Tibetan
་པ་ན་གཞན་གང་ཡང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ནམ་བྲལ་བ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་ཞིང༌། ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་གཞུང་དུ་མ་ལས་གསུངས་ཤིང་རིགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དང་པོར་ཐེག་ཆེན་པར་ཆུད་པ་ཡང༌། སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་ལ། ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་པའི་ནང་ནས་འཐོན་པའང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་པས་ན་ཐེག་ཆེན་པ་ནི་སེམས་དེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག༌གིས། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེར་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་དང༌། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་ད༌གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་སྲས་སུ་འགྲོ་བར་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཆག་ཀྱང་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་མིང་ཡང་མི་འདོར་ལ་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་བཟློག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནན་ཏན་དང་ བྲལ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་མི་འདོར་ལ་འཁོར་བའི་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་བཟློག་གོ །ཞེས་སྤྱོད་པ་ལ་མ་བསླབས་ཀྱང་སེམས་དེ་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གསུངས་པ་དང༌། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང༌། །ཞེས་དང༌། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུངས་སྔགས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་འདི་དང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་འདི་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་གསང་བ་བས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བ་སེམས་ཅན་སྡིག་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་དུ་མི་རུང་བ་འདི་ནི་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ཞིག་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་ན་འདི་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ལ་བཤད་པར་བྱ། ལག་ན་རྡོ་རྗེས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ། གང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ
Chinese
即使没有产生其他任何功德，也安立为大乘行者。一旦与此（菩提心）分离，即使拥有证悟空性等任何功德，也会堕落到声闻等地位，并且会从大乘中退失，这在许多大乘的论典中都有阐述，并且通过理证也能成立。因此，最初进入大乘，仅仅通过生起菩提心就安立；后来从大乘中出来，也仅仅通过与此（菩提心）分离就安立，所以大乘行者是随着菩提心的有无而进退的。如同《入行论》中所说：“一旦生起菩提心，刹那间，被囚禁在轮回监狱中的可怜众生，就被称为如来之子。”以及“今日生于佛陀族，今成佛子矣。”这样，生起菩提心后立即成为佛子。在圣者弥勒的《解脱传》中也说：“种姓之子，譬如金刚宝，即使破碎，也能胜过所有殊胜的金饰，也不会舍弃金刚宝的名称，并且能遣除一切贫困。种姓之子，同样，发起了为了一切智智的菩提心的金刚宝，即使不精进，也能胜过声闻和独觉的功德的金饰，也不会舍弃菩萨的名称，并且能遣除一切轮回的贫困。”这样，即使没有学习行为，如果拥有菩提心，也被称为菩萨。圣者龙树也说：“如果自身和此世间，想要获得无上菩提，那么它的根本菩提心，要像山王一样稳固。”以及《金刚手灌顶续》中也说：“大菩萨，这个广大无比的陀罗尼大咒的坛城，这个极其深奥，难以衡量，比秘密还要秘密，不能向罪恶的众生展示的坛城，金刚手你说了极其稀有的话。如果以前没有听过，那么应该向什么样的众生宣说呢？金刚手说：文殊，对于那些修习菩提心的人……
English
Even if no other qualities have arisen, one is established as a Mahayana practitioner. Once separated from this (bodhicitta), even if one possesses any qualities such as the realization of emptiness, one will fall into the position of a Shravaka, etc., and will degenerate from the Mahayana. This is explained in many Mahayana treatises, and it can also be established through reasoning. Therefore, initially entering the Mahayana is established simply by generating that mind (bodhicitta). Later, leaving the Mahayana is also established simply by separating from it (bodhicitta). Therefore, a Mahayana practitioner goes back and forth according to the presence or absence of that mind (bodhicitta). As it is said in the Bodhicharyavatara: "The moment the thought of enlightenment is born, those miserable ones bound in the prison of samsara, are called the sons of the Sugatas." And, "Today I am born into the family of the Buddhas, and have become a son of the Buddhas." Thus, it is said that immediately after generating bodhicitta, one becomes a son of the Buddhas. In the liberation story of the noble Maitreya, it is also said: "Son of good family, it is like a diamond jewel, even if it is broken, it still surpasses all excellent gold ornaments, and it does not abandon the name of a diamond jewel, and it also reverses all poverty. Son of good family, similarly, the diamond jewel of bodhicitta generated for the sake of omniscience, even if it is not diligent, it still surpasses all the gold ornaments of the qualities of Shravakas and Pratyekabuddhas, and it does not abandon the name of a Bodhisattva, and it also reverses all the poverty of samsara." Thus, even if one has not trained in conduct, if one has that mind (bodhicitta), one is called a Bodhisattva. The protector Nagarjuna also said: "If oneself and this world, wish to attain unsurpassed enlightenment, then the root of it, bodhicitta, should be as stable as the king of mountains." And in the Vajrapani empowerment tantra, it is also said: "Great Bodhisattva, this vast mandala of great dharani mantras, this extremely profound, immeasurable, and more secret than secret, which cannot be shown to sinful beings, this mandala, Vajrapani, you have spoken of something extremely rare. If one has not heard of this before, then to what kind of beings should this be explained? Vajrapani said: Manjushri, to those who cultivate the mind of enlightenment...
