Tibetan
ཚང་ན་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། ས་བོན་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། རྒྱུ་ནོར་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ན་ཡུན་ཤིན་ཏུ་རིང་མོ་ཞིག་གིས་ཀྱང་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་རྭ་ལས་འོ་མ་བཞོ་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཐའ་དག་མ་སྤྱད་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་ལ་འདོད་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་ནོར་བ་དང་ མཐའ་དག༌ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ཐབས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དང་ཐབས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་ངན་རྟོག་ཡིན་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་བཟང་རྟོག་ཡིན་ནའང་འཁོར་བར་འཆིང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། གསེར་སྒྲོག་དང་ཐག་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་དང༌། སྤྲིན་དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་ནམ་མཁའ་ལ་བསྒྲིབས་པ་དང༌། ཁྱི་དཀར་ནག་གང་གིས་ཕུག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་སོགས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་དོན་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པའི་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། ངེས་དོན་དེ་རྙེད་ནས་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དམངས་ཀྱི་སར་བབ་པའམ། གླང་པོ་རྙེད་ནས་གླང་པོའི་རྗེས་ཚོལ་བ་དང་འདྲ་བར་སྨྲའོ། །དེ་ལ་ཧྭ་ ཤང་གིས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའི་མདོའི་ཁུངས་བརྒྱད་ཅུ་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །འདིས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མ་མིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ལ་སྐུར་པ་ཆེན་པོ་བཏབ་ཅིང༌། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་བཀག་པས་དོན་ད
Chinese
即使齐全努力也不会产生结果，就像种子、水和土地等任何一个不齐全，就不会生长出苗芽一样。因此，《修次第中篇》中说：如果对错误的因努力，即使经过非常长的时间，也无法获得想要的结果，例如从牛角中挤奶一样。如果所有的因都不使用，也不会产生结果，因为如果缺少种子等任何一个，就不会产生苗芽等结果。因此，想要那个结果，就要依靠不错误的因和缘以及全部。如是说。那么，什么是齐全而不错误的因缘呢？《现观庄严论》中说：秘密主，一切智智的智慧是从慈悲的根本中产生的，是从菩提心的因中产生的，是用方便达到究竟的。如是说。其中，慈悲已经说过了。菩提心是世俗和胜义菩提心两种，方便是布施等圆满，大车论师莲花戒已经说过了。对于这样的道路，一些颠倒认识的中国和尚等人说：只要是分别念，如果是恶分别念就不用说了，即使是善分别念也会束缚在轮回中，因此它的结果不会超出轮回，就像被金锁和绳索束缚一样，就像白云和乌云遮蔽天空一样，就像白狗和黑狗咬都会产生痛苦一样。因此，什么也不分别地安住才是成佛的道路，布施和守护戒律等是为了不能修习那样真实意义的愚笨之人所说的，获得真实意义后才进入那些行为，就像国王降到平民的地位，或者找到大象后才寻找大象的足迹一样。如是说。其中，和尚引用了八十部赞美什么也不分别的经文来论证。这否定了方便的一切部分不是真正的佛道，对世俗进行了极大的诽谤，并且以分别的智慧禁止了对胜者教法的心髓无我的真如进行观察，因此意义
English
Even if complete and effort is made, the result will not occur, just as if any one of the seed, water, and soil is missing, a sprout will not grow. Therefore, in the "Middle Stages of Meditation," it says: If one diligently applies effort to the wrong cause, one will not obtain the desired result even after a very long time, just like trying to milk from a horn. If all the causes are not utilized, the result will not occur, because if any one of the seeds, etc., is missing, the result of sprouts, etc., will not occur. Therefore, desiring that result, one must rely on the causes and conditions that are not mistaken and on all of them. So it is said. Then, what are the complete and not mistaken causes and conditions? In the "Manifestation of Enlightenment," it says: Lord of Secrets, the wisdom of omniscient knowledge arises from the root of compassion, arises from the cause of the mind of enlightenment, and is perfected by means. So it is said. Among these, compassion has already been explained. The mind of enlightenment is the two, conventional and ultimate mind of enlightenment, and means is the perfection of generosity, etc., as explained by the great chariot master Kamalashila. Some Chinese monks and others who have inverted views on such a path say: As long as it is a conceptual thought, let alone a bad conceptual thought, even a good conceptual thought binds one to samsara, so its result will not transcend samsara, just like being bound by a golden chain and a rope, just like white and black clouds obscuring the sky, just like being bitten by a white dog or a black dog, both of which cause suffering. Therefore, abiding without thinking of anything is the path to enlightenment, and generosity and keeping the precepts are taught for the sake of foolish beings who cannot meditate on such definitive meaning. Engaging in those practices after finding the definitive meaning is like a king descending to the level of commoners, or like searching for the footprints of an elephant after finding the elephant. So they say. Among them, the Chinese monk cited eighty sutras praising non-conceptualization to prove it. This denies that all aspects of means are not the true path of the Buddha, greatly slanders the conventional, and prohibits the investigation of the essence of the Victor's teaching, the selflessness of suchness, with the wisdom of discriminating awareness, therefore the meaning
Tibetan
