Tibetan
་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་མ་གཏོགས་པར་ལས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་མི་ནུས་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་ལ། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས། །ལུང་བསྟན་ཐོབ་ལ་སེམས་ཁྲོས་རྩོད་པ་རྩོམ་བྱེད་ན། །ཐ་བ་སྐྱོན་ལྡན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་གོ་ཆ་བགོ་དགོས་སོ། །ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཁོང་ཁྲོའི་བསམ་པ་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་པར་གསུངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་པ་དང་བྱུང་ནའང་དེ་མ་ཐག་བཤགས་པ་དང་སྡོམ་པ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་འདི་བཟང་བ་མིན་སྙམ་དྲན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །སོ་སོར་འཆགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱང་སྡོམ་བྱེད་ལ། །དགའ་བར་མི་བྱེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ། །ཅེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ལ་སྐབས་ཕྱེ་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྔར་ཡོད་མཐུ་ཆུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་རིང་དུ་སྦྱངས་ཀྱང་སྔར་མེད་གསར་དུ་བསྐྱེད་དཀའ་བར་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་ལ། འགལ་རྐྱེན་ཞེ་སྡང་བཀག་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱངས་ན་ཇེ་བས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ནས་ཚད་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་མེད་ན། །སེམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། གང་ཕྱིར་རིགས་མཐུན་སྔ་མ་ཡི། །ས་བོན་ལས་ནི་འཕེལ་བ་ཅན། །བརྩེ་བ་ལ་སོགས་བློ་དེ་དག །གོམས་པར་གྱུར་ན་གང་ན་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་དང་གཡོས་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ལ། ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་གང་ཡང་རུང་བའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི་གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །ལྷག་བསམ་ནི་བསམ་པ་རང་བཞིན་པ་ ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །གཡོ་སྒྱུ་ནི་བྲེ་སྲང་ལ་སྒྱུ་བྱེད་པ་སོགས་དང༌། རྒྱལ་བ་ཡེ་འབྱུང་གིས་རག་མར་གཏོང་བ་ལ་སྔོན་ལ་སྟོད་ལུངས་སུ་གཏོང་བྱས་ནས་ཕྱིས་རག་མ་ཅི་བདེར་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། གཉིས་ཀ་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་གང་རུང་གི་ཆར་གཏོགས་པར་འདྲ་བ་ལ། སྒྱུ་ནི། ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་། གཡོ་ནི། རང་གི་ཉེས་པ་སྒྱོང་བ་ལ་གསུངས་ཏེ། སྒྱོང་བ་ནི་རང་གི་ཉེས་པ་ཐབས་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་བྱེད་པའོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལས། དཀ
Chinese
除了对菩萨进行诽谤之外，没有任何其他的业能够使菩萨堕入恶趣，《极寂静决定神变经》中如是说。在《集经》中也说：未得授记之菩萨，若对已得授记者，心生嗔怒起争论，具有过患嗔心之，刹那有多少个，就需要多少劫，从头开始披甲。《集经》中说，像这样生起多少嗔恨之心，就需要多少劫从头开始修行，因此会远离菩提。因此，必须从一切方面断除嗔恨，即使生起，也要立即忏悔并努力守护誓言。经中说：生起此心不好之念，分别忏悔，之后也守护誓言，不喜悦，此乃于佛法中学习。如果给嗔恨留下机会，那么原有的慈爱和悲心会变得力量微弱，即使长期修习，也难以新产生，因此会破坏菩提心的根本。如果断除违缘嗔恨，如前所说般修习，就会越来越增长，直至达到无限。在《释量论》中说：若无不顺品之害，心即成彼之自性。又说：何以故，同类之前者，从种子生增长。慈等诸心识，若串习于何处住。如是说。欺骗和谄诳，是指不以增上意乐而接近他人。对境是：任何其他的有情。对其做了什么，就是以欺骗和谄诳来行事。增上意乐，注释中说是自性之意乐。欺骗，是指在斗升秤上作假等。嘉瓦耶炯说，比如给别人送劣质酥油，先说是送上等的，之后就说是劣质的，随他便吧。在《摄集论》中说：二者都相似，都是由贪图利养恭敬所生，属于贪欲和愚痴中的任何一种。欺骗是：没有功德却装作有功德的样子。谄诳是：掩盖自己的过失。掩盖，是指用方法使自己的过失不显露出来。《白法四法经》中说：
English
Other than slandering a Bodhisattva, no other action can cause a Bodhisattva to fall into lower realms, as stated in the "Sutra of Miraculous Transformations of Perfect Tranquility." In the "Compendium Sutra," it also says: "If a Bodhisattva who has not received a prophecy, becomes angry and argues with one who has received a prophecy, for as many moments as there are faulty moments of anger, for that many eons, one must start from the beginning to put on armor." It is said that for as many moments of anger that arise, one must start the path from the beginning for that many eons, thus becoming very distant from