Tibetan
་འདྲའོ་སྙམ་ན། རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མང་པོ་དང་ཚོགས་པ་ཅན་མང་པོ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་རང་རྐྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་ལ། རང་གི་བདག་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཀྱང་ཚོགས་རྒྱུན་དེ་ལ་འཇོག་དགོས་པས་བདག༌དང་གཞན་ལྟོས་ནས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅེས་འཛིན་གོམས་པའི་དབང་གིས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པས་གཞན་ལའང་གཅེས་འཛིན་གོམས་ན་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ལའང་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་གེགས་བསལ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་དངོས་ནི། བདག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་རང་གཅེས་པར་བཟུང་བ་འདིས་འཁོར་བ་ཐོག་ མེད་ནས་ད་བར་དུ་མི་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་ལ། རང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བྱེད་པར་འདོད་ཀྱང་རང་གི་དོན་གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས་པས། བསྐལ་པ་བགྲང་ལས་འདས་པ་སོང་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡང་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གིས་མནར་བར་གྱུར། རང་དོན་གྱི་བསམ་པ་དེ་གཞན་ལ་སྤོས་ནས་ཞུགས་ན་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྔ་བར་སངས་རྒྱས་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ་བ་ལ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པས་དཀའ་ལ་དོན་མེད་པས་དུས་འདས་སོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དགྲའི་མཆོག་བདག་གཅེས་པར་འཛིན་པ་འདི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་ནས་འབད་པ་དུ་མས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་འཐུད་དུ་མི་གཞུག་གོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ལན་དུ་མར་འགོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་ཡིས་བརྒྱ་ཕྲག་ཐམས་ཅད་དུ། །འཁོར་བར་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས། །ཡིད་ཁྱོད་རང་དོན་བྱེད་འདོད་པས། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །ངལ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབས། །ཞེས་དང༌། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔ་དུས་སུ། །ལས་འདི་བྱས་པར་གྱུར་ན་ནི། །སངས་རྒྱས་ཕུན་སུམ་བདེ་མིན་པ། །གནས་སྐབས་འདི་འདྲར་འགྱུར་མི་སྲིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ཁ་མི་འཛིན་ཕྱོགས་མི་སྐྱོར་བར་རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་ སྤྱོད་དགེ་རྩ་རྣམས་ལྟོས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ལ་གཏོང་བའི་བློ་ཡང་ཡང་སྦྱང་བ་དང་གང་ལ་བཏང་བ་དེའི་དོན་བྱ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་མི་རིགས་པས། ལུས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་རང་གི་དོན་དུ་དམིགས་པའི་བློ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གྱུར་ཅེས། །ཡིད་ཁྱོད་ངེས་པར་ཤེས་གྱིས་ལ། །སེམས་
Chinese
如果这样想：常和合集是安立在众多刹那和众多合集之上的，没有独立的自性。自己的我和他人的我也必须安立在那样的合集之上的，因此我和他人仅仅是观待而安立，没有以自己的自性成立。然而，由于从无始以来串习了珍爱执着，所以无法忍受自己的痛苦，如果也串习了珍爱他人，那么也会对他人的痛苦无法忍受。像这样遣除了交换自他的障碍后，真实修持的方法是：由于贪执于我，执着于珍爱自己，这从无始轮回至今，产生了各种不悦意。虽然想要让自己圆满，却以自己的利益为主，而进入了非道，经历了无数劫，自己和他人的利益都没有成就。不仅仅是没有成就，而且还被痛苦所折磨。如果将利己的想法转移到他人身上，那么就会非常迅速地成佛，并且毫无疑问地能圆满自己和他人的所有利益。因为没有这样做，所以白白地浪费了时间。现在要这样认识到，依靠正念和正知，以多种努力，坚定地认为不再生起珍爱我执这个最大的敌人，已经生起的也不再继续，并且多次地进行遮止。如《入行论》中所说：‘此于百千生，于我作损恼，意汝欲自利，经 বহু কল্প বহু কল্প বহু কল্প (藏文) kalpa kalpa kalpa (梵文天城体) kalpa kalpa kalpa (梵文罗马拟音) 劫 劫 劫，如是众多劫，汝唯增劳苦。’又说：‘若汝昔作此，今当不应尔，不生佛 আনন্দ (藏文) ānanda (梵文天城体) ānanda (梵文罗马拟音) 喜悦，何能有此境？’像这样，不袒护自己，不偏袒自己，毫不犹豫地将自己的身体和受用以及善根施与众生，反复修习这样的心，并且必须成办所施之人的利益，不能颠倒地成办。因此，要遮止以身体等为自己的利益而缘取的念头，要知道我已为他人所用，心啊！
English
