Tibetan
ས་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་དུས་རྒྱུན་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་བྱས་ན་བློ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་དང་པོར་བློ་སྦྱོང་དཀའ་སེ་བ་ཡང་ཕྱིས་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་བདག་གིས་ཀྱང་ཐོབ་ན་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ རྒྱལ་པོ་ལས། ཁྱེད་ལ་བསྒོ་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་མི་དག་མང་དུ་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ལ་གནས་པའི་རྟོག་པ་དེ་དག་གིས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་སྐུ་བྱད་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཐུབ་དབང་དྲན། །རྟག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བསྒོམ་བྱས་ན། །དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་རབ་ཏུ་འབབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་འཆག་འདུག་འགྲེང་ཞིང་གནས་པའི་ཚེ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འདོད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱལ་བ་བླ་མེད་བདག་འགྱུར་བར། །འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སྨོན་ལམ་འདེབས། །ཞེས་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རབ་དང་བ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྒོམས་པས། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་མཐོང༌། །ནམ་ཞིག་དེ་ནི་ན་ཞིང་མི་བདེ་ནས། །ཤི་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བྱུང་ན། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དྲན་པ་མི་ཉམས་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བས་འཕྲོག་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཡང་ཡང་བསམས་ན་ཡིད་ཇེ་ཆེས་དང་རྒྱུད་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་ནས་བྱིན་རླབས་འབྱུང༌། དེ་ལ་ངེས་ཤེས་རྙེད་པས་སྙིང་ཐག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་ཙམ་ན་ཅི་བྱས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འོ་སྐོལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ལ་མོ་མ་རྣོ་ཤོས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་བརྩི་གསུངས། དེ་ཡང་མོ་མ་མཁན་རྣོ་ཤོས་སུ་བྱེད་པ་ཞིག་གིས་ད་ལོ་ཁྱོད་ལ་རྩུབ་ཆགས་མེད། ང་རང་ཤེས་ཟེར་ན། བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། དེ་ན་རེ། ད་ལོ་ཆགས་ཡོད་དོ་འདི་ཙུག་གྱིས་འདི་མ་བྱེད་ཟེར་ན་འབད་ནས་བསྒྲུབ། མ་གྲུབ་ན་འདི་སྐད་ཟེར་བ་ངས་མ་གྲུབ་སྙམ་ནས་བློ་མི་བདེ་བ་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདི་དང་འདི་སྤང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང༌། འདི་དང་འདི་བསྒྲུབ་བོ། །ཞེས་བཅས་པ་ལ་བློ་འགེལ་ལམ། མ་གྲུབ་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་འོང་ངམ། ཆོས་ནས་དང་དེ་སྐད་བཤད་དེ།
Chinese
应当书写。这些如果作为日常的修持，因为会习惯于心，所以最初修心虽然困难，但之后会自然而然地进入，并且生起这样的菩提心：我也能获得像这样忆念佛陀的果位。日日夜夜都能见到佛陀，死亡时无论发生什么痛苦，也不会失去对佛陀的忆念。如《三摩地王经》所说：我将教导您并使您理解。就像人们经常进行分别一样，那些安住于此的分別，同样会使心专注于此。同样，忆念胜者的身相，以及无量智慧的能仁。如果经常修习忆念，心将完全倾向于此。当行走、坐立、站立和安住时，会渴望圣者的智慧。渴望成为无上的世间胜者，并为此发愿菩提。如是说。以身语意极大的欢喜，恒常赞颂诸佛。如此，通过修习心续，日日夜夜都能见到世间怙主。当他生病不适，感受到临终的痛苦时，对佛陀的忆念不会消失，不会被痛苦的感受所夺走。如是说。博朵瓦说：如果反复思维，心会越来越大，相续会越来越清净，从而产生加持。对此获得定解后，从内心深处皈依，仅仅学习他的教诲，所做的一切都会变成佛法。我们甚至不认为佛陀的智慧有最敏锐的占卜师那么强。也就是说，一个最擅长占卜的人说，今年你没有灾难，我知道，你会顺利度过。如果他说，今年有灾难，你应该这样做，不要那样做，就会努力去做。如果做不到，就会想，他说的话我没有做到，而感到不舒服。佛说，这个和这个要舍弃。以及这个和这个要修持。对于这些戒律，你会相信吗？如果做不到，会感到不舒服吗？佛法也是这样说的。
English
It should be written down. If these are practiced as a daily routine, because the mind will become accustomed to them, although it is difficult to train the mind at first, later it will naturally enter into it, and the thought of attaining such a state of mindfulness of the Buddha will arise, thinking, "May I also attain such a state of mindfulness of the Buddha." Day and night, one will be able to see the Buddha, and at the time of death, no matter what suffering arises, one will not lose mindfulness of the Buddha. As it is said in the Samadhiraja Sutra: I will instruct you and make you understand. Just as people often engage in conceptualization, those conceptualizations that abide in it, similarly, will cause the mind