Tibetan
་སྟེ། འདི་ལྟར་བསགས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་གཏོང་བ་ལ་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་མེད་པ་དང༌། གསོག་པའི་རིང་ལ་ཡོ་བྱད་སློང་བ་དུ་མ་ཞིག་ཕྱིར་བཟློག་སྟེ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ད་གདོད་མ་བླངས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་སར་གསུངས་པ་འདི་གལ་ཆེ་སྟེ། དེའི་རིང་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བྱ་བ་མང་པོའི་བར་གཅོད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཕལ་ཆེར་བར་སྐབས་སུ་བརླག་པར་འགྱུར་བས་མཐའི་སྦྱིན་པའང་མི་འགྲུབ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཏང་བ་ནི། བཞིན་གྱི་མདངས་གསལ་ཞིང་འཛུམ་པ་སྔར་བྱེད་ལ་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པས་ཞིང་ཅི་འདྲ་ཞིག་ལའང་གུས་པ་དང་རང་གི་ལག་གིས་དང་དུས་སུ་དང་གཞན་ལ་མི་གནོད་པ་དང་དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་ནས་སྦྱིན་པའོ། །དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི། བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས། རིམ་གྲོར་བགྱིས་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་གཉེན་ལ་སོགས་པས་རིམ་གྲོ་བགྱིད་པར་འགྱུར། ལག་བདར་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་ རིམ་གྲོ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། དུས་སུ་བསྩལ་བས་ནི་དོན་རྣམས་དུས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། གཞན་ལ་མི་གནོད་པར་བསྩལ་བས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་བརྟན་པ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར། མི་བདེ་བ་བཟོད་པས་བསྩལ་བས་ནི་འཁོར་སྙིང་ཉེ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མཛོད་ལས་ལག་བདར་ཏེ་བྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་གསུངས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་བརྟན་པས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་མི་ཆོད་ཅིང་མེ་ལ་སོགས་པས་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་མཛོད་འགྲེལ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་གྲོགས་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། རང་ལ་ཡོ་བྱད་ཡོད་ན་སེར་སྣ་ཅན་ལན་འགའ་ཡང་སྦྱིན་པ་གཏོང་མ་མྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་མགུ་ཞིང་བག་ཕེབས་པར་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ངའི་གན་ན་ཡོ་བྱད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད། དེང་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་བ་པོ་འདོད་པས། ཁྱེད་སློང་བ་དང་ཕྲད་ན་བཟློག་སྟེ་མ་གཏོང་བར་ཡང་ན་ངའི་ནོར་ལས་ལོངས་ལ་དེ་དག་ལ་བྱིན་ཅིག །ཡང་ན་དེ་ངའི་ཐད་དུ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅིག །ངའི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡི་རང་བའང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེས་ཀྱང་ནོར་གོད་པ་མེད་ཅིང་དགའ་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ལ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་བསལ་བའི་ས་བོན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནོར་ཉུང་ངུ་སྟེར་ཞིང་མ་ཆགས་པ་ཆུང་ངུ
Chinese
，像这样积攒起来一次性布施，功德并不殊胜。积攒期间，会拒绝很多前来乞讨的人，让大家心生痛苦，最终才施舍给一些没有得到的人。因此，菩萨戒律中说这一点很重要，因为在此期间会产生吝啬等诸多烦恼，守护等行为会阻碍许多善行，而且大部分会在中间遗失，因此最终的布施也无法完成。以何种方式布施呢？面容和蔼，先露出笑容，坦诚说话，无论对什么样的福田都要恭敬，亲手布施，及时布施，不损害他人，忍受辛勤的痛苦而布施。这些的果报是，《真实者品》中说：以恭敬供养而布施，亲友等也会恭敬供养；亲手布施，会获得恭敬供养者；及时布施，事情都会及时成就。并且，不损害他人而布施，会获得稳固的受用；忍受不适而布施，眷属会亲近。如是说。《俱舍论》中说，亲手布施会获得广大的受用。受用稳固是指受用不会被他人阻断，也不会被火等毁灭，如《俱舍论释》中所说。此外，帮助他人布施的行为是：如果自己有财物，就去那些吝啬、从未布施过的人家中，让他们高兴和安心，这样说：我这里有大量的财物，现在为了圆满布施波罗蜜多，想要乞讨者，如果你们遇到乞讨者，不要拒绝，要么用我的财物给他们，要么把他们带到我这里来，也请你们随喜我的布施。这样告知他们。他们也不会损失财物，而且很高兴，就会这样做。这样一来，就在他们心中种下了去除吝啬污垢的种子，逐渐习惯后，自己也会施舍少量的财物，对微小的东西也不会执着。
English
