Tibetan
ཞིང་མི་བཏང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་དེའི་ཕན་ཡོན་དང་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་དང་ཐུན་མོང་གི་སྤེལ་བ་དང་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྲུང་བ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བགྲངས་བྱུང་ལ། རྩ་བའི་དགོངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་བར་སྣང་བས་དེ་ལའང་བསླབ་བོ། །བློས་སྤངས་པའི་ཚད་ནི། མི་འཐད་པ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ད་ནི་དུས་ནམ་དུའང་འདིའི་དོན་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་སྐྱེས་པའོ། །ཚོགས་གཉིས་བསག་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྨོན་སེམས་ཆོ་གས་བཟུང་བ་ནས་ཞག་རེ་རེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གསོག་པ་ལ་འབད་པའོ། །འདི་གོང་མ་རྣམས་གསུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ཁུངས་དག་པོ་ནི་མ་མཐོང་མོད། འོན་ཀྱང་ཕན་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས། ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བ་དང༌། མི་ཉམས་པར་ བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བླང་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་བརྗེད་པའམ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་ཆོས་བཞི་དང༌། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་གསུངས་པ་དེ་སྨོན་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ལས། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་ལ་བསླུ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ནི། མཁན་སློབ་གོ་སླ་ལ་བླ་མ་ནི་ཕན་པར་འདོད་པ་དང་སྦྱིན་གནས་ནི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་འོད་སྲུངས་ལེའུའི་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། །ཡུལ་དེ་ལ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ནག་པོའི་ཆོས་སུ་འགྲོ་སྙམ་ན། ཡུལ་དེ་དག་གང་རུང་ལ་རང་གིས་ཤེས་བཞིན་དུ་བསླུས་ན་ནག་པོའི་ཆོས་སོ། །བསླུ་ལུགས་ནི་ཡུལ་དེ་དག་གིས་སྙིང་བརྩེ་བས་ལྟུང་བ་གླེངས་པ་ན་བརྫུན་གྱི་ཚིག་གིས་མགོ་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་ལ། བླ་མ་རྣམས་ནི་བསླུ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དབུ་བསྐོར་ཐབས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་བརྫུན་མིན་པའི་གཡོ་སྒྱུ་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པས་བརྫུན་བྱས་ནས་དབུ་བསྐོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་སུ་ནག་པོའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་དཀར་ཆོས་བཞིའི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་ལ་གྲོས་གཞན་ཞིག་ ཞུ། ལྐོག༌ཏུ
Chinese
其中，关于不舍弃，即为了不忘失菩提心之所缘、其利益、生起之仪轨、共同的增进以及守护等，在（相关）章节中已经列举。由于与根本的意趣也不相违背，因此也应于此修学。舍弃的程度是：由于做了不如法之事等某些因缘，生起“现在无论何时也不做此事”的想法。修学积聚二资粮是：从以愿心仪轨受持后，为了每天都成为菩提心增长之因，而努力积聚供养三宝等的资粮。虽然这除了前辈们的口述外，没有见到可靠的出处，但似乎有益处。第二，于来世也不离彼之因修学分二：舍弃令退失的四黑法与受取不令退失的四白法而修学。第一，在《宝积经·守护光之品》中说：“来世忘失发心或不现前有四法，未获菩提之间于中阴不忘失菩提心或现前有四法”，将此作为愿心的修学内容。其中，关于四黑法：欺骗堪布、阿阇黎、上师和施主，应从两方面了解。对境是：堪布和阿阇黎容易理解，上师是想要饶益者，施主虽然不计其数，但具有功德。这是《守护光之品》的解释中说的。想知道对这些对境做什么事会成为黑法呢？如果明知故犯地欺骗这些对境中的任何一个，就是黑法。欺骗的方式是，解释中说，当这些对境以慈悲心讲述堕罪时，用虚假的言辞蒙蔽他们。而上师们则对所有以欺骗之心进行蒙骗的方式都适用。然而，由于不虚假的欺骗将在下文阐述，因此需要是做了虚假的欺骗。在《学集论》中说，舍弃黑法就是白法，因为这是四白法的第一品的对治。此外，还要私下里向上师请教其他的建议。
English
Among these, regarding not abandoning, i.e., for the sake of not forgetting the object of bodhicitta, its benefits, the ritual of generating it, the common increase, and protection, etc., it has been listed in the (relevant) chapter. Since it does not contradict the fundamental intention, one should also train in this. The extent of abandonment is: Due to some causes such as doing unlawful things, the thought arises, "Now I will never do this matter at any time." Training in accumulating the two accumulations is: From the time of taking the vow with the aspiration ritual, in order to make each day a cause for the increase of bodhicitta, one should strive to accumulate the accumulations of offering to the Three Jewels, etc. Although I have not seen a reliable source for this other than the oral instructions of the predecessors, it seems