Tibetan
རྗོད་པ་དང་དགོས་པ་རང་གཞན་གང་རུང་གི་ཕྱིར་དུ་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། བསྡུ་བ་ལས། མཐའ་ནི་དབྱེ་བར་བྱ་བས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྱེད་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་གོ་བའོ། །ཚིག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ། འདུ་ཤེས་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བདེན་མི་བདེན་གང་ཡང་རུང་བས་རིགས་སམ་ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་སྦྱར་བའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། བསྡུ་བ་ལས། མཐའ་ནི་དེ་ལ་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གང་ལ་སྨྲས་པའི་ཡུལ་དེས་གོ་བ་དགོས་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །ངག་བཀྱལ་པའི་གཞི་ནི། དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་པ་ ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་ནི་བརྗོད་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་གོ་བྱའི་ཡུལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ་། །ཀུན་སློང་ནི། མ་འབྲེལ་བའི་བྱུང་རྒྱལ་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ངག་བཀྱལ་པ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ངག་བཀྱལ་སྨྲས་ཟིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཞི་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འཐབ་མོ་དང་མཚང་འབྲུ་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འགྱེད་པ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སམ་བྲམ་ཟེའི་གསང་སྔགས་ལ་དགའ་བའི་བློས་ལུང་འབོགས་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་སོགས་དང༌། ཉམ་ཐག་པའི་སྨྲ་བ་སྨྲེ་སྔགས་ལྟ་བུ་དང༌། བགད་པ་དང་བརྩེས་པ་དང་དགའ་བར་བྱས་པ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་སྨྲ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྐུན་པོའི་གཏམ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་འཛིའི་གཏམ་སྨྲ་བ་དང་། ར་རོ་བ་དང་སྨྱོས་པ་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་དང༌། ལོག་པའི་འཚོ་བས་སྨྲ་བའོ། །འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་དང་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་སྨྲ་བ་ནི་སྔ་ཕྱི་མ་འབྲེལ་བ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟོན་པ་དང་བཞད་གད་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཟློས་གར་མཁན་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟ་བའི་དུས་ན་སྨྲ་བའོ། །ངག་གི་ཉེས་པ་དང་པོ་གསུམ་ངག་བཀྱལ་དུ་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་ནི་སྔ་མ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་དོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ ལས། འདུ་ཤེས་ནི། གཞི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཉོན་
Chinese
是为了表达和需要，为了自己或他人的缘故而说。究竟是，在《摄类学》中说：终点是要通过区分来认识。这样说，理解为说了区分的词。粗恶语的基础是：成为一切时处产生苦恼之心的基础的众生。思考方面：认识和烦恼如前。发起是：想要说粗恶语。加行是：无论真实与否，从种姓或身体的过失中结合，或者从戒律或行为的过失出发，说不悦耳的话。究竟是，在《摄类学》中说：终点是对他说粗恶语。这样所说的意义，需要理解为对谁说的那个对象，在《宝鬘论释》中这样解释。绮语的基础是：具有无意义的事。思考方面有三，认识是：在那里认识到那个。虽然仅仅说了这些，但这里是对想要表达的意义本身在那里认识后说，因为这不需要被理解的对象。烦恼是：三种中的任何一种。发起是：想要说不相关的偶然事件。加行是：开始说绮语。究竟是：已经说了绮语。那也是具有七种基础，即说争斗、揭短、争论和赌博等；以及以喜欢外道论典或婆罗门秘密咒语的心，背诵和念诵等；以及可怜的说话，如呻吟等；以及说欢笑、亲昵、高兴和享受快乐等；以及说国王、大臣、国家和盗贼等杂乱的话；以及像醉酒和疯狂一样说话；以及以邪命生活说话。说不相关、与法不符和与义不符的话，是指前后不相关，以及显示一切烦恼，以及在观看笑话和歌曲等以及戏剧演员等的时候说话。关于前三种语业是否认为是绮语，有两种说法，但这里是按照前一种说法说的。贪心的基础是：他人的财物和用具。思考方面有三，认识是：在那基础上认识到那个。烦
English
It is speaking for the sake of expression and need, either for oneself or for others. Ultimately, it is said in the Compendium of Topics: The end is to be known through distinguishing. Thus, it is understood as having spoken the word of distinction. The basis of harsh speech is: sentient beings who are the basis for generating suffering minds at all times and places. In terms of thought: recognition and affliction are as before. The motivation is: wanting to speak harsh words. The application is: whether true or not, combining from the faults of lineage or body, or starting from the faults of discipline or conduct, speaking unpleasant words. The ultimate is, in the Compendium of Topics, it says: The end is having spoken harsh words to that person. The meaning of what is said in this way needs to be understood by the object to whom it is spoken, as explained in the Jewel Garland Commentary. The basis of idle talk is: things that have no meaning. In terms of thought, there are three aspects. Recognition is: recognizing that there. Although only this is said, here it is speaking after recognizing the meaning one wants to express itself, because this does not need an object to be understood. Affliction is: any of the three. The motivation is: wanting to speak unrelated coincidences. The application is: starting to speak idle talk. The ultimate is: having finished speaking idle talk. That also has seven bases, namely speaking of fighting, exposing faults, arguing, and gambling, etc.; and with a mind that likes the scriptures of outsiders or the secret mantras of Brahmins, reciting and chanting, etc.; and pitiful speech, such as groaning, etc.; and speaking of laughter, intimacy, joy, and enjoying happiness, etc.; and speaking of the chaotic talk of kings, ministers, countries, and thieves, etc.; and speaking like being drunk and crazy; and speaking with wrong livelihood. Speaking of things that are unrelated, not in accordance with the Dharma, and not in accordance with meaning, refers to things that are unrelated from beginning to end, and showing all afflictions, and speaking at the time of watching jokes and songs, etc., and theater performers, etc. Regarding whether the first three verbal misdeeds are considered idle talk, there are two opinions, but here it is said in accordance with the former opinion. The basis of covetousness is: the wealth and belongings of others. In terms of thought, there are three aspects. Recognition is: recognizing that on that basis. Afflict