to focus on it. Similarly, remember the form of the Victorious One, and the immeasurable wisdom of the Sage. If one constantly cultivates mindfulness, the mind will be completely inclined towards it. When walking, sitting, standing, and abiding, one will desire the wisdom of the holy being. Desiring to become the supreme Victorious One of the world, one will also make aspirations for enlightenment. Thus it is said. With great joy in body, speech, and mind, constantly praise the Buddhas. In this way, by cultivating the mind-stream, one will be able to see the Protector of the world day and night. When he becomes sick and uncomfortable, and experiences the suffering of approaching death, the mindfulness of the Buddha will not disappear, and will not be taken away by the feeling of suffering. Thus it is said. Potowa said: If you think again and again, the mind will become bigger and bigger, and the continuum will become more and more pure, and blessings will arise. Having gained certainty about this, take refuge from the bottom of your heart, and just by learning his teachings, everything you do will become a Buddhist practice. We don't even consider the Buddha's wisdom to be as sharp as the sharpest diviner. That is to say, one of the most skilled diviners says, "This year you have no calamities, I know, you will pass through smoothly." If he says, "This year there are calamities, you should do this, don't do that," then you will strive to do it. If you can't do it, you will think, "I didn't do what he said," and feel uncomfortable. The Buddha said, "This and this should be abandoned." And, "This and this should be practiced." Do you trust these precepts? If you can't do it, will you feel uncomfortable? The Dharma also says so.
Tibetan
ད་ལྟ་ཡུལ་དུས་ཀྱིས་དེ་ཙུག་མི་བཏུབ། འདི་ཙུག་བྱེད་དགོས་ཟེར་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རས་སུ་ལིང་གིས་བོར་ནས་རང་ཤེས་ཅིག་གི་ཐོག་ཏུ་ཁྱུག་གིས་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུང་སྟེ། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཚིག་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་བ་མིན་པ། ཡིད་ནང་དུ་ལོག་ནས་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ན་ཤིན་ཏུ་མད་པར་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཡང་བསམས་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་ཤེས་ཅི་འདྲོངས་ལ་འབད། དེ་བྱུང་ན། དེ་གང་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་དེ་སྒྲུབ་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ངེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་རེ་འོང་བས་སྐྱབས་འགྲོ་གནད་དུ་འགྲོ་ལ། དེ་མེད་ན་ནི་ལམ་གཞན་ལྟ་ཞོག །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིད་འཁུལ་བ་ཡང་འོང༌ས་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་ཅན་འདི་ནི། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྐྱོན་སྤངས་པ་དང་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ་སྙམ་དུ་ དྲན་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། གང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ནི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ལས་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ། ཆོས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ། ཆོས་བདག་པོར་གྱུར་པ། ཆོས་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ། ཆོས་ལ་རྟོན་པ། ཆོས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ། གཙོ་བོ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་ཏེ་དེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། དགེ་འདུན་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ། ཆོས་སྤྱོད་པ། ཆོས་སེམས་པ། ཆོས་ཀྱི་ཞིང༌། ཆོས་འཛིན་པ། ཆོས་ལ་རྟོན་པ། ཆོས་ལ་མཆོད་པ། ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། ཆོས་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་བ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། སྙིང་རྗེ་བའི་ཆོས་ཅན། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། རྟག་ཏུ་དབེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྟག་ཏུ་ཆོས་ལ་གཞོལ་བ། རྟག་ཏུ་དཀར་པོ་སྤྱོད་པའོ་སྙམ་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁྱད་པར་ཤེས་པས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི། བསྡུ་བ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནང་ཕན་ཚུན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །འདི་ལ་དྲུག་ལས། མཚན་ཉིད་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི། མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་དཀོན་མཆོག་
