Tibetan
རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གཅིག་གཅིག་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་དང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ནི། མདོ་དེའི་སྐབས་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ ཁོ་ནར་མ་སྐྱེས་པར་སྟོན་པ་ལ་རྟོག་པའོ་ཞེས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་སྟོན་གྱི། དེ་དག་མི་བསྟེན་པར་དོར་བྱར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སྤྱོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་སློབ་མི་དགོས་པའི་སྐབས་མེད་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་ད་ལྟ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འབད་ནས་བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ་པ་རྣམས་འབད་པས་བསྒྲུབ། རེ་ཞིག་ལ་བྱར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་ནུས་པའི་རྒྱུར་ཚོགས་གསོག་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་སྨོན་ལམ་མང་དུ་བྱས་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པར་རང་གིས་མི་ཤེས་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས་དེ་དག་ལ་བསླབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། རང་ཡང་ཕུང་ལ་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད་ཅིང་བསྟན་པ་ནུབ་པའི་ཡང་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་བས་མི་བྱ་སྟེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ལའང་སོ་སོར་རྟོག་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་ན་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། རིགས་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལས་སེམས་འབར་གྱི། དམིགས་པ་ མེད་ན་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཡང་ཤེས་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པའང་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་བྱེད། ཉོན་མོངས་ལ་དམིགས་པའང་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམིགས་པ་ལའང་འཇོག་པར་བྱེད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལའང་སོ་སོར་རྟོག
Chinese
更不用说安立名言的量二者互相成为损害者和被损害者，如果确信一个成为一个的帮助，那么从此就进入了通达二谛之义和获得胜者密意的行列。此理应在胜观之时宣说。第三个教证的意义是：该经的场合是辨析生等的时候，所以显示布施等并非仅仅产生于思虑，而是显示为思虑所假立的，并非显示不依止它们而应舍弃。因此，直至未成佛之间，都没有不需学习这些行持的时候，所以必须学习六度等行持。而且，现在如果从内心深处努力修持，能成就的就努力修持，一时不能做的，也作为发愿的对境，为了能够修持它们，积资净障，多多发愿，不久就能享用。如果不这样做，而是执着于自己不了解和不做的方面，说不需学习这些，那么自己也毁灭，也毁灭他人，并且成为教法衰败的助缘，不应这样做。在《道一切经集》中说：对于无为法也分别思择，并且完全厌倦有为的善，是魔的事业。对于菩提道也完全了知，并且完全不寻求波罗蜜多道，是魔的事业。又说：不具善巧方便的菩萨，不应专注于甚深法。又在《秘密不可思议》中说：种姓之子，比如火从因缘而燃烧，无因则熄灭。同样，心从所缘而燃烧，无所缘则心寂灭。因此，具善巧方便的菩萨，以完全清净的般若波罗蜜多，也了知所缘的寂灭，并且不使善根的所缘寂灭，也不使烦恼的所缘生起，并且安住于波罗蜜多的所缘，也分别思择空性的所缘。
English
Needless to say whether the two valid cognitions of establishing nominal terms become mutually harmful and harmed. If one is certain that one becomes the help of the other, then from then on, one enters the ranks of understanding the meaning of the two truths and obtaining the intention of the Victorious Ones. This principle should be explained at the time of higher seeing. The meaning of the third quote is: The occasion of that sutra is the time of analyzing birth and so on, so it shows that generosity and so on are not merely born of thought, but are shown as merely imputed by thought. It does not show that one should not rely on them and should abandon them. Therefore, until one becomes a Buddha, there is no time when one does not need to learn these practices. Therefore, one must learn the practices such as the six perfections. Moreover, now, if one strives to practice from the depths of one's heart, one should strive to accomplish what can be accomplished. Those that cannot be done for a while should also be made the object of aspiration. In order to be able to practice them, one should accumulate merit, purify obscurations, and make many aspirations. Before long, one will be able to enjoy them. If one does not do so, but instead clings to the aspects that one does not understand and does not do, and says that one does not need to learn these, then one destroys oneself and destroys others, and also becomes a contributing factor to the decline of the Dharma, which should not be done. In the Sutra Collected from All Sutras, it says: To separately contemplate even the unconditioned, and to be completely disgusted with the virtue of the conditioned, is the work of a demon. To fully know the path of enlightenment, and to not seek the path of the perfections, is the work of a demon. It also says: A Bodhisattva who lacks skillful means should not be overly diligent in the profound Dharma. Also, in the Inconceivable Secret, it says: Son of lineage, just as fire burns from causes, and ceases when there are no causes. Similarly, the mind burns from objects, and the mind becomes peaceful when there are no objects. Therefore, a Bodhisattva who possesses skillful means, with the completely pure Prajnaparamita, also knows the pacification of objects, and does not pacify the objects of the roots of virtue, nor does he cause the objects of afflictions to arise, and he also abides in the objects of the perfections, and also separately contemplates the objects of emptiness.
