Tibetan
ལ་གྱི་ཚུལ་གཉིས་ལ་རྣམ་པར་བལྟས་པས་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད༌ཞིབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱས་པ་ན། དེ་དག་འདོར་བར་འདོད་པ་དང་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཐོབ་འདོད་བྱུང་བ་ཙམ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ས་གསུམ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ན་འདུག་པ་ནི། ཁྱིམ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་དེ་ལས་འདའ་བར་འདོད་ཅིང༌། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བཙོན་ནི་བཙོན་ར་ལས། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་མེ་འབར་བའི་ཁྱིམ་དུ་ཆུད་པ་དང༌། བཙོན་རར་ཆུད་པའི་བཙོན་གནས་དེ་དག་ལ་མི་འདོད་ཅིང༌། དེ་དག་ནས་ཐར་བར་འདོད་པའི་བློ་ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བློའི་ཚོད་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ནས་ཀྱང་ཇེ་འཕེལ་དུ་བཏང་དགོས་སོ། །བསམ་པ་འདི་ཤ་ར་བ་གསུང་བ་ལྟར། སིང་སྐྱུར་ལ་བཏབ་པའི་ཕྱེ་བཞིན་ཁ་ན་ཕར་ཡམ་མེ་བ་ཞིག་ལས་མི་འདུག་ན། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་མི་འདོད་པར་ལྟ་བ་ཡང་དེ་འདྲ་ཞིག་ལས་ མི་འོང༌། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་ཀུན་འགགས་པའི་འགོག་པ་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ལམ་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡང་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། སེམས་ཅན་གཞན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་འོང་ས་མེད་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡིད་སྐུལ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་ཤུགས་ཅན་ཡང་མི་སྐྱེ་བས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཚིག་རྗེས་འབྲངས་པའི་གོ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲིང་གི་ཆོས་སྐོར་འདི་དག་གདམས་པའི་མཐིལ་དུ་བཟུང་ནས་སྦྱོང་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱོ་བ་བསྒོམས་ན། ཉན་ཐོས་ལྟར་འཁོར་བར་ཞུགས་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བས། སྐྱོ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་ཐེག་དམན་ལ་མཛེས་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་དཔའ་ལ་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་མི་རིགས་ཏེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། འཁོར་བ་ལ་ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཡོངས་སུ་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང༌། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྐྲག་ན་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་པར་ལྟུང་ངོ་། །ཞེས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར་ལགས་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སླར་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་མདོའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བའི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་འཁྱམས་པའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་མི་བྱ་བར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པར་གོ་ཆ་བགོས་པ་ན། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ལུས་དང་སེམས་ལ་བབ་ཀྱང༌། དེ་དག་གིས་ཡིད་སྐྱོ་ཞིང་བྲེད་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་འཁོར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་ལྷགས་པ་འཁོར་བའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་བྲེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅིག་ཅར་ལྷགས་པ་དག་གིས་འཁོར་བའི་བར་དུ་སྤྲོ་བར་བྱས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ནོར་གྱི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་རིག་པར་བྱས་ནས། སླར་ཡང་སྲིད་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བླང་བར་རིགས་ཏེ། ཞེས་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མདོ་དེ་རྣམས་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ ཡང༌། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བྱང་སེམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྩོན་པ་དེ་ལྟར་ཐུགས་བདེ་བར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། སྲིད་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་དོན་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སྐྱོ་ཞིང༌། དེ་དག་ལ་དགའ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ན་སྡུག་བསྔལ་དུ་མས་མནར་ནས། རང་གི་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་ཡིན་པས་ཐེག་དམན་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་བྱས་ལ་དགག་དགོས་ཤིང༌། སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ལ་ནི་དགའ་བར་བྱ་དགོས་པས་དེ་གཉིས་མི་གཅིག
Chinese
对于两种状态进行观察，据说可以获得圣者的果位。第二，生起这种想法的程度是：像这样，通过痛苦和集谛二者以及十二缘起支的方式，详细了解轮回的特征之后，想要舍弃它们，并且想要获得那些寂静，仅仅是生起想要出离的想法，这样是不够的。在《六十正理论释》中说：当三界无常之火猛烈燃烧时，住在其中就像陷入猛烈燃烧的房子里一样，必定想要从中逃脱。以及，如“如何从监狱中”等等，如前所述，陷入燃烧的房子里，以及不希望住在陷入监狱的监狱里，从那些地方想要解脱的想法生起多少，就要生起那样程度的想法，然后还要更加增长。正如夏惹瓦所说，这种想法就像在酸奶中加入面粉一样，如果只是嘴边说说而已，那么对于轮回之因集谛的不喜欢也只是那样而已。如果这样，那么追求痛苦完全止息的灭谛解脱也是一样的。因此，想要在解脱道上修行也只是说说而已，对于其他众生在轮回中流转的痛苦无法忍受的慈悲心也不会产生，无法造作的、能够激励意念的、具有力量的无上菩提心也不会生起，因此，大乘也只是变成追随文字的理解而已。因此，必须将这些中士道的法类作为修行的核心来修习。第三，消除对它的错误认识是：如果对轮回生起极大的厌恶和厌倦，那么就像声闻一样，因为不喜欢进入轮回而堕入寂灭的边际，所以修习厌倦对于小乘来说是好的，但是对于菩提勇士来说，修习这个是不合理的。在《秘密不可思议经》中说：菩萨们以成熟众生为根本，如果把轮回看作利益，那就不是大涅槃。以及，如果菩萨对轮回的境
English
