Tibetan
ས་སྐྱོན་མེད་པའི། །སྟོན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ནི་ལམ་བདེ་བས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འཐོབ་པ་དང༌། འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཐར་འདོད་མི་སླུ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་དགེ་བ་དང༌། ཉེས་པ་དག་པར་བྱེད་ལ། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། གང་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི། །བདེ་བས་བདེ་བ་འཐོབ་བགྱིད་པ། །དེ་སླད་སྨྲ་བའི་སེང་ཁྱོད་ཀྱི། །གཞུང་ལུགས་ལ་ནི་འགྲོ་འདི་དང༌། །ཞེས་དང༌། བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས་ཀྱང་། འཇུག་དང་ལྡོག་ པ་གང་ལགས་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་གང༌། །དེ་ཉིད་དཔའ་བོ་ཁྱོད་བཀའ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལགས། །འདི་ནི་གཅིག་པུ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ནི་བསླུ་ཆོས་འབའ་ཞིག་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དང་གཞན་གྱི་ཚིག །དེ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་གཞན་ཅི་འཚལ། །འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་དགེ་ལ་དེ། །གཅིག་ཏུ་བར་ཆད་བགྱིད་ལགས་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དང་གཞན་གྱི་ཚིག །དེ་ལས་མི་འདྲ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །དེ་ཡིས་བསྒོས་ཤིང་ཉེར་བསྒོས་པ། །འདི་ཡིས་དག་པར་བགྱིད་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་མགོན་པོ་ཁྱོད་བཀའ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས། བཞི་ཚན་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་མཐོང་ནས་བསྟེན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ནི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། དམ་པ་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཆོས་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འོས་སུ་ཉན་ཅིང༌། གང་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་སྐྱབས་ སུ་སོང་བས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ནི་མྱང་འདས་སུ་བགྲོད་པའི་གང་ཟག་ལ་གྲོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པའི་དབང་པོ་མི་རྒོད་པར་བྱ་བ་ནི། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་བག་ཡངས་སུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་ཡིད་འབྲངས་ནས། ཡུལ་རྣམས་ལ་རྒོད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཅི་ནུས་སུ་ལེན་པའོ། །སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་བྱ་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྙིང་རྗེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱས་ཏེ་འཚེ་བ་སྤོང་བའོ། །དུས་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ནི། ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པར་བྱ་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་གཉིས། སོ་སོ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་ འགྲོ་བ། །འཚེ་ཞིང་གསོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷ་གཞན་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་སྤོང་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མི་འགྲོགས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དྲག་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་ལའང་ཕུགས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་མི་འཛིན་ན། ཡི་དྭགས་སུ་གྱུར་པའི་གཞི་བདག་དང་ཀླུ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡང་སྐྱབས་གསུམ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་དེ་དག་ལ་བློ་འགེལ་ན་མི་རུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་འཕྲལ་གྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་གི་གྲོགས་འཆོལ་བ་ཙམ་ལ་མི་རུང་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན། སྦྱིན་བདག་ལ་འཚོ་བའི་གྲོགས་འཆོལ་བ་དང༌། སྨན་པ་ལ་ནད་གསོ་བའི་རེ་བལྟོས་འཆའ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྡེག་པ་དང་འཆིང་བ་དང་གོ་རར་གཞུག་པ་དང༌། སྣ་འབུགས་པ་དང་མི་ཐེག་བཞིན་དུ་འགེལ་བ་ལ་སོགས་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་ཡིད་མི་ཆེས་ཤིང༌། སྐུར་བར་བྱེད་པ་
Chinese
没有土地过失的，导师您也看不见啊。 如此说。教法的差别是： 胜者的教法是道路安乐故，获得果实安乐，并且从轮回的相续中解脱，以及使烦恼完全清净，不欺骗希求解脱者，唯一是善，能使罪业清净；而外道教法与此相反。 特别殊胜赞中说： 为了什么您的教法，以安乐能获得安乐，为此语狮子您，众生趣入于您的论典。 以及，应赞颂赞颂中也说： 趣入和解脱是哪个，以及，一切烦恼完全清净是哪个，那正是勇士您的教言，是与其他的言词的差别。 这唯一是真实，那是仅仅欺骗之法，您的教言与其他的言词，从那之外还需要什么差别？ 这唯一是善，那唯一是制造障碍，您的教言与其他的言词，从那之外还有什么不同？ 那以染污并且极度染污，这能使之清净，那正是怙主您的教言，是与其他的言词的差别。 这样说了。由此也能了知僧众的差别。 皈依后应当修学的次第有两种： 从总摄中产生的，以及，从口诀中产生的。 第一种有两种四句： 第一种四句是依止殊胜补特伽罗： 如前所说，视殊胜善知识为一切功德之源而依止，皈依佛，即是依止引导者，与其相顺的修行，即是真实依止引导者。 听闻殊胜之法和如理作意： 听闻殊胜的佛陀和佛陀的声闻所说的经典等法，随所应听闻，凡是作意能使烦恼退转之所缘，即是作意，皈依法，即是执持应现证经教和证悟之法，与其相顺的修行，即是彼。 修习与法相应的法： 修习与法涅槃相应的修
English
