Tibetan
ངན་མེད་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་མ་གསོད་པ་དག་ལ་དགེ་བའི་སེམས་པ་གཞན་སྐྱེས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ལས་ཟད་པར་མ་གྱུར་ནས་མནར་མེད་པ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ཤེ་ན། དེའི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མནར་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། ལས་རྣམས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་མ་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དར་གྱི་ཕོ་ལོང་བརྡབས་པ་ལས་འཕར་བ་བཞིན་དུ་དེར་སྐྱེས་ཤིང་ཐར་བ་ཡིན་ལ། དམྱལ་བའི་མེའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རེག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་རྩ་བ་ནས་འབྱིན་པར་ཡང་གྲུབ་ལ། ལས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་མ་ངེས་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དཔའ་བས་བྱིན་གྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་བཀྲོངས་པ་ལ་འགྱོད་དེ། མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་མཆོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱས་ཤིང་ཉིན་རེ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་ཕྲག་གོ་ལྔར་བྱས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྲུངས་ཀྱང༌། ཚེ་འཕོས་ནས་མནར་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་དང༌། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རེ་གཉིས་སུ་མིག་བཅར་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་མྱོང་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་བཤགས་པ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་བཤགས་ན་དེ་བས་ཀྱང་ཆེ་བ་དང་རྒྱུན་རིང་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤགས་བསྡོམ་གྱིས་ལྷག་མ་མེད་པར་འདག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། དང་པོ་ནས་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་དག་པ་དང་བཤགས་ནས་དག་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱང་ས་ལས། རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པས་ཕྱིར་འཆོས་ནུས་ཀྱང༌། ཚེ་དེ་ལ༌ས་དང་པོ་ཐོབ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་པ་ ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་དབང་གིས་ཆོས་སྤོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བགྱིས་པར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ། གལ་ཏེ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉིན་གཅིག་ཅིང་དུས་གསུམ་དུ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་བཤགས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཉུང་ན་བསྐལ་པ་བཅུས་བཟོད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྡིག་པ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མྱུར་ན་ཡང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ་བསྐལ་པ་བཅུ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེ
Chinese
如对无间等所说一般。假设未生怨和未杀者等，即使已生起其他的善心，为何业未尽而生于无间地狱呢？这是为了使人对业和果产生信心，所以才说生于无间等地。并非所有业都未完全清净，就像击打丝绸气球后弹起一样，他们生于彼处并获得解脱。他们也不会被地狱的火焰等触及。这样，也能彻底根除罪恶，而且业也不会没有果报。如是说。对于某些人的差别不确定，例如，国王勇猛因杀害了鲜花月美而后悔，建造佛塔并做了非常广大的供养，每天三次忏悔罪业，持续了五十五千兆年，并且严守戒律，但死后仍然生于无间地狱，并在十二万亿劫中遭受眼盲等无量痛苦，《三昧王经》中如是说。即使如此，忏悔也不会变得毫无意义，因为如果不忏悔，将会遭受更大和更长久的痛苦。即使忏悔总集能够完全消除罪业，但最初未被罪业染污的清净和忏悔后的清净之间有很大的差别。例如，在《别解脱经》中说，如果犯了根本堕罪，即使受持了菩萨戒也能恢复，但此生不可能获得初地。在《集一切法经》中也说：世尊，如果有人因恶友的影响而舍弃正法，做了这样的事情，世尊，那时他如何才能解脱？世尊这样回答说：文殊童子，如果七年内每天三次忏悔罪业，之后才能清净，此后至少需要十劫才能获得安忍。因此，即使罪业清净得再快，也需要十劫才能获得安忍。彼
English
