Tibetan
། ཤིན་ཏུ་རྗེ་བོའི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་བྲན་གྱིས་རྗེ་བོ་ན་བ་ལ་སོགས་པས་རྨྱ་བའི་བློ་ཅན་གྱིས་གནང་བ་མེད་པར་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དངོས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཐམས་ཅད་མི་སྟེར་ན་བློས་བཏང་བ་དེ་བརྫུན་དུ་སྣང་བས། དེ་འདྲ་བ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་མ་དད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐད་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་མ་རིག་པར་མ་དད་པར་བྱ་བར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཏོང་བའི་སེམས་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་ཅན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་ལ་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་ཐེ་ཚོམ་བྱ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ། རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། རྟེན་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་པའི་རབ་དབྱེ་དང༌། སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ། དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བའི་རྟེན་དམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་བྱེད་པའོ། །དངོས་པོ་དམ་པ་ནི། སྤྱིར་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ནའང་དེའི་བསམ་པ་མ་དོར་བ་ཡོད་དོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་དང་ཕུགས་སུ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དུ་གཏོང་བའོ། །ཐབས་མཁས་པ་དམ་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལ་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལ་བྱའོ། །བསྔོ་བ་དམ་པ་ནི། བཏང་བའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་སྒྲིབ་འགོག་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་བཤད་དོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། ཆོས་སྦྱིན་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱེད་པ་ན་ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་བཟོད་ལ་གཞན་གྱིས་གཤེ་བ་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཐེག་དམན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་དགེ་བ་དེ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསམ་གཏན་དང༌། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་ལེན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་དྲུག་ཚང་བར་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་ལ་བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ
Chinese
據說，極度忠於主人的僕人，即使未經主人（因生病等）神志不清者的允許而使用物品，也沒有罪過。如此說道。如果實際上不把一切都給予眾生，那麼放棄就顯得虛假。不要因為覺得那樣沒有意義而不相信。在《彼論》中說：「對於如此行事的菩薩，有些人不了解那一點，不應不相信，因為要完全了解布施之心具有極大的奇妙之處。對於這種方式，有些人不應該懷疑。」如此說道。第三，布施的分類有三種：所有所依如何行事，依據各個所依的分類，以及布施自身本性的分類。第一種，使之具備六種殊勝之所依，殊勝之所依是：依賴菩提心，即由它激發而行事。殊勝之事物是：一般來說，布施的所有事物都是可用的，但在涉及特殊情況時，也不應捨棄這種想法。殊勝之目的是：為了所有眾生當下的安樂和未來的利益而施予。殊勝之方便是：據說是通過不分別的智慧來把握的。對於初學者來說，應通過了解法無自性的智慧來把握。殊勝之回向是：將布施的善根回向於圓滿菩提。殊勝之清淨是：阻止煩惱和所知障，這是從《大乘集論》中解釋的。使之具備六度，例如進行法布施時，應具備聲聞緣覺的意念，戒律，信樂一切智之法並安忍，安忍他人辱罵，為了使之不斷增長而生起意願的精進，不與小乘混雜，以心一境性將善根回向於圓滿菩提的禪定，以及了知布施物、布施者和受施者如幻的智慧，如果具備這六種，則力量極大。這些是從《八千頌大疏》中說的。第二種是：一般來說，財物布施由在家菩薩進行，而出家菩薩則應進行法布施。
English
It is said that a servant who is extremely devoted to his master is not guilty even if he uses things without the permission of the master (due to illness, etc.) who is not in his right mind. So it is said. If you don't actually give everything to sentient beings, then giving up seems false. Don't disbelieve because you feel that it is meaningless. It says in the [Compendium of Trainings]: "For a Bodhisattva who acts in this way, some people do not understand that point and should not disbelieve, because they should fully understand that the mind of giving has great wonders. Some people should not doubt this method." So it is said. Third, there are three divisions of giving: how all supports should act, the divisions according to each support, and the divisions of the nature of giving itself. The first is: the noble support to be made with six perfections is: relying on the mind of enlightenment, that is, acting by being inspired by it. The noble object is: in general, all objects of giving are available, but when dealing with special circumstances, that idea should not be abandoned. The noble purpose is: to give for the immediate happiness and future benefit of all sentient beings. The noble skillful means is: it is said to be grasped by non-discriminating wisdom. For beginners, it should be grasped by the wisdom of understanding that the Dharma has no self-nature. The noble dedication is: dedicating the merit of giving to perfect enlightenment. The noble purity is: preventing afflictions and cognitive obscurations, which is explained in the [Compendium of the Great Vehicle]. To make it complete with the six perfections, such as when doing Dharma giving, one should have the discipline of restraining the thoughts of hearers and solitary realizers, have faith and patience in the Dharma of omniscience, be patient with others' insults, have diligence in generating the desire to increase it more and more, not be mixed with the Lesser Vehicle, have one-pointedness of mind and dedicate the merit to perfect enlightenment, and have the wisdom to know that the object of giving, the giver, and the receiver are like illusions. If these six are complete, then the power is very great. These are said in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses. The second is: in general, material giving is done by lay Bodhisattvas, while ordained Bodhisattvas should do Dharma giving.
