Tibetan
སྤྱོད། །རབ་ཏུ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་མ་སྦྱངས་ན། །རིགས་དང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ནི། །སྟོབས་ནི་རབ་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ནོར་རྣམས་ཕྱུག་ཀྱང་རུང༌། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་སུ་ཡང་བདེ་བ་འཐོབ་མི་འགྱུར། །རིགས་ལ་སོགས་པ་དམའ་ཡང་སྡིག་ལ༌མ་ཆགས་ཤིང༌། །རབ་ཏུ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དབྱར་གྱི་དུས་ན་འབབ་ཆུས་རྒྱ་མཚོ་གང་བ་བཞིན། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་ངེས་པར་བདེ་བ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ། །བདེ་དང་སྡུག༌བསྔལ་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་ངེས་བྱས་ནས། །སྡིག་པ་སྤངས་ ཏེ་དགེ་བའི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་འབད། །དད་པ་མེད་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །ལས་མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་པ་ནི། བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལས་མ་བསགས་ན། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་གཏན་མི་མྱོང་བ་སྟེ། སྟོན་པས་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དེའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་བསག་མི་དགོས་ཀྱང་ཆ་གཅིག་བསག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་དགེ་སྡིག་དག །བྱིན་པ་ལེན་བཞིན་འཕོ་བར་སྨྲ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་ཆུད་མི་ཟ་དང༌། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་མེད་གསུངས། །ཞེས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡང་བྱས་ནས་རེག་པར་མི་འགྱུར་མིན། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཚོར་བར་འགྱུར་བའང་མེད། །ཅེས་དང༌། འདུལ་བ་ལུང་ལས་ཀྱང༌། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པ་ལ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་དང༌། ལས་དང་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་ཅིང་། བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་རིག་པ་དེས་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ཇི་འདྲ་བ་ ཞིག་ལ་ཐོག་མར་ངེས་པ་བསྐྱེད་ནས་བླང་དོར་བྱ་ཞེ་ན། སྤྱིར་ལེགས་སྤྱོད་ཉེས་སྤྱོད་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ལ། སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུར་མ་འདུས་ཀྱང༌། དགེ་མི་དགེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་ལོང་ངམ་རགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་གཞི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་རྣམས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
行。如果未曾修习布施和戒律等，即使拥有高贵的种姓、美好的容貌和青春的优点，以及极其强大的力量和富裕的财富，来世也无法获得安乐。即使种姓等低贱，但不造恶业，具备布施和戒律等功德，就像夏季的河流充满大海一样，来世必定会增长安乐。从善与非善的业中，在来世，必定会产生安乐和痛苦，因此，断除罪恶，努力行善。没有信仰的人，随心所欲地行事。如是说。未作之业不会相遇：如果没有积累成为感受安乐和痛苦之因的业，就永远不会感受该业的果报安乐和痛苦。即使是享用释迦牟尼佛积累无数资粮之果报的人们，也不需要积累该果报的所有因，但必须积累一部分。已作之业不会浪费：已作的善业和恶业会产生令人满意和不令人满意的果报。特别是在《殊胜赞》中说：婆罗门们说，善与非善，像给予和接受一样转移。您说已作之业不会浪费，未作之业不会相遇。如是说。在《三摩地王经》中也说：即使做了也不会接触不到，他人所做的也不会感受到。如是说。在《律藏》中也说：诸业即使经过百千劫，也不会浪费，当因缘聚合时，对于有情众生来说，会变成果报。如是说。第二，分别思维分为二：主要阐述十善业道，以及确定业和果报。第一，如是确定安乐和痛苦的因果，以及业增长广大，未作之业不会相遇，已作之业不会浪费，那么首先应该生起对业和果报怎样的认识，然后取舍呢？一般来说，进入善行和恶行的门是确定的三种，即使三门的一切善与非善没有全部包含在十善业道中，但善与非善的总纲或粗略，以及罪过的极大基础，佛陀薄伽梵
English
Practice. If one has not cultivated generosity and discipline, etc., even if one possesses noble lineage, beautiful appearance, and the virtues of youth, as well as extremely great strength and abundant wealth, one will not attain happiness in the next life. Even if one's lineage is low, but one does not engage in evil deeds, and possesses virtues such as generosity and discipline, just as a river in summer fills the ocean, happiness will surely increase in the next life. From virtuous and non-virtuous actions, in the next world, happiness and suffering will definitely arise, therefore, abandon evil and strive to perform virtuous deeds. Those without faith act as they please. Thus it is said. Unperformed actions do not