Tibetan
ནི། དེའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི། གཞན་གྱི་མན་ ངག་གིས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རིམ་པ་ལྟར་ལུང་ལེགས་པར་འབོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། མངོན་པར་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཅན་ནོ། །མོས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། རིམ་པ་ལྟར་བསྙེན་བཀུར་ལ་གུས་པས་ཞེན་པར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བ་ལ་གུས་པས་ཞེན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པའི་དངོས་པོས་ལྷན་ཅིག་གིས་འགྲོགས་པ་ལ་གུས་པས་ཞེན་པར་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། རིམ་པ་ལྟར་མཆོད་པ་དང༌། རིམ་གྲོ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྦྱོར་བ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཐུན་མོང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསུམ་པོའི་ཡོན་ཏན་སོ་སོར་དྲན་པའོ། །བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་མཆོག་འཕེལ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གཉིས་ནི་དང་པོའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཟག་གཅིག་དང་མང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལ་ངེས་པར་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་ལེན་པས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་མྱང་འདས་ལ་སྐྱབས་དངོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདུལ་བ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ རོ། །གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི། ནང་པ་དང་ཕྱི་པའི་སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་དང་དེ་ལ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དམན་ཤེས་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་གྱི། དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་སོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འཛིན་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སངས་རྒྱས་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་ལ། གཞན་གྱི་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། བདག་ནི་སྟོན་པ་གཞན་སྤངས་ནས། །བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཁྱོད། །སྐྱོན་མི་མངའ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཞེས་དང༌། མུ་སྟེགས་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མགོན་ཁྱོད་ལ། །བདག་གི་སེམས་འདི་དད་པར་གྱུར། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མིན་པའི། །གྲུབ་མཐའི་སྐྱོན་གྱིས་བརླག་སེམས་ལྡན། །བསམ་བརླག་རྣམས་ཀྱི
Chinese
是。其果，僧伽宝是，以他人的教诫而如实成就之相。事业之差别是，次第如法传授，以舍弃烦恼和痛苦为目标，具有令人欢喜的事业。信解之差别是，次第以恭敬心执着于承侍，以恭敬心执着于现前，以恭敬心执着于与符合佛法的财物共同相伴。修持之差别是，次第修习供养、承事和瑜伽之行，共同修持佛法和世俗的受用。忆念之差别是，如是世尊是等，各自忆念三者的功德。从福德增长而产生的差别是，就补特伽罗和法而言，福德殊胜增长，佛陀和僧伽二者是为最初之义而作，而且也是依于一个或多个补特伽罗的福德增长，因为僧伽必定有四位。以承诺而皈依是，以佛陀为皈依的导师，以涅槃之法为真实的皈依处，以僧伽为摄取修持之友的方式而皈依，如《律广释》中所说。不异于其他而皈依是，了知内道和外道的导师和教法以及随学者们的优劣，唯独依止三宝，不依止与彼等不相符的导师等。彼二者之差别中，导师之差别是，佛陀无过失且功德圆满，其他的导师则与之相反，如《殊胜赞》中所说：我舍弃其他导师后，于世尊您我皈依，为何如此？因为您无过失且具功德。以及，对于其他外道的宗义，无论如何思维，我的心都对怙主您生起信心。如是，对于非一切智者，具有被宗义过失所毁坏之心，思维被毁坏者们。
English
It is. The fruit of that, the Sangha Jewel, is the characteristic of being truly accomplished by the instructions of others. The distinctions of activity are: in order, to bestow the teachings well, to aim at abandoning afflictions and suffering, and to have the activity of making one rejoice. The distinctions of faith are: in order, to be respectfully attached to service, to be respectfully attached to manifestation, and to be respectfully attached to associating together with things that are in accordance with the Dharma. The distinctions of practice are: in order, to cultivate offerings, service, and the practice of yoga, and to accomplish the enjoyment of Dharma and material things in common. The distinctions of recollection are: thus, the Bhagavan is, etc., each remembering the qualities of the three. The distinction arising from the increase of merit is: in terms of individuals and Dharma, the supreme merit increases, and the Buddha and Sangha are made for the sake of the first meaning, and also the merit increases depending on one or many individuals, because the Sangha must have four. Taking refuge by acknowledging is: taking refuge by taking the Buddha as the teacher of refuge, the Dharma of Nirvana as the actual refuge, and the Sangha as the friend who accomplishes practice, as it appears in the extensive commentary on the Vinaya. Taking refuge by not speaking of others is: knowing the superiority and inferiority of the teachers and teachings of insiders and outsiders and those who study them, taking refuge only in the Three Jewels, and not taking refuge in teachers, etc., who are not in accordance with them. Among the differences between the two, the difference of the teacher is: the Buddha is without fault and perfect in qualities, while other teachers are the opposite of that, as it says in the "Praise of Excellence": Having abandoned other teachers, I take refuge in you, Bhagavan. Why is that? Because you have no faults and are endowed with qualities. And, in the tenets of other heretics, however I think, in that way my mind becomes faithful to you, protector. Thus, for those who are not omniscient, who have minds ruined by the faults of tenets, those whose thoughts are ruined.