If you think like that: Continuity and aggregation are established upon many moments and many aggregations, and they do not have an independent nature. One's own self and the self of others must also be established upon that kind of aggregation, therefore, self and others are merely established in dependence, and they are not established by their own nature. However, due to the habitual clinging to cherishing from beginningless time, one cannot bear one's own suffering, and if one also becomes accustomed to cherishing others, then one will also be unable to bear their suffering. In this way, after removing the obstacles to exchanging self and others, the actual method of meditation is: Due to attachment to the self, clinging to cherishing oneself, this has generated various unpleasant things from beginningless samsara until now. Although one wants to make oneself perfect, one takes one's own benefit as the main thing and engages in non-virtuous means. Although countless eons have passed, neither one's own benefit nor the benefit of others has been accomplished. Not only has it not been accomplished, but one has also been tormented by suffering alone. If one transfers the thought of self-interest to others, then one will become enlightened very quickly, and without a doubt, all the benefits of oneself and others will be perfectly accomplished. Because one has not done so, one has wasted time in difficulty and meaninglessness. Now, having understood this, relying on mindfulness and awareness, with many efforts, one should firmly resolve not to generate the cherishing of self, which is the greatest enemy, and not to continue what has already arisen, and repeatedly prevent it. As it says in the Bodhicaryāvatāra: 'This has harmed me in samsara for hundreds of thousands of lives. Mind, you want to benefit yourself, but countless eons have passed, and with such great effort, you have only accomplished suffering.' It also says: 'If you had done this in the past, it would not be like this now. Without the bliss of the Buddha, how could there be such a state?' In this way, without defending oneself, without being biased towards oneself, one should give one's body, possessions, and virtuous roots to sentient beings without hesitation, and repeatedly train in such a mind, and one must accomplish the benefit of the one to whom one has given. It is not appropriate to accomplish it in a reversed way. Therefore, one should prevent the thought of focusing on the body and so on for one's own benefit, and know that I am under the control of others, mind!
Tibetan
ཅན་ཀུན་དོན་མ་གཏོགས་པར། །ད་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་མི་བསམ། །གཞན་དབང་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །རང་དོན་བསྒྲུབ་པར་རིགས་མ་ཡིན། །དེ་དོན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །དེ་ལ་ལོག་པར་བྱ་མི་རིགས། །ཞེས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞན་དོན་དུ་དམིགས་པ་ཤོར་ཏེ་རང་གི་དོན་ལ་དམིགས་པའམ་ལུས་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་བྱེད་པར་སྣང་ན། འདིས་སྔར་ཡང་མཐའ་མེད་པའི་གནོད་པ་ལ་སྦྱར། ད་དུང་ཡང་ཕན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས་དེའི་དབང་དུ་སོང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་བསྐྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དགག་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་གར་བརླག་པའི། །སྔོན་གྱི་དུས་དེ་གཞན་ཡིན་ཏེ། །ངས་མཐོང་ཁྱོད་ད་གང་དུ་འགྲོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཀུན་གཞོམ་བྱ། །ད་དུང་བདག་ལ་རང་གི་དོན། །ཡོད་སྙམ་སེམས་པ་དེ་དོར་ཞིག །བདག་གིས་གཞན་ལ་ཁྱོད་བཙོངས་ཀྱིས། །སྐྱོ་བར་མ་སེམས་ཞོ་ཤ་ཕུལ། །གལ་ཏེ་བག་མེད་གྱུར་ནས་ཁྱོད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་བྱིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་དམྱལ་བ་ཡི། །སྲུང་མ་རྣམས་ལ་བྱིན་དུ་ངེས། །དེ་ ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་རེ་ལྟ་ཞིག །ཁོ་བོ་བྱིན་པས་ཡུན་རིང་སྡུག །ད་ནི་ཁོན་རྣམས་དྲན་བྱས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རང་དོན་སེམས་པ་གཞོམ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་སྙིང་ཐག་པའི་སྤྲོ་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་གཞན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་འཐུད་དུ་མི་གཞུག་ཅིང༌། གཞན་ལ་ཕངས་པ་དང་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅི་སྐྱེའི་སྒོ་ནས་སྔར་རང་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་བཞིན་གཞན་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་རྣམས་བདག་བཞིན་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ནི་དེའི་དྲིན་དྲན་པའམ་དེས་རང་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཐོང་བ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ས་བོན་གྲུང་པོ་བཏབ་པ་ལས་སྟོན་ཐོག་མང་ཞིང་བཟང་བ་འབྱུང་བར་མཐོང་ན། ཞིང་ས་གཤིན་པོ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ལས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཏབ་པ་ལས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་སྐྱེ་བས་དེ་དག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་དང་རྒྱལ་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་འགྲུབ་འདྲ་བ་ལ། །རྒྱལ་ལ་གུས་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ། །སེམས་ཅན་ལ་མིན་ཅི་ཡི་ཚུལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་བཅད་ན་ངན་འགྲོ་གསུམ་དུ
Chinese
除了众生的利益之外，现在你不要想其他的事情。不要用受他人支配的眼睛等来成办自己的利益。不要用眼睛等对它做颠倒的事情。如是说。如果身体等专注于利他而失去了自利，或者身语意成为损害他人的因缘，那么这已经施加了无边的损害。如果现在仍然迷惑于伪装成利益的事物，并受其支配，就会产生极其难以忍受的痛苦，所以应该加以否定。你把我弄到哪里去了？以前的那个时候已经过去了。我看到你现在要去哪里？我要摧毁你所有的傲慢。现在仍然认为自己有利益的想法，把它抛弃吧！我已经把你卖给他人了，不要感到悲伤，献上酸奶吧！如果变得放纵，不把你自己给予众生，你肯定会把我交给地狱的狱卒。因此，你好好看看吧！因为把你给予他人，我长期受苦。现在回忆起所有的仇恨，摧毁你为自己着想的心。如是说。同样，反复思维珍爱他人的利益，产生由衷的喜悦和力量，不要生起舍弃他人的念头，没有生起的不要让它生起，已经生起的不要让它持续下去。无论对他人产生怜悯、痛苦或喜爱，都要像以前珍爱自己一样，生起珍爱他人的念头。要像对待自己一样对待他人。如是说。因此，生起珍爱众生的原因是忆念他们的恩德，或者看到他们对自己有帮助。就像看到播种了茁壮的种子，就能获得丰收一样，如果认识到从众生的田地里播种布施等种子，就能成就暂时和究竟的一切安乐，那么就会生起珍爱之心，所以要思维这些。入行论中说：从众生和胜者那里，成就佛法是相似的，既然恭敬胜者，为什么不恭敬众生呢？如是说。而且，如果杀害众生，就会堕入三恶趣中。
English
Apart from the benefit of all beings, now you should not think of anything else. It is not proper to accomplish your own benefit with eyes, etc., that are controlled by others. It is not proper to do perverse things to it with eyes, etc. Thus it is said. If the body, etc., is lost sight of for the sake of others and focuses on its own benefit, or if body, speech, and mind appear to be the cause of harm to others, then this has already inflicted limitless harm. If now you are still deluded by what is disguised as benefit and are controlled by it, it will generate extremely unbearable suffering, so it should be negated. Where have you lost me? That former time is gone. I see where you are going now. I will destroy all your arrogance. Now, still thinking that you have your own benefit, abandon that thought! I have sold you to others, do not be sad, offer yogurt! If you become reckless and do not give yourself to sentient beings, you will surely give me to the guardians of hell. Therefore, take a good look! Because I gave you away, I have suffered for a long time. Now, remembering all the grudges, destroy the thought of thinking for yourself. Thus it is said. Similarly, repeatedly contemplate the benefits of cherishing others, generate heartfelt joy and strength, do not give rise to the thought of abandoning others, do not let what has not arisen arise, and do not let what has arisen continue. Whatever compassion, pain, or affection arises for others, cherish others as you cherished yourself before. Treat others as you treat yourself. Thus it is said. Therefore, the cause of generating cherishing sentient beings is to remember their kindness or to see that they are helpful to you. Just as seeing that planting strong seeds will yield a bountiful harvest, if you recognize that planting seeds of generosity, etc., in the field of sentient beings will accomplish all temporary and ultimate happiness, then cherishing will arise, so contemplate these. The Bodhisattvacaryāvatāra says: From sentient beings and the Victors, the accomplishment of the Dharma is similar, since you respect the Victors, why not respect sentient beings? Thus it is said. Moreover, if you kill sentient beings, you will fall into the three lower realms.