Tibetan
་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པ་ལའང་བལྟའོ། །ཞེས་དམིགས་པ་མེད་ལུགས་དང་དམིགས་པ་ཡོད་ལུགས་སོ་སོར་གསུངས་པ་རྣམས་ཕྱེད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་དགོས་ལ་བསླབ་པའི་ཐག་པས་དམ་དུ་བསྡམ་དགོས་པ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉིས་ཞིག་དགོས་ལ་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་མ་ཞིག་དགོས་པས། བསླབ་པས་བསྡམས་པ་དང་མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་གཉིས་མི་གཅིག་ཅིང༌། བསྲུང་སྡོམ་ལྷོད་པ་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་གཅིག་གོ །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྒྱུ་དུ་མ་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། རེ་རེ་བས་མི་ཆོག་པས་བྱ་བརྒྱ་འུར་རྡོ་གཅིག་གིས་འདེད་པ་སྐད་ཟེར་ནས་དལ་བའི་རྟེན་བཟང་པོ་ཐོབ་ནས་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་སྙིང་པོ་བླངས་པས་ཆོག་པ་ལ་ལམ་གྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ལས་གཞན་ལ་མི་སྦྱོང་བ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ ཆེ་ཆུང་ཡང་ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་སུ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སློབ་མི་སློབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་དང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་གཉིས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། ཉི་ཚེ་བའི་དོན་ནི་ཕྱོགས་རེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་གྱི་འབྲས་བུ་དམན་པ་བཟའ་བཏུང་སོགས་ལའང་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ཞིག་གིས་བསྒྲུབ་དགོས་པར་སྣང་ན། སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱོགས་རེས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་ལས་ཀྱང་། ཉི་ཚེ་བས་ཉི་ཚེ་བ་འགྲུབ་པ་དང་མཐའ་དག་པས་མཐའ་དག་པ་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པུས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཚད་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་པས་མི་ངོམས་པ་ཡང་དག་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཞེས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་བསོད་ནམས་བརྒྱ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པའོ། །དགེ་བའི་ལམ་ཚད་མེད་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་རྒྱས
Chinese
ལ། 对于一切有情，也要以大悲心来观察。像这样，对于有执著和无执著的说法，需要分别理解。同样，要放松烦恼和执著于相的束缚，用学法的绳索紧紧系住；要消除两种过失，不要消除一切善行。因此，学法所系的与执著于相所缚的二者并不相同。守护戒律的松懈与执著于我的束缚的松懈二者也不相同。一切智是由多种因缘成就的，不是仅仅依靠一种就能满足的。所以说，不要像用一颗石子驱赶百鸟一样，获得闲暇的善妙所依后，从各种门径中汲取精华就足够了，如果只修习道路的每个部分而不修习其他，那就要认识到这是阻碍二资粮之门的恶友。大小乘也是在修习的时候，在于学不学无边资粮，小乘和近取乘是名称的不同，近取乘的含义是偏颇的缘故。即使是现在低劣的果实，如饮食等，也需要多种因缘才能成就，那么为了成就人生的至高目标——成佛，如果认为偏颇就足够了，那是不合理的，因为果随因行是缘起之法性。考虑到这一点，《悲悯白莲经》中也说，以近取成就近取，以圆满成就圆满。如来出现经中也说：诸佛出现并非仅由一个因缘。为什么呢？ 乔，王子！ 如来由无数十万个圆满成就的因缘圆满成就。 十个是什么？ 就像这样，以无量无厌的福德和智慧的积累作为圆满的因缘，等等广说。 《无垢称经》中也说： 诸位朋友！ 如来的身体必定是从百福中产生的。 必定是从一切善法中产生的。 必定是从无量善道中产生的。等等广说。
English
La. One must also observe all sentient beings with great compassion. Thus, it is necessary to distinguish between the teachings on having and not having attachment. Similarly, one must loosen the bonds of afflictions and clinging to characteristics, and tightly bind oneself with the rope of learning. One must eliminate the two faults and not eliminate all virtuous deeds. Therefore, being bound by learning and being bound by clinging to characteristics are not the same. Loosening the vows of protection and loosening the bonds of clinging to self are also not the same. Omniscience is accomplished through many causes, and one cannot be satisfied with just one. Therefore, it is said that one should not chase a hundred birds with one stone. Having obtained a good basis of leisure, it is sufficient to extract the essence from various doors. If one only practices each part of the path and does not practice others, one should recognize that this is an evil friend who blocks the door of the two accumulations. The Great and Small Vehicles also depend on whether or not one studies the infinite accumulations at the time of practice. The Limited Vehicle and the Small Vehicle are different names, and the meaning of the Limited Vehicle is that it is one-sided. Even the inferior fruits of the present, such as food and drink, must be accomplished by many causes and conditions. Therefore, it is unreasonable to think that one-sidedness is sufficient to accomplish the supreme goal of human life, Buddhahood, because the result follows the cause, which is the nature of dependent origination. With this in mind, the White Lotus of Compassion also says that the limited is accomplished by the limited, and the complete is accomplished by the complete. The Sutra of the Appearance of the Tathagata also says: The appearance of the Tathagatas is not due to a single cause. Why is that? O Prince! The Tathagatas are perfectly accomplished by countless hundreds of thousands of causes of perfect accomplishment. What are the ten? Like this, the immeasurable and insatiable accumulation of merit and wisdom is the cause of perfect accomplishment, and so on, extensively explained. The Teaching of Vimalakirti also says: O friends! The body of the Tathagata is certainly born from a hundred merits. It is certainly born from all virtuous dharmas. It is certainly born from immeasurable virtuous paths. And so on, extensively explained.