, accumulating in this way and giving all at once does not have superior merit. During the accumulation, many who come to beg for possessions are turned away, causing everyone to feel tormented, and only then are some who have not received given to. Therefore, it is important that this is stated in the Bodhisattva precepts, because during this time many afflictions such as stinginess arise, and the act of guarding and so on will become an obstacle to many virtuous deeds, and most of it will be lost in the middle, so it is seen that the final giving will not be accomplished either. How should the giving be done? With a clear and smiling face, speaking frankly, being respectful to whatever field it may be, giving with one's own hands, giving in time, not harming others, and enduring the suffering of hardship. The fruits of these are, as stated in the chapter of the Truthful One: "By giving with reverence, relatives and others will give with reverence; by giving with one's own hands, one will obtain those who give with reverence; by giving in time, things will be accomplished in time." And, by giving without harming others, one will obtain stable possessions; by giving while enduring discomfort, one's retinue will become close. As it is said. The Treasury states that giving with one's own hands will result in obtaining great possessions. Stable possessions mean that one's possessions will not be interrupted by others and will not be destroyed by fire and so on, as explained in the commentary on the Treasury. Furthermore, the practice of helping others to give is: if one has possessions, one should go to the homes of those who are stingy and have never given alms, and make them happy and comfortable, saying: "I have a large amount of possessions. Now, in order to perfect the perfection of giving, I desire beggars. If you meet beggars, do not turn them away, but either use my wealth to give to them, or bring them to me, and also rejoice in my giving." Thus, one should instruct them. They will not lose wealth and will be happy, and will do so. In this way, the seed of removing the stain of stinginess is planted in them, and gradually becoming accustomed to it, they themselves will also give small amounts of wealth and will not be attached to small things.
Tibetan
་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲིང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཁན་སློབ་དང་སློབ་མ་དང་གྲོགས་ བརྐམ་ཆགས་ཅན་གཏོང་མི་ནུས་པའམ་དེ་མིན་ཀྱང་ཡོ་བྱད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་བྱིན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅིང་རང་ཉིད་མི་བྱེད་དོ། །འདིས་ནི་རང་གི་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བསྐྱེད་ལ། གཞན་ཁ་ཅིག་གི་ཉོན་མོངས་བཏུལ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གི་ཆོས་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་དང་སྨིན་པར་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ལ་ཡོ་བྱད་མེད་ན་བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱིས་ནོར་བསྒྲུབས་ཏེ་སྟེར་བ་དང༌། ཡང་ན་དབུལ་པོ་དང་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གཞན་ལ་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་སློང་བ་བྱུང་བ་རྣམས་དད་པ་ཅན་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་དུ་གཏོང་བ་དང་རང་ཡང་དེར་སོང་ནས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་གྲོགས་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་རྣམས་ལ་འདམས་ཏེ་བཟང་རིམ་ནས་སྟེར་བ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྫས་བཤམས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་གཉིས། གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་གང་བཏང་བ་དེས་འཕྲལ་དུ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་བསྐྱེད་ལ། ཕུགས་སུ་ཕན་པ་སྡིག་སྤོང་བའམ་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དང་འཕྲལ་དུ་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཡང་ཕུགས་སུ་ཕན་ན་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གཏང་བར་བྱ་ལ། གང་བཏང་བ་དེས་འཕྲལ་དུ་གདུང་བ་བསྐྱེད་ལ་ཕུགས་སུ་གནོད་པར་ འགྱུར་བ་དང་འཕྲལ་བདེ་ཡང་ཕུགས་སུ་གནོད་ན་གཞན་ལ་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་དང༌། ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནང་གི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པ་རྣམས་གཏང་བྱར་ཤེས་པས་ཐོག་མར་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གསུམ་ལས། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏང་དུ་མི་རུང་བ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་དང་པོ་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བཏང་མོད་ཀྱང༌། ལུས་ཀྱི་ཤ་ལ་སོགས་པ་སློང་བའི་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སློང་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། གང་གིས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་འདི་སྟོབས་ཆུང་བ་ལས་ལྕི་བའམ་དུས་ཡུན་རིང
Chinese
依靠小的布施可以获得中等的果报，依靠中等的布施可以获得大的果报。同样，对于自己的堪布、弟子和朋友，如果他们吝啬不肯布施，或者没有财物，就给予他们财物，让他们对三宝进行布施，而自己不做。这样可以积累非常多的福德，并且可以调伏一些人的烦恼，满足一些人对佛法的需求，也可以摄受和成熟众生。同样，如果自己没有财物，就通过工艺和工作来获取财物并布施。或者，对于贫穷和吝啬的人，也可以向他们讲述想要布施的佛法故事。或者，如果有人来乞讨，就将他们送到有信仰、富裕的家庭，自己也去那里，尽力帮助他们进行布施。此外，对于要布施的物品，要选择最好的依次给予，并且将准备好的布施物品全部布施出去。 物品有两种：简要说明可以布施和不可以布施的物品，以及详细解释。第一种是：布施的物品能够立即产生脱离恶趣之因的快乐感受，并且最终有益于断恶或行善；或者虽然不能立即产生快乐，但最终有益，菩萨就应该布施给他人。如果布施的物品立即产生痛苦，并且最终有害，或者立即快乐但最终有害，就不应该布施给他人。 第二种是：详细解释内在的物品可以布施或不可以布施，以及外在的物品可以布施或不可以布施。第一种是：如果知道内在的物品不可以布施的方式，那么与此相反的就应该知道是可以布施的，因此首先要说明不可以布施的方式。这有三种情况：从时间方面来说，不可以布施的是：菩萨虽然从一开始就下定决心将身体等布施给众生，但是在尚未生起不会因为乞讨身体的血肉等而感到厌烦的大悲心之前，即使有人乞讨也不应该布施。如《学集论》中说：什么样的精进会让人感到厌烦呢？那就是因为力量弱小而承担重负，或者时间过长。
English
Relying on small generosity, one can obtain medium results, and relying on medium generosity, one can obtain great results. Similarly, for one's own Khenpo, disciples, and friends, if they are stingy and unwilling to give, or if they lack possessions, give them possessions and have them make offerings to the Three Jewels, while not doing it oneself. This accumulates a great deal of merit, and can subdue the afflictions of some, fulfill the Dharma desires of others, and also gather and ripen sentient beings. Similarly, if one does not have possessions, one should acquire wealth through crafts and work and give it away. Or, to the poor and miserly, one can tell them Dharma stories about wanting to give. Or, if beggars come, send them to the homes of wealthy and faithful people, and go there oneself to help them give as much as possible. Furthermore, choose the best of the items to be given and give them in order, and give away all the items prepared for giving. There are two types of objects: a brief explanation of objects that can and cannot be given, and a detailed explanation. The first is: the object given immediately creates a feeling of happiness that is free from the cause of bad rebirths, and ultimately benefits by abandoning evil or engaging in virtue; or even if it does not immediately create happiness, but is ultimately beneficial, then a Bodhisattva should give it to others. If the object given immediately creates suffering and is ultimately harmful, or is immediately pleasant but ultimately harmful, it should not be given to others. The second is: a detailed explanation of whether internal objects can or cannot be given, and whether external objects can or cannot be given. The first is: if one knows the way in which internal objects cannot be given, then one should know that the opposite of that can be given, so first the way in which they cannot be given will be explained. There are three aspects to this: From the perspective of time, what should not be given is: although a Bodhisattva has resolved from the beginning to give their body and so on to sentient beings, they should not give it even if someone asks for it until they have developed great compassion that will not be discouraged by the hardship of giving away their flesh and blood. As the Compendium of Trainings says: What kind of diligence makes one weary? It is when one is weak but carries a heavy burden, or when the time is too long.