Tibetan
ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། ། གངྒཱའི་བྱེ་མའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་ཞིང་རྣམས་མི་གང་གིས། །རིན་ཆེན་དག་གིས་ཀུན་བཀང་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་ཕུལ་བ་བས། །གང་གིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བགྱིས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བཏུད་ན། །མཆོད་པ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས། །དེ་ལ་མཐའ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་གདན་ལ་སྐོར་བ་མཛད་ནས་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ན། སྐུ་གཟུགས་ཆུང་བ་རྣམས་བཞེངས་ནས་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང༌། གན་དྷོ་ལའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བུད་མེད་རྒན་པ་ཞིག་ལ་གཞོན་པ་ཞིག་གིས་དྲིས་པ་ལའང་ལན་སྔར་ལྟར་མཛད་པ་གསན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཐུགས་ངེས་ཆེ་བར་སོང་སྐད། དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་བསྡུས་པ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་ཐེག་དམན་ལས་འབྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་བསྐུལ་བའི་རྟེན་དམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་བསྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་ཇེ་འཕེལ་དུ་བཏང་ནས་སྐོམ་པས་ཆུའི་གཏམ་ཐོས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། བསྐལ་པ་དུ་མའི་བར་དུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཁྱེན་རབ་ཀྱིས་ཆེས་ཕྲ་བར་བྱས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ན་འདི་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དམ་པར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་དུ་མར་རབ་དགོངས་མཛད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཕན་པར་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས། སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་གཏོང་བ་དང༌། སྤེལ་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་དང་བཤེས་གཉེན་དཔང་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་སྤྱན་སྔར་སེམས་ཅན་མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བ་སོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་གྲངས་མང་ཞིང་བྱེད་ངན་པའམ་བསྐལ་པ་དུ་མར་འབད་དགོས་པའི་དུས་རིང་བའམ་ཚོགས་གཉིས་མཐའ་ཡས་ཤིང་བྱ་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་སློབ་དགོས་པར་མཐོང་བས་ཞུམ་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁུར་བཞག༌ན། སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པ་ལས་ཀྱང་སྡིག་ཆེ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འ
Chinese
虚空的界充满一切，那比那更超胜。 如恒河沙数般的，诸佛刹土若有人，以珍宝完全充满后，献给世间怙主相比，谁若合掌作礼后，心向菩提而倾注，此供养则更殊胜，对此没有边际啊。如此说。至尊者在金刚座（菩提伽耶）绕塔时，心想怎样才能迅速获得圆满菩提呢？于是建造小的佛像，心想对于大的佛像，想要迅速成佛，应当学什么呢？回答说应当学习菩提心。以及，在甘陀拉上方的虚空中，一位年轻人问一位老妇人，也听到和之前一样的回答，因此对菩提心更加确信。如此说来，大乘所有诀窍的要点，所有成就的大宝藏，区分小乘和大乘的大乘特点，策励王子们行持广大行为的殊胜所依是，认识到是菩提心，并且对于修持它，要越来越增加欢喜和努力，就像口渴的人听到水一样。即使在无数劫中，用惊人的智慧极其精细地分析，考察各种道，诸佛和菩萨也看到这正是成佛的殊胜方法。就像《入行论》中所说：无数劫中彻底深思熟虑的，诸位能仁都认为此法最为有益。如此说。为了使生起的菩提心增长，六次学习发菩提心，分为二：不舍愿菩提心和增长菩提心的学习。第一，像这样以佛、菩萨和善知识为证人，在他们面前发誓要度化尚未度化的众生等。如果因为看到众生数量众多且行为恶劣，或者需要无数劫的漫长时间，或者需要学习无边无际且难以实行的二资粮，因而心生怯懦，放弃所发的菩提心，那么罪过比别解脱戒的堕罪还要大。如《摄事品》中所说：纵然于千百万劫中，行持十善业道，
English
The realm of space fills all, that is even more superior than that. Like the number of sands of the Ganges, if someone fills Buddha-fields with precious jewels and offers them to the protector of the world, compared to that, whoever joins their palms in reverence and directs their mind towards enlightenment, this offering is even more excellent, there is no end to it. Thus it is said. When the great Lord was circumambulating the Vajra Throne (Bodh Gaya), he thought, 'How can I quickly attain perfect enlightenment?' Then, he built small statues and thought, 'For the large statues, wishing to quickly attain Buddhahood, what should I study?' The answer was, 'You should study the mind of enlightenment.' And also, in the sky above Gandhola, when a young man asked an old woman, he heard the same answer as before, and therefore he became even more convinced of the mind of enlightenment. Thus it is said. Therefore, the essence of all the instructions of the Great Vehicle, the great treasure of all accomplishments, the distinguishing characteristic of the Great Vehicle that separates it from the Lesser Vehicle, the sacred support that encourages the princes to engage in vast activities, is to recognize it as the mind of enlightenment, and to cultivate it, one should increase joy and effort, like a thirsty person hearing of water. Even if one analyzes with amazing wisdom for countless eons, examining various paths, the Buddhas and Bodhisattvas have seen that this is the supreme method for attaining Buddhahood. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: 'The Sugatas, after considering thoroughly for many eons, have seen this alone to be beneficial.' Thus it is said. In order to increase the Bodhicitta that has arisen, the sixfold training in generating Bodhicitta is divided into two: not abandoning the aspiring Bodhicitta and training in increasing the Bodhicitta. First, like this, taking the Buddhas, Bodhisattvas, and spiritual friends as witnesses, in their presence, making a vow to liberate beings who have not yet been liberated, etc. If, because one sees that the number of beings is vast and their actions are evil, or that it takes a long time of countless eons, or that one needs to study the two accumulations that are limitless and difficult to practice, one becomes discouraged and abandons the Bodhicitta that one has generated, then the sin is greater than the downfall of the Pratimoksha vow. As it is said in the Compendium: 'Even if for hundreds of millions of eons, one practices the ten virtuous paths of action,'