It is as taught regarding the likes of the Uninterrupted Realm. If, even though Ajatashatru and those who have not killed have generated other virtuous minds, why are they born in the Uninterrupted Realm without their karma being exhausted? It is taught that birth in the Uninterrupted Realm and so forth is to generate faith in their karma and its results. It is not the case that all karmas are not exhausted without any remainder. Like bouncing back from striking a silk balloon, they are born there and liberated. They are not even touched by the garland of hellfire and so forth. In that way, it is also established that sins are completely uprooted, and it is not the case that karma has no result. Thus it is said. Regarding the uncertainty of some individuals' differences, for example, King Brave regretted killing the flower Zla-mdzes, built stupas, made extremely vast offerings, confessed sins three times a day for fifty-five trillion years, and maintained pure discipline, but after death was still born in the Uninterrupted Realm and experienced endless suffering such as blindness for twelve quadrillion kalpas, as stated in the Samadhiraja Sutra. Even so, confession does not become meaningless, because if one does not confess, one will have to experience even greater and longer suffering. Even if the collected confessions can completely cleanse away the remainder, there is a great difference between the purity of not being tainted by faults from the beginning and the purity after confession. For example, in the Pratimoksha Sutra, it says that if a root downfall occurs, even if one takes the bodhisattva vows, one can restore them, but it is impossible to attain the first bhumi in that lifetime. In the Sutra of Condensed Discrimination, it also says: "Bhagavan, if someone, under the influence of evil friends, abandons the Dharma and does such a thing, Bhagavan, how will he be liberated at that time?" When he asked that, the Bhagavan said to Manjushri, who had become a youth: "Manjushri, if one confesses faults as faults three times a day for seven years, then one will become purified, and after that, at the very least, it will take ten kalpas to obtain patience." Thus, even if sins are purified as quickly as possible, it is said that it takes ten kalpas to obtain patience. That
Tibetan
ས་ན་མ་ལུས་པར་དག་པའི་དོན་ནི། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་པ་མ་ལུས་པར་དག་པ་ཡིན་གྱི། ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ནི་ཆེས་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དང་པོ་ནས་མ་གོས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་ལྟུང་ཕྲ་མོ་ལའང་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་འཇུག་པར་གསུངས་ཏེ། བཤགས་པས་དག་པ་དང་དང་པོ་ནས་མ་བྱུང་བ་གཉིས་ཁྱད་མེད་ན། དེ་ལྟར་བྱ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་སྣང་སྟེ། རྐང་ལག་སོགས་བསྣད་པ་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང༌། དང་པོ་ནས་མ་བསྣད་པ་དང་མི་འདྲ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབད་པས་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ལ། །ཆོས་ དང་གོལ་ཞིང་ཆོས་མིན་ཐོབ་པའི་མི། །སྡིག་པའི་ལས་ཅན་འཆི་བས་འཇིགས་འགྱུར་ཏེ། །ཆུ་ཆེན་ནང་དུ་གྲུ་ངན་ཞིག་པ་བཞིན། །བསོད་ནམས་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་མ་བྱས་ལ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱད་པས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་འཆི་བས་འཇིགས་མེད་དེ། །བརྟན་པའི་གྲུ་ཡིས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྔ་མ་ལྟར་མི་བྱ་བར་ཕྱི་མ་ལྟར་ཅི་འགྱུར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རིགས་པའི་ཚིག་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་བག་མེད་པར་འཇུག་ན་དོན་ཆུང་ལ། ཆོས་ཉུང་ངུ་ལས་མི་ཤེས་ཀྱང་གང་ཤེས་པ་ལ་འདོར་ལེན་གྱིས་བསྒྲུབ་ན་དོན་ཆེ་སྟེ། ཚོམས་ལས། གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ནི། །བག་མེད་མི་དག་དེ་ལྟར་བྱེད་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཕྱུགས་རྫིས་གཞན་གྱི་ཕྱུགས་བགྲང་ལྟར། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་ཉུང་ངུ་སྨྲ་བྱེད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤོང་བྱེད་པ། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང༌། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །བདག་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལས་འདྲེན་ཏེ། །འདམ་རྫབ་ལས་ནི་གླང་ཆེན་བཞིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང༌། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲུག་པར་བྱེད། །རླུང་གིས་ལྗོན་ཤིང་ལོ་མ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བཤེས་སྤྲིངས་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་མངོན་བཞེད་ན། །ཡང་དག་ལྟ་ལ་གོམས་པ་དག་ཏུ་མཛོད། །གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང༌། །ཐམས་ ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཉིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་དང་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་གཞིར
