Tibetan
་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །དཀོན་མཆོག་རེ་རེའི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་དགོངས་གསོལ་རེ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཚིག་གཞན་དང་མི་འདྲ་ཡང་ཇོ་བོས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་བསླབ་བྱ་ནི། སྔར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་འདིར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚོགས་བསག་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་གར་སྐབས་འདིར་ཡང་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་ཅིང༌། འགྲེལ་པ་ལས། ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱས་ནས་བྱེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། བླ་མ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ནི་མཆོད་པ་སྔ་མའི་དུས་སུའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་བདུན་པ་ནི། བཟང་སྤྱོད་དང་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་གང་རུང་གིས་བྱའོ། །སེམས་སྦྱང་བ་ནི། ལམ་སྒྲོན་ནས་བྱམས་པའི་སེམས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བལྟས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་ རྣམ་གསལ་གདབ་བོ། །དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་མདུན་དུ་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་པའམ་ཙོག་པུའང་རུང་བས་འདུག་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལམ་སྒྲོན་ལས། ལྡོག་པ་མེད་པར་དམ་འཆའ་བའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཆོ་ག་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ། ཞེས་གསུངས་པས། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་མིན་གྱི། སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏང་ངོ་སྙམ་དུ་དམ་འཆའ་བ་ཡིན་པས་དེའི་བསམ་པ་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྨོན་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་མི་ནུས་ན་མི་བྱ་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་ཙམ་ཆོ་གས་བསྐྱེད་ན་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་ནུས་མི་ནུས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱས་པས་ཆོག་གོ །སྨོན་སེམས་ལ་དེ་ལྟར་གཉིས་རུང་གི་འཇུག་སེམས་ཆོ་གས་ལེན་པ་ལ་བསླབ་བྱ་ལ་ཡེ་མི་སློབ་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱར་མི་རུང་བས། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་མང་པོ་ལ་བྱར་རུང་བ་དང་མི་
Chinese
乃至菩提心要之间，于诸众之胜者，圣者菩萨不退转之僧众，我皈依。如是说三遍。于每一本尊之皈依，各念诵一遍祈请，虽与他者之皈依词句不同，然如觉窝（阿底峡）所造之仪轨一般。皈依后之学处是，先前于士夫小位时所说之学处，此处亦应由导师宣说。积聚资粮是，于发心之仪轨中，此时亦说应作顶礼及供养等。释文中说，应忆念七支供养及诸佛菩萨与先前及现在之善知识等而作，如是而行。对上师们之供养，于先前之供养时亦应知晓。七支供养是，以《普贤行愿品》或《入行论》之论典皆可。修心是，如《菩提道灯论》所说，先发慈爱之心，观视受苦之有情而发心，如先前所说，清晰地安立慈爱与悲悯之所缘。 正行仪轨是，于导师前，右膝着地或蹲踞皆可，合掌而发心。彼亦如《菩提道灯论》所说：『无有退转而立誓，应发菩提之心。』仪轨中亦云：『乃至菩提心要间。』故并非仅是为利他而欲成佛之发心，而是缘于发起此心，立誓乃至未得菩提之间亦不舍弃，故应依于仪轨而生起彼之意念。如是若不能修学愿心之学处则不应作，若仅是为了一切有情，我当成佛之念由仪轨生起，则无论能否修学发心之学处，皆可作此仪轨。于愿心如是二者皆可之入门心，以仪轨受持时，若完全不修学学处，则无论如何皆不应作。故于龙树与无著之传承，对于许多可作与不可作之律仪仪轨，
English
Until reaching the essence of enlightenment, I take refuge in the supreme assembly, the noble Bodhisattvas, and the irreversible Sangha. Repeat this three times. For each refuge in the Three Jewels, offer one request for attention. Although the words of refuge in the Dharma are different from others, it is as in the ritual composed by Jowo (Atisha). The precepts after taking refuge are: the precepts previously taught during the stage of the small person should also be spoken by the teacher here. Accumulating merit is: in the ritual of generating Bodhicitta, it is said that prostrations and offerings should be made at this time. The commentary says that one should do as it says, remembering the seven branches, Buddhas, Bodhisattvas, and past and present spiritual friends. Offering to the Lamas should also be known at the time of the previous offering. The seven branches are to be done with either the Bhadracarya-pranidhana or the Bodhicaryavatara. Training the mind is: as the Lamp for the Path says, generate the mind by first sending loving-kindness and looking at sentient beings who are suffering, and as previously explained, clearly establish the objects of loving-kindness and compassion. The actual ritual is: in front of the teacher, kneel with the right knee on the ground or squat, join the palms, and generate the mind. As the Lamp for the Path says: "Without turning back, take a vow, generate the mind of enlightenment." And the ritual also says: "Until the essence of enlightenment." Therefore, it is not just generating the mind to attain Buddhahood for the sake of others, but aiming at generating that mind, vowing not to give up until enlightenment is attained, so that thought should be generated based on the ritual. If one cannot study the precepts of the aspiring mind, then one should not do it. If only the thought of becoming a Buddha for the sake of all sentient beings is generated by the ritual, then it is enough to do this ritual for all, whether or not one can study the precepts of the Bodhicitta. For the aspiring mind, when taking the entering mind with the ritual, which is permissible in both ways, it is not permissible to do it in any way if one does not study the precepts at all. Therefore, in the lineage of Nagarjuna and Asanga, for many vows that can and cannot be taken,
