Tibetan
གས་མ་བཏགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་པ་ཞིག་སྐྱབས་སུ་འོས་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཁོ༌ན་ལ་ཡོད་ཀྱི། དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་མེད་པས། དེ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་དང༌། དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འོས་སོ། །དེས་ན་བསྡུ་བ་ནས་གསུངས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པའི་བློ་ལྟོས་འཆའ་ནུས་ན། མི་སྐྱོབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རང་སྐྱོབ་པ་ལ་རྒྱུ་གཉིས་ལས་ཕྱིའི་ཡན་ལག་གམ་རྒྱུ་ནི་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྟོན་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཀྱང༌། ནང་གི་ཡན་ལག་བློ་བཀལ་ནས་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་མ་བྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བཅོལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དྲངས་ནས་གྲོགས་མཛད་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་ལེ་ལོ་མི་མངའ་བ་ཟླ་མེད་པའི་སྐྱབས་གནས་བཟང་པོ་རང་གི་མགོན་དུ་བཞུགས་ཡོད་པ་འདི་རིག་པར་བྱས་ལ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས། ང་ནི་མགོན་མེད་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི། །གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་ སྒྲོགས་ཤིང་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ནི། །མཐའ་དག་འཁྱུད་པ་བཞིན་དུ་བཞུགས། །སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་མངའ་བ། །བརྩེ་བར་ལྡན་ཞིང་ཐུགས་བརྩེར་མཛད། །དེར་བརྩོན་ལེ་ལོ་མི་མངའ་བ། །ཁྱོད་དང་འདྲ་བ་གཞན་སུ་མཆིས། །ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མགོན། །སྤྱི་ཡི་རྩ་ལག་བཟང་པོ་ལགས། །མགོན་དུ་ཁྱོད་བཞུགས་མ་འཚལ་བས། །དེ་སླད་སྐྱེ་བོ་བྱིང་བར་གྱུར། །གང་ཞིག་ཡང་དག་བླངས་ནས་ནི། །ཐ་ཤལ་བས་ཀྱང་གྲོགས་ནུས་པ། །གྲོགས་བྱེད་པ་ཡི་ཆོས་དག་ནི། །ཁྱོད་ལས་གཞན་པ་འགས་མི་རྟོགས། །ཕྱི་ཡི་ཡན་ལག་སྟོབས་ཀུན་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་བསྒྲུབས་ལགས་ཏེ། །ནང་གི་སྟོབས་དག་མ་ཚང་བས། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ་ནི། བསྡུ་བ་ནས་གསུངས་པ་བཞི་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཁས་བླངས་པ་དང༌། གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ལ། སྐྱབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་དགོས་པས་དེ་ལ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། སྐུའི་ཡོན་ཏན་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དཔེ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། ཁྱོད་སྐུ་མཚན་གྱིས་སྤྲས་གྱུར་པ། །མཛེས་གྱུར་མིག་གི་བདུད་རྩི་ནི། །སྤྲི
Chinese
因此，只有能成办一切未被指定之义者，才堪为皈依处。而此唯独存在于佛陀身上，权势等并不具备。因此，唯有彼者才是皈依处。因此，由彼所宣说的法，以及彼之声闻僧众，也堪为皈依处。因此，若能从《摄类学》中所说的这些内容中引生定解，并能生起一心一意的依赖之念，那么不救护是不可能的，因此务必从内心深处生起定解。因为对于自我救护而言，外缘或因这二者，已经通过展示没有不齐全之处而得以证实，但由于内缘——寄托信心并依之为皈依处——尚未生起，所以才会痛苦。因此，应当认识到，即使未曾祈请，也会因大悲心的牵引而成为助伴，并且对于此助伴，亦不具备懈怠，如此无与伦比的殊胜皈依处，就安住在自己的守护者之位上，应当对此加以认识并皈依之。如《赞颂应赞》中所说：我乃无怙汝等之，化为助伴如是宣，大悲普覆诸有情，犹如拥抱而安住。导师具足大悲心，慈爱有情恒慈悯，精勤不懈怠如是，与汝相同更有谁？汝乃一切有情怙，共同善妙之根本，不知汝住为怙主，是故众生沉沦苦。何者真实受持后，纵是下劣亦能助，助伴之法如是者，除汝之外谁能知？外缘一切力量者，汝已如实成办竟，内力未具足之故，幼童之辈受苦恼。如是宣说。以何等方式皈依呢？《摄类学》中所说有四种，即：知晓功德、知晓差别、承诺以及不异说，以此而皈依。初、知晓功德而皈依，需要忆念皈依处的功德，因此有三种：佛陀的功德、法的功德以及僧众的功德。初者有四：身的功德，即忆念佛陀的妙相和随好，例如在《譬喻赞》中说：汝身妙相所庄严，美妙悦意目甘露，
English
Therefore, only someone who can accomplish the meaning of all that is not designated is worthy of refuge. And this exists only in the Buddha, not in power, etc. Therefore, only that one is the refuge. Therefore, the Dharma taught by him, and the Sangha of his Shravakas, are also worthy of refuge. Therefore, if you can derive certainty from these teachings in the Compendium and be able to generate a single-minded reliance, it is impossible not to be saved, so you must generate certainty from the bottom of your heart. Because for self-rescue, the external limb or cause of these two has been proven by showing that there is