Tibetan
འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ། །གྲུབ་ནའང་ཁྱོད་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་འཚེངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་ལས་ཕུང་བའང་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཉོན་མོངས་ཉ་པས་བཏབ་པ་ཡི། །མཆིལ་པ་འདི་ནི་མི་བཟད་གཟེབ། །དེས་བཟུང་སེམས་དམྱལ་བུམ་པར་ཡང༌། །དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་བདག་འཚེད་ངེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་དང་རང་གི་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་འདོད་པའི་གེགས་བྱེད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པ་དང་རང་གི་དགྲའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་བལྟས་ན་དེ་ལས་ཡིད་མི་བདེ་སྐྱེ་ལ། དེ་འཕེལ་ན་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ཅིང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བ་ལོག་ན་ཡིད་མི་བདེ་ལྡོག་ལ། དེ་ལོག་ན་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བས་སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བ༌རྣམ་པར་བཟློག་ལ་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཁོང་ཁྲོ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། ཉེས་དམིགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་གདམས་ངག་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པའི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བརྒལ་ལན་བྱས་ནས་ཁ་ནང་དུ་ལོག་སྟེ་དགྲའི་མཆོག་ཁོང་ཁྲོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་འདི་དག་ཡིན་པས། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་རིགས་པའི་སྒོ་དུ་མ་ནས་བཀག་ན་ཁོང་ཁྲོའི་ནང་ཚན་གྱི་རིགས་དུ་མ་ཁེགས་ཤིང་། བཟོད་པ་ སྒོ་དུ་མ་ནས་སྐྱེ་ལ། ཡང་དག་པའི་ལུང་གི་དོན་དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པས་རྙེད་པའི་གོ་བ་གཏིང་ཚུགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་ཡིན་པས་བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་སྒོམ་འདོར་བ་རྣམས་ནི་འདི་དག་ལ་སོགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོར་བ་ཡིན་པས། རང་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལོན་པའི་གེགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དུག་བཞིན་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ངེས་པར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་དང༌། གཞི་ཡི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་ཅག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ་ཞིག་མེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེས་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར། ཡང་ན་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ལ། ཡང་ན་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་སྲོ་ཤི་བའི་ཞུམ་པ་བ
Chinese
转变。你的欲望即使成就了痛苦，对你又有什么好处呢？如果变得满足，那还有比这更糟糕的吗？烦恼渔夫所设下的，这个鱼钩实在令人难以忍受。被它抓住的心，即使在地狱的瓶子里，地狱的狱卒也一定会折磨我。如是说。像这样，对于自己和亲友的愿望受阻，不愿意见到的事情发生，以及对于自己敌人的圆满兴盛，如果完全以不悦意的态度去看待，就会产生不悦意的心情。如果这种不悦意的心情增长，就会产生嗔恨，完全的不悦意消失，不悦意的心情也会消失。不悦意的心情消失，嗔恨就不会产生。因此，应该用之前所说的道理，完全地扭转对这些事物的不悦意态度，从多个方面来阻止愤怒。因为愤怒的过患非常大。阻止愤怒的窍诀，也就是像之前所说的王子们那样，用道理来反驳自己的烦恼，然后把矛头转向内部，摧毁最大的敌人——愤怒。这些就是其中的方法。因此，要用分别的智慧好好地观察，从多个道理上来阻止愤怒，这样就能阻止多种愤怒的产生，并且从多个方面生起忍耐。因为这是从清净的道理中，通过正确的教言所获得的深刻理解中产生的体验，所以习气非常稳固。那些放弃用分别智慧进行观察和禅修的人，就是放弃了所有这些伟大的菩萨行。要知道这是阻碍自己和他人从暇满人身中获得利益的最大障碍，要像对待毒药一样抛弃它。第二，生起安忍痛苦的忍耐，分为三部分：安忍痛苦是绝对必要的理由；生起安忍痛苦的方法；从基础的角度详细阐述。第一，如《入行论》中所说：“安乐之因偶一有，痛苦之因极众多。”就像这样，我们常常会遇到各种各样的痛苦，所以必须学会将痛苦转化为道用。如果不是这样，就会像《学集论》中所说的那样，要么生起嗔恨，要么在修道时产生灰心丧气的怯懦。
English
