Tibetan
ཡིས་བཀང་ན་ཤིན་ཏུ་འགེང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་རྒྱུས་དོན་མེད་ཆུད་གཟན་པའི། །ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་གང་དྲན་བྱས་ཏེ། །དེ་རིང་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་ཚོལ་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། །བཅས་འདིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པ་ཆོམ། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་རྒྱུས་དོན་མེད་ཆུད་གཟན་པའི། །ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་གང་དྲན་བྱས་ཏེ། །གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་མཉེས་པར་མ་བྱས་ཤིང༌། །འདི་འདྲའི་གསུང༌གང་སངས་རྒྱས་ལས་མ་ཐོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཐོབ་ཀྱང་བསླུས་པ་དང་དོན་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ། མྱོང་ནས་སྔར་ལྟར་ལུས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དྲན་པར་བྱ། ད་དུང་ཡང་མ་འབད་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བསམས་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྤྱན་སྔའི་ཞལ་ནས། ཇོ་བོ་སྟོན་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཅི་འདྲའི་ལུས་ཤིག་བླངས་པ་ལ། ད་རེས་བཞིན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་བྱེད་མ་མྱོང་བས་འབུང་དགོས་གསུང་བ་དང༌། གསང་ཕུ་བའི་ཞལ་ནས། འཁོར་བ་འདིར་གན་བུབ་མང་པོ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པ་འདི་ཉམས་ལ་རེ་མ་བབ་གསུང་བ་ལྟ་བུའི་བློ་སྣ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་དགོས་ཤིང༌། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྐྱང་དགོས་སོ། །ལུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདོར་བའི་ཉེས་པ་ནི། རེ་རེའི་བདག་ཉིད་རུས་པའི་ཕུང་པོ་ནི། ། ལྷུན་པོ་མཉམ་པ་སྙེད་ཅིག་འདས་གྱུར་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་ལུས་བླངས་ནས་དོར་བའི་རུས་པ་མ་གོད་ན་ལྷུན་པོ་ལས་ཀྱང་མང་བའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པ་ནི། མ་ཡི་ཐུག་མཐའ་རྒྱ་ཤུག་ཚི་གུ་ཙམ། །རི་ལུས་བགྲངས་ཀྱང་ས་ཡིས་ལང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །འདི་སྔ་མ་རྣམས་སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་མ་བྱས་པའི་གྲངས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། འདིའི་འགྲེལ་པར་མདོ་དྲངས་པ་ལས། དགེ་སློང་དག །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ལས་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚིག་གུ་ཙམ་གྱི་རི་ལུ་ཐོགས་ཏེ། འདི་ནི་བདག་གི་མའོ། །འདི་ནི་བདག་གི་མ་དེའི་ཡང་མའོ་ཞེས་འདོར་བར་བྱེད་ན། དགེ་སློང་དག །ས་ཆེན་པོ་འདིའི་འཇིམ་པ་ནི་ཆེས་སྔར་འཛད་པར་འགྱུར་གྱི། མི་རྣམས་ཀྱི་མ་བརྒྱུད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རང་གི་མ་ནས་དེའི་མ་ལ་སོགས་པའི་མ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་སྟོན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞུང་ལས་ཀྱང་མའི་ཐུག་མཐའ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐྱོ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལུགས་ནི། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས།
Chinese
如果用（功德）充满，就会非常充满。如是说。这样的话，在《宝鬘经》中说：你因贪欲而毫无意义地浪费的，身体的往昔尽头无论想到什么，今天为了完全寻求菩提而行苦行，并在此以苦行来止息欲望。你因贪欲而毫无意义地浪费的，身体的往昔尽头无论想到什么，也没有使如恒河沙数的（诸佛）欢喜，也没有从佛陀那里听到过这样的话。如是说。无论获得多少有世间的圆满，也要忆念被欺骗和毫无意义的无量痛苦，像以前一样无量身体被浪费。如果现在还不努力，就要想到将会变成那样的情景，从而生起厌离心。在（宗喀巴大师）尊前说：从无始以来，乔沃（至尊）导师获得了什么样的身体呢？像这次一样没有修持过大乘佛法，所以需要悲伤。格西桑浦瓦说：在这个轮回中需要做很多次乞丐，这还没有落到你的头上。在没有生起像这样想法之前，需要思维，生起之后也要经常修持。再三抛弃身体的过患是：每一个自体的骨头堆积起来，也已经超过了须弥山。如是说。每一个有情获得并抛弃的骨头，如果没有腐烂，也会比须弥山还多。再次又再次连接相续的过患是：母亲的尽头，像芥子那么多的，山堆的数量，用土地也数不清。如是说。这（指骨头和母亲的数量）如果与之前没有被一个有情做过的数量相连，就没有意义了。因为这的注释中引用了经文：诸比丘，例如某个人从这个大地上拿起像芥子那么多的土堆，然后说：这是我的母亲，这是我那个母亲的母亲，这样抛弃的话，诸比丘，这个大地的泥土会最先用完，但是人们的母亲的传承不会那样。因为显现的是从自己的母亲到那个母亲等等，依次传承的缘故，而且经文中也说了母亲的尽头。这成为厌离心的原因是，在《四百论》中说：
English
