Tibetan
མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ་། །ཀུན་སློང་ནི། བདག་གིར་བྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམས་པའི་དོན་དེ་ལ་རྩོལ་བ་བྱེད་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། དེ་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནོར་ལ་སོགས་པ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཆོས་ལྔ་ཚང་དགོས་ཏེ། རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་གསོག་པར་འདོད་པའི་བརྐམ་ཆགས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ནོར་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པས་འཆུམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་དག་གི་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྣབ་སེམས་དེས་ངོ་ཚ་བ་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །སེམས་དེ་ལྔ་པོ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྫོགས་སོ། །མི་དགེ་བ་བཅུ་ག་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་བརྣབ་སེམས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཀྱེ་མ་ཁྱིམ་གྱི་རྗེ་དཔོན་དེ་བདག་གི་བྲན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། དེའི་བུ་དང་ཆུང་མ་སོགས་དང་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལའང་དེ་ལྟར་སེམས་པ་དང༌། ཀྱེ་མ་བདག་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་བརྩོན་ འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་སོགས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། བདག་ལ་རྒྱལ་པོ་དང་དེད་དཔོན་དང་འཁོར་རྣམ་བཞིས་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་དང་ཟས་གོས་སོགས་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། ཀྱེ་མ་བདག་ཕྱི་མ་ལ་ལྷར་སྐྱེས་ནས་དེའི་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་རྩེ་བ་དང༌། དྲག་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་གི་འཇིག་རྟེན་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཕ་མ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་ན་ཡང་བརྣབ་སེམས་སོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཉོན་མོངས་ནི། ཚིག་རྩུབ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་སྟེ། བསད་པ་དང་བཅིངས་པ་དང་གཞན་ནམ་རང་གི་ངང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྒུད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། བརྡེག་པ་སོགས་བྱ་བར་ངེས་པའམ་ཐག་བཅད་པའོ། །འདི་ཡང་ལྔ་ཚང་ན་རྫོགས་ལ་མ་ཚང་ན་མི་རྫོགས་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་མཚན་མར་འཛིན་པས་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པས་མི་བཟོད་པའི་སེམས་དང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་ཁོང་ཁྲོའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དྲན་པས་འཁོན་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དང༌། བརྡེག་པ་དང་བསད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་བསྐྱེད་ པ་ལ་ངོ་ཚ་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ལས་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སེམས་ཏེ་སེམས་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །གནོད་སེམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། འདི་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སམ་བྱེད་པའོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་སེམས་པ་དེ་སྙེད་ཐམས་ཅད་གནོད་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་གཉེན་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་འདི་ལ་ཉམས་པར་སྨོན་པ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ངན་འགྲོར་སོང་ན་སྙམ་དུ་སྨོན་པ་ཡང་གནོད་སེམས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བའི་གཞི་ནི། ཡོད་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་དོན་ལ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ་། །ཀུན་སློང་ནི། སྐུར་པ་འདེབས་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པའོ། །དེ་ཡང་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་པ་དང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །རྒྱུ་ལ་སྐུར་བ་ནི། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ལ་གསུམ་ལས། ས་བོན་འདེབས་པ་དང་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། ཕ་དང་མ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །འགྲོ་འོང་གི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། སེམས་ཅན་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། སྐུར་པ་གདབ་པར་ ངེས་པའོ། །འདི་ཡང་ལྔས་རྫོགས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་པའི་སེམས་དང༌། སྡིག་པ་ལ་དགའ་བས་དྲག་ཤུལ་གྱི་སེམས་དང༌། ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པས་ལོག་པར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་སེམས་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་མཆོད་སྦྱིན་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་ལེགས་སྤྱད་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པས་རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་སེམས་དང༌། ལོག་ལྟ་དེས་ངོ་ཚ་བ་མེད་
Chinese
烦恼是，三者中的任何一个。动机是，想要占为己有。行为是，为了那个想法而努力。究竟是，确定要占为己有。如是说，心想如果财物等变成我的就好了。对此，圆满的贪心需要具备五种法：具有对自己受用特别执着的心理；具有想要积攒受用的贪欲心理；对他人美好的财物等完全分别并品尝，具有迷恋的心理；心想他人之物变成我的就好了，具有嫉妒的心理；由于贪心而没有羞耻心，并且不了解必定会从过患中产生，具有压倒性的心理。如果这五种心理中的任何一种不具备，则贪心的定义就不圆满。瑜伽行派的论典中说，十不善业都有行为。成为不圆满贪心的方式是：唉，如果那个家主变成我的奴仆，并且如我所愿就好了；对其子女和妻子等以及食物等身体的用具也这样想；唉，如果别人知道我是少欲、非常寂静、精进、多闻、具有布施的品性等等就好了；如果国王、商人和四众眷属对我恭敬，并且获得食物衣服等就好了；唉，如果我来世投生为天人，享受其五种妙欲；从大力天和遍入天的世界投生到他化自在天就好了，产生这样的欲望；对父母、子女、妻子和奴仆等以及与梵天共同使用的用具产生欲望，这也是贪心。害心的所依、认识和烦恼是，粗暴的语言正如上面所说。动机是，想要殴打等，心想如果杀死、捆绑或者他人或自己无缘无故地受用衰败就好了等等。行为是，对那个想法进行实践。究竟是，确定或下决心要进行殴打等。
English