Transformation. Even if your desires are fulfilled with suffering, what good is it to you? If you become content, what could be worse than that? This hook set by the fisherman of afflictions is truly unbearable. The mind caught by it, even in the hellish pot, the hell's guards will surely torment me. Thus it is said. Like this, if one views with utter displeasure the obstruction of one's own and one's relatives' desires, the occurrence of unwanted things, and the perfect prosperity of one's enemies, then displeasure arises. If this displeasure increases, it generates hatred, and when utter displeasure ceases, displeasure also ceases. When displeasure ceases, hatred does not arise. Therefore, one should completely reverse the attitude of displeasure towards these things with the reasons stated earlier, and prevent anger from many aspects. Because the faults of anger are very great. The crucial advice for preventing anger is also like the reasons of the princes mentioned earlier, refuting one's own afflictions and then turning inward to destroy the greatest enemy, anger. These are the methods. Therefore, one should carefully examine with discriminating wisdom, and prevent anger from many aspects of reasoning, so that many kinds of anger can be prevented, and patience can arise from many aspects. Because this is an experience arising from a deep understanding gained through correct teachings from pure reasoning, the habitual tendencies are very stable. Those who abandon observation and meditation with discriminating wisdom are abandoning all these great bodhisattva practices. Know that this is the greatest obstacle to oneself and others from gaining the essence of leisure and endowment, and abandon it like poison. Second, generating patience to endure suffering is divided into three parts: the reasons why enduring suffering is absolutely necessary; the methods for generating it; and a detailed explanation from the perspective of the basis. First, as it is said in the Bodhicharyavatara: "The cause of happiness is rare, the cause of suffering is extremely numerous." Like this, we often encounter all kinds of suffering, so it is necessary to learn how to transform suffering into the path. If not, then as it is said in the Compendium of Trainings, either hatred will arise, or discouragement and cowardice will arise in the practice of the path.
Tibetan
སྐྱེད་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་མ་བྱས་གང་ལའང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་དགེ་བའི་བྱ་བ་དེ་ལ་ཞུགས་ན་འབྱུང་ལ༌མ་ཞུགས་ན་མི་འབྱུང་བའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་གྱི་ལས་དང་འཕྲལ་གྱི་རྐྱེན་གྱི་ དབང་གིས་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་བཟློག་མི་ནུས་ཀྱི། བྱུང་ཡང་དེ་ལ་དང་དུ་ལེན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་གཉུག་མ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་གི་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཁྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྣན་ནས་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་བར་འགྱུར་ལ། དང་ལེན་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གཞི་བཞག་དེ་མ་ལོག་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བྱེད་པའི་སེམས་ཁྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཏན་མི་འབྱུང་ལ། སྡུག་བསྔལ་གཞན་དེ་ལའང་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཐབས་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆུང་བར་འགྱུར་བས་བཟོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་གནད་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བར་འཛིན་པ་དགག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དུ་བླང་བར་འོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དེ་སླར་བཅོས་སུ་འདུག་ན་ནི་ཡིད་མི་དགའ་བ་བྱ་མི་དགོས་ལ། བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ནི་མི་དགའ་བ་བྱས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་པས་དགོས་ནུས་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། བཟེ་རེ་ཆེ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་ལ། བཟེ་རེ་ཆུང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་བསྲན་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་མེད་ན་ཡང༌། །དེ་ལ་མི་དགར་བྱས་ཅི་ཕན། །ཞེས་དང༌། ཚ་གྲང་ཆར་དང་རླུང་ཚོགས་དང༌། །ནད་དང་འཆིང་དང་བརྡེག་སོགས་ལ། །བདག་གིས་བཟེ་རེ་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གནོད་ པ་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ་དང༌། ཆུང་རིམ་ནས་གོམས་ན་མི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་མི་སྐྱེ་བས་ཐར་པ་ལ་ཡིད་བསྐུལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཐེབས་པ་ན་རློམ་པས་མཐོ་བ་འཇིག་པས་དྲེགས་པ་སེལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་མྱོང་བ་ན་དེ་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བ