beneficial. Second, training in the cause of not being separated from it in other lives is divided into two: abandoning the four black dharmas that cause decline and taking up the four white dharmas that do not cause decline and training. First, in the chapter of "Protecting the Light" in the Ratnakuta Sutra, it says: "There are four dharmas for forgetting the mind of enlightenment or not manifesting in other lives, and there are four dharmas for not forgetting the mind of enlightenment or manifesting in the bardo until enlightenment is attained." This is made the subject of training in aspiration. Among these, regarding the four black dharmas: deceiving the khenpo, acharya, lama, and benefactor should be understood in two ways. The objects are: khenpo and acharya are easy to understand, lama is the one who wants to benefit, and benefactor, although countless, has qualities. This is what is said in the explanation of the chapter of "Protecting the Light." What kind of actions towards these objects would become black dharmas? If one knowingly deceives any of these objects, it is a black dharma. The way of deceiving is, the explanation says, when these objects speak of downfalls with compassion, deceiving them with false words. And lamas are applicable to all ways of deceiving with a deceiving mind. However, since non-false deception will be explained below, it needs to be a false deception. In the Compendium of Trainings, it is said that abandoning black dharmas is white dharma, because this is the antidote to the first of the four white dharmas. In addition, one should privately ask the lama for other advice.
Tibetan
་གྲོས་གཞན་ཞིག་བྱས་ནས་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་གསན་དུ་འོང་ངོ་ཟེར་ཏེ། སློབ་མ་སྙིང་རག་མས་བླ་མའི་དབུ་གཡོག་གསུང༌། གཞན་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་འགྱོད་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལའང་གཉིས་ལས། ཡུལ་ནི། གང་ཟག་གཞན་དགེ་བ་བྱེད་པ་འགྱོད་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི། འགྱོད་དུ་གཞུག་པའི་བསམ་པས་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །འགྲེལ་པས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་གཡོ་སྒྱུས་བསླབ་ཚིག་ལ་མགོ་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ་བསླུ་ཐུབ་མ་ཐུབ་དང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་འདྲ་བར་བཞེད་དེ་འགྲེལ་པ་དང་ཡང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་འགྲེལ་པས་ཕྱི་མ་ཡང་མགོ་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་བསྔགས་པ་སོགས་སྨྲ་བ་ལ། ཡུལ་ནི། ཆོ་གས་སེམས་བསྐྱེད་བཟུང་ནས་ལྡན་པ་ལ་ཁ་ཅིག་བཞེད། ཁ་ཅིག་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ན་ད་ལྟ་མི་ལྡན་ཡང་འདྲ་བར་འདོད་དེ། དེ་ནི་མདོ་དང་འགལ་བས་མི་འཐད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་གསལ་ཁ་མ་བྱུང་ངོ་། །སྐབས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་ལྡན་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་བཤད་པ་མང་པོ་སྣང་ནའང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནས་བཟུང་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །དེ་ལ་ ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི། མི་བསྔགས་པ་སོགས་སྨྲས་པའོ། །ཞེ་སྡང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་བརྗོད་པ་དགོས་པར་བཞེད་པ་ནི་འགྲེལ་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཡུལ་གང་ལ་སྨྲས་པ་ལ་བྱང་སེམས་ལ་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པའམ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་ཀྱང་དོན་གོ་བ་ཞིག་གིས་ཆོག་པ་འདྲའོ། །དེ་ལ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ནི། ངང་ཚུལ་ངན་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཉེས་པའི་དམིགས་མ་ཕྱེ་བར་བརྗོད་པའོ། །མི་སྙན་པའི་སྒྲ་ནི། མི་ཚངས་པར་སྤྱད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པའོ། །བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། རྣམ་པ་འདི་དང་འདིས་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པ་དང་ཚིགས་བཅད་མ་ཡིན་པ་སྔ་མ་གསུམ་གྱི་མཐར་སྦྱར་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། །འདི་རང་ཅག་ལ་འབྱུང་ཡང་ཉེ། ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སྔར་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ལ་བརྙས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནའང་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བྱང་སེམས་དེ་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་པ་དང༌། བྱང