If filled, it will be very full. As it is said. Thus, in the Garland of Jewels, it is said: Whatever you remember of the past end of the body that you have wasted meaninglessly through desire, today practice asceticism to fully seek enlightenment, and here stop desire with asceticism. Whatever you remember of the past end of the body that you have wasted meaninglessly through desire, you have not pleased as many as the sands of the Ganges, nor have you heard such words from the Buddha. As it is said. No matter how much worldly perfection is attained, remember the deception and the immeasurable suffering that is meaningless, and that countless bodies have been wasted as before. If you do not strive now, think about how it will become like that, and generate renunciation. In front of (Tsongkhapa) said: From beginningless time, what kind of body has Jowo (Atisha) taken? Like this time, he has not practiced Mahayana Dharma, so he needs to be sad. Geshe Sangpuwa said: In this samsara, you need to be a beggar many times, and this has not yet fallen on your head. Until you have such an idea, you need to think, and after it arises, you must practice it regularly. The fault of repeatedly abandoning the body is: The pile of bones of each self, has already exceeded Mount Sumeru. As it is said. The bones that each sentient being has obtained and discarded, if they have not rotted, will be more than Mount Sumeru. The fault of connecting the continuum again and again is: The end of mothers, like mustard seeds, the number of mountain piles, cannot be counted with land. As it is said. It is meaningless to connect this (referring to the number of bones and mothers) to the number that has not been done by one sentient being before. Because the commentary on this quotes the sutra: O monks, for example, someone picks up a pile of dirt as small as a mustard seed from this earth, and then says: This is my mother, this is the mother of that mother of mine, if you abandon it like this, O monks, the mud of this earth will be used up first, but the lineage of people's mothers will not be like that. Because it appears that the lineage is passed down sequentially from one's own mother to that mother, etc., and the sutra also says the end of mothers. The reason why this becomes a cause of renunciation is, in the Four Hundred Verses, it says:
Tibetan
གང་ཚེ་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ཡང༌། །ཐོག་མའི་རྒྱུ་ནི་སྣང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒྱས་པར། །མཐོང་ནས་གང་ལ་འཇིགས་མི་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། འདིས་ནི་རྒྱུན་དཔག་གིས་མི་ལང་བའི་ཚང་ཚིང་གིས་ཆེས་རྒྱུ་བར་དཀའ་བའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་ བསྒོམ་པར་རིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མཐོ་དམན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་ནི། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ནི། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱིར་ཡང་ས་སྟེང་ལྟུང༌། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང༌། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མཐོ་རིས་བུ་མོའི་ནུ་མ་རྐེད་པ་ལ། །རེག་པས་བདེ་བ་ཡུན་རིང་མྱོང་ནས་སླར། །དམྱལ་བར་འཐག་གཅོད་དབད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི། །རེག་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །རྐང་པའི་རེག་པས་ནེམས་པར་བདེ་བཟོད་པ། །ལྷུན་པོའི་སྤོ་ལ་ཡུན་རིང་གནས་ནས་ནི། །སླར་ཡང་མེ་མུར་རོ་མྱགས་རྒྱུ་བ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་ཕོག་སྙམ་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །མཐོ་རིས་བུ་མོས་འབྲོངས་ཤིང་དགའ་བ་དང༌། །རྣམ་པར་མཛེས་ཚལ་སོན་པར་བརྩེས་ནས་སླར། །འདབ་མ་རལ་གྲི་འདྲ་ཚལ་གནས་རྣམས་ཀྱིས། །རྐང་ལག་རྣ་བ་སྣ་གཅོད་འཐོབ་པར་འགྱུར། །དལ་གྱིས་འབབ་པར་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་ནི། །གདོང་མཛེས་གསེར་གྱི་པདྨ་ལྡན་ཞུགས་ནས། །སླར་ཡང་དམྱལ་བའི་ཆུ་བོ་རབ་མེད་པ། །ཚ་རྒོས་བཟོད་གླགས་ཆུ་ཚན་འཇུག་འཚལ་ལོ། །ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་དང་། །ཚངས་ཉིད་ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་གྱུར་པ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་ཉིད་ཐོབ་རང་ལུས་ཀྱི། །འོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་སྣང་བྱས་ཏེ། །སླར་ ཡང་མུན་གནག་སྨག་ཏུ་ཕྱིན་གྱུར་ནས། །རང་གི་ལག་པ་བརྐྱངས་པའང་མི་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཐག་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་བསྡུས་འཇོམས་དང་ཐིག་ནག་དང་ཚ་བ་གསུམ་ན་ཡོད་དོ། །མཐོ་རིས་བུ་མོས་འབྲོངས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་མོས་བསྟེན་པའོ། །ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཞེས་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འདོད་ལྷའི་འོ། །ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་འོད་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མ་ཕྱེ་བར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ལྟར་བཤད་པ་སྟེ། ཕྱེ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞལ་མེད་ཁང་གི་འོད་དོ། །འདི་དག་གིས་མཚོན་ནས་མཐོ་ས་ནས་དམའ་སར་འ
Chinese
当一个果实，最初的因并不显现时，那时即使只看到一个，也会增长广大，对什么还会感到恐惧呢？如是说。其注释中也说：因此，对于以常理推断无法穷尽的、极其难以穿越的轮回大旷野，应当时常感到厌倦，并修习与之相应的如理作意。应当如是理解。还有，反复经历高低起伏的过患是：帝释天成为世间应供养者后，也会因业力再次堕落到地上。即使成为转轮王，也会在轮回中再次变成奴仆。曾经长久享受天界女子的乳房和腰部的爱抚之乐，之后又要在地狱中忍受磨割等刑罚的痛苦。曾经长久安住于脚感柔软舒适的须弥山顶，之后又要感受被燃烧的铁水浇灌的难以忍受的痛苦。曾经与天界女子嬉戏欢娱，并在美丽的园林中尽情玩乐，之后又会被利剑般的树叶割断手脚耳鼻。曾经与缓缓流淌的天女，面容姣好，手持金莲一起嬉戏，之后又要进入地狱中无边无际、酷热难耐的温泉中。曾经获得天界的极大欲乐，以及梵天般的离欲之乐，之后又要忍受成为无间地狱火焰的燃料，痛苦永无止境。曾经获得太阳和月亮之位，自身的光芒照亮整个世界，之后又会堕入黑暗深渊，甚至连伸出的手也看不见。如是说。磨割等三种刑罚，依次位于聚拢、摧毁、黑线和热地狱中。与天界女子嬉戏，是指与天女亲近。天界欲乐，指的是三十三天以上的欲天。太阳和月亮的光芒，是指不区分所依和能依，世间通常所说的，如果区分，则是指二者的宫殿之光。以这些为例，说明从高处堕落到低处。
English
When a single fruit, the initial cause is not apparent, then even seeing just one, it will grow vast, what would one fear? Thus it is said. In its commentary it is also said: Therefore, one should always feel weary of the great wilderness of samsara, which is impossible to exhaust by ordinary reasoning and extremely difficult to traverse, and cultivate the corresponding proper attention. It should be understood as such. Furthermore, the fault of repeatedly experiencing ups and downs is: Indra, having become worthy of offering in the world, will also fall back to the earth due to karma. Even having become a universal monarch, one will again become a servant in samsara. Having long enjoyed the pleasure of touching the breasts and waists of heavenly women, one will later have to endure the suffering of grinding and cutting punishments in hell. Having long dwelt on the soft and comfortable summit of Mount Meru, one will later have to feel the unbearable pain of being poured with burning molten iron. Having frolicked and rejoiced with heavenly women, and indulged in beautiful gardens, one will later have one's hands, feet, ears, and nose cut off by the sword-like leaves of the trees. Having gently flowed with the heavenly daughters, with beautiful faces and holding golden lotuses, one will later have to enter the immeasurable, unbearably hot hot springs of hell. Having obtained the great pleasures of desire in the heavenly realms, and the pleasure of detachment like Brahma, one will later have to endure becoming fuel for the flames of Avici hell, with endless suffering. Having obtained the positions of the sun and moon, one's own light illuminating the entire world, one will later fall into a dark abyss, unable to even see one's outstretched hand. Thus it is said. The three punishments of grinding, etc., are located in the gathering, destroying, black line, and hot hells, respectively. Frolicking with heavenly women refers to being close to heavenly goddesses. Heavenly pleasures of desire refer to the desire gods above the Thirty-three. The light of the sun and moon refers to what is commonly said in the world without distinguishing between the support and the supported; if distinguished, it refers to the light of their respective palaces. These examples illustrate falling from high places to low places.