Tibetan
ཉམས་ལེན་ནི། དངོས་སུ་རྫས་གཞན་ལ་གཏོང་བ་མེད་ཀྱང་གཏོང་བའི་སེམས་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བསྐྱེད་ཅིང་ཇེ་འཕེལ་དུ་གཏོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེར་སྣ་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེར་སྣ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་པས་ཐེག་དམན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏོང་བའི་གེགས་སེར་སྣའི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་བསལ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་བཏང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྒོམ་དགོས་པས་དེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལས། རུལ་བར་གྱུར་པའི་ལུས་འདི་དང༌། །སྲོག་ཀྱང་གཡོ་བ་དབང་མེད་ཅིང༌། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་འདྲ་བ་ལ། །བྱིས་པ་འདི་དག་ཆགས་པས་ན། །ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་ལས་བྱས་ཏེ། །སྡིག་པའི་དབང་དུ་སོང་བ་དང༌། །མི་མཁས་འཆི་བདག་བཞོན་པས་སོང༌། །དེ་དག་མི་བཟད་སེམས་དམྱལ་འགྲོ། །ཞེས་ལུས་མི་གཙང་བ་དང་སྲོག་རི་གཟར་ གྱི་ཆུ་ལྟར་གཡོ་བ་དང་ལུས་སྲོག་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་རང་དབང་བའི་བདག་མེད་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བརྫུན་པར་བལྟས་ནས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དགག་དགོས་ཏེ། དེ་མ་ལོག་ན་ཆགས་པའི་དབང་དུ་སོང་སྟེ་ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རྣམས་བསགས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་དང༌། སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་སྒྲུབ་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་ཁ་ཅིག་རྩོད་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་གཞི་རྩ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། །དེ་ལྟས་གང་ལ་སྲེད་པར་འགྱུར་བ་སྤོངས། །སྲེད་པ་སྤང་བ་བྱས་ན་གཟུངས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། འདི་ལྟར་བདག་གི་ལུས་དང་སེམས། །སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འགྲོ་བ་ཉིད། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་དྲི་འབབ་པའི། །ལུས་ཀྱིས་རྟག་ཅིང་དྲི་མེད་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ནི་རིན་མེད་རྙེད་མིན་ནམ། །ཞེས་དང༌། སྐྱེས་རབས་ལས་ཀྱང༌། བདག་མེད་འཇིག་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས། །སྡུག་བསྔལ་དྲིན་མེད་རྟག་ཏུ་མི་གཙང་བའི། །ལུས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་འགྱུར་བ་ལ། །དགའ་བར་མི་འགྱུར་དེ་ནི་མཁས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འབད་པ་དུ་མས་བསྲུངས་ཀྱང་ངེས་པར་འདོར་དགོས་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་གཞན་ལ་བསམ་པས་བཏང་བས་རང་གཞན་གྱི་དོན་མང་པོ་འགྲུབ་པ་ལ། དེ་ལྟར་བློ་མི་སྦྱོང་བ་ནི་བདག་བླུན་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས
Chinese
修习是，实际上没有将财物施舍给他人，却从多种途径生起施舍之心并使其增长。第二是，仅仅断除对身体和受用的所有悭吝，并不能成为布施波罗蜜多，因为悭吝属于贪欲的范畴，因此小乘的两位阿罗汉也已经完全断除了包括种子在内的悭吝。因此，不仅要消除阻碍布施的悭吝的执着，而且要从内心深处生起将所有财产施舍给他人之心。对此，需要修习执着的过患和施舍的利益，因此将对此进行阐述。《月灯经》中说：“腐烂的身体，生命也在不由自主地动摇，对于如梦如幻的事物，这些孩子却执着，做了非常恶劣的事情，被罪恶所控制，愚笨的人被死主所驱使，这些人无法忍受，心堕地狱。”意思是说，身体是不清净的，生命如悬崖上的水一样动摇不定，身体和生命都受业力的支配，因此没有自主的“我”，应该把身体和生命看作是虚假的，如梦如幻，从而断除对它们的执着。如果不断除，就会被执着所控制，积累各种恶行，从而堕入恶趣。此外，在《成就无边门陀罗尼经》中也说：“有些众生会争吵，其根本原因在于执着，因此要舍弃那些会引起贪恋的事物，舍弃贪恋就能成为陀罗尼。”此外，《学集论》中也说：“如此我的身体和心，每一刹那都在消逝，如果以这无常、污秽的身体，能够获得常恒、无垢的菩提，那不是无价之宝吗？”此外，《本生传》中也说：“对于无我、易逝、没有意义的身体，痛苦、无恩、恒常不净的身体，如果能利益他人，不感到高兴就不是智者。”如是说，即使经过多次努力守护，也必定要舍弃的没有意义的身体，如果通过意念施舍给他人，就能成办自他众多的利益，如果不如是修心，就觉得自己很愚蠢。
English
The practice is to generate and increase the mind of giving from various avenues, even without actually giving material things to others. Secondly, merely eliminating all miserliness towards the body and possessions does not transform into the perfection of generosity, because miserliness belongs to the category of attachment, and therefore the two Arhats of the Lesser Vehicle have also completely abandoned miserliness, including its seeds. Therefore, not only should the clinging to miserliness, which obstructs giving, be eliminated, but also the thought of giving all possessions to others should be generated from the