Chinese
現在因為時地不宜，說「這樣做不行，必須那樣做」，就等於草率地拋棄了佛陀的教言，而迅速地轉向自己的意識。如果不加以檢驗，僅僅被悅耳的言辭所迷惑，內心反覆思量，仔細檢驗，就會發現非常空虛。因此，要反覆思維佛陀的功德，從內心深處努力生起定解。如果生起了定解，那麼對於佛陀所依之法，以及修持此法的僧伽，也會生起同樣的定解，這樣皈依才能成為要點。如果沒有定解，其他的道路就不用說了，就連皈依也無從談起。法的功德是：以對佛陀的恭敬為因，思維佛陀具有無量功德，這些功德是從通達經教和證悟之法，斷除滅諦和道諦的過患，以及證得和修習功德而產生的。應當這樣憶念。在《法集經》中說：諸佛世尊具有無量無邊的功德，他們是從法而生，享用法的分，由法所化，以法為主，從法而生，以法為行境，依賴於法，由法所成就。僧伽的功德，主要是指聖者們。也要憶念法的功德，通過如理修持而憶念。在《法集經》中說：僧伽是說法者，行法者，思法者，法的田地，法的執持者，依賴於法者，供養於法者，做法的事業者，以法為行境者，具足法的修行者，自性正直者，自性清淨者，具有慈悲之法者，具有慈悲者，恆常處於寂靜的行境者，恆常專注於法者，恆常行持白淨之行者。等等。如是說。以知差別而皈依，如《攝事品》中所說，了知三寶各自的差別而皈依。其中有六種，從體性上區分的差別是：佛寶的體性是現證圓滿菩提，而法寶
English
Now, because the time and place are not suitable, saying "This cannot be done, it must be done that way" is like hastily abandoning the Buddha's teachings and quickly turning to one's own consciousness. If you do not examine it, and are only confused by pleasant words, if you repeatedly think about it in your heart and examine it carefully, you will find it very empty. Therefore, you should repeatedly contemplate the virtues of the Buddha and strive to generate definite understanding from the depths of your heart. If definite understanding arises, then the same definite understanding will arise for the Dharma from which the Buddha arose, and for the Sangha who practice this Dharma, so taking refuge will become the key point. If there is no definite understanding, then other paths need not be mentioned, and even taking refuge will be impossible. The virtues of the Dharma are: taking respect for the Buddha as the cause, thinking that the Buddha has immeasurable virtues, these virtues arise from understanding the scriptures and realizing the Dharma, abandoning the faults of cessation and the path, and attaining and practicing virtues. One should remember this way. In the *Dharma Collection Sutra*, it says: The Buddhas, the Bhagavat, have immeasurable and boundless virtues, they are born from the Dharma, enjoy the share of the Dharma, are transformed by the Dharma, take the Dharma as the master, are born from the Dharma, take the Dharma as the field of practice, rely on the Dharma, and are accomplished by the Dharma. The virtues of the Sangha mainly refer to the noble ones. One should also remember the virtues of the Dharma and remember them through proper practice. In the *Dharma Collection Sutra*, it says: The Sangha are those who speak the Dharma, practice the Dharma, think about the Dharma, the field of the Dharma, the holders of the Dharma, those who rely on the Dharma, those who offer to the Dharma, those who do the work of the Dharma, those who take the Dharma as the field of practice, those who are perfect in the practice of the Dharma, those who are naturally upright, those who are naturally pure, those who have the Dharma of compassion, those who have compassion, those who are constantly in a solitary field of practice, those who are constantly focused on the Dharma, and those who constantly practice white deeds. And so on. It is said. Taking refuge by knowing the differences, as stated in the *Compendium*, is to take refuge by knowing the differences between the Three Jewels. Among these six, the difference distinguished by characteristics is: the characteristic of the Buddha Jewel is the manifestation of perfect enlightenment, while the Dharma Jewel