Tibetan
་གྲོ་ལུང་པ་བཞེད་དོ། །སྟོབས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལེའུར་ནི། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྒྱད་པར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །མོས་པའི་ཚུལ་ནི། ཡུལ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ནས་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་འཛིན་ཅིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་དང་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་བརྒྱད་ཚན་གཉིས་ནི། བྱང་ས་ལས་གསུངས་པ་བཀོད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་འདི་རྒྱས་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། བཟོད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ནའང་དམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་བར་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། གཞན་བཟོད་པ་ལ་འགོད་པ་བཟོད་པའི་སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །ལྔ་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟག་པ་ཟད་པའི་བཟོད་པ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེ་ཇེ་འཕེལ་དུ་བཏང་ནས་ས་མཐོན་པོའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོང་བ་དང༌། ལས་དང་པོ་པའི་བཟོད་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དམིགས་ཕྱེད་པར་བྱས་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་སློབ་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚམས་ལས་འདས་ནའང་ཕྱིར་འཆོས་པ་ལ་བརྩོན་པ་དགོས་ཀྱི། དེ་ དག་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་ཡལ་བར་དོར་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དུ་མས་རྒྱུན་དུ་གོས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འགྱུར་ལ། ལམ་གྱི་གནད་དམ་པར་བལྟས་ནས་ནུས་པ་རྣམས་ད་ལྟ་ནས་བསྒྲུབ་ཅིང་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལའང་བསམ་པ་སྦྱངས་ན། ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚེགས་ཆུང་ངུ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུས་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་དགེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བརྩོན་གང་དགེ་ལ་སྤྲོ་བ་འོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་ས་ལས་ནི། དགེ་བ་བསྡུ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་དེས་བསླངས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་གཡོ་བ་ལ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བརྩམས་པའི་ཉེས་དམིགས་མང་དུ་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་ན་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི། ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་དང་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ཅིང༌། །ངན་སོང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་གཞིར་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བསྔགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་འཕགས། །གང་ཡིན་དེ་ནི་ རྟག་ཏུ་བརྟེན་པར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བཟོ་གང་ཅི་ཡོད་དང༌། །འཇིག་རྟེན་འདས་བཟོ་གང་དག་ཅི་ཡོད་པ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ལ་རྙེད་པར་མི་དཀའ་ན། །མཁས་པ་སུ་དག་བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱོ། །གང་དག་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཞུགས་གྱུར་པ། །དེ་དག་རྨུགས་གཉིད་སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་ནས་ནི། །རྟག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ་གནས་པར་བྱེད། །འདི་ནི་ང་ཡིས་དེ་དག་བསྐུལ་བྱས་ཡིན། །ཞེས་དང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དགེ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག །འདི་ལྟར་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་རྗེས་འཐོབ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་མོད་ལ་བདེ་གནས་མཆོག །དངོས་གྲུབ་འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་གཏོགས། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་སྲིད་སྤྱོད་འདོད་པ་འཐོབ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་དག་པ་རབ་འགྱུར་ལྡན། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་ཚོགས་འདས་ནས་གྲོལ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སངས་རྒྱས། །ཞེས་དང༌།བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཕམ་མེད། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཕམ་མེད། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་སྐྱོ་བས་ཕམ་པ་མེད། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ཐོབ་པས་ཕམ་པ་མེད། །ཅེས་དང༌། བྱང་ས་ལས་ཀྱང༌། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དང་མཆོག་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བསྟན་པས་སྟོན་པ་མཛད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ ཀྱང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོ་མེད་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ལྡན་ན། །མི་འཐོབ་མི་འགྲུབ་རྣམ་པ་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་དང༌། མི་མིན་ཀུན་ཀྱང་དེ་ལ་ཕན་པར་དགའ། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པ་ཀུན་ཀྱང་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཉིན་མཚན་དུས་རྣམས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདའ། །ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་དམའ་བར་འགྱུར་བ་མེད། །མི་ཡི་ཆོས་ལས་འཕགས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱིས། །མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་བཞིན་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །ཉེས་དམིགས་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྣམ་པར་རིང་ངོ་། །ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་མེད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད་དོ། །ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་གཅིག་ནི། །ལེ་ལོ་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད། །གང་ལ་ལེ་ལོ་གཅིག་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བརྩོན་འགྲུས་མེད་ན་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་ནས་དཀར་ཆོས་ཀུན་གྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བས། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གཉིས། རབ་དབྱེ་དངོས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ནི་གསུམ་སྟེ། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན། སྦྱོར་བའི་སྔ་རོལ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསམ་པའི་གོ་ཆ་འདི་ལྟ་བུ་གྱོན་པར་བྱེད་དེ། བདག་ནི་བསྐལ་པ་ ཆེན་པོ་སྟོང་དང་ཡུན་མཉམ་པའི་ཉིན་ཞག་བསགས་པའི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཁོ་ནར་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ནའང་སྤྲོ་བར་བྱེད་དེ། རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཞུགས་པའང་མི་གཏོང་ན། དུས་ཀྱི་ཡུན་དེ་ལས་ཐུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆུང་བས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བྱང་སེམས་གང་བརྩོན་འགྲུས་དེ་འདྲ་བ་ལ་མོས་པ་ཙམ་དང་དད་པ་ཙམ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡང་བརྟན་པོ་ཡིན་ཏེ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྒྱུ་རྟས་པར་བྱེད་ན་བརྩོན་འགྲུས་དེ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་གྱི་ཕྱིར་དུ་ལས་གང་ལ་སེམས་ཞུམ་པའི་དཀའ་བ་སྤྱད་དགོས་པའི་བྱ་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་ཏེ། འདི་འདྲ་བའི་བསམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་ངེས་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྔ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་མཐའ་དང་མཉམ་ཙམ་དུ། །རྒྱ་ཆེ་རིང་བའི་ཉིན་དང་མཚན་གྱུར་ལ། །དེ་འདྲ་བསགས་པས་ལོར་གྱུར་དུས་རིང་བའི། །བསྐལ་པ
Chinese
གྲོ་ལུང་པ་（地名）如此认为。关于力量之种类的章节中说，十二部经等圣法被说成是第八种，是否应该那样做呢？信奉的方式是，确定那些地方是什么样子，毫不矛盾地执持，并且反复思考。痛苦的接纳和对法的坚定信念这两个八个一组的内容，是从《菩萨地论》中所说的内容摘录的，特别是对法的坚定信念显得更加详细。在修持这些的时候应该怎么做呢？修持任何一种忍辱时，也要具备六种殊胜，圆满六度来进行修持，除了将忍辱安立于忍辱，成为忍辱的布施之外，其余的都和之前所说的一样。第五，归纳这些的意义是：行为的基础是忆念和修习发菩提心，因为这是将一切众生安立于无漏尽忍的基础，所以要让它不断增长，甚至将高地的忍辱也作为祈愿的对象来进行修习；对于初学者的忍辱学处，要明确目标，如理如法地学习；即使超过了前面所说的界限，也要努力改正。如果 在修习这些的时候忽略了，就会经常被许多重大的过失所染污，而且在来世也很难修习菩萨的殊胜行为。要将道的要点视为珍贵的，从现在开始修持能做到的，对于不能做到的也要修习意念。如《善臂请问经》中所说，这样就能以微小的努力和微小的痛苦圆满忍辱波罗蜜多。学习精进波罗蜜多有五点：精进的体性，进入修持的方法，精进的分类，修持时应该怎么做，以及归纳这些的意义。第一点是：缘于善的目标，显现出欢喜之相。《入行论》中说：“精进即是于善欢喜。”《菩萨地论》中说：为了积累善和利益有情，心中显现出不颠倒的欢喜，以及由此引发的身语意三门的事业。第二是
English
Gro lung pa (place name) thought so. In the chapter on the types of strength, it is said that the twelve parts of scripture and other holy Dharma are said to be the eighth type, so should it be done that way? The way of faith is to ascertain what those places are like, to hold them without contradiction, and to think about them repeatedly. The two sets of eight, acceptance of suffering and firm belief in the Dharma, are excerpts from what is said in the Bodhisattva-bhumi, especially the firm belief in the Dharma appears in more detail. How should one act when practicing these? When practicing any kind of patience, one should also have the six perfections and complete the six paramitas, except for establishing patience in patience, which is the giving of patience, the rest is the same as what was said before. Fifth, the meaning of summarizing these is: The basis of practice is to remember and meditate on the generation of Bodhicitta, because it is the basis for establishing all sentient beings in the patience of exhaustion of outflows, so it should be continuously increased, and even the patience of the high grounds should be taken as the object of aspiration for