Tibetan
ང་གྱུར་ན། །དེ་ལ་གནོད་པ་སུ་ལ་ཁྲོ། །ཞེས་དང༌། ལ་ལ་རྨོངས་པས་གནོད་པ་བྱེད། །ལ་ལ་རྨོངས་ཏེ་ཁྲོ་གྱུར་ན། །དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་གང་གིས་བྱ། །སྐྱོན་དང་བཅས་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་བདག་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ལའང་མི་བཟོད་པར་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ན། བདག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་། གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བཟོད་པའི་བསྲན་བསྐྱེད་པའོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་སྡིག་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་བག་ཙམ་བྱུང་ན་བཟོད་པ་མི་བསྒོམ་པར། འདིས་བསྟན་པ་རྩ་བ་ནས་བཤིག་ཟེར། བྲུབས་བྱེད། དེས་ནི་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་ཡིན། བསྟན་པ་རྩ་བ་ནས་དེས་བཤིག་པ་ཡིན། སྤྱིའི་བསྟན་པ་འོ་ཅག་ལ་མེད། རང་གི་སྡོམ་པ་ཤོར་ན་སྒོས་ནུབ་ཡིན་གསུང་བ་དང༌། སྒ་བོག་པའི་གཡག་གིས་མཇུག་མ་བསྡམས་ནས་འཕགས་པས་སྒས་རྐང་པ་བརྡུང་ལ། གློད་ན་རྨེད་ལྷུང་ནས་བདེ་བ་ལྟར། གནོད་བྱེད་ལ་མ་གློད་པར་དེའི་ཟླ་བྱས་པས་ཇེ་མི་བདེར་འགྲོ་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་བརྩེ་བར་བྱ་བར་རིགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བ་ན་རང་གི་ཕ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་དང་མཛའ་བོར་མ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་མི་རྟག་ཅིང་སྲོག་དང་འབྲལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་སྨྱོ་ནས་རང་གི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལ་བདག་བརྩེ་བ་བསྐྱེད་དགོས་ཀྱི། ཁྲོ་བ་དང་གནོད་ལན་བྱེད་དུ་ག་ལ་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སེམས་པའོ། །བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དང་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ལས། བསྟོད་པ་སོགས་གསུམ་གྱི་གེགས་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། བསྟོད་པ་སོགས་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཚུལ་བསམ་པ་དང༌། སྐྱོན་ཡོད་ཚུལ་བསམ་པ་དང༌། དེས་ན་དེ་དག་འགོག་པ་ལ་དགའ་བར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་གྱིས་རང་ལ་བསྟོད་པ་དང་རང་གི་གྲགས་པ་རྒྱས་པ་ལ། ཚེ་རིང་བ་དང་ནད་མེད་པ་སོགས་ ཚེ་འདི་དང་། བསོད་ནམས་འཐོབ་པ་སོགས་སྐྱེ་བ་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མེད་པས། དེ་དག་ཉམས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ནི། གནས་ཁང་གི་དགོས་པ་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་བྱེ་མའི་ཁང་བུ་རྡིབ་པ་ན་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་རྣམས་ངུ་བ་དང་བདག་ཅག་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ་སྙམ་
Chinese
我若改变，那对它的损害，要对谁发怒呢？并且，有些人因愚昧而造成损害，有些人因愚昧而发怒，那对他们来说，谁会没有过错呢？谁是有过错的呢？如此等等。对于自己承诺的事情进行考察：即使对于声闻缘觉只为自己利益而行事的人，也不应无法忍受而发怒。我从发菩提心之时起，就已承诺要成办一切众生的利益和安乐，更何况是为了他人的利益而行事，完全摄持一切众生呢？如此思量，生起忍耐的精进。博朵瓦也曾说过：不应冒犯佛的教法， 如果发生些微损害，不修忍耐，就说：这人从根本上摧毁了教法。这是在毁坏。那人就是在舍弃戒律。教法从根本上就是被那人摧毁的。我们没有共同的教法。如果自己的戒律丧失，那就是个人的毁灭。又说：嘉波瓦的牦牛用尾巴抽打，阿阇黎用棍子打它的腿，放开它就像脱离犁轭一样安乐。不要对加害者不放手，与他对抗只会越来越不快乐。第二，理应慈爱：一切众生从无始以来，在轮回中没有不曾做过自己父母等亲友和朋友的，而且他们都是无常的，面临死亡，被三种痛苦所折磨，被烦恼的魔鬼所迷惑，甚至毁坏自己今生和来世的利益。我应该对他们生起慈爱，怎么能对他们发怒和报复呢？要从内心深处这样思考。对于受到恭敬等的阻碍和受到侮辱等三种行为无法忍受的对治方法有二：其中，对于受到赞扬等三种行为的阻碍无法忍受的对治方法有三：思考赞扬等没有功德，思考有缺点，因此，对于阻止这些应该感到高兴。第一，他人赞扬自己和自己的名声扩大，对于长寿和无病等 今生的利益，以及获得福德等来世的利益，这两者都没有任何作用。因此，对于这些衰败不高兴，就像沙堡倒塌时小孩子们哭泣一样，我和他们之间没有什么差别，这样想。
English
If I change, who should I be angry at for the harm done to it? Furthermore, some cause harm out of ignorance, and some become angry out of ignorance. Who would be without fault in that case? Who is at fault? And so on. Examining one's own commitments: Even for those who have entered the path of the Hearers and Solitary Realizers, who act only for their own benefit, it is not appropriate to be intolerant and angry. From the moment I generated the mind of enlightenment, I have vowed to accomplish the benefit and happiness of all sentient beings. What need is there to mention acting for the benefit of others, completely taking hold of all