depths of the heart. For this, it is necessary to contemplate the faults of clinging and the benefits of giving, so I shall speak about them. The Sutra of the Moon Lamp says: "This decaying body, and life also wavering uncontrollably, to things like dreams and illusions, these children are attached, having done extremely terrible deeds, controlled by sin, unwise ones gone riding the Lord of Death, these unbearable ones go to the hell of the mind." This means that the body is impure, life wavers like water on a steep cliff, and both body and life are under the control of karma, therefore there is no independent self. One should regard body and life as false, like dreams and illusions, and thereby reject attachment to them. If one does not reject them, one will be controlled by attachment, accumulate great misdeeds, and thus go to the lower realms. Furthermore, in the Dharani Sutra of Accomplishing Infinite Doors, it also says: "Some sentient beings will quarrel, the root of that is clinging, therefore abandon those things that cause craving, abandoning craving becomes Dharani." Furthermore, the Compendium of Trainings also says: "Thus my body and mind, each moment are passing away, if with this impermanent, defiled body, one can attain the eternal, stainless Bodhi, is that not a priceless treasure?" Furthermore, the Jataka Tales also say: "For a body that is selfless, perishable, and meaningless, a body that is suffering, ungrateful, and always impure, if it can benefit others, one who does not rejoice is not wise." As it is said, even if guarded with many efforts, the meaningless body that must certainly be abandoned, if given to others in thought, accomplishes many benefits for oneself and others. If one does not train the mind in this way, one should think, "I am foolish."
Tibetan
་ལུས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བློ་ཅི་སྐྱེ་བྱའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་འདའ། །བདག་བློ་མྱ་ངན་འདས་པ་སྒྲུབ། །ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་གཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་བ་མཆོག །ཅེས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་མི་རྟག་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངང་གྱུར་ན། །བྱིན་པ་བདག་གི་ཁྱིམ་བཞག་གཞན་གྱི་བར། །ཤིན་ཏུ་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་བྱིན་དེ་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཁྱིམ་ན་གང་བཞག་དེ་ལས་འཇིགས་པ་འབྱུང༌། །མི་ཆོག་ཐུན་མོང་རྟག་ཏུ་བསྲུང་དགོས་ཏེ། །བྱིན་ན་ཉེས་པ་དེ་དག་གནོད་མི་འགྱུར། །བྱིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་བ་འགྲུབ། །མ་བྱིན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད། །མི་ཡི་ནོར་རྣམས་སྐར་མདའི་རང་བཞིན་ལྟར། །ཡོངས་སུ་མ་བཏང་དེ་དག་མེད་པར་འགྱུར། །མ་བྱིན་ནོར་རྣམས་མི་རྟག་མེད་འགྱུར་ཏེ། །བྱིན་པས་དེ་དག་ཡོད་པའི་གཏེར་དུ་འགྲོ། །སེམས་ཅན་ཕན་པར་གཞོལ་བས་གང་བྱིན་པའི། །ནོར་རྣམས་སྙིང་པོ་མེད་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མཁས་པས་བསྔགས། །སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་དེ་དག་གསོག་ལ་དགའ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་མི་འབྲལ་གང་ཡང་མེད། །བྱིན་པས་རྟག་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང༌། །བཏང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འཛིན་མི་འགྱུར། །འཇུངས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་མིན་ཉོན་མོངས་བསྐྱེད། །གང་ཞིག་བྱིན་པ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག །དེ་ལས་གཞན་གྱུར་འཕགས་པས་ལམ་ངན་གསུངས། །ཞེས་སོ། ། དགེ་བའི་རྩ་བའང་ཆེ་ཆུང་གང་བྱས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཕན་བདེ་རྒྱ་ཆེན་འགྲུབ་པའི་དོན་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསྔོས་ཤིང་སྦྱིན་པར་བཏང་ན། སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་དེ་སྙེད་འཐོབ་པས་ཚོགས་བདེ་བླག་ཏུ་རྫོགས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་བསོད་ནམས་གང༌། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱུར། །གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་ཤོང་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས། །གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ནི་འདི་ལ་སྣང༌། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །ཕན་འདོད་དེ་ནི་དེ་འདྲ་འོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་གཏོང་བ་འཕེལ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་། སེར་སྣ་འཕེལ་བ་དང་། གཏོང་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་འཁོར་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྔར་ཡོད་མི་གཟུང་ཞིང་གཞན་གྱིས་བྱིན་ནའང་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ།
Chinese
应当生起如何将身体等施与他人的心。入行论中也说： “舍弃一切则能灭苦，我欲成办自心灭苦，舍一切与众生，胜于独自舍弃。”如是说。摄波罗蜜多论中也说：“若见受用诸法皆无常，大悲成为自性时，布施于己舍宅与他物，以极合理之方式而能领悟。凡所布施则不生恐惧，凡所留置于家则生恐惧，不应理之共同物恒时需守护，若已布施则彼等过患不能损害。布施能成办现世来世之安乐，未布施则仅于此生亦生痛苦，人之财物如流星之自性，若未施舍则彼等将消失。未布施之财物无常终将灭，布施能使彼等成为存在之宝藏。以专注利益有情而行布施，无有实义之财物亦将变为有意义。凡是完全施舍者，智者皆赞叹，愚昧之辈则喜好积聚。完全执持则无有任何不离散，布施能恒时带来圆满兴盛。舍弃则烦恼不能完全执持，悭吝非圣者之道，乃生烦恼之因。凡是布施者，彼乃是道路之殊胜，除此之外圣者说为恶道。”如是说。 所做善根无论大小，全部从内心深处发愿并施舍，为了使众生暂时和究竟都能成就广大利益安乐。这样一来，依靠每一个众生都能获得相应的福德，从而轻易圆满资粮。宝鬘论中说：“如是所说之福德，若彼成为有形体，恒河沙数之，世间亦不能容纳。此乃薄伽梵所说，理智亦显现于此，有情界乃无量，利他之意亦如是。”如是说。此外，对于阻碍布施增长和增长悭吝，以及使未生起之布施心不生起，和使已生起之布施心退失的财物和用具等，原有的不应拿取，即使他人给予也不应接受。
English
One should generate the mind of giving away one's body and so on to others. It is also said in the Bodhicaryāvatāra: "By giving up everything, one attains nirvana. I want to accomplish the nirvana of my own mind. Giving everything to sentient beings is superior to giving up alone." Thus it is said. It is also said in the Compendium of Perfections: "If you see that all enjoyments are impermanent, and great compassion becomes your nature, then giving to yourself, your home, and others, you will be able to understand in a very reasonable way. From what is given, fear will not arise. From what is kept at home, fear will arise. Unreasonable common things must always be protected. If you have given, those faults will not harm you. Giving brings happiness in this world and the next. Not giving brings suffering even in this life. The wealth of humans is like the nature of a shooting star. If they are not given away, they will disappear. Wealth that is not given away is impermanent and will disappear. Giving makes them a treasure that exists. By focusing on benefiting sentient beings, the wealth that is given becomes meaningful even if it has no essence. Those who give completely are praised by the wise. Foolish people are happy to accumulate. There is nothing that does not separate from complete possession. Giving always brings perfect prosperity. By giving, afflictions cannot be completely grasped. Stinginess is not the path of the noble, it is the cause of afflictions. Whoever gives is the best of paths. Other than that, the noble ones say it is a bad path." Thus it is said. All virtuous roots, whether large or small, should be dedicated and given away from the depths of the heart, for the sake of accomplishing great benefit and happiness for sentient beings, both temporarily and ultimately. In this way, by relying on each sentient being, one can obtain the corresponding merit, and thus easily complete the accumulations. It is said in the Ratnavali: "The merit of saying this, if it were to become a form, the worlds with the number of grains of sand in the Ganges would not be able to contain it. This was said by the Bhagavan, and reason also appears in this. The realm of sentient beings is immeasurable, and the intention to benefit them is the same." Thus it is said. Furthermore, one should not take the belongings and implements that obstruct the increase of giving and increase stinginess, and that cause the unarisen mind of giving not to arise, and that cause the arisen mind of giving to decline. Even if others give them, one should not accept them.