Tibetan
་པོར་རྩོམ་པའམ་མོས་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་བྱ་དཀའ་བའི་ལས་རྣམས་རྩོམ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རང་གི་ཤ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལུས་བྱིན་ཟིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དུས་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཟད་དེ། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོ་བར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཆུད་ཟ་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མ་དག་པར། །ལུས་ནི་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅི་ནས་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་བཏང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་གཏང་དུ་མི་རུང་བ་ནི། དགོས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ལུས་མི་གཏང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤྱོད་པའི་ལུས། །ཕྲན་ཚེགས་ཆེད་དུ་གནོད་མི་བྱ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སེམས་ཅན་གྱི། །བསམ་པ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རང་ངོས་ནས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་གེགས་དང་བྲལ་ཞིང་གཞན་ངོས་ནས་ལུས་མ་བཏང་ན་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཆེ་བའི་ཚེ། ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སློང་ཡང་མི་སྦྱིན་ལ། སྲོག་གཅོད་སོགས་གཞན་དང་རང་ལ་གནོད་པའི་ཉེས་སྤྱོད་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་ན་ནི་རེ་ཞིག་ཙམ་ཡང་རང་ཉིད་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །སློང་བ་པོའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང་དེས་བརླམས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོ་བཙམས་པའི་བསམ་པས་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སློང་ན་མི་སྦྱིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྱོན་པ་དང་སེམས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་ནའང་མི་སྟེར་ཏེ། འདི་དག་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སློང་བ་མ་ཡིན་གྱི། བླ་བརྡོལ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་མ་བྱིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། བྱིན་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་མ་གཏོགས་པའི་སྐབས་སུ་ལུས་སློང་བ་ ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་གསེས་ནས་གཏན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྲན་དུ་འགྲོ་བ་སོགས་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་སྦྱིན་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་དང༌། ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་
Chinese
对于那些不成熟地从事写作或信仰的人来说，从事困难的行为，例如布施自己的肉等等。虽然这已经将身体布施给了众生，但仅仅是阻止了不合时宜的完全使用。否则，由于菩萨对这些众生感到厌倦，菩提心的种子将被浪费，巨大的果报之聚将被浪费。因此，在圣者虚空藏经中说：“不合时宜的欲望是魔鬼的行为。”《入行论》中也说：“若无清净慈悲心，不应舍弃此身体，无论在此生或他生，应为成办大义而舍弃。”从需要的角度来说，不应该布施身体，不应该为了微小的需要而舍弃身体。正如其中所说：“殊胜之法是修行的身体，不应为微小之事而损害，如此行持，众生之意愿将迅速圆满。”从自身来说，没有吝啬等布施的障碍，从他人来说，如果不布施身体，成办众多众生利益的需求很大时，即使乞讨肢体等也不布施，如果为了杀生等让他人或自己遭受损害的恶行而乞讨，那么暂时也不应该将自己布施给他人。从乞讨者的角度来说，不应该布施的是，如果魔类的神和被其迷惑的众生以傲慢的心态乞讨肢体等，则不应布施，因为这对他们自己有害。如果疯子和精神错乱的人乞讨，也不给予，因为这些人不是真心乞讨，仅仅是胡言乱语。对于这些人，不给予不仅没有堕落，反而给予会堕落。除了这些情况之外，在可以布施身体的情况下，应该布施，也就是将肢体等分开后永久布施，以及为了成办他人符合佛法的需要而做奴仆等暂时支配的布施两种。广泛讲述外在事物是否布施分为两部分：不布施外在事物的方式和布施外在事物的方式。第一
English
For those who engage in writing or faith immaturely, engaging in difficult actions, such as giving away one's own flesh and so on. Although this has already given the body to sentient beings, it merely prevents untimely complete use. Otherwise, because the Bodhisattva becomes weary of those sentient beings, the seed of Bodhicitta will be wasted, and the great accumulation of fruition will be wasted. Therefore, in the Sutra of the Noble Akashagarbha, it is said, "Untimely desire is the work of demons." It is also said in the Bodhisattvacharyavatara, "Without a pure compassionate mind, one should not abandon this body, whether in this life or another, one should abandon it for the sake of accomplishing great meaning." From the perspective of need, one should not give away the body, one should not abandon the body for the sake of minor needs. As it says therein, "The excellent Dharma is the body of practice, one should not harm it for the sake of trivial matters, if one acts in this way, the wishes of sentient beings will be quickly fulfilled." From oneself, there are no obstacles to giving such as stinginess, and from others, if not giving the body, the need to accomplish the benefit of many sentient beings is great, even if begging for limbs and so on, one should not give, if begging for the sake of killing and other evil deeds that harm others or oneself, then one should not give oneself to others even temporarily. From the perspective of the beggar, what should not be given is, if the gods of the demon class and the sentient beings deluded by them beg for limbs and so on with an arrogant mind, one should not give, because this is harmful to themselves. If madmen and mentally disturbed people beg, one should not give, because these people are not begging sincerely, they are merely babbling. For these people, not giving not only does not lead to downfall, but giving will lead to downfall. Apart from these situations, in situations where one can give the body, one should give, that is, to permanently give after separating limbs and so on, and to temporarily give dominion such as becoming a servant in order to accomplish the needs of others in accordance with the Dharma. The extensive discussion of whether or not to give external objects is divided into two parts: the way of not giving external objects and the way of giving external objects. The first