nothing incomplete, but because the internal limb - entrusting faith and taking refuge in it - has not arisen, it is painful. Therefore, it should be recognized that even if not requested, it will be a helper led by great compassion, and for this helper, there is no laziness, such an unparalleled and excellent refuge is residing in the position of one's protector, and one should recognize this and take refuge in it. As it is said in "Praise of Praise": I am the protectorless of you, Declaring to be a companion, Great compassion covers all sentient beings, Residing as if embracing. The teacher has great compassion, Loving sentient beings with constant compassion, Diligent and tireless like this, Who else is like you? You are the protector of all sentient beings, The root of common goodness, Not knowing that you live as a protector, Therefore, beings are mired in suffering. After someone truly receives it, Even the lowly can help, Such is the Dharma of a companion, Who else but you can know? All the powers of external limbs, You have truly accomplished, Because the inner strength is not complete, Children suffer. Thus it is said. How to take refuge? There are four kinds mentioned in the Compendium, namely: knowing the qualities, knowing the differences, promising, and not speaking differently, thereby taking refuge. First, taking refuge by knowing the qualities requires remembering the qualities of the refuge, so there are three: the qualities of the Buddha, the qualities of the Dharma, and the qualities of the Sangha. The first has four: the qualities of the body, which are remembering the excellent marks and characteristics of the Buddha, for example, in the "Parable Praise" it says: Your body is adorned with excellent marks, Beautiful and pleasing nectar for the eyes,
Tibetan
ན་མེད་སྟོན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྐར་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་འདྲ། །ཐུབ་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྡན་པ། །ཆོས་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་མཛེས་ གྱུར་པ། །གསེར་གྱི་རི་བོའི་རྩེ་མོ་ནི། །མཚམས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་དཀྲིས་པ་འདྲ། །མགོན་ཁྱོད་རྒྱན་གྱིས་མ་བརྒྱན་ཀྱང༌། །ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མདངས་གང་ཡིན། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་གྱུར་པ། །སྤྲིན་དང་བྲལ་ལའང་དེ་མ་མཆིས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་གྱི་པདྨ་དང༌། །པདྨ་ཉི་མས་ཁ་བྱེ་བ། །བུང་བས་མཐོང་ན་པདྨ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་དཔྱང་ཐག་ལ་འཇུག་འགྱུར། །ཁྱོད་ཞལ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྡན་པར། །ཚེམས་དཀར་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ནི། །གསེར་གྱི་རི་གསེབ་སྟོན་ཀ་ཡི། །ཟླ་ཟེར་དྲི་མེད་ཞུགས་པ་འདྲ། །མཆོད་འོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་ནི། །འཁོར་ལོའི་མཚན་གྱིས་མཛེས་གྱུར་པ། །འཁོར་བས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ལ། །ཕྱག་གིས་དབུགས་འབྱིན་མཛད་པ་ལགས། །ཐུབ་ཁྱོད་གཤེགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཞབས་གཉིས་དཔལ་གྱི་པདྨ་འདྲས། །ས་གཞི་འདི་ནི་བྲིས་གྱུར་པ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པར་བྱའོ། །གསུང་གི་ཡོན་ཏན་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གང་ཡོད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་དྲི་བ་མི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་རེ་རེ་ནས་དྲིས་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་ནས། གསུང་གཅིག་གིས་དྲི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་མཛད་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་རང་གི་སྐད་དུ་གོ་བར་འགྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་སེམས་པ་སྟེ། བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ གཅིག་ལ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཀྱང་འདེབས། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདྲེན་པ་འཇིག་རྟེན་ན། །ཚངས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་གསུང་སྒྲོགས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དེ་ནི་ལྷ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པའི། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཁྱོད་ཞལ་བལྟ་ན་རབ་སྡུག་པ། །དེ་ལས་མཉན་ན་སྙན་པ་ཡི། །གསུང་འདི་དག་ནི་ཟླ་བ་ལས། །བདུད་རྩི་འཛག་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང༌། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི། །རྡུལ་རབ་ཞི་མཛད་ཆར་སྤྲིན་འདྲ། །ཞེ་སྡང་སྦྲུལ་ནི་དབྱུང་བ་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་འདྲ་བ་ལགས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་ཤེས་པའི། །རབ་རིབ་འཇོམས་པས་གདུགས་དང་འདྲ། །ང་རྒྱལ་རི་བོ་མངོན་འཇོམས་པས། །རྡོ་རྗེ་དང་ཡང་འདྲ་བ་ལགས། །དོན་
Chinese
无有暗淡之虚空，星群点缀似锦绣， 能仁身披金色光，法衣覆盖更显妙。 金山之巅何巍峨，暮色烟霞绕山腰， 怙主无需饰庄严，面容光彩已昭昭。 圆满皎洁如满月，纵使无云亦难超， 君之莲面何灿烂，莲花朝日竞妖娆。 蜜蜂若见此莲面，真假难辨生动摇。 君面金色光灿烂，皓齿洁白何皎皎， 宛如金山之山坳，秋月清辉泻其间。 应供君之右妙手，轮相庄严何美妙， 救度畏惧轮回众，施以慰藉除烦恼。 能仁趋入涅槃时，双足踏出莲花妙， 大地之上莲花现，莲花庄严何荣耀。 如是应忆念。 语之功德： 无论世间界之任何有情，于同一时间提出各自不同之问题，然以具足刹那之心之智慧所摄持，以一语解答一切问题，且彼等亦能各自以其自身之语言领会，思维此甚为稀有之理。如《谛者品》云： 如是众生诸了义，众多一时请问时， 心之刹那能领会，一声各别亦能答。 是故导师于世间，梵音语调应善知， 是乃天人苦恼尽，法轮善转应作意。 如是说。 又，《百五十颂》云： 君面见者极悦意，闻之较彼尤悦耳， 此等语声如月轮，滴落甘露如是生。 君之语声贪欲尘，极能寂灭如雨云， 嗔恚毒蛇欲驱逐，恰似妙翅鸟降临。 再三于彼不解处，摧灭昏昧如伞盖， 我慢高山欲倾摧，亦如金刚无有异。 义
English
In the sky without dimness, adorned with a multitude of stars, Like the Able One, possessing golden hue, Adorned with robes, becoming beautiful. The summit of the golden mountain, Seems to be encircled by twilight clouds. Protector, though not adorned with ornaments, Your face's mandala is full of radiance. The mandala of the full moon, Even without clouds, it is not like that. Your lotus face, And the lotus opening to the sun, If a bee sees the lotus, It will enter into a state of doubt and hesitation. Your face, possessing a golden hue, With white teeth, becoming beautiful, Like the autumn moonlight, Entering the crevices of a golden mountain, pure. Worthy of offering, your right hand, Adorned with the mark of the wheel, To those who are afraid of samsara, Your hand grants relief. When the Able One passed away, Your two feet, like glorious lotuses, Were drawn on this earth, How beautiful with lotuses! As it is said, remember it. The qualities of speech: Whatever sentient beings there are in the realms of the world, even if they ask different questions one by one at the same time, having grasped them with the wisdom that possesses a single moment of mind, answering all the questions with a single speech, and they also understand it in their own language, thinking of this extremely wonderful way. As it is said in the chapter of the Truthful One: Thus, when all sentient beings ask many definitive words at once, Having understood in a single moment of mind, they also answer separately with a single voice. Therefore, know that the guide in the world proclaims the Brahma-like sound and voice. That is what brings an end to the suffering of gods and humans, and turns the wheel of Dharma. It is said. Furthermore, from the Hundred and Fifty Verses: Your face is very pleasing to see, More pleasing to hear than that, These words are like the moon, Nectar drips from it. Your speech is like a rain cloud, That completely pacifies the dust of desire. For extracting the snake of hatred, It is like a Garuda descending from the sky. Repeatedly, in places not understood, Destroying the dimness like an umbrella, For manifestly destroying the mountain of pride, It is also like a vajra. Meaning