Tibetan
་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པ་དང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་སྤངས་པ་དང་གཞན་གྱི་འབྱོར་པ་མཐོང་ན་ཡིད་དགའ་བ་བཞི་དང་ལྡན་ན་སྨོན་ལམ་མི་འདོར་བར་འཇམ་དཔལ་ཞིང་བཀོད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་བྱས་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་ལ། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་དང་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་དང་ལྔའམ། ངས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དོར་བ་དང་དྲུག་ལ་ཐུན་ཚོད་འདས་ན་སྨོན་སེམས་གཏོང་ལ། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་འགྱོད་པས་སླེབ་ན་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། ལན་དྲུག་ལེན་པ་དང་ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ཉམས་ནའང་ཉམས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་གཏོང་རྒྱུ་བྱུང་ན་སྨོན་སེམས་ལེན་པའི་ཆོ་ག་སྐྱོར་ལ། ཉམས་རྒྱུ་ཙམ་ལ་ནི་ཆོ་ག་བསྐྱར་མི་དགོས་བཤགས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་མང་པོ་དེ་སྐད་དུ་སྨྲའོ། །དེ་ལ་ངས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་བཞག་ན་དེ་ལ་ནི་དེ་མ་ཐག་ནས་གཏོང་གི་ཐུན་ཚོད་ལ་བལྟོས་གཏན་ནས་མི་དགོས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཐད་དོ། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་ཚེ་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་རྒྱུ་མིན་གྱི། སྐྱེ་ བ་གཞན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཚེ་འདིར་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དྲན་དོན་དུ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྲུང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའོ། །མདོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བར་མ་དོར་བརྗེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དཀར་ཆོས་བཞིའི་སྐབས་སུ་གསལ་བར་གསུངས་པས། ནག་ཆོས་བཞིའི་སྐབས་སུ་ཚེ་འདི་ཕྱིའི་གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཤེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཚེ་འདིར་ཡང་ནག་ཆོས་རྣམས་བསྟེན་ན་སེམས་བསྐྱེད་མཐུ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་གྱིས་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྫུན་ཅུང་ཟད་སྨྲས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཅུང་ཟད་
Chinese
说了。另外，如果具备降伏我慢、断除嫉妒和吝啬、见到他人富裕心生欢喜这四种品德，就不会舍弃愿菩提心，这是《文殊师利刹土庄严经》中所说的。在《宝云经》中说：在一切行为中修持菩提心，无论做什么善事之前都发菩提心，那么在来世也不会与珍贵的菩提心分离。就像人们越多地去观察一样，等等，都清楚地说明了这一点。第三，关于如果（菩提心）退失后如何恢复的方法：黑法四种，舍弃有情等五种，或者认为我不能成佛而舍弃发心等六种，如果超过了修持的时间，就舍弃愿菩提心。如果在修持的时间内因后悔而感到痛苦，就会成为退失的因缘。如果六次受持（菩萨戒）和学习两种资粮（福德资粮和智慧资粮）退失，也只是退失的因缘，所以如果出现舍弃的因缘，就念诵受持愿菩提心的仪轨。仅仅是退失的因缘，则不需要重做仪轨，忏悔就可以了，很多人都是这么说的。如果认为我不能成佛而放弃发心，那么就应该立即舍弃，根本不需要等待修持的时间，所以无论如何都是不合理的。黑法四种不是今生舍弃发心的因缘，而是来世不生起发心的因缘，所以要在今生阻止它。如《菩提道灯论》中所说：为了来世的忆念，应当守护如前所说的学处。这里所说的“如前所说”，是指在《请问宝贤经》中所说的。这部经本身的意义也是如此，宝贤菩萨具备四种白法，在一切生世中，一生下来就会生起菩提心，直到安住在菩提树下之间，都不会忘记菩提心。因此，在四种白法的章节中已经清楚地说明了。所以在四种黑法的章节中，虽然没有明确说明今生，但也应该知道这是针对来世而言的。然而，即使在今生，如果奉行四种黑法，菩提心的力量也会减弱。如果不是这样，那么持有菩萨戒的人为了开玩笑而稍微说谎，或者对众生稍微
English
It is said. Furthermore, if one possesses the four qualities of subduing pride, abandoning jealousy and stinginess, and rejoicing in the prosperity of others, one will not abandon the aspiration Bodhicitta, as stated in the "Manjushri Pure Land Arrangement Sutra." In the "Cloud of Jewels Sutra," it says: "In all activities, cultivate the mind of enlightenment, and before doing any virtuous deed, generate the mind of enlightenment, then in future lives, one will not be separated from the precious mind. Just as people investigate more and more," and so on, which clearly demonstrates this. Third, regarding the method of restoring if (Bodhicitta) is lost: the four black dharmas and abandoning sentient beings, etc., are five, or thinking that I cannot attain Buddhahood and abandoning