Chinese
彻底清净的意义是：完全清净产生不悦意的果实，而产生道之证悟等则极其遥远，因此应当努力从一开始就不沾染。因此，圣者们说，即使为了生命，也不会明知故犯地犯下微小的罪过。如果忏悔清净和一开始就没有发生没有差别，那么就没有必要那样做了。世间也是如此显现：虽然手脚等受伤可以事后医治，但和一开始就没有受伤是不一样的。因此，通过努力，在《集颂》中说：造作罪业而不行善，背离正法而获得非法之人，罪业深重之人会因死亡而恐惧，如同破败的船只沉入大河之中。行善而不造罪，依循圣者们的正法行事，那他永远不会因死亡而恐惧，如同坚固的船只驶向彼岸。如是所说，不要像前者那样做，而要尽力像后者那样做。即使说了再多道理之言，如果放逸而行，意义也很小；即使懂得的佛法很少，但如果对所知进行取舍而修持，意义也很大。在《集颂》中说：如果说了再多合乎道理的话，但放逸不净，不那样去做，就像牧人计算他人的牲畜一样，这些人没有获得沙门的份额。如果说了很少合乎道理的话，依循佛法而行，断除贪嗔痴，这些人就获得了沙门的份额。比丘喜欢谨慎，视放逸为恐惧，将自己从恶趣中救出，如同大象从泥潭中脱身。比丘喜欢谨慎，视放逸为恐惧，抖落一切罪业，如同风吹落树叶。如是，在《亲友书》中说：如果想要获得天界和解脱，就请习惯于正确的见解。如果有人持邪见，即使行善，一切成熟的果报也是不悦意的。如是所说，如理观察缘起之法，以及二者——因和果，这是成就一切乘和一切众生利益的基础。
English
The meaning of complete purification is: completely purifying the production of undesirable fruits. However, the arising of realizations of the path, etc., is extremely distant, so one should strive to not be tainted from the beginning. Therefore, the noble ones said that even for the sake of life, they would not knowingly commit even the slightest transgression. If purification through confession and not having arisen in the first place were no different, then there would be no need to do so. It also appears in the world that although injuries to limbs, etc., can be repaired later, they are not the same as not being injured in the first place. Therefore, through effort, it is said in the Compendium: 'Having committed sins and not done meritorious deeds, deviating from the Dharma and obtaining what is not Dharma, a person with sinful deeds will be afraid of death, like a broken boat sinking in a great river.' 'Having done meritorious deeds and not committed sins, practicing the Dharma according to the ways of the noble ones, he will never be afraid of death, like a stable boat going to the other shore.' As it is said, one should not act like the former, but should strive to act like the latter. Even if one speaks many words of reason, if one engages in carelessness, the meaning is small. Even if one knows little Dharma, if one cultivates what one knows by accepting and rejecting, the meaning is great. It is said in the Compendium: 'Even if one speaks many words with reason, if one is careless and impure, one will not act accordingly. Like a herdsman counting the livestock of others, they do not obtain the share of a renunciate.' 'Even if one speaks few words with reason, following the Dharma and practicing the Dharma, abandoning desire, hatred, and delusion, they obtain the share of a renunciate.' A renunciate delights in mindfulness and sees carelessness as fear, rescuing himself from the lower realms, like an elephant emerging from a mud pit. A renunciate delights in mindfulness and sees carelessness as fear, shaking off all sins, like the wind blowing away the leaves of a tree. Thus, in the Letter to a Friend, it is said: 'If you desire to attain heaven and liberation, then please cultivate correct views. Even if a person with wrong views practices virtue, all the ripening results will be unpleasant.' As it is said, properly observing dependent origination, and the two—cause and effect—is the basis for accomplishing all vehicles and all the purposes of beings.