經歷無數劫的串習。我連消除和成就它們的精進的一小部分都不具備，我白白浪費了閒暇，這樣想著，必須自己鞭策自己。自己和他人的過失，無量無邊我應當摧毀，因為對於每一個過失，都要經歷無數劫，我連開始消除過失的，一部分也沒有看到。
English
Or, even if one possesses the characteristics of merit, but only develops one aspect, they think they have traversed a great portion of the path, and are content with just that. If someone skilled in the key points of the path points out from the gaps in scripture and reasoning that it is indeed just one part of merit, but that one cannot go anywhere with just that, they seem to become very discouraged if they receive such a message. Therefore, one should not be content with a one-sided view of merit, but should seek higher qualities, and although one must learn countless teachings, it seems very rare to find someone without discouragement. Secondly, accumulating the assembly of supporting conditions has four aspects: aspiration, steadfastness, generating the power of joy, and the power of renunciation. The first is: because it is said that desire is the basis of diligence, here aspiration is desire. The reason why it must be generated is: I, in the past and present, have suffered such poverty because of being without aspiration for the Dharma. Who would abandon aspiration for the Dharma? The Buddha said that aspiration is the root of all aspects of virtue. Like that. How to generate aspiration? Its root is always, through contemplating the ripening fruit. This explains contemplating the way in which agreeable and disagreeable fruits arise from black and white actions. Because it is said that faith is the basis of desire, in order to generate the two desires of abandoning and accepting with the faith of conviction. That is, contemplating the benefits of actions and results in general, and especially the conduct of Bodhisattvas, and the causes and effects of the faults of transgressing them, should be understood according to the circumstances. Thus, having developed aspiration for the Great Vehicle, entering its gate is to vow to eliminate all faults of oneself and others, and to accomplish all qualities. To purify each fault together with its imprints, and to fully develop each quality, requires familiarization over countless eons. I do not even have a fraction of the diligence to eliminate and accomplish them, I have wasted my leisure in vain, thinking thus, I must urge myself. The faults of myself and others, immeasurable, I must destroy, because for each fault, one must spend countless eons, I have not even seen a part of beginning to eliminate faults.