Tibetan
་ལེགས་པར་བསམས་ལ་བསླབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གུས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་ནི། ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་ལས། མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ནི། བསླབ་བྱ་རྣམས་མཉན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བག་མེད་པའི་གཉེན་པོར་ནི། བླང་དོར་གྱི་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་སྒོ་གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ལེགས་ཉེས་གང་ལ་འཇུག་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་བཞིན་དང༌། བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉེས་པ་ལ་འཛེམ་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨད་དུ་འོང་སྙམ་ནས་འཛེམ་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་ སྨིན་ལ་འཇིགས་ནས་བག་འཁུམས་པ་སོགས་ལ་བསླབ་བོ། །མ་གུས་པའི་གཉེན་པོར་ནི། སྟོན་པ་དང་དེའི་བཅས་པ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་མང་བའི་གཉེན་པོར་ནི། རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཉོན་མོངས་གང་ཤས་ཆེ་བ་ལ་གཉེན་པོ་འབད་ནས་བསྟེན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་འབད་པར་འདི་ཙམ་ལས་འགལ་ཡང་སྐྱོན་ཆུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བཅས་པ་རྣམས་ལ་བག་ཡངས་སུ་འཇུག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་འཐོབ་སྟེ། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས། གང་ཞིག་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེའི་བསྟན་པ་ལ། །ཡང་བར་སེམས་ཤིང་ཅུང་ཟད་འདའ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གཞན་དབང་འཐོབ། །སྨྱིག་ཚལ་བྲེགས་པས་ཨ་མྲའི་ཚལ་ཉམས་བཞིན། །འདི་ན་ལ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཚིག་ཆེན་ཡང༌། །འདས་ན་ལན་འགའ་ཆད་པ་འཐོབ་མི་འགྱུར། །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལུང་ཚུལ་མིན་འདས་བྱས་ན། །དུད་འགྲོར་འགྲོ་འགྱུར་ཨེ་ལའི་འདབ་ཀླུ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉེས་ལྟུང་གིས་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང༌། བརྒྱ་ལ་གོས་ན་ཡང་ཇི་མི་སྙམ་པར་མི་འཇོག་པར་ལྟུང་བ་དང་སྡིག་པའི་ཕྱིར་བཅོས་ལ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་འབད་པར་བྱའོ། །ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། བསླབ་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པར་བྱ། །དེ་ལ་སྙིང་ནས་ནན་ཏན་བྱ། །ཕྱིར་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་ཞིང༌། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་བཤིག་མི་བྱ། །རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་གནས་པར་བྱ། །འདུལ་བ་ལ་ནི་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་སྲོག་དང་བྲལ་ཞིང་ཤི་བ་ནི་བླ་ཡི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཞིག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྲོག་དང་བྲལ་ཞིང་ཤི་བས་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཞིག་པས་ནི་སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དུ་རིགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ། རྣམ་པར་ལྟུང་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར། སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདག་སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་པ་ནི་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་འདི་ལ་རབ་བྱུང་ནས། །སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་པར་བྱེད། །ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སྙིང་པོར་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །བཞོན་དང་བ་གླང་ཤིང་རྟ་རྣམས་ལ་ཆགས། །གང་ལ་བསླབ་པའི་ནན་ཏན་མེད་པ་རྣམས། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཅི་ཕྱིར་མགོ་བོ་བྲེགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་འཁོར་བ་ལས་འབྲོས་པར་འདོད་ནས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐང་པ་ཉམས་ན་ནི་འགྲོ་མི་ནུས་པར་མ་ཟད། འཁོར་བར་སླར་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་འཇོམས་པ་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། མི་ཞིག་ཆོམ་རྐུན་མང་པོས་རབ་གཙེས་ནས། །འཚོ་བར་འདོད་པས་བྲོས་ཤིང་འགྲོར་བརྩལ་ན། །དེ་ནི་རྐང་པ་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུག་མི་ནུས། །ཆོམ་རྐུན་དག་གིས་དེ་བཟུང་བཅོམ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་རྨོངས་པའི་མི། །འདུས་བྱས་དག་ལས་འབྲོས་ པར་འདོད་མོད་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་དེ་ཡང་འབྲོས་མི་ནུས། །ན་རྒ་འཆི་བ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་འཇོམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་མདོ་དེ་ལས། ཁྱིམ་པ་སྐྱ་བོའི་གོས་གྱོན་ལ། །ངས་ནི་བསླབ་པ་གང་བཤད་པ། །དེ་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ། །བསླབ་པ་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་བསྙེན་ལ་གསུངས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྲུང་བ་དགེ་སློང་ལ་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པའི་དུས་འདིར་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི། ལྷག་པར་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེ་བས་འབད་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང༌། །གདུགས་དང་བ་དན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རིམ་གྲོ་བྱས། །གང་གིས་དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང༌། །བདེར་གཤེགས་བསྟན་པ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །བསོད་ནམས་འདི་ནི་དེ་བས་བྱེ་བྲག་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་བྱུང་ཡང་བཤགས་པས་ཆོག་སྙམ་ནས་ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་སེམས་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི། ཕྱིས་བཅོས་པས་ཆོག་ཟེར་ནས་དུག་ཟ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། བྱམས་པ་སེང་གེ་སྒྲའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ། ཕྱི་མའི་ཚེ་ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་
Chinese
应当善加思维，并且极其恭敬地修学。如何修学之理呢？对于产生堕落的四种原因，对于无知，其对治是听闻所学之事而知晓。对于放逸，其对治是不忘取舍之目标的忆念，以及时时对身语意三门分别观察，知晓应行善恶的明觉，以及因顾及自身或佛法而羞于作恶的知惭，以及顾及他人指责而羞于作恶的知愧，以及因畏惧恶行的果报而谨慎小心等等。对于不恭敬，应当恭敬上师及其所制定的戒律，以及与梵行相同之行为。对于烦恼炽盛，应当观察自相续，对治烦恼中哪一种最为严重者，努力依止对治之法。如果不这样努力，认为仅仅违犯这一点点也没什么大不了，从而对戒律放纵，那只会获得痛苦。律经《分别》中说：何人于导师慈悲之教法，视作轻微且稍有违越者，彼由此将获痛苦与他自在，如砍伐竹林反损毁芒果园。于此世间，有人违犯国王之重令，尚可数次免受惩罚，然若不如法违越能仁之教令，则将堕入畜生道，如艾拉树之叶虫。因此，应当努力不为罪堕所染污，即使稍有染污，也不应置之不理，而应如经中所说，努力忏悔堕落和罪恶。梵天请问经中说：当依止于学处，于此当从内心精进，不应舍弃，纵为性命亦不应毁坏，当恒常精进安住，当入于调伏。以及《具足戒经》中说：诸比丘，舍弃生命而死是更好，戒律破损则不然。这是为什么呢？因为舍弃生命而死，只会使此生的寿命终结，而戒律破损，则会在数百万劫中与善趣分离，舍弃安乐，感受极大的堕落。
English
One should think well and be extremely respectful in learning. How should one learn? Regarding the four causes of falling, the antidote to ignorance is to listen to what is to be learned and understand it. The antidote to carelessness is the mindfulness that does not forget the objects of what to adopt and abandon, and the awareness that examines the three doors of body, speech, and mind separately from time to time, knowing what to engage in, good or bad, and the shame of avoiding wrongdoing out of consideration for oneself or the Dharma, and the embarrassment of avoiding wrongdoing out of consideration for others' blame, and the caution of being afraid of the consequences of wrongdoing, and so on. The antidote to disrespect is to respect the teacher and his precepts, and those who practice the same as the pure conduct. The antidote to abundant afflictions is to examine one's own mind and diligently rely on the antidote to whichever affliction is most prevalent. If one does not make such efforts, thinking that it is not a big deal to violate just this little bit, and thus becomes lax about the precepts, one will only obtain suffering. The Vinaya Sutra, the "Distinction," says: Whoever thinks lightly of the compassionate teachings of the teacher and slightly transgresses them, will thereby obtain suffering and dependence on others, just as cutting down a bamboo grove damages a mango grove. In this world, someone may violate a great command of the king and be spared punishment several times, but if one violates the Sugata's teachings improperly, one will fall into the animal realm, like the leaf worm of the Ela tree. Therefore, one should strive not to be defiled by faults and transgressions, and even if one is slightly defiled, one should not leave it unattended, but should strive to confess and purify the transgressions and sins as stated in the scriptures. The Brahma Pariprccha Sutra says: One should rely on the training, one should be diligent from the heart in this, one should not abandon it, and one should not destroy it even for the sake of one's life, one should always diligently abide, one should enter into discipline. And the Sutra of Perfect Morality says: Monks, it is better to die having abandoned life, but it is not so if morality is broken and destroyed. Why is that? Because abandoning life and dying will only end the life of this very birth, but breaking and destroying morality will separate one from the good realms for hundreds of thousands of kalpas, abandoning happiness, and experiencing great falls.
