Tibetan
་འཁྲིད་ཅིང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ཐར་བར་བྱས་ན་བདེ་འགྲོ་དང་དེར་ཡང་ཚེ་རིང་བ་དང༌། དེ་ལ་མ་བྱིན་པར་བླངས་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་པ་དང་ ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པ་དང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ལས་ཀྱང་ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོར་འཁྲིད་པ་སོགས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དེ་དག་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དེ་དག་གི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་ལ་རག་ལས་ཤིང༌། སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱིན་པ་སོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་ཡི། །འདོད་དང་མི་འདོད་འབྲས་བུ་དེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང༌། །གནོད་པ་ལས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །གོ་འཕང་བླ་མེད་རྙེད་འགྱུར་ན། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་གང༌། །ཚངས་དང་དབང་པོ་དྲག་པོ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བས་བསྟེན་དེ་དག །སེམས་ཅན་ཕན་པ་ཙམ་ཞིག་གིས། །མ་དྲངས་པ་ནི་འགྲོ་གསུམ་འདིར། །འགའ་ཡང་མེད་ལ་མཚར་ཅི་ཡོད། །སེམས་དམྱལ་དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་སུ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མའི་དངོས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་གནོད་ལས་བྱུང༌། །བཀྲེས་སྐོམ་ཕན་ཚུན་བརྡེག་པ་དང༌། །གཟིར་བ་ཡི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །བཟློག་པར་དཀའ་ཞིང་ཟད་མེད་དེ། །སེམས་ཅན་གནོད་པའི་འབྲས་བུ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་འབྲས་བུ་དམན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེད་ཆེར་མ་བྱས་པ་ལས་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆེད་ཆེར་ བྱས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཚུལ་དེ་བསམས་ནས་རང་གི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཆགས་པར་མི་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆགས་བྲལ་བ། །དུག་བཞིན་འབད་པས་སྤང་བར་བྱ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཆགས་བྲལ་བས། །བྱང་ཆུབ་དམན་པ་ཐོབ་མིན་ནམ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །དེ་ལྟར་ཕན་དང་མི་ཕན་པའི། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་བཅད་པ་ན། །དེ་དག་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་ནི། །རང་དོན་ཆགས་ཤིང་ཇི་ལྟར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་དང་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལས་འབྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་། དེའི་རྩ་བ་ནི་སྙིང་རྗེར་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་དེ་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་ལ། ཆེས་གོམས་པས་དེ་དག་བརྟན་པར་གྱུར་པ
Chinese
引导，如果避免杀生，就能转生善趣，并且长寿。对于未经给予而取用他人财物，以及给予受用，产生嗔恨，修习慈爱和悲悯，也会引导至恶趣和善趣等等。特别是，以这些为对境生起菩提心，并为了这些众生的利益而行持，成佛也依赖于此。如经中所说，依赖众生，布施等才能圆满，应当思维使众生欢喜的偈颂。入菩萨行论中也说：世间善趣与恶趣，欲与不欲之果报，皆由利益诸众生，以及损害而生起。依赖众生得成佛，获得无上之果位，天人所有之受用，梵天帝释大力者，以及世间守护所敬奉，仅仅利益众生之缘故，未曾引导至三有者，何者亦无有，有何稀奇哉？心中地狱、饿鬼、旁生处，种种痛苦之实相，众生所感受之任何，皆由损害众生而生。饥渴互相殴打等，以及折磨之痛苦，难以逆转且无有穷尽，乃是损害众生之果报。如是说。声闻众获得较低的果位，是因为没有为了众生的利益而努力。诸佛获得究竟的果位，是因为为了众生的利益而努力。思维此理，不应刹那贪执自己的利益。如彼论云：对于众生若无贪，如毒一般勤断除，声闻众因无贪执，未得较低之菩提否？未曾舍弃诸众生，圆满佛陀得菩提，如是利益与不益，决定生果之时，彼等刹那之一时，如何贪执自利而安住？如是说。因此，完全专注于他人的利益，以及果位菩提，应当了知是从菩提心的苗芽中产生。视其根本为悲悯，因此诸佛子努力修习悲悯，并且由于非常熟悉，这些变得稳固。
English
Leads, if one avoids killing, one will be reborn in a good realm and also have a long life. Taking what is not given, giving enjoyment, generating hatred, and cultivating love and compassion also lead to bad and good realms, etc. In particular, generating bodhicitta with these as the object, and practicing for the benefit of these beings, even Buddhahood depends on this. As it is said in the verses to please sentient beings, it should be contemplated that generosity and so on are perfected by relying on sentient beings. It is also said in the Engaging in the Bodhisattva's Deeds: The happiness and suffering of the world, the desired and undesired results, all arise from benefiting sentient beings and harming them. If one attains the unsurpassed state of Buddhahood by relying on sentient beings, then whatever enjoyment gods and humans have, Brahma, Indra, the powerful ones, and those who protect the world revere, is only for the benefit of sentient beings. There is no one in these three realms who has not been led by this, what is so amazing? In the minds of hell beings, animals, and hungry ghosts, the reality of various sufferings, whatever sentient beings experience, arises from harming sentient beings. Hunger, thirst, mutual beatings, and the suffering of torture, which are difficult to reverse and endless, are the result of harming sentient beings. So it is said. The Shravakas attain a lower result because they did not make great efforts for the benefit of sentient beings. The Buddhas attain the ultimate result because they made great efforts for the benefit of sentient beings. Thinking about this, one should not be attached to one's own benefit even for a moment. As it says in that very text: If there is no attachment to sentient beings, one should diligently abandon it like poison. Did the Shravakas not attain a lower enlightenment because of their lack of attachment? The complete Buddhas attained enlightenment by not abandoning sentient beings. Thus, when it is determined that benefits and non-benefits arise, how can they remain attached to their own benefit even for a single moment? So it is said. Therefore, one should know that being completely devoted to the benefit of others and the result of enlightenment arise from the sprout of bodhicitta. Seeing its root as compassion, the sons of the Buddhas take it upon themselves to cultivate it, and because they are very familiar with it, these become stable.