meet: If one has not accumulated the actions that become the cause of experiencing happiness and suffering, one will never experience the results of that action, happiness and suffering. Even those who enjoy the results of the countless accumulations of merit by the Buddha Shakyamuni, do not need to accumulate all the causes of that result, but must accumulate a portion. Performed actions are not wasted: The virtuous and non-virtuous actions that have been performed produce agreeable and disagreeable results. In particular, in the "Praise of Excellence" it is said: The Brahmins say that virtue and non-virtue transfer like giving and receiving. You said that performed actions are not wasted, and unperformed actions do not meet. Thus it is said. In the "Samadhi King Sutra" it is also said: Even if done, it will not fail to touch, nor will one feel what another has done. Thus it is said. In the "Vinaya Pitaka" it is also said: Actions, even after hundreds of kalpas, will not be wasted; when the conditions and time are right, they will become fruits for sentient beings. Thus it is said. Second, thinking separately is divided into two: mainly explaining the ten paths of action, and determining actions and their results. First, since the cause and effect of happiness and suffering are thus determined, and actions increase greatly, unperformed actions do not meet, and performed actions are not wasted, what kind of understanding of actions and their results should one first generate, and then adopt or abandon? In general, the gates for engaging in good and bad conduct are definitely three, and even if all the virtuous and non-virtuous actions of the three gates are not included in the ten paths of action, the general outline or rough aspects of virtue and non-virtue, and the extremely large basis of faults, the Buddha, the Bhagavan
Tibetan
ཀྱིས་གནད་བསྡུས་ནས་ནག་པོའི་ལས་ལམ་བཅུར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དག་སྤངས་ན་དོན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་གནད་རྣམས་ཀྱང་བཅུར་འདུ་བར་གཟིགས་ནས་དཀར་པོའི་ལས་ལམ་བཅུ་གསུངས་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ལས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་ནས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཅི་རིགས་པར། །ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་བཅུར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས་ཀྱང༌། ངག་རྣམས་བསྲུང་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་རབ་བསྡམས་ཏེ། །ལུས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་དག་མི་བྱེད་ཅིང༌། །ལས་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རབ་སྦྱངས་ན། །དྲང་སྲོང་གསུངས་པའི་ལམ་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནག༌པོའི་ལས་ལམ་བཅུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཤེས་ནས་དེ་དག་གི་ཀུན་སློང་ཙམ་ནས་ཀྱང་བསྡམས་ཏེ་སྒོ་གསུམ་དེ་དག་དང་ཡེ་མ་འདྲེས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བསྟེན་པ་འདི་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་ཐམས་ཅད་དང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་གཞིར་མེད་དུ་མི་རུང་བས། རྒྱལ་བས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྔགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་དགུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྩ་བའི་རྟེན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བའི་རྟེན་ནོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བའི་རྟེན་ནོ། །རྩ་བའི་རྟེན་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་རྣམས་ཏེ། ཞེས་དང༌། ཀླུའི་བདག་པོ། དཔེར་ན་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང་ལྗོངས་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཐམས་ཅད་དང༌། རྩྭ་དང་ཤིང་གེལ་པ་དང་སྨན་དང་ཤིང་ཐམས་ཅད་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ས་བོན་