Chinese
因为产生后会成为行善的障碍。其中，有些痛苦是别人造成的，有些痛苦无论是否努力修行，都是由以前的业力产生的，还有一些痛苦如下文所说，如果从事善行就会发生，不从事就不会发生。像这样，由以前的业力和当下的因缘所决定的必然产生的那些痛苦，暂时是无法避免的。即使发生了，也需要接受它。如果没有接受，那么在原本的痛苦之上，又加上自己妄念产生的忧虑的痛苦，就会变得非常难以忍受。如果能够接受，即使原本的痛苦没有消失，也不会因为执着于它而产生不悦的忧虑的痛苦。对于其他的痛苦，如果能够想办法将其转化为修行的助缘，那么痛苦就会变得非常小，从而能够忍受。因此，生起接受痛苦的忍耐心非常重要。第二部分分为两点：驳斥对痛苦的产生一概不悦的执着，以及阐述应当接受痛苦。第一点是：如果痛苦的产生可以补救，那么就没有必要不悦；如果无法补救，那么不悦也没有用，既没有必要也没有益处，反而有坏处。如果过于敏感，那么微小的痛苦也会变得难以忍受；如果不太敏感，那么巨大的痛苦也能忍受。如果可以补救，那么， “如果可以补救，为何不悦？ 如果无法补救，不悦又有何用？” 正如《入菩萨行论》所说，对于寒热、风雨、疾病、束缚、击打等等，我不应该过于敏感，如果那样做，损害反而会增加。第二部分分为三点：思维痛苦自身的功德，思维忍受痛苦的苦行的功德，以及从小到大逐渐习惯就不会觉得困难的道理。第一点是：有五种功德。像这样，如果没有痛苦，就不会产生出离心，因此有策励趋向解脱的功德；受到痛苦的打击时，傲慢会消失，因此有消除骄慢的功德；当体验到强烈的痛苦感受时，就会明白这是由不善业产生的
English
Because after arising, it becomes an obstacle to engaging in virtue. Among them, some sufferings are caused by others, some sufferings arise from previous karma regardless of whether one strives in practice or not, and some sufferings, as explained below, will occur if one engages in virtuous deeds but will not occur if one does not. Like this, those sufferings that are inevitably produced by the power of previous karma and immediate circumstances cannot be avoided for the time being. Even if they occur, one must accept them. Without acceptance, on top of the original suffering, the suffering of worry created by one's own thoughts is added, making it extremely difficult to bear. If there is acceptance, even if the original suffering does not disappear, the suffering of worry that arises from focusing on it and feeling unhappy will never occur. For other sufferings, if one can find a way to transform them into aids on the path, the suffering will become very small, and thus one will be able to endure it. Therefore, it is crucial to cultivate the patience of accepting suffering. The second part is divided into two points: refuting the attachment of being displeased with the occurrence of suffering in all cases, and explaining that it is appropriate to accept suffering. The first point is: if the occurrence of suffering can be remedied, then there is no need to be displeased; if it cannot be remedied, then being displeased is of no use, neither necessary nor beneficial, but rather has disadvantages. If one is too sensitive, then even small sufferings become extremely difficult to bear; if one is not too sensitive, then even great sufferings can be endured. If it can be remedied, then, "If it can be remedied, why be displeased? If it cannot be remedied, what good does displeasure do?" As stated in the *Bodhicharyavatara*, I should not be too sensitive to heat and cold, rain and wind, disease, bondage, beatings, and so on, for doing so will only increase the harm. The second part is divided into three points: contemplating the qualities of suffering itself, contemplating the qualities of enduring the hardships of suffering, and the principle that becoming accustomed to it gradually from small things will not feel difficult. The first point is: there are five qualities. Like this, if there is no suffering, there will be no desire to renounce it, therefore there is the quality of encouraging one to turn towards liberation; when struck by suffering, arrogance disappears, therefore there is the quality of eliminating pride; when experiencing intense feelings of suffering, one will understand that it arises from non-virtuous deeds.