Tibetan
་སྐྱོན་ཅན་དང་། རང་ལས་དམའ་བ་དང་། རང་དང་མཉམ་པ་དང་། རང་ལས་ལྷག་པ་དང་། འབྱོར་ཞིང་སྐྱིད་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དགོས་པ་ནི། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དགོས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་ཟིན་པས་བཅོལ་བ་ལེན་པ་ལྟར་གཏང་བར་བྱ་བའི་རང་གི་རྫས་ལ་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། སློང་བ་དང་མི་སློང་བའི་ཞིང་རྣམས་ལ་འདི་དག་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་བདག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་སོ་སྙམ་པ་ཞིང་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་བསམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དགོས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སློང་བ་མངོན་དུ་འོངས་ན་རྒྱལ་སྲས་དེས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས་ནི་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། །དེས་གཞན་འདུ་ཤེས་བདག་ལ་བཞག་བྱས་ཤིང༌། །དགེ་བའི་བཤེས་ གཉེན་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དངོས་པོ་རེ་རེ་གཏོང་བ་ལ་དགོས་པ་འདི་དང་འདིའི་ཕྱིར་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་རྒྱས་པར་ནི་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཞིང་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་དགོས་པས་སྤྱིའི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་པ་བྱེ་བྲག་པ་ནི། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དགའ་བའི་བསམ་པ་དང་། ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བསམ་པ་བཞག་ནས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའོ། །ཞིང་རྣམས་ལའང་སེམས་སྙོམས་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་སློང་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་གཏོང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་ལ་བརྩེ་བར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྦྱིན་གང་སེར་སྣ་དང་བྲལ་བ། །སྣོད་དམ་སྣོད་མིན་དེ་དག་ལ། །མཉམ་པར་སེམས་སྙོམས་པས་གཏོང་བའི། །སྦྱིན་དེ་སྦྱིན་པ་པོ་ལས་དག །བརྩེ་བས་སྦྱིན་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས། །གཉིས་ཀའང་ཅིག་ཅར་དོན་གཉེར་ལ། །གཏོང་བའི་སྦྱིན་གང་སེར་སྣ་མེད། །དེ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས། །ཞེས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་དམན་དང་ཕོངས་པ་རེ་བའི་བསམ་ལྡན་མཐོང་ན་ཡང༌། །བརྩེ་མེད་འབྲས་བུ་འདོད་པས་སྣོད་གཞན་ཡོན་ཏན་དག་དང་ལྡན་འཚོལ་བ། །བསམ་བརླག་ དེ་ནི་སྦྱིན་པ་བྱེད་ཀྱང་སློང་བ༌དག་དང་མ
Chinese
有缺点的人，比自己低劣的人，和自己相等的人，比自己优越的人，富裕安乐的人，以及困苦贫穷的人。关于发心有三种，需要具备什么样的发心呢？就是必须想到依靠这个，要圆满布施波罗蜜多，以布施无上菩提之资粮为目的。从一开始，菩提萨埵已经将一切所有布施给众生，所以要像接受委托一样地布施，对于自己的财物，要想到是别人的，这是缘于事物而发心。对于乞讨和不乞讨的福田，要想到这些是我的布施波罗蜜多的圆满者，是我的善知识，这是缘于福田而发心，所以需要具备这三种发心。如《波罗蜜多集》中所说：如果乞讨者显现，王子为了增长圆满菩提之资粮，就将他视为他人，而将自己视为主人，并且对他生起善知识之想。如是说。对于每一件物品的布施，都要想到为了这个和那个目的而布施，关于缘于目的而发心的详细内容，可以从《善臂请问经》和《波罗蜜多集》中了解。先前所说的缘于福田而发心，是对一切都必须做的，所以是共同的发心。而特别的发心是：对于加害自己的人，要生起慈爱之心；对于受苦的人，要生起悲悯之心；对于有功德的人，要生起欢喜之心；对于帮助自己的人，要生起舍弃之想，然后进行布施。对于所有福田，也必须保持平等心。布施所产生的功德果报，也要回向给乞讨者等众生，特别是要慈爱痛苦的福田。如月称所说：不离悭吝的布施，对于是容器或非容器的那些，以平等心布施，那种布施比布施者更好。以慈爱布施和布施的果报，两者都同时追求利益，不悭吝的布施，那是被圣者们所赞叹的。以及《功德无量赞》中也说：如果看到出身低贱和贫穷的期望者，即使没有慈悲心，为了果报而寻找其他具有功德的容器，这种失去想法的人，即使布施，也和乞讨者不……
English
Those with faults, those inferior to oneself, those equal to oneself, those superior to oneself, those who are wealthy and happy, and those who are suffering and impoverished. Regarding intention, there are three types. What kind of intention is necessary? It is necessary to think that by relying on this, one should perfect the paramita of giving, with the aim of giving the accumulation of unsurpassed enlightenment. From the beginning, the Bodhisattva has already given all possessions to sentient beings, so one should give as if receiving a trust, and regarding one's own possessions, one should think that they belong to others, which is to generate intention based on things. Regarding the fields of those who beg and those who do not beg, one should think that these are the ones who perfect my paramita of giving, they are my virtuous friends, which is to generate intention based on the field, so it is necessary to have these three intentions. As it is said in the Compendium of Perfections: If a beggar appears, the prince, in order to increase the accumulation of perfect enlightenment, should regard him as another and regard himself as the owner, and generate the thought of a virtuous friend towards him. So it is said. For the giving of each item, one should think that one is giving for this and that purpose. The detailed content of generating intention based on purpose can be learned from the Questions of Sagacious Arm and the Compendium of Perfections. The intention based on the field mentioned earlier must be done for everything, so it is a common intention. And the special intentions are: towards those who harm oneself, one should generate a mind of loving-kindness; towards those who suffer, one should generate a mind of compassion; towards those who have virtues, one should generate a mind of joy; towards those who help oneself, one should generate a mind of equanimity, and then give. For all fields, one must also maintain equanimity. The meritorious results of giving should also be dedicated to sentient beings such as beggars, and in particular, one should be affectionate towards the field of suffering. As Chandrakirti said: Giving that is free from stinginess, to those who are vessels or non-vessels, giving with an equal mind, that giving is better than the giver. Giving with love and the result of giving, both seek benefit simultaneously, giving without stinginess, that is praised by the noble ones. And it is also said in the Praise of Infinite Qualities: If one sees a lowly born and poor expectant, even without compassion, seeking other vessels with virtues for the sake of reward, such a person who has lost his mind, even if he gives, is not like beggars...