practice; for the patience training of beginners, the goals should be clear, and one should study it properly and in accordance with the Dharma; even if one exceeds the limits mentioned above, one should strive to correct it. If If one neglects these practices, one will often be stained by many great faults, and it will be very difficult to practice the wonderful conduct of Bodhisattvas in future lives. One should regard the key points of the path as precious, practice what one can do from now on, and cultivate the intention for what one cannot do. As it is said in the Sutra Requested by Good Arms, one can perfect the Paramita of Patience with little effort and little suffering. There are five points to learning the Paramita of Diligence: the nature of diligence, the method of entering into practice, the classification of diligence, what to do when practicing, and the meaning of summarizing these. The first point is: Focusing on the goal of virtue, showing an appearance of joy. The Bodhicaryavatara says: "Diligence is delight in virtue." The Bodhisattva-bhumi says: For the sake of accumulating virtue and benefiting sentient beings, the mind manifests non-inverted joy, and the actions of body, speech, and mind that arise from it. The second is
Chinese
因此，要多多思考勤奋所带来的利益和不勤奋所带来的过患。如果对此习惯了，就会生起勤奋。其中的利益是：从激发增上意乐来说，能消除一切痛苦和黑暗，是完全舍弃恶趣的基础，诸佛都赞叹的殊胜勤奋，无论是谁，都应恒常依止。世间今生有何种工艺，以及世间来世有何种工艺，只要勤奋努力，获得它们并不困难。哪位智者会因勤奋的力量而衰退呢？凡是进入成佛菩提之道的，他们都看到了昏沉睡眠的过患，因此恒常安住于勤奋修行。这是我劝勉他们的。此外，在《经庄严论》中也说：在善法之聚中，勤奋最为殊胜。如此依赖它，就能获得它的果报。凭借勤奋，迅速获得安乐的殊胜境界。成就包括世间和出世间。凭借勤奋，能够获得对世间享乐的欲望。凭借勤奋，能够具备极度的清净。凭借勤奋，能够从轮回中解脱。凭借勤奋，能够证得无上菩提成佛。此外，具有勤奋者不会被享乐所击败，具有勤奋者不会被烦恼所击败，具有勤奋者不会被沮丧所击败，具有勤奋者不会被已得之物所击败。此外，在《瑜伽师地论》中也说：因为菩萨的善法要如此如实地成就，其主要和殊胜的因就是勤奋。其他则不然。因此，如来们教导说，勤奋是获得无上圆满菩提之因。此外，在《摄波罗蜜多论》中也说：如果具备完全不灰心且伟大的勤奋，就没有什么不能获得或成就的。此外，所有非人也都乐于帮助他。所有种类的禅定都能获得。日夜时时刻刻都有成果。不会因功德之聚而衰退。凭借超越人法的意义，如同莲花般增长。
English
Therefore, one should contemplate the benefits of diligence and the faults of non-diligence extensively. If one becomes accustomed to this, diligence will arise. The benefits of that are: From the perspective of arousing higher aspiration, it eliminates all suffering and darkness, is the foundation for completely abandoning the lower realms, the noble diligence praised by all Buddhas, whoever it may be, should always rely on it. Whatever crafts exist in this world, and whatever crafts exist in the world beyond, if one strives diligently, it is not difficult to obtain them. Which wise person would decline due to the power of diligence? Those who have entered the path to Buddhahood, they have seen the faults of dullness and sleep, therefore they constantly abide in diligent practice. This is what I encourage them to do. Furthermore, in the Ornament of the Sutras, it is also said: Among the gatherings of virtuous qualities, diligence is the most supreme. By relying on it in this way, one obtains its results. Through diligence, one quickly attains the supreme state of bliss. Accomplishments include both worldly and transworldly. Through diligence, one can obtain the desire for worldly pleasures. Through diligence, one can possess extreme purity. Through diligence, one can be liberated from the aggregates of existence. Through diligence, one can attain supreme enlightenment and Buddhahood. Furthermore, one who possesses diligence is not defeated by enjoyment, one who possesses diligence is not defeated by afflictions, one who possesses diligence is not defeated by discouragement, one who possesses diligence is not defeated by what has been obtained. Furthermore, in the Yogācārabhūmi-śāstra, it is also said: Because the virtuous qualities of a Bodhisattva are to be accomplished in such a way, the main and supreme cause is diligence alone. Others are not like that. Therefore, the Tathāgatas teach that diligence is the cause for obtaining unsurpassed perfect enlightenment. Furthermore, in the Compendium of Perfections, it is also said: If one possesses completely unflagging and great diligence, there is nothing that cannot be obtained or accomplished. Furthermore, all non-humans are also happy to help him. All kinds of samādhi can be obtained. Days and nights, all times, pass with fruit. One does not decline due to the accumulation of qualities. Through meanings that transcend human laws, one grows like a lotus flower.