the generation of Bodhicitta are six, if the time for practice has passed, then abandon the aspiration Bodhicitta. If one feels pain due to regret within the time of practice, it will become a cause for loss. If one fails to uphold the six vows and learn the two accumulations (accumulation of merit and accumulation of wisdom), it is only a cause for loss, so if a cause for abandonment arises, recite the ritual for taking the aspiration Bodhicitta. For mere causes of loss, there is no need to repeat the ritual, confession is sufficient, as many say. If one thinks that I cannot attain Buddhahood and abandons the generation of Bodhicitta, then one should abandon it immediately, without waiting for the time of practice at all, so it is unreasonable in every way. The four black dharmas are not the cause of abandoning Bodhicitta in this life, but the cause of not generating Bodhicitta in future lives, so they should be prevented in this life. As stated in the "Lamp for the Path to Enlightenment": "For the sake of remembrance in future lives, one should fully protect the precepts as previously stated." The "previously stated" here refers to what is stated in the "Question of Subhuti Sutra." The meaning of the sutra itself is also the same, Subhuti Bodhisattva possesses the four white dharmas, and in all lifetimes, as soon as he is born, he will generate Bodhicitta, and he will not forget Bodhicitta until he sits under the Bodhi tree. Therefore, it has been clearly stated in the chapter on the four white dharmas. So in the chapter on the four black dharmas, although there is no clear statement about this life, it should be known that it is directed towards future lives. However, even in this life, if one practices the four black dharmas, the power of Bodhicitta will be weakened. If this were not the case, then a Bodhisattva who holds the vows would tell a slight lie for the sake of laughter, or slightly deceive sentient beings.
Tibetan
བགྱིས་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་ངན་སྨྲས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་པ་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་ནས་འགྱོད་པ་མེད་པར་ཐུན་ཚོད་འདས་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྨོན་སེམས་གཏོང་ལ་སྨོན་སེམས་བཏང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་བྱང་ས་དང་བསླབ་བཏུས་གཉིས་ཀ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དུ་བཞག་དགོས་ན་དེ་འདྲ་བ་ནི་ གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་ལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐུན་ཚོད་བརྩི་བ་ནི་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་ན་། དེ་ནི་མདོའི་དོན་གཏན་མ་ཡིན་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་རྣམ་བཤད་ལས་བདག་གིས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་ཅན་འདི་ཙམ་གྱི་དོན་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་བློས་སྤོང་ན་ནི་སྨོན་སེམས་བཏང་བ་ཉིད་དུ་གསལ་ལ། སེམས་ཅན་བྱེ་བྲག་པ་ལ་དམིགས་ནས་འདིའི་དོན་དུས་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ན་ནི་ཡ་གྱལ་ཞིག་ན་ཚོགས་པ་འཇིག་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཇིག་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་སོགས་དུ་མ་ཞིག་དོར་ཞིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་འདི་ལ་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་དང་དཔའ་བོ་དང་ཞི་བ་ལྷ་དང་ཙནྡྲ་གཽ་མི་དང་ཞི་བ་འཚོ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་ཐ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་གཉིས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་ཚོགས་ལམ་པའི་བསླབ་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་བསླབ་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