Tibetan
རུང་བའི་ཁྱད་པར་འདོད་པ་ནི་མ་གོ་བ་ཆེན་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ལས་དང་པོ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་དུ་འཇུག་སྡོམ་འཛིན་པའི་ཆོ་གས་ཡང་ཡང་འཛིན་པར་བཤད་ནས་བསླབ་བྱ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྩ་ལྟུང་ཡེ་མི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་ བྱ་བའི་ཁྱད་པར་མ་བསྟན་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གསལ་རྒྱལ་ལ་གདམས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་མི་ནུས་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཙམ་བསྐྱེད་པ་ལའང་བསོད་ནམས་མང་པོ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཁུངས་སུ་མཛད་ནས། གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སློབ་མི་ནུས་པ་དེས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས་གསུངས་པས། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མི་སློབ་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་བྱར་རུང་བ་དང་སྡོམ་པ་བཟུང་དུ་མི་རུང་བར་ཆེས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བཟུང་བའི་ཆོ༌ག་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་སྐྱེ་བ་འདི་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བསྒོམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བདག་གིས་བགྱིས་པ་དང་བགྱིད་དུ་བསྩལ་བ་དང་བགྱིད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ས་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་ མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་ཀྱང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། །སེམས་ཅན་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱིའོ། །མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བགྱིའོ། །དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བར་བགྱིའོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྐྱབས་འགྲོའི་ཆོ་ག་དང་འདི་གཉིས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེས་སུ་བཟླས་དགོས་པའི་གསལ་ཁ་མ་བྱུང་ཡང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་དཔོན་ཡོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་མ་རྙེད་ན་ཇི་ལྟར
Chinese
认为容许差别是极大的不理解。另外，有些人说，作为初学者的行法，以受持律仪的仪轨反复受持，却因为完全不了解共同的学处和特别是根本堕罪，而不开示如何行持的差别，这是与极大的非理作意相应。在《光明王教言》中也说：如果不能修学布施等学处，就以仅仅生起菩提心也能成就众多福德为依据，对于那些不能在一切方面的一切处修学到彼岸的人，也应当为了果报广大而以方便善巧摄持，生起菩提心。如《修次第初篇》所说，不修学布施等学处，却容许生起菩提心，以及不容许受持律仪，这是非常清楚的。受持心之仪轨：祈请十方安住的诸佛和菩萨垂念我。祈请上师垂念我。我，名为某某，于此生和其它生世中，以布施的自性、以戒律的自性、以禅定的自性所做的善根，以及所做的善根，以及随喜所做的善根，以此善根，如往昔的如来、阿罗汉、正等觉诸佛，以及安住于大地之上的大菩萨们，发起无上圆满菩提心一样。我，名为某某，也从此时起，乃至到达菩提树王之间，发起无上圆满大菩提心。我将度化尚未度化的众生。我将解脱尚未解脱的众生。我将使尚未喘息的众生得以喘息。我将使尚未完全从痛苦中解脱的众生得以从痛苦中解脱。如是念诵三遍。虽然皈依的仪轨和这两个仪轨没有明确说明需要跟随上师念诵，但这是需要的。这些是有上师的情况。如果没有找到上师，那该怎么办呢？
English
Thinking that allowing differences is a great misunderstanding. Furthermore, some say that as a practice for beginners, the ritual of taking vows is repeatedly taken, but because they do not understand the general precepts and especially the root downfalls, and do not explain the difference in how to practice, this is associated with great inappropriateness. In the "Advice to Gsalgyal," it also says: If one cannot train in the precepts such as giving, then relying on the statement that even just generating the mind of enlightenment will accomplish much merit, for those who cannot train in all aspects of the perfections, they should still generate the mind of enlightenment by skillfully taking hold of it with means, for the sake of great fruit. As stated in the "First Stage of Meditation," it is very clear that it is permissible to generate the mind of enlightenment without training in the precepts of giving, etc., but it is not permissible to take vows. The ritual for taking the mind is: May all the Buddhas and Bodhisattvas abiding in the ten directions consider me. May the teacher consider me. I, named so-and-so, in this life and in other lives, with the nature of giving, with the nature of morality, and with the nature of meditation, the roots of virtue that I have done, and the roots of virtue that I have caused to be done, and the roots of virtue that I rejoice in doing, with these roots of virtue, just as the Tathagatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas of the past, and the great Bodhisattvas who abide on the great earth, generated the unsurpassed perfect enlightenment. I, named so-and-so, also from this time forth, until I reach the essence of enlightenment, will generate the unsurpassed perfect great mind of enlightenment. I will liberate those sentient beings who have not been liberated. I will free those who have not been freed. I will cause those who have not breathed to breathe. I will cause those who have not completely passed beyond suffering to pass beyond suffering. This should be recited three times. Although it is not explicitly stated that it is necessary to repeat after the teacher in the refuge ritual and these two rituals, it is necessary. These are the cases where there is a teacher. If a teacher cannot be found, what should be done?