Tibetan
དོད་བསྐྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་པས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་བྱང་སེམས་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྡོམ་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་ཉམས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་མ་དོར་ན་འདོད་ཡོན་ལ་འཛེམ་མེད་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་སེམས་མ་རལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་སེམས་དོར་ན་ངན་འགྲོར་རིང་དུ་འཁྱམ་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་པོ་ཕལ་པ་ཅུང་ཟད་ལ། །ཡིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བསམས་བྱས་ནས། །མི་གང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་ཡང་ཡི་དྭགས་རྒྱུར་གསུངས་ན། །བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མགྲོན་གཉེར་ནས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསླུས་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་ཅི་ག༌འགྲོ་འགྱུར་རམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ལས། ལོང་བས་ཕྱག་དར་ཕུང་པོ་ལས། །ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་རྙེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཇི་ཞིག་ལྟར་སྟེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདི་འདྲ་བ་བདག་གིས་རྙེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བཏང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དམིགས་ནས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འདོར་བའི་ཞེ་དམ་མང་དུ་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མ་བཏང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་འབད་པ་ཆེན་པོས་སྤེལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་གྲུབ་ན་དེ་ལྟར་བྱ། མ་གྲུབ་ན་ཚོགས་ཀྱི་ཞིང་གསལ་གདབ་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྦྱངས་ཏེ་ལན་དྲུག་གཟུང་བར་ བྱའོ། །དེའི་ཆོ་ག་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བདག་གིས་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པ་འདི་དག་གིས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་པ་སྟེ་ལན་གསུམ་གསུམ་མོ། །སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། ལམ་སྒྲོན་དང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་གའི་བསླབ་བྱའི་སྐབས་སུ་མ་བྱུང་ཡང༌། ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་
Chinese
如果放弃，那时戒律会出问题，戒律会破损。此发心比根本堕罪还要严重。这样说了，菩萨的戒律是会破损的。声闻缘觉的作意律仪是菩萨的殊胜戒律，如果它破损了，戒律就毁坏了。如果不舍弃它，即使无所顾忌地享用欲妙，菩萨的不共律仪心也不会毁坏。 《彼论》中说：如果菩萨享用五种欲妙，皈依佛法僧三宝，心想成就佛果，作意一切智，智者应知戒律安住于波罗蜜多。这样。如果舍弃了如此承诺的心，必须在恶趣中长久漂泊。《入行论》中说：对于微不足道的物品，心中想布施，却不实行布施的人，也说是饿鬼的因。对于无上的安乐，以坚定的决心邀请，却欺骗了一切众生，怎么能去善趣呢？这样说了。因此，《彼论》中说：就像盲人在垃圾堆中找到珍宝一样，同样，我怎么会有这样的幸运，生起了菩提心。就像这样说的，心想我得到这样的菩提心真是太稀奇了，无论如何也不要舍弃它，也要特别专注于此，多多发誓一刹那也不舍弃。第二，仅仅不舍弃还不够，要日三次夜三次精勤增上。如果已经完成了前面所说的广轨仪轨，就那样做。如果没有完成，就清晰地观想资粮田，供养后，修习慈悲等，受持六次。 其仪轨是：诸佛正法以及僧伽众，直至菩提之间我皈依。以我布施等所作诸善根，为利有情愿成就佛果。这样念诵三次。不舍弃有情之心的学处，虽然没有在《道灯论》和《发心仪轨》的学处中出现，但在《道灯论释》中说：应当如此摄受有情。
English
If it is abandoned, then the discipline will have problems, and the discipline will be broken. This aspiration is even more serious than the root downfall. It is said that the discipline of the Bodhisattva is broken. The mental discipline of the Hearers and Solitary Realizers is the supreme discipline of the Bodhisattva, and if it is broken, the discipline is destroyed. If it is not abandoned, even if one enjoys sensual pleasures without restraint, the uncommon discipline mind of the Bodhisattva will not be destroyed. It is said in the same text: If a Bodhisattva enjoys the five sensual pleasures, takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and thinks of attaining Buddhahood, contemplating omniscience, the wise should know that the discipline abides in the Paramitas. Thus. If one abandons such a promised mind, one must wander in the lower realms for a long time. It is said in the Bodhicaryavatara: For a trivial object, if one thinks of giving it away but does not give it, it is said to be the cause of a hungry ghost. For the supreme bliss, if one invites with firm determination but deceives all beings, how can one go to a good rebirth? Thus it is said. Therefore, it is said in the same text: Just as a blind man finds a jewel in a pile of garbage, similarly, how fortunate I am that the Bodhicitta has arisen in me. As it is said, thinking that it is very wonderful that I have obtained such a Bodhicitta, one should not abandon it in any way, and one should especially focus on it and make many vows not to abandon it even for a moment. Secondly, it is not enough just not to abandon it, one must diligently increase it three times during the day and three times during the night. If one has completed the elaborate ritual described earlier, one should do so. If one has not completed it, one should clearly visualize the field of merit, make offerings, cultivate loving-kindness and compassion, and take it six times. The ritual is: I take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, until enlightenment. By the merits of my giving and so on, may I attain Buddhahood for the benefit of beings. This is recited three times. Although the precept of not abandoning sentient beings is not found in the precepts of the Lamp for the Path and the Ritual for Generating Bodhicitta, it is said in the Commentary on the Lamp for the Path: One should thus gather sentient beings.