Tibetan
པོ་ལ་ལྔ་ལས། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། དཔེར་ན་རབ་བྱུང་དང་བསྙེན་གནས་ཅན་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་བྱའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། སྡོམ་བརྩོན་ཅན་ལ་ཟས་སྐོམ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་སྟེར་བ་དང༌། བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་སྣབས་དང་སྐྱུག་པ་དང་རྣག་ཁྲག་གིས་འབགས་ཤིང་གོས་པའི་བཟའ་བཏུང་སྟེར་བ་དང༌། སྒོག་བཙོང་དང་ཤ་མི་ཟ་ཞིང་ཆང་མི་འཐུང་བ་དང་དེ་དག་ལ་བཟའ་བཏུང་བྱེད་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་རུང་བའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སྒོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དག་གིས་འབགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། གཏོང་བ་ལ་ལེགས་པར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་དགའ་བར་གྱུར་ཀྱང་མི་མཛའ་བ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་དང་དྲག་ཤུལ་གྱིས་གནོན་པའམ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བརྗེད་ངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་བ་ལ་བུ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། བཟའ་བཏུང་མི་འཕྲོད་པ་དང་འཕྲོད་ཀྱང་ཚོད་མི་ཟིན་པར་སློང་བའི་ནད་པ་ལ་དེ་དག་སྟེར་བ་དང༌། ཧ་ཅང་སྲེད་པ་ཆེ་ཞིང་འགྲངས་པས་ཁ་ཟས་བསོད་པ་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སྟེར་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དང་གླེགས་བམ་གྱི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་སློང་བ་ལ་གླེགས་བམ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་སར་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་འདི་རྒྱས་པར་བྱང་སའི་རྣམ༌པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བྲིས་ཟིན་པ་སློང་མོ་བ་བྱིས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་སློང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམས་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང་མོས་པར་བྱ་ནུས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གླེགས་བམ་མམ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཡི་གེར་འབྲིར་བཅུག་ནས་སམ། བྲིས་ཟིན་པ་ལག་ན་བདོག་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དམ་གཞན་ལས་བསླངས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གླེགས་བམ་བྲིས་ཟིན་པ་ལག་ན་བདོག་པ་དེ་ཡང་ཕྱིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡི་གེར་འབྲིར་གཞུག་པའམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་གཞན་དག་ལའང་ལེགས
Chinese
五种不适宜的布施中，从时间方面来说，不适宜布施的例子是：比如给比丘和持斋者施舍下午的食物。从布施对象的方面来说，不适宜布施的是：给严守戒律的人施舍剩余的食物和饮料；施舍被大小便、口水鼻涕、呕吐物和脓血污染的食物和饮料；对于不吃大蒜、洋葱和肉，不喝酒，并且即使想吃喝这些东西，但因为持有不能享用这些东西的戒律的人，施舍大蒜等物以及被这些东西污染的物品；对于虽然很好地表达了施舍的意愿并且很高兴，但是对于不友善的人、夜叉和罗刹等，以及被暴力压迫或者做了坏事不悔改的健忘者，施舍儿子和奴仆等；对于食物和饮料不适合或者适合但不知节制地索取的病人，施舍这些东西；对于非常贪婪并且吃饱了还乞讨食物的人，施舍这些东西；对于外道 寻找错误、并非想要理解经书的意义而是有贪财之心的人，施舍经书等等。菩萨戒中如此所说，这些内容详细地记载在《菩萨地持论》中，应当了解。如是说：如果将已经写好的经书布施给乞丐和具有孩童般智慧的人，那将会是有过失的。为了布施给他们而向其他人乞讨，那也是有过失的。如果自己认为能够让他们接受和喜爱这些深奥的佛法，仅仅以这样的心态进行布施，那将没有过失。如果将伪装成正法的经书或者外道的论典，让对这些经书有信心的众生抄写，或者将已经写好的经书拿在手中进行布施，或者从他人那里乞讨来布施，那将是有过失的。菩萨将已经写好的经书拿在手中，也应该擦拭干净，然后让人抄写佛经，或者自己也应该完全明白这些经书是没有意义的，并且也应该好好地告诉其他人。
English
Among the five inappropriate types of giving, from the aspect of time, an example of inappropriate giving is: such as giving afternoon food to monks and those observing vows. From the aspect of the object of giving, inappropriate giving includes: giving leftover food and drinks to those who strictly observe precepts; giving food and drinks contaminated by excrement, urine, saliva, mucus, vomit, and pus blood; to those who do not eat garlic, onions, and meat, do not drink alcohol, and even if they want to eat and drink these things, but because they hold precepts that prohibit them from enjoying these things, giving garlic and other such items, as well as items contaminated by them; to those who have well expressed the intention to give and are happy, but to unfriendly people, yakshas and rakshasas, and to those who are oppressed by violence or are ungrateful and forgetful for bad deeds, giving sons and servants, etc.; to patients for whom food and drinks are unsuitable or suitable but who ask immoderately, giving these things; to those who are very greedy and beg for food even when full, giving these things; to non-Buddhists who seek faults, who do not want to understand the meaning of scriptures but have a greedy mind, giving scriptures, etc. As stated in the Bodhisattva Precepts, these contents are recorded in detail in the "Compendium of Determinations on the Aspects of the Bodhisattva Grounds," and should be understood. It is said: If one gives written scriptures to beggars and those with childlike intelligence, it will be faulty. To beg from others in order to give to them is also faulty. If one thinks that one can make them accept and like these profound teachings, and gives only with such a mindset, then there is no fault. If one has beings with faith in scriptures that are disguised as the true Dharma or treatises of non-Buddhists copy them, or gives scriptures that have already been written and are held in hand, or begs from others to give them, it will be faulty. A Bodhisattva who holds scriptures that have already been written should also wipe them clean and then have people copy the Buddhist scriptures, or one should also fully understand that these scriptures are meaningless, and should also tell others well.