sentient beings? Thinking in this way, generate the perseverance of patience. Potowa also said: One should not offend the Buddha's teachings, If a slight harm occurs and one does not cultivate patience, one says: This person is destroying the teachings from the root. This is destroying. That person is abandoning the vows. The teachings are being destroyed from the root by that person. We do not have a common teaching. If one's own vows are lost, that is personal ruin. He also said: When the yak of Gabowa strikes with its tail, the Acharya strikes its leg with a stick. Letting go is like being released from the yoke, it is comfortable. Do not let go of the harmer, confronting him only makes one more and more unhappy. Second, it is reasonable to be loving: All sentient beings, from beginningless time, have not failed to be one's parents and friends in samsara, and they are impermanent, facing death, tormented by the three sufferings, and driven mad by the demons of afflictions, even destroying their own interests in this life and the next. I should generate love for them, how can I be angry and retaliate against them? One must think in this way from the depths of one's heart. Regarding the two ways to counteract intolerance towards being obstructed from receiving respect, etc., and the three actions of being insulted, etc.: Among them, regarding the three ways to counteract intolerance towards being obstructed from receiving praise, etc.: Thinking that praise, etc., has no merit, thinking that it has faults, therefore, one should be happy to prevent these. First, when others praise oneself and one's reputation increases, there is no benefit for longevity and health, etc., in this life, nor for obtaining merit, etc., in future lives. Therefore, not being happy when these decline is like small children crying when a sandcastle collapses. There is no difference between me and them, think in this way.
Tibetan
དུ་རང་ལ་སྨད་ནས་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། བསྟོད་དང་གྲགས་པའི་རིམ་གྲོ་ནི། །བསོད་ནམས་མི་འགྱུར་ཚེར་མི་འགྱུར། །བདག་སྟོབས་མི་འགྱུར་ནད་མེད་མིན། །ལུས་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་རང་དོན་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལ་རང་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང༌། བྱེ་མའི་ཁང་བུ་རྡིབ་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ག་ཆད་ངུ་། །དེ་བཞིན་བསྟོད་དང་གྲགས་ཉམས་ན། །རང་གི་སེམས་ནི་བྱིས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་གཡེང་བ་དང་སྐྱོ་ཤས་འཇིག་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་ཕྲག་དོག་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་དག་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བསྟོད་སོགས་བདག་ནི་གཡེང་བར་བྱེད། །དེས་ནི་སྐྱོ་བའང་འཇིག་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་ལྡན་ལ་ཕྲག་དོག་དང༌། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའང་འཇིག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་བདག་གི་བསྟོད་པ་དང་གྲགས་སྙན་དང་རྙེད་བཀུར་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་སྲུང་བྱེད་དང་ཆགས་པའི་འཆིང་བ་གཅོད་བྱེད་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་སྒོ་འགེགས་བྱེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཁྲོ་བ༌དགག་ཅིང་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་བདག་གི་བསྟོད་སོགས་ནི། །གཞིག་ཕྱིར་གང་དག་ཉེར་གནས་པ། །དེ་དག་བདག་ནི་ངན་སོང་དུ། །ལྟུང་བ་བསྲུང་ཕྱིར་ཞུགས་མིན་ནམ། །བདག་ནི་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་འཆིང་མི་དགོས། །གང་དག་བདག་བཅིངས་གྲོལ་བྱེད་པ། །དེ་ལ་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྲོ། །བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཇུག་འདོད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བྱིན་བརླབས་བཞིན། །མི་གཏོང་སྒོ་འཕར་ཉིད་གྱུར་པ། །དེ་ལ་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྲོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་ནི། སེམས་ནི་ལུས་ཅན་མིན་པས་དངོས་སུ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ། ལུས་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སེམས་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ན། བརྙས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལུས་ལའང་གནོད་པར་མི་ནུས་པས་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀ་ལ་མི་གནོད་པས་དགའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཡིད་མི་བདེ་དགག་སྟེ། དེ་ཁེགས་ན་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཡིད་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པས། །སུས་ཀྱང་གང་དུའང་གཞོམ་མི་ནུས། །ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན། །ལུས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་གནོད། །བརྙས་དང་ཚིག་རྩུབ་སྨྲ་བ་དང
Chinese
因此，不要因为自己受到贬低而执着。赞扬和名声的侍奉，不会变成功德，不会变成荆棘，不会变成自身的力量，不是没有疾病，也不会使身体舒适。如果我明白了自身的利益，那么其中有什么自身的利益呢？就像沙堡倒塌时，孩子们会伤心地哭泣。同样，当赞扬和名声衰落时，自己的心就像孩子一样。这是第二点：应当这样想，赞扬等等会使心散乱于非要事，会摧毁满足感，会引发对有功德者的嫉妒，会使善行衰退，从而对它们生起厌离心。赞扬等等会使我散乱，它们也会摧毁满足感，对有功德者产生嫉妒，也会摧毁圆满。这是第三点：这样一来，破坏我的赞扬、名声和利养恭敬，就是守护我不堕恶趣，斩断贪恋的束缚，阻挡我进入痛苦之门，就像是佛的加持一样。因此，应当从内心深处抑制愤怒，生起欢喜。因此，那些为了摧毁我的赞扬等等而存在的人，他们难道不是为了守护我不堕入恶趣而来的吗？我追求解脱，不需要利养和恭敬的束缚。那些解脱我束缚的人，我怎么能对他们生气呢？我想要进入痛苦，而他们却像佛的加持一样，不放过我，成为了门闩，我怎么能对他们生气呢？第二，对于做出轻蔑等三种行为的人，要抑制不忍受之心。心不是有形之物，所以实际上无法被他人伤害。如果身体受到实际的伤害，然后通过身体间接地伤害到心，那么轻蔑等等甚至无法伤害到身体，因此对身心都没有伤害，所以应当感到高兴，从而抑制不悦。如果抑制了不悦，就不会生起嗔恨。就像这样：心不是有形之物，所以任何人也无法在任何地方摧毁它。因为对身体有强烈的执着，所以身体会被痛苦所伤害。轻蔑和恶语相向
English
Therefore, do not be attached to being degraded. Serving praise and fame will not turn into merit, will not turn into thorns, will not turn into one's own strength, is not without disease, and will not make the body comfortable. If I understand my own benefit, then what is the benefit in that? Just like when a sandcastle collapses, the children will cry sadly. Similarly, when praise and fame decline, one's own mind is like a child. This is the second point: One should think that praise and so on will distract the mind from non-essentials, will destroy contentment, will arouse jealousy towards those with merit, and will cause virtuous deeds to decline, thereby generating aversion to them. Praise and so on will distract me, they will also destroy contentment, generate jealousy towards those with merit, and will also destroy perfection. This is the third point: In this way, destroying my praise, fame, and gain and respect is like guarding me from falling into the lower realms, cutting the bonds of attachment, blocking the door for me to enter suffering, just like the blessings of the Buddha. Therefore, one should suppress anger from the depths of one's heart and generate joy. Therefore, those who exist to destroy my praise and so on, are they not here to protect me from falling into the lower realms? I seek liberation and do not need the bonds of gain and respect. How can I be angry with those who liberate my bonds? I want to enter suffering, but they, like the blessings of the Buddha, do not let me go and have become the latch, how can I be angry with them? Second, for those who commit the three acts of contempt and so on, one must suppress the heart of not enduring. The mind is not a tangible thing, so in reality it cannot be harmed by others. If the body is actually harmed, and then the mind is indirectly harmed through the body, then contempt and so on cannot even harm the body, so there is no harm to both body and mind, so one should be happy, thereby suppressing displeasure. If displeasure is suppressed, anger will not arise. Just like this: The mind is not a tangible thing, so no one can destroy it anywhere. Because there is a strong attachment to the body, the body will be harmed by suffering. Contempt and harsh words