Bodhi. Therefore, anger must be abandoned in all ways, and even if it arises, one must immediately confess and strive to uphold vows. It says in the same text: "Generating the thought that this mind is not good, separately confessing, and later upholding vows, not rejoicing, this is learning in the Buddha's Dharma." If one gives opportunity to hatred, then the power of the existing love and compassion will diminish, and even if practiced for a long time, it will be difficult to newly generate them, thus destroying the root of Bodhicitta. If one prevents the adverse condition of hatred, and practices as previously explained, it will increase more and more, until it becomes immeasurable. In the "Pramāṇavārttika" it says: "If there is no harm from opposing factors, the mind becomes its very nature." And: "Why is it that similar previous ones, grow from seeds? Where do love and other minds reside, if they become accustomed?" So it is said. Deceit and cunning are approaching others not with superior intention. The object is: any other sentient being. What is done to them is acting with deceit and cunning. Superior intention is explained in the commentary as the intention of one's own nature. Deceit refers to things like cheating on scales and measures. Gyalwa Yeyung said that it is like giving someone inferior butter, first saying it is superior, and then saying it is inferior, whatever he pleases. In the "Abhidharmasamuccaya" it says: Both are similar in that they arise from attachment to gain and respect, and belong to either desire or ignorance. Deceit is: showing as if one has qualities that one does not have. Cunning is: concealing one's own faults. Concealing means using methods to make one's own faults not appear. In the "Four White Dharmas Sutra" it says:
Tibetan
ར་ཆོས་དང་པོའི་ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གོ །བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་སྲོག་གམ་ཐ༌ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་གི་མཁན་སློབ་སོགས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དཀར་ཆོས་གཉིས་པའི་ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་གནས་པ་སྟེ་བསམ་པ་དྲང་པོས་གནས་པའོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་བཞི་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ནི། བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི། སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་དག་གི་དོན་གནས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཕྱོགས་བཞིར་བརྗོད་པའོ། །འོ་སྐོལ་དགེ་བ་འདྲ་བ་བྲད་བྲུད་བྱེད་པར་འདུག་ཀྱང་འཕེལ་རྟགས་མེད་པར་ཟད་རྟགས་མང་བ་དེ་བྱང་སེམས་དང་གྲོགས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བརྙས་པ་བྱས་ཤིང་རྨ་ ཕྱུང་བས་ཟད། དེས་ན་འདི་དང་བྱང་སེམས་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ཐུབ་ན་བསླབ་བཏུས་ནས་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པའི་གནོད་འགྱུར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འོང་གསུང་སྟེ། བྱང་སེམས་གང་ན་ཡོད་མི་ཤེས་པས། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དག་སྣང་སྦྱོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའང་ཉན་པ་པོ་སྐབས་ལ་བབ་པ་ན་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་བཞིར་སོང་ནས་མ་བརྗོད་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མིན་ནོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་བཞི་པའི་ཡུལ་ནི། རང་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་བྱ་བ་ནི། ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་མི་འདོད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ངོས་ནས་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་སྦྱར་བ་དགོས་ཀྱི། གདུལ་བྱ་དེ་ལ་བསམ་པ་དེ་མ་སྐྱེས་ན་ཉེས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནག་ཆོས་གཉིས་པ་སྤོང་སྟེ། གཞན་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འཇོག་འདོད་ཡོད་ན། གཞན་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་འགྱོད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡིད་མི་བདེ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཆེད་དུ་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས་འདི་ནི། །འདོར་མི་འགྱུར་ན༌མ་ཉལ་ཚེ། །སྨོས་ཅི་འཚལ་བར་གང་གིས་འགྱུར། །བཀའ་སྩལ་པ། གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་འམ། །གང་དུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ སུ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཛུད། །དེས་ན་སེམས་འདོར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས
Chinese
第一白法的对境是：一切有情。所作之事是：对于有情，即使是为了生命或者甚至是为了玩笑，也要有意识地戒除说谎。这样做，就不会用谎言欺骗自己的堪布、阿阇黎等特殊对境。第二白法的对境是：一切有情。所作之事是：不怀狡诈，以增上意乐安住，即以正直之心安住。这是第四黑法的对治。第三白法的对境是：一切菩萨。所作之事是：生起与导师相同的想法，并在四方宣说他们的功德。我们似乎在做相似的善事，但没有增长的迹象，反而有很多耗损的迹象，这是因为对菩萨和道友生起嗔恨和轻蔑，并造成伤害而耗损的。因此，如果能够做到不伤害菩萨，就能避免《学集论》中所说的所有依赖于人的损害。因为不知道菩萨在哪里，所以像月称论师所请示的那样，对一切有情生起导师的想法，从而进行清净显现的修持。赞叹功德也应在听者适宜的时候进行，如果不是向四方宣说，就不会有过失。这是第三黑法的对治。第四白法的对境是：自己使其成熟的有情。对其所作之事是：不希求小乘，而是引导他们进入圆满菩提。而且，必须从自己的角度将此应用于所化之众，如果所化之众没有生起这种想法，也不会有过失，因为无法成办。这能对治第二黑法，如果真心希望一切众生的安乐达到究竟，就不会为了让别人产生不悦的后悔，而特意去造作产生不悦的因缘。在《狮子请问经》中也说：生生世世菩提心，梦中亦不舍此心，未眠之时何须说，何者能令舍此心？世尊开示说：无论在城镇还是乡村，无论在何处安住的地方，都要引导他们进入菩提，因此不会舍弃菩提心。
English
The object of the first white Dharma is: all sentient beings. The action is: towards sentient beings, even for the sake of life or even for the sake of joking, to consciously refrain from lying. By doing so, one will not deceive one's own Khenpo, Acharya, and other special objects with lies. The object of the second white Dharma is: all sentient beings. The action is: to abide without deceit, with an attitude of higher intention, that is, to abide with an upright mind. This is the antidote to the fourth black Dharma. The object of the third white Dharma is: all Bodhisattvas. The action is: to generate the thought of being the same as the teacher and to proclaim their virtues in the four directions. We seem to be doing similar good deeds, but there are no signs of increase, but rather many signs of depletion, which is due to generating hatred and contempt towards Bodhisattvas and Dharma friends, and causing harm. Therefore, if one can avoid harming Bodhisattvas, one can avoid all the harms that depend on people mentioned in the Compendium of Trainings. Because one does not know where the Bodhisattvas are, one should generate the thought of the teacher towards all sentient beings, as requested by Chandrakirti, and thus practice purifying appearances. Praising virtues should also be done when the listener is ready, and if it is not proclaimed in the four directions, there will be no fault. This is the antidote to the third black Dharma. The object of the fourth white Dharma is: the sentient beings that one makes ripe. The action towards them is: not desiring the Lesser Vehicle, but leading them into complete enlightenment. Moreover, it is necessary to apply this to the disciples from one's own perspective, and if the disciples do not generate this thought, there will be no fault, because it cannot be accomplished. This can counteract the second black Dharma, if one sincerely wishes for the ultimate happiness of all beings, one will not deliberately create causes for unhappiness in order to make others feel unpleasant regret. In the Lion's Roar Sutra, it is also said: In all lifetimes, the mind of enlightenment, even in dreams, will not abandon this mind, when not sleeping, what need is there to say, what can cause one to abandon this mind? The Buddha said: Whether in towns or villages, wherever one dwells, one should lead them into enlightenment, therefore one will not abandon the mind of enlightenment.