Tibetan
་ཞུགས་པ་དང་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། འཇམ་དཔལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱ་ཡི། གང་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་གཞུག་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ ཡང་བལྟར་མི་གཞུག་གོ །དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཡིན་པས་མི་ཆོག་གི །གང་ཟག་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་ཆུད་པ་ཞིག་གལ་ཆེའོ། །ཐེག་ཆེན་པར་བྱེད་པའང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལ་རག་ལས་པས་ན། སེམས་དེ་གོ་བ་ཙམ་ལས་མེད་ན་ཐེག་ཆེན་པའང་དེ་དང་འདྲ་ལ། སེམས་དེ་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ཐེག་ཆེན་པའང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་འོང་བས་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆུ་དང་ལུད་དང་དྲོད་དང་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཚོགས་ན་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། གྲོ་དང་སྲན་མ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་དང་ཚོགས་ནའང་དེ་དག་གི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །ནས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་རྐྱེན་སུ་དང་ཚོགས་ཀྱང་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་མི་རུང་བས། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཟིན་པའི་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པའང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུའི་ནང་ནས་ས་བོན་ལྟ་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་མཆོག་ལ་མོས་ས་བོན་ཤེས་ རབ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་བསྐྱེད་མ་དང༌། ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཕའི་ས་བོན་དང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན། ཕ་བོད་ལ་ནི་བུ་རྒྱ་དང་ཧོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་ཕ་ནི་བུའི་རིགས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། མ་བོད་ལས་ནི་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བས་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་
Chinese
进入，以及何时那些菩提心成就之时。 妙吉祥，行持菩萨行，修持密咒之门的菩萨们，应当被引入大智慧灌顶的明咒坛城中。 那些菩提心尚未圆满的，则不应引入，那些坛城也不应让他们观看。 也不应向他们展示手印和秘密真言。 如是说。 因此，仅仅是法是大乘法是不够的，那个人真正理解大乘法非常重要。 成为大乘也是依赖于菩提心本身，因此，如果心只是理解的程度，那么大乘也与此相同，如果心是具足特征的，那么大乘也会变得清净，因此应当努力于此。 关于此，《华严经》中说： 善男子，菩提心是所有佛法的种子。 因为需要对此获得定解，所以将要解说。 比如，水、肥料、温度和土地等与稻子的种子聚合，就成为稻子幼苗的因，与小麦和豆子等种子聚合，也成为那些幼苗的因，因此那些是共同的因。 大麦的种子无论与什么因缘聚合，也不能成为稻子等幼苗的因，因此，大麦的幼苗的因是不同于共同因的因，同样，被它所摄持的水肥等也变成大麦幼苗的因，同样，无上菩提心是成佛幼苗之因中，如同种子般不共的因，而证悟空性的智慧如同水肥等一般，是三菩提共同的因。 因此，《宝性论》中也说： 胜乘具信种子及 智慧是，佛陀生法之母。 菩提心被说成是父亲的种子，而证悟无我的智慧如同母亲一般。 例如，父亲是藏族，不可能生出儿子是汉族和蒙古族等，因此父亲是儿子种姓确定的因，而母亲是藏族，则能生出各种各样的儿子，因此会变成共同的因。 圣者龙树
English
Entering, and when those Bodhicitta are accomplished. Manjushri, those Bodhisattvas who practice the conduct of Bodhisattvas, practicing the door of secret mantras, should be introduced into the mandala of the great wisdom empowerment mantra. Those whose Bodhicitta has not been perfected should not be introduced, and those mandalas should not be shown to them either. Mudras and secret mantras should not be shown to them either. Thus it is said. Therefore, it is not enough that the Dharma is the Dharma of the Great Vehicle, it is very important that the person truly understands the Great Vehicle. Becoming a Mahayana also depends on Bodhicitta itself, therefore, if the mind is only at the level of understanding, then the Mahayana is the same, if the mind is complete with characteristics, then the Mahayana will also become pure, therefore one should strive for this. Regarding this, the Avatamsaka Sutra says: Good son, Bodhicitta is like the seed of all the Buddhadharmas. Because it is necessary to gain certainty about this, it will be explained. For example, water, fertilizer, temperature, and soil, etc., when combined with the seed of rice, become the cause of the rice seedling, and when combined with the seeds of wheat and beans, etc., they also become the cause of those seedlings, therefore those are common causes. The seed of barley, no matter what conditions it is combined with, cannot become the cause of rice and other seedlings, therefore, the cause of the barley seedling is a cause that is different from the common cause, and similarly, the water and fertilizer, etc., that are held by it also become the cause of the barley seedling, similarly, the unsurpassed Bodhicitta is the uncommon cause like a seed among the causes of becoming a Buddha seedling, and the wisdom that realizes emptiness is like water and fertilizer, etc., and is the common cause of the three Bodhis. Therefore, it is also said in the Uttaratantra: The seed of faith in the Supreme Vehicle and Wisdom are, The mother of the Buddhas and Dharma. Bodhicitta is said to be the seed of the father, and the wisdom of realizing selflessness is like the mother. For example, if the father is Tibetan, it is impossible to give birth to a son who is Han Chinese and Mongolian, etc., therefore the father is the definite cause of the son's lineage, but if the mother is Tibetan, then she can give birth to all kinds of sons, therefore it will become a common cause. The venerable Nagarjuna