It is said that by observing the two states, one can attain the state of an Arya. Second, the extent to which this thought arises is: Like this, after thoroughly understanding the characteristics of samsara through the two, suffering and origin, and the twelve links of dependent origination, wanting to abandon them and wanting to attain those that are peaceful, merely giving rise to the thought of wanting to renounce is not enough. In the commentary on the "Sixty Stanzas of Reasoning," it says: When the fire of impermanence of the three realms is blazing fiercely, dwelling in it is like being trapped in a fiercely burning house, and one must want to escape from it. And, as in "How from a prison," etc., as mentioned before, being trapped in a burning house, and not wanting to dwell in the prison of being trapped in a prison, however much the thought of wanting to be liberated from those places arises, one should generate a thought of that extent, and then increase it even more. As Shara-wa said, if this thought is like flour mixed with yogurt, merely a lip service, then the dislike for the origin of samsara is also just like that. If so, then the pursuit of liberation, the cessation of suffering, is also the same. Therefore, wanting to practice on the path to liberation is also just lip service, and compassion, the inability to bear the suffering of other sentient beings wandering in samsara, will not arise, and the uncreated, powerful supreme Bodhicitta that can inspire the mind will not arise, so the Mahayana will also just become an understanding that follows the words. Therefore, these teachings of the intermediate scope must be taken as the core of practice and cultivated. Third, eliminating wrong conceptions about it is: If one generates great aversion and weariness towards samsara, then like the Shravakas, because of disliking entering samsara, one falls into the extreme of peace, so cultivating weariness is good for the Hinayana, but for the Bodhisattva heroes, it is not reasonable to cultivate this. In the "Inconceivable Secret Sutra," it says: Bodhisattvas take maturing sentient beings as the root, and if they regard samsara as beneficial, then that is not the great Nirvana. And, if the Bodhisattva to the realm of samsara
Chinese
如果害怕，就不是修行的对境，而是堕落的原因。如是说。世尊，声闻众会害怕轮回的对境，而菩萨众则会再次完全受持无数的轮回。如是说。如果有人问：这是因为这个原因吗？这是对经义颠倒理解的巨大错误。像这样，不应该厌倦轮回。所说的意思不是指：不要对因业和烦恼的控制而在轮回中漂泊，以及生老病死等痛苦感到厌倦。而是指：当菩萨为了利益众生而在轮回的尽头之前，披上学习菩萨行持的盔甲时，即使众生的所有痛苦加起来，每一刹那都降临在身心上，也不会因此而灰心丧气，而是以欢喜的精进投入到伟大的行持中，因此说不要厌倦轮回。正如月称论师所说：众生的所有痛苦都降临，直到轮回结束，每一刹那以不同的方式损害身心，也不会因此而恐惧。众生的痛苦同时降临，直到轮回结束，以欢喜所做的精进的每一刹那，都被认为是产生一切众生所有相貌的无尽智慧宝藏的原因，因此应该再次接受百千世。为了证明这一点，引用了那些经典。作为看待有益于轮回的原因，也是因为，在那部经中说：菩萨致力于众生的利益，越是努力，内心就越快乐。因此，不厌倦轮回的意思是，不厌倦在轮回中为众生做事，并且对这些感到高兴。因此，如果因业和烦恼的控制而在轮回中漂泊，就会被无数的痛苦所折磨，自己都无法利益，更何况是利益他人呢？那是所有衰败的门径，因此应该比小乘更加厌倦并加以阻止。而因愿和慈悲等的控制而在轮回中受生，则应该感到高兴，因此这两者并不相同。
English
If one is afraid, it is not an object of practice, but a cause of downfall. Thus it is said. O Blessed One, the Hearers are afraid of the realm of samsara, but the Bodhisattvas will again completely take up immeasurable samsara. Thus it is said. If someone asks: Is it because of this reason? This is a great mistake of misunderstanding the meaning of the sutra. Like this, one should not be weary of samsara. The meaning of what is said is not: do not be weary of the suffering of birth, old age, sickness, and death, etc., caused by wandering in samsara under the control of karma and afflictions. Rather, it means: when a Bodhisattva, for the benefit of beings, until the end of samsara, puts on the armor to learn the conduct of a Bodhisattva, even if all the suffering of beings is added up, and falls on the body and mind in every instant, one should not be discouraged or afraid by these, but with joyful diligence engage in the great practices, therefore it is said not to be weary of samsara. As Acharya Chandrakirti said: All the suffering of beings descends, until the end of samsara, in every instant in different ways harming the body and mind, one will not be afraid by these. The suffering of beings descends simultaneously, until the end of samsara, every instant of diligence done with joy, is recognized as the cause of generating the endless treasure of wisdom that knows all the aspects of all beings, therefore one should again take hundreds of thousands of existences. To prove this, those sutras are cited. As a reason for seeing benefit in samsara, it is also because, in that very sutra it is said: Bodhisattvas are diligent for the benefit of sentient beings, and the more diligent they are, the more their minds become happy. Therefore, the meaning of not being weary of samsara is that one is not weary of doing things for sentient beings in samsara, and is happy about these. Therefore, if one wanders in samsara under the control of karma and afflictions, one will be tormented by countless sufferings, and one cannot even benefit oneself, let alone benefit others? That is the gateway to all decline, therefore one should be even more weary than the Hinayana and prevent it. And taking birth in samsara under the control of aspiration and compassion, etc., one should be happy, therefore these two are not the same.