Chinese
如是依理作了开示，当以性命护持。若不如此，我等剃发、身着袈裟便毫无意义，应当如是思维。《三昧王经》云：“于此佛陀之教法，出家之后作诸罪恶行，视财物五谷为心要，贪执乘骑牛马及车乘，于应学之处无有精进者，彼等为何剃头耶？”是故。既欲从有为轮回中逃脱，前往解脱之城，若戒律之足毁坏，则不但不能前往，反将重返轮回，为诸痛苦所摧毁，并以譬喻说明。《三昧王经》云：“若人受众盗匪之侵扰，欲求生存而逃逸奔走，然其足不良，不能行走奔跑，如彼盗匪捉住彼人而摧毁之。如是戒律毁坏之愚人，虽欲从有为法中逃脱，然因戒律毁坏，彼亦不能逃脱，为衰老死亡所摧毁。”如是宣说。是故，该经中云：“身着在家俗人服，我所宣说之学处，尔时彼等比丘众，亦将不具彼学处。”如是，于居士所说之五种圆满学处，于比丘亦不具足之此时，精勤于学处，尤为果大，故当努力。该经中云：“于恒河沙数劫中，以悦意之心，以饮食、伞盖、幡幢、灯鬘，供养无数佛陀。然于何时正法衰败，善逝教法隐没之时，昼夜行持一学处，此福德胜过前者。”是故。此外，纵然发生堕罪，然思惟忏悔即可，若不具未来不再造作之防护之心而行事，犹如言说事后补救即可而服毒，慈氏狮子吼经云：“慈氏，未来之时，未来之末五百世，菩
English
Thus, as instructed with reason, it should be protected even at the cost of one's life. If not, one should think that it is meaningless for me to shave my head and wear robes, as it is said in the King of Samadhi Sutra: "Having become ordained in this Buddha's teaching, one engages in extremely sinful deeds, regarding wealth and grain as essential, and being attached to riding horses, cattle, and chariots. Those who have no diligence in what should be learned, why do they shave their heads?" Therefore, if one wishes to escape from conditioned existence and go to the city of liberation, but the foot of discipline is broken, not only will one not be able to go, but one will return to samsara and be destroyed by all sufferings, which is explained with an example. The King of Samadhi Sutra says: "If a person is greatly harassed by many thieves and robbers, and tries to escape and run in order to survive, but his foot is not good and he cannot walk or run, just as those thieves seize and destroy him. Similarly, a foolish person whose discipline is broken, although he wants to escape from conditioned things, he cannot escape because his discipline is broken, and he is utterly destroyed by old age and death." Thus it is said. Therefore, in that sutra it is said: "Wearing the clothes of a householder, the precepts that I have taught, at that time those monks will also not have those precepts." Thus, at this time when the five complete precepts spoken to lay practitioners are not even possessed by monks, striving for the precepts is especially fruitful, so one should strive. In that same sutra it is said: "For countless eons, as many as the sands of the Ganges, with a joyful mind, offering food and drink, umbrellas, banners, and garlands of lamps, serving countless Buddhas. But when the true Dharma is decaying and the Sugata's teachings are disappearing, practicing one precept day and night, this merit is far superior to that." Therefore. Furthermore, even if a transgression occurs, thinking that it is enough to confess, if one engages without the intention to refrain from doing it again in the future, it is like saying that it is enough to remedy it later and eating poison, as the Maitreya Lion's Roar Sutra says: "Maitreya, in the future, in the last five hundred years of the future, the Bo