Affliction is any of the three. Motivation is the desire to possess it as one's own. Action is to strive for that thought. The ultimate is to be certain of possessing it as one's own. It is said, thinking, 'If only wealth and so on would become mine.' For this, complete greed must have five qualities: having a mind that is particularly attached to one's own enjoyment; having a greedy mind that desires to accumulate enjoyment; completely distinguishing and savoring the good wealth and so on of others, having a mind of infatuation; thinking, 'If only what belongs to others would become mine,' having a mind of jealousy; and because of greed, having no shame and not knowing that one will certainly arise from faults, having an overwhelming mind. If any of these five minds are not complete, then the definition of greed is not complete. In the treatises of the Yogachara school, action is taught for all ten non-virtuous actions. The way to become incomplete greed is: 'Alas, if only that householder would become my servant and be as I wish'; thinking the same about his children and wife, etc., and the necessities of the body such as food; 'Alas, if only others would know that I am of few desires, very secluded, diligent, learned, and of a giving nature, etc.'; 'If only the king, the merchant, and the fourfold retinue would respect me and I would obtain food, clothing, etc.'; 'Alas, if only I would be born as a god in the next life and enjoy its five sensual pleasures; may I be born in the world of the mighty and pervasive, as the Other-Controlled Emanating One,' generating such desires; even generating desires for the necessities used in common with Brahma, such as parents, children, wives, and servants, is also greed. The basis, perception, and affliction of harmful intent are the same as harsh words as mentioned above. The motivation is the desire to strike, etc., thinking, 'If only killing, binding, or the enjoyment of others or oneself would decline for no reason,' and so on. The action is to put that thought into practice. The ultimate is to determine or resolve to strike, etc.
Chinese
此亦五者全備則圓滿，不全備則不圓滿。謂於損害之因，執取與彼相順之法為特相，生起嗔恚之心；於作損害不能忍受，生起不忍之心；又屢屢於非理作意嗔恚之因，以憶念故，生起懷恨之心；思維毆打殺害亦無妨，生起惱怒之心；於生起損害心，無慚且不知由罪過所生，生起制伏之心，即與此五心相應。僅僅轉為害心者，謂念此於我已作或正作損害，為欲於彼作損害之故，凡所思惟，彼一切皆是害心。如是，亦於他人之親友及受用與善根等，願其於此生衰損，及願其於後世墮惡趣，亦是害心。邪見之所依，是有之義。於思惟有三，其中想者，是於誹謗之義，作真實之想。煩惱者，是三者中任何一者。意樂者，是欲誹謗。加行者，是於彼思惟發起加行。彼亦有四，謂於因、果、作用及有之事物而作誹謗。於因作誹謗者，謂無有善妙行及惡劣行等。於果作誹謗者，謂彼二之異熟無有。於作用作誹謗者有三，謂於播種及執持之作用作誹謗者，謂無有父母。於往來之作用作誹謗者，謂無有前後世。於生起之作用作誹謗者，謂無有有情化生。於有之事物作誹謗者，謂無有阿羅漢等。究竟者，是決定誹謗。此亦由五者圓滿，謂由不知所知如所有性故，生起愚昧之心；由喜樂罪惡故，生起暴惡之心；由於不如理之法決定思維故，生起邪妄恆常趣入之心；由謂無有布施及供施與護摩及妙行等而作誹謗故，生起極度衰損之心；由彼邪見而無慚
English
This is also complete when the five are complete, and incomplete when they are not. That is, with respect to the cause of harm, taking the Dharma that is in accordance with it as a characteristic, the mind of hatred arises; being unable to bear the act of harming, the mind of intolerance arises; and again and again, with non-virtuous thoughts as the cause of anger, due to recollection, the mind of holding grudges arises; thinking that beating and killing are permissible, the mind of resentment arises; and with respect to generating the mind of harm, being without shame and not knowing that it arises from faults, the mind of overpowering arises, that is, being endowed with these five minds. Merely transforming into the mind of harm is when one thinks, "This has harmed or is harming me," and for the sake of harming that one, all that is thought is the mind of harm. Likewise, wishing for the decline of others' relatives, possessions, and virtues in this life, and wishing that they would go to a bad rebirth in the next life, is also the mind of harm. The basis of wrong view is the meaning of existence. There are three aspects to thought, among which perception is to perceive the meaning of slander as true. Affliction is any one of the three. Intention is the desire to slander. Action is to initiate action on that thought. There are four aspects to it, namely, slandering cause, effect, action, and existing things. Slandering cause is saying that there are no good deeds or bad deeds, etc. Slandering effect is saying that there is no fruition of the two. There are three aspects to slandering action, namely, slandering the action of planting and holding seeds, saying that there are no father and mother. Slandering the action of going and coming is saying that there is no past or future life. Slandering the action of becoming born is saying that there are no beings born miraculously. Slandering existing things is saying that there are no Arhats, etc. The ultimate is to definitely slander. This is also complete with five, namely, because of not knowing the knowable as it is, the mind of delusion arises; because of delighting in evil, the mind of violence arises; because of definitely thinking about non-virtuous Dharma, the mind of constantly engaging in wrongness arises; because of slandering by saying that there is no giving, offering, homa, or good conduct, etc., the mind of extreme decline arises; and because of that wrong view, there is no shame.