You also do not see the teacher who is without faults of the land. Thus it is said. The distinction of the teachings is: The teachings of the Victorious One are that one obtains happiness as a result of the easy path, and that one turns away from the cycle of samsara, and that one completely purifies the afflictions, and that one does not deceive those who desire liberation, and that one is solely virtuous, and that one purifies misdeeds; while the teachings of the outsiders are the opposite of these. In the Special Praise it says: For what reason is your teaching, that one obtains happiness through happiness, for that reason, O Lion of Speech, do beings go to your treatises. And also, in the Praise Worthy of Praise it also says: Which is entering and turning away, and which is the complete purification of all afflictions? That itself, O Hero, is the distinction between your words and the words of others. This alone is the truth, that is merely a deceptive dharma, what other distinction is needed besides that between your words and the words of others? This alone is virtuous, that alone creates obstacles, what difference is there besides that between your words and the words of others? That which is stained and extremely stained by that, this will make it pure, that itself, O Protector, is the distinction between your words and the words of others. Thus it is said. By that, one can also know the distinction of the Sangha. There are two stages of what should be practiced after taking refuge: That which arises from the summary, and that which arises from the oral instructions. The first has two sets of four: The first set of four is relying on a noble individual: As previously explained, one relies on a noble spiritual friend, seeing him as the source of all qualities, taking refuge in the Buddha is taking refuge in the guide, and the practice that is in accordance with that is actually relying on the guide. Listening to the noble Dharma and properly attending to it: Listening to the Dharma, such as the sutras, spoken by the noble Buddha and the Buddha's Shravakas, as is appropriate, and whatever is attended to is the object that turns away the afflictions, that is attending to it, taking refuge in the Dharma is holding that one should manifest the Dharma of scripture and realization, and the practice that is in accordance with that is that. Practicing the Dharma in accordance with the Dharma: Practicing in accordance with the Dharma of Nirvana,
Chinese
也就是皈依僧。因为皈依僧众，就是把趋入涅槃的人作为朋友。与其相顺应的修行，就是为了解脱而与进入者们一样地学习。第二组四法的调伏根门，就是根门放纵于对境之后，心随之而行，视耽著对境为过患，从而使心向内收摄。如理受持学处，就是尽己所能地受持佛所制定的学处。慈悲众生，因为胜者的教法以慈悲为特点，所以皈依者也要慈爱众生，从而断除损害。时时勤于供养三宝，就是每天都要供养三宝。从口诀中产生的有二：各自的，和共同的学处。初者有二：遮止的学处和成办的学处。初者是，如《涅槃经》所说：“凡皈依三宝者，即是真正之居士，任何时候，不皈依其他天神。皈依正法者，远离恼害与杀生之心。皈依僧众者，不与外道为伍。”如是所说，不皈依其他天神，断除损害众生，不与外道为伍，此三者。其中初者是，世间神如大自在天和遍入天等，也不视为究竟的皈依处，何况是变成饿鬼的地主神和龙族呢？这是因为不信赖三宝，而对他们寄托希望是不行的。但是，对他们暂时地作为符合正法的某些事情的帮助者，稍作交往是可以的。例如，像对施主寄托生活的帮助，对医生抱有治病的希望一样。第二者是，对人与牲畜等，鞭打、捆绑、关进牢狱、穿鼻、在无法承受的情况下进行驮运等，以意乐和行为断除对众生的损害和伤害。第三者是，对三宝不生信赖，并且诽谤者
English
That is, taking refuge in the Sangha. Because taking refuge in the Sangha means taking those who proceed to Nirvana as friends. To practice in accordance with that is to learn in accordance with those who have entered for the sake of liberation. The second set of four, subduing the senses, is that after the senses have been freely indulged in objects, the mind follows them, and seeing the fault in indulging in objects, the mind is turned inward. Properly taking the basis of training is to take as much as possible the basis of training established by the Buddha. To have compassion for sentient beings, because the Victorious One's teachings are distinguished by compassion, therefore, taking refuge in them also means cherishing sentient beings and abandoning harm. To diligently make offerings to the Three Jewels from time to time is to make offerings to the Three Jewels every day. There are two types of instructions that arise from the oral tradition: individual and common instructions. The first has two parts: prohibitive instructions and affirmative instructions. The first is as stated in the Nirvana Sutra: "Whoever goes for refuge to the Three, is a truly excellent layperson; never goes for refuge to other gods. Going for refuge to the sacred Dharma, is free from the mind of harming and killing. Also going for refuge to the Sangha, is not associated with non-Buddhists." As it is said, not going for refuge to other gods, abandoning harming sentient beings, and not associating with non-Buddhists, these three. Among these, the first is that worldly gods such as Ishvara and Vishnu are not regarded as ultimate refuges, let alone the local deities and nagas who have become pretas. This is because it is not permissible to rely on them if one does not have faith in the Three Jewels. However, it is not impermissible to associate with them temporarily as helpers in some Dharma-abiding activities. For example, just as one relies on a patron for help with livelihood, or places hope in a doctor for healing. The second is to abandon harming and injuring sentient beings, such as beating, binding, imprisoning, piercing the nose, and loading beyond capacity, etc., to humans and animals, etc., with intention and action. The third is not having faith in the Three Jewels and slandering them.