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་ལོ་ཏོག་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་རྨོ་བ་དང་ཤལ་བས་བཤལ་བ་དང་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ས་ལ་གནས་ཏེ། དེ་དག་གི་གནས་ནི་ས་ཡིན་ནོ། །ཀླུའི་བདག་པོ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ནི་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ནས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསྔགས་པའི་དོན། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་གསུང་སྐྱེས་དང༌། །རང་བྱང་ཆུབ་ལ་བདག་ཉིད་ངེས་རྣམས་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་ལེགས་པ་དང༌། །མངོན་མཐོའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་གཞན་མེད། །
Chinese
将要点归纳为黑业十事，并看到如果舍弃这些，意义极其重大的要点也会归纳为十事，因此宣说了白业十事。如《俱舍论》云：“彼中略摄而言之，善与不善诸差别，业道即说有十种。”又如《律分别》中也说：“守护语及以意善调伏，身不作诸不善业，若能善修此三业道，则能获得正士所说之道。”如是宣说。了知黑业十事及其果报后，即使仅从其动机上加以制止，使身语意三门与这些完全不相混杂，依止这十善业道，这是三乘一切和成就士夫二利的基础，不可或缺，因此，诸佛从多种门径反复赞叹。如《海龙王请问经》中说：“所谓善法，是天人等众生圆满的根本所依。是声闻和独觉菩提的根本所依。是无上正等觉菩提的根本所依。什么是根本所依呢？即此十善业。”又如《龙王》说：“譬如一切村落、城市、城镇、地方、国土和国王的宫殿，一切草、树木、药材和树木，一切事业的边际，一切种子的集合和一切庄稼，生长、耕耘、收割和出现，都依赖于土地而存在，这些的处所就是土地。龙王，同样，这十善业道是生于天人和获得有学和无学的沙门果位，以及独觉菩提和菩萨的一切行持和一切佛法的处所。”如是宣说。因此，《十地经》中赞叹舍弃十不善业的戒律的意义，在《入中论》中也说：“异生声闻及自觉，佛子一切善决定，增上生因唯是戒，故应勤于护尸罗。”
English
He summarized the key points into the ten deeds of black karma, and seeing that if these were abandoned, the key points of great significance would also be summarized into ten, he thus proclaimed the ten deeds of white karma. As it is said in the Abhidharmakosha, "From these, when summarized in brief, the various differences between virtue and non-virtue, the paths of karma are said to be ten." And also in the Vinayavibhanga, "Guarding speech and well subduing the mind, not doing any non-virtuous deeds with the body, if one well cultivates these three paths of karma, then one will obtain the path spoken of by the righteous." Thus it is proclaimed. Knowing the ten deeds of black karma and their results, and restraining them even from their motivation, so that the three doors of body, speech, and mind are not at all mixed with them, and relying on these ten virtuous paths of karma, this is the indispensable basis for all three vehicles and the accomplishment of the two benefits of beings. Therefore, the Buddhas repeatedly praised it from many doors. As it is said in the Sutra Requested by the Ocean King, "The so-called virtuous dharmas are the fundamental support for the prosperity of gods and humans. They are the fundamental support for the enlightenment of hearers and solitary Buddhas. They are the fundamental support for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. What is the fundamental support? It is the ten virtuous deeds." And as the Dragon King said, "For example, all villages, cities, towns, regions, lands, and the palaces of kings, all grass, trees, herbs, and trees, all the limits of activities, all collections of seeds, and all crops, growing, cultivating, harvesting, and appearing, all depend on the earth to exist, and the place of these is the earth. Dragon King, similarly, these ten virtuous paths of karma are the place of birth as gods and humans, and of obtaining the fruits of learning and non-learning ascetics, and of the enlightenment of solitary Buddhas, and of all the practices of Bodhisattvas, and of all the Buddha dharmas." Thus it is proclaimed. Therefore, the meaning of praising the discipline of abandoning the ten non-virtuous deeds in the Sutra of the Ten Grounds, is also stated in the Entering the Middle Way, "Ordinary beings, hearers, and self-awakened ones, and all the good determinations of the Buddha's children, the cause of higher rebirth is only discipline, therefore one should diligently protect morality."