མི་བཞེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་བྱའི་སྟེང་དུ་སེམས་མི་བརྗེད་པ་དང་བརྗེད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བརྒྱད་བསྲུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀོད་ནས། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གི་ལུགས་དེ་མདོ་ནས་ཀྱང་གསུངས་པས་རང་རང་གི་བླ་མས་གང་གནང་བའི་ལུགས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་གསུང་ངོ་ཞེས་འཆད་ཅིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོའི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པར་སྣང་ངོ་། །སྤྱིར་འགྲེལ
Chinese
做了之后，对菩萨以嗔恨说恶语稍微说一点，以及对他人做的善根产生后悔稍微生起一点，没有后悔地时间过去，就会舍弃菩萨的律仪。因为从《菩萨地》和《学集》二者都说了，那些舍弃愿心，如果舍弃愿心就会舍弃律仪。如果这样认为，那么那些也必须放在根本堕罪里，像那样是 任何地方都没有说，因为不合理。另外，计算时间似乎是依靠近圆所请问。那不是经部的意义，我在《戒律品》的论释中已经详细确定了，所以这里不说了。从心底舍弃有情，是对有情总体作意，心想我不能为了这些有情而做，如果从心底舍弃，那就清楚地是舍弃愿心。如果对个别有情作意，生起心想永远不做这件事的心，就像一个分支，群体就会毁灭，为了所有有情而生起的心就会毁灭。如果不是那样，舍弃第二个、第三个、第四个等许多有情，为了剩余的有情而生起心，也必须生起圆满的菩提心。 这样，对于生起心的学处，从《道灯论》的注释中，国王因陀罗菩提和龙树、无著、英雄、寂天、旃扎果弥和寂护等变成了不同的宗派。有些人认为，是最初生起心和进入行为二者的所有学处。有些人认为，是经部所说的一切都应该守护。有些人认为，是资粮道的所有学处。其他人则不认为是这个和这个之类的学处。 有些人则在皈依的学处之上，写着应该守护不忘记心和会忘记的八种法。并且解释说，那些学者的宗派经部也说了，所以应该接受各自上师所给予的宗派，我的上师是这样说的。并且似乎认为那些全部都是经部的意义。总的来说，注释
English
After doing so, to speak harsh words to a Bodhisattva with hatred, to say a little, and to generate regret for the virtuous roots done by others, to generate a little, and if the time passes without regret, then the Bodhisattva's vows will be abandoned. Because both the Bodhisattva-bhumi and the Compendium of Trainings say that those who abandon the aspiration mind, if they abandon the aspiration mind, will abandon the vows. If you think so, then those also must be placed in the root downfall, like that is Nowhere is it said, because it is unreasonable. Furthermore, counting the time seems to rely on the inquiry of the close attendant. That is not the meaning of the Sutra, I have already determined it in detail in the commentary on the Chapter on Ethics, so I will not say it here. Abandoning sentient beings from the heart, is to focus on sentient beings in general, thinking that I cannot do it for these sentient beings, if you abandon it from the heart, then it is clear that you are abandoning the aspiration mind. If you focus on individual sentient beings, generating the mind that you will never do this thing, then like a branch, the group will be destroyed, and the mind generated for all sentient beings will be destroyed. If it is not like that, abandoning the second, third, fourth, etc. many sentient beings, and generating the mind for the remaining sentient beings, it is also necessary to generate the complete Bodhicitta. Thus, for the training of generating the mind, from the commentary on the Lamp for the Path, King Indrabodhi and Nagarjuna, Asanga, Hero, Shantideva, Chandragomin, and Shantarakshita, etc. have become different schools. Some people think that it is all the training of the first generation of mind and entering into practice. Some people think that everything said in the Sutra should be protected. Some people think that it is all the training of the path of accumulation. Others do not think that it is this and this kind of training. Some people write that on top of the training of taking refuge, one should protect the eight dharmas of not forgetting the mind and forgetting. And they explain that the school of those scholars is also said in the Sutra, so one should accept the school given by their respective gurus, my guru says so. And it seems that they think that all of those are the meaning of the Sutra. In general, the commentary