མ་པའི་ཚུལ་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱད་ཞུགས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་བསྡུར་རུང་བའི་སེམས་ཙོམ་འཇོག༌ཅིག་ལ་ལམ་གྱི་དམ་པར་བཟུང་བའི་ལོག་ལྟ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་ཆད་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ལུང་དང་རིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཀག་ནས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་བཟང་པོ་རྒྱས་པར་མཛད་མོད། འོན་ཀྱང་བསྟན་པ་ནུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་སླེབ་པ་དང་ལམ་གྱི་གནད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ལུང་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པས་མཐའ་ཆོད་པར་ངེས་པའི་དམ་པ་རྣམས་ཟད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་དམན་ཞིང་ཆོས་ལ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་མངས་པས། ད་དུང་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་བསྲུང་སྡོམ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཕྱོགས་རྣམས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་ལམ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དེ་དག་འདོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཧྭ་ཤང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱེད་ཅིང༌། ལ་ལ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་སྐུར་པ་དེ་མ་གཏོགས་པ་ལྟ་བའི་གོ་ལུགས་ཧྭ་ཤང་གི་དེ་ལེགས་པར་འདོད་ལ། གཞན་དག་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དོར་ནས་ཅི་ ཡང་མི་སེམས་པའི་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དེ་ལེགས་པར་འདོད་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་གི་ལམ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ནའང་མི་སྣང་མོད། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན་དུ་ཆུག༌ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྙེད་ནས་བསྒོམ་ལུགས་མ་ནོར་བར་བསྒོམ་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སྤྱོད་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་མི་བསྒོམ་ཞེས་པའམ་ཡང་ན་དེ་རྣམས་མཐིལ་དུ་བཟུང་ནས་སྒོ་དུ་མ་ནས་འབད་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་དང་འགལ་ཞིང་རིགས་པའི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་ཟབ་མོའི་ལམ་ཞེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཞི་བ་མྱང་འདས་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་རིག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས
Chinese
远远抛弃自负的态度，无论如何特别投入，也只能与止观的少许方面相比，将仅仅是平静的专注视为道路的至高，这些邪见的极端，被大菩萨莲花戒以清净的教证和理证的集合彻底驳斥，从而弘扬了令诸佛欢喜的良好道路。然而，当教法接近衰落，以及圆满通达道路要点的、以决定性的经文和无垢的理证彻底决定的圣者们逝去，众生的福德极其浅薄，虽然对佛法稍有信仰，但智慧的力量极其微弱者增多时，现在仍然有一些人轻视守护誓言等行为，在修道时像和尚一样抛弃它们。有些人认为，除了诋毁方便的部分外，和尚的见解是好的。还有一些人抛弃各自的分别智慧，认为什么也不想的和尚的禅修是好的。这些人的道路，即使在修习空性的方向和领域中也不显现。即使假设是修习空性，也只有那些已经获得不颠倒的空性之义，并且以不错误的修习方式进行修习的证悟者，才应该仅仅修习空性。如果说不修习以世俗为境的行为，或者说不必将它们作为基础，不必从多方面努力，那似乎完全与所有经论相违背，并且超越了理性的道路。因为大乘行者所要成就的是不住涅槃，其中不住轮回，是通过证悟真如的智慧和依赖胜义谛的道次第，以及所谓的甚深道、智慧资粮和智慧分来成就的。不住寂灭涅槃，则是因为必须通过如所有智和依赖世俗谛的道次第，以及广大的道、福德资粮和方便分来成就。如是说，在《秘密不可思议经》中说：智慧资粮
English
Having abandoned the attitude of conceit from afar, no matter how particularly engaged, it can only be compared to a small aspect of calm abiding, holding mere tranquil focus as the supreme of the path, these extremes of wrong views were thoroughly refuted by the great Bodhisattva Kamalashila with a collection of pure scriptural and logical proofs, thereby expanding the good path that pleases the Buddhas. However, as the teachings approach decline, and the holy ones who have completely exhausted the essential points of the path, who are definitively determined by decisive scriptures and immaculate reasoning, have passed away, and beings' merit is extremely shallow, and although they have some faith in the Dharma, there are many whose power of wisdom is extremely weak, even now there are still some who despise the aspects of conduct such as guarding vows, and when practicing the path, they act like the Hwashang, abandoning them. Some think that apart from denigrating the aspect of skillful means, the Hwashang's view is good. Others abandon their individual discriminating wisdom and think that the Hwashang's meditation of not thinking about anything is good. The path of these people does not appear even in the direction and realm of meditating on emptiness. Even if it is assumed to be meditating on emptiness, only those who have attained the non-inverted meaning of emptiness and who have the realization of meditating in a non-erroneous way should meditate on emptiness alone. If it is said that one should not meditate on the aspects of conduct that have conventional objects, or that one does not need to take them as the basis and does not need to strive from many aspects, then it seems to be completely contradictory to all the scriptures and beyond the path of reason. For what is to be accomplished by the Mahayana practitioners is non-abiding Nirvana, in which non-abiding in samsara is accomplished through the wisdom that realizes suchness and the stages of the path that rely on ultimate truth, as well as the so-called profound path, the accumulation of wisdom, and the aspect of wisdom. Non-abiding in peaceful Nirvana is because it must be accomplished through the wisdom that knows all phenomena and the stages of the path that rely on conventional truth, as well as the vast path, the accumulation of merit, and the aspect of skillful means. Thus it is said in the Secret Inconceivable Sutra: Accumulation of wisdom