Tibetan
། བྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱིམ་པ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་རབ་ཏུ་བཀང་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དབུལ་བ་ཕུལ་བ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་བསྟན་ན་འདི་ནི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ། ཤཱ་ རིའི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་མ་གནང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་གཅོད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པར་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་ཏེ་རབ་བྱུང་གིས་ཟང་ཟིང་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་ནས་སྦྱིན་གཏོང་བྱེད་པ་བཀག་གི །རང་གི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་གནོད་པར་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་མང་དུ་རྙེད་ན་ཟང་ཟིང་གཏོང་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །ཤ༌ར་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ངས་ནི་ཁྱེད་ལ་གཏོང་བའི་ཕན་ཡོན་མི་བརྗོད་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་བརྗོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ། རབ་བྱུང་གིས་ཤ་ཐང་ཐང་དུ་ནོར་བཙལ་ཞིང་བསགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྨ་མང་དུ་ཕྱུང་སྟེ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་མ་དགྱེས་པའི་གཏམ་མོ། །སྦྱིན་པའི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་དང་། བཟོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སློབ་པ་རིགས་པར་སྟོན་པ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པ་མིའི་འཇིགས་པ་དང༌། སེང་གེ་དང་སྟག་དང་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དང༌། ཆུ་དང་མེ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་འཇིགས་པ་ལས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའོ། །ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་གཉིས། ཟང་ཟིང་དངོས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང༌། བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཟང་ཟིང་གཏོང་བའི་ ཚུལ། གཏོང་བར་མ་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་གཏོང་བའི་ཞིང༌། གང་གིས་གཏོང་བའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ། གང་གཏོང་བའི་དངོས་པོའོ། །དང་པོ་ནི་བཅུ་སྟེ། རང་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཛའ་བཤེས་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པའི་དགྲ་བོ་དང་། ཕན་གནོད་གང་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཐ་མལ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ཚུལ་འཆལ་ལ་སོགས་པའི
Chinese
从菩萨的别解脱经中说：舍利子，任何在家菩萨，如果以七宝充满如恒河沙数般的佛土，并以此供养如来、应供、正等觉的诸佛，舍利子，任何出家菩萨，如果宣说一句四句偈，这比前者更能积累无量福德。舍利子，如来不允许出家人行物质布施。如是说。这又是考虑到听闻等会成为障碍，所以在《学集论》中说，禁止出家人为了物质而努力，然后进行布施。如果对自己的善行没有损害，凭借以前的福德而获得很多，则应该进行物质布施。夏惹瓦的口中也说：我不是对你们说布施的利益，而是说执着的过患。这是说，出家人辛辛苦苦地寻找和积累财富，从而使戒律产生很多创伤，对布施并不欢喜。布施的自性差别有三种：法布施是，如实地宣说殊胜的佛法，教导工巧等世间的无罪事业，以及使人安住于学处之根本。无畏布施是，从国王和盗贼等人的恐惧中，从狮子、老虎和鳄鱼等非人的恐惧中，以及从水和火等自然灾害的恐惧中，救护一切众生。物质布施有两种：实际给予物质的布施和仅仅是意念的布施。第一种有三种：给予物质的方式，不能给予时应该怎么做，以及依止布施的障碍之对治。第一种有四种：对谁给予的田，以何种心给予，如何给予的加行，以及给予何物的物体。第一种有十种：对自己有帮助的亲友，制造损害的仇敌，既不帮助也不损害的普通人，具有戒律等功德者和具有破戒等
English
From the Pratimoksha of Bodhisattvas: Shariputra, if any householder Bodhisattva fills Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges River with the seven precious jewels and offers them to the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, Shariputra, if any ordained Bodhisattva teaches a four-line verse, this will accumulate even more merit than the former. Shariputra, the Tathagata does not allow the ordained to engage in material giving. Thus it is said. This is also considering that listening and so on may become obstacles, so it is said in the Compendium of Trainings that it is forbidden for the ordained to strive for material gain and then give it away. If it does not harm one's own virtuous activities, and one obtains much through the power of previous merit, then one should give material gifts. From the mouth of Sharawa also: I am not telling you the benefits of giving, but the faults of attachment. This is saying that ordained people laboriously seek and accumulate wealth, thereby causing many wounds to their discipline, and are not pleased with giving. There are three kinds of giving by nature: Dharma giving is to truthfully proclaim the excellent Dharma, to teach worldly activities such as crafts that are without fault, and to cause beings to abide in the basis of training. Fearless giving is to protect all sentient beings from the fear of humans such as kings and thieves, from the fear of non-humans such as lions, tigers, and crocodiles, and from the fear of natural disasters such as water and fire. Material giving is of two kinds: the giving of material things directly and the giving of mere intention. The first has three aspects: the manner of giving material things, what to do if one cannot give, and relying on the antidote to the obstacles of giving. The first has four aspects: the field to whom one gives, the intention with which one gives, the application of how one gives, and the object of what one gives. The first is tenfold: friends who help oneself, enemies who cause harm, ordinary people who neither help nor harm, those who possess qualities such as discipline, and those who possess such as broken vows.