Chinese
又商议说，格西会来听的，学生心热地说上师的侍者。此外，对于没有后悔的事情，设法使之产生后悔，也有两种情况。对境是：其他众生行善，本来没有后悔之心。对此做了什么呢？就是以使之后悔的想法，对本来不该后悔的事情，使之产生后悔。注释中说，对于行为如梵天般清净，安住于正确戒律的人，用欺骗的手段使他们对戒律感到迷惑。对于这两种情况，认为是否能欺骗成功，以及是否产生后悔，是相似的，这似乎与注释相符。然而，注释中说，也对后来的人进行了迷惑。对于已正确进入大乘的众生，说不赞叹等。对境是：有些人认为，通过仪式受持菩提心后，就具备了条件。有些人认为，即使以前发过菩提心，现在不具备条件也可以，但这与经相违，所以不合理。注释中只说了“菩萨”这个词，没有明确说明。其他时候，很多地方都说，菩萨受持戒律，学习戒律，就是正确进入大乘，但我想是否需要从发菩提心并具备条件开始呢？对此， 做了什么呢？就是说了不赞叹等。认为需要以嗔恨心驱使而说，这与注释相符。对于向谁说，注释中说，为了阻止那些为了佛法而努力的菩萨，对大乘产生不信任或想要退转，才对他们说这些话，但似乎只要理解其含义就可以了。对此，不赞叹的语言是：像说“具有恶劣品性”这样，不区分过失的目标而说。不悦耳的语言是：像说“不行梵行”这样，区分目标而说。非语言是：像说“以这种方式不行梵行”这样，区分方式而说，并且将非偈颂与前面三种结合起来，注释中是这样说的。这种情况在我们自己身上也容易发生，过失也非常大，之前已经简略地说过了。此外，即使对菩萨产生轻蔑之心，也要在那样的劫数中，菩萨必须待在地狱里，并且
English
Then they discussed, saying that the Geshe would come to listen, and the eager student spoke of the Lama's attendant. Furthermore, regarding the act of inducing regret in someone who has no regret, there are two aspects. The object is: other beings who are virtuous and do not possess regret. What is done to them? It is to generate regret in them, who are not objects of regret, with the intention of making them regret. The commentary says that those who behave purely like Brahma and abide in the correct precepts are deceived by cunning means, causing them to be confused about the precepts. Regarding these two situations, it is considered similar whether or not one can successfully deceive and whether or not regret arises, which seems to be in accordance with the commentary. However, the commentary states that even later people were deceived. Regarding speaking disparagingly, etc., to sentient beings who have correctly entered the Great Vehicle, the object is: some believe that one is qualified after taking the Bodhicitta vow through a ritual. Others believe that even if one has previously generated Bodhicitta, it is acceptable even if one does not possess the conditions now, but this contradicts the Sutras and is therefore unreasonable. The commentary only mentions the word "Bodhisattva" without further clarification. At other times, it is often said that Bodhisattvas who uphold the precepts and study the precepts have correctly entered the Great Vehicle, but I wonder if it is necessary to start from generating Bodhicitta and possessing the conditions? Regarding this, What is done? It is speaking disparagingly, etc. It is believed that it is necessary to speak driven by anger, which is in accordance with the commentary. Regarding to whom it is spoken, the commentary states that it is spoken to those Bodhisattvas who strive for the Dharma, in order to prevent them from distrusting the Great Vehicle or wanting to regress, but it seems that it is sufficient to understand the meaning. Regarding this, the words of non-praise are: like saying "having bad qualities," speaking without distinguishing the object of fault. Unpleasant words are: like saying "not practicing celibacy," speaking by distinguishing the object. Non-language is: like saying "not practicing celibacy in this way," speaking by distinguishing the manner, and combining non-verses with the previous three, as stated in the commentary. This situation is easy to occur in ourselves, and the fault is very great, as has been briefly mentioned before. Furthermore, even if one generates a mind of contempt towards a Bodhisattva, the Bodhisattva must remain in hell for that many eons, and