Tibetan
་བ་དང༌། གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་དུ་མ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པས་ཆོག་པས་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དལ་བ་དོན་ཅན་དུ་བྱར་ཡོད་ལ། ད་ལྟ་དེ་རྣམས་མ་བསམས་ན་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བའི་ཚེ་འཇིགས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱོབ་པའི་སྐྱབས་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་ཅིང༌། དེའི་ཚེ་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་འདོར་ལེན་ལ་བློའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དགེ་སྤྱད་སྐལ་ལྡན་ཡང༌། །དགེ་བ་བདག་གིས་མ་བྱས་ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་དང༌། སུ་ཞིག་འཇིགས་ཆེན་འདི་ལས་བདག །ལེགས་པར་སྐྱོབ་པར་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །བྲེད་ཤ་ཐོན་པའི་མིག་བགྲད་ནས། །ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱབས་དག་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱབས་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་ཡི་མུག་འགྱུར། །གནས་དེར་སྐྱབས་ཡོད་མ་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བྱ། །དེ་བས་རྒྱལ་བ་འགྲོ་བའི་མགོན། །འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་དོན་བརྩོན་པ། །སྟོབས་ཆེན་འཇིགས་པ་ཀུན་སེལ་ལ། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་དག་ནི་རགས་པ་ཙམ་སྟེ་རྒྱས་པར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ན་བཞུགས་པས་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་ཤིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟ་དགོས་ལ་བལྟས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱང་བ། བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྒྱུ་མང་ཡང་སྐབས་འདིར་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཚེ་འདིར་མི་སྡོད་པར་མྱུར་དུ་འཆི་བ་དང༌། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་རང་དབང་མེད་ཀྱི། ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །གློག་འགྱུ་སྐད་ཅིག་རབ་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐང་འགའ་འབྱུང༌། །དེ་ལྟས་དགེ་བ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ལ་རྟག །སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀར་པོའི་ལས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་ནག་པོའི་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བའི་ཚུལ་བསམས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་སྐྱབས་འཚོལ་བའི་བློ་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་
Chinese
，並且進入許多新的門徑，因此每天都可以將閒暇變得有意義。如果現在不考慮這些，那麼當墮入惡道時，即使尋求能從那些恐懼中拯救的皈依處也找不到。那時，對於應做和不應做之事的取捨，將沒有智慧的力量。如《入行論》云：「何時行善具福分，我未行持諸善業，惡趣痛苦皆愚昧，彼時我將作何事？」又云：「誰能善巧救我脫，此大怖畏之中耶？」驚恐萬狀眼睜大，四處尋求諸救護。見四方皆無救護者，爾後徹底心灰喪。彼處若無救護所，彼時我將如何為？是故勝者為眾生怙，勤於救護諸有情，大力能除一切怖，今起即皈依彼尊。如是說。這些只是粗略的，詳細的在《念住經》中，所以必須閱讀，而且要反覆閱讀，閱讀後要思考。第二，依靠來世獲得安樂的方法有二：修習進入佛法的殊勝之門——皈依；生起一切安樂之根本——信心的虔誠。第一者有四：依靠什麼而皈依的因；依靠它而皈依的對象；以何種方式皈依；皈依後應學習的次第。第一，一般來說，原因有很多，但此處如前所述，因為想到不能停留在今生，迅速死亡，而且死後往何處投生也沒有自主權，而是受業力支配。如《入行論》云：「猶如夜晚黑暗雲中閃電，剎那顯現光明。同樣，在佛陀的加持下，百道中，世間的福德智慧偶爾生起。因此，善業總是微弱，惡業強大，極其難忍。」如是說。因為白業微弱，黑業極其強大，所以想到墮入惡道的景象，產生恐懼和害怕，從而生起尋求皈依的心。偉大的
English
, and entering many new doorways, so that each day can be made meaningful with leisure. If these are not considered now, then when falling into the lower realms, even seeking refuge to save from those fears will not be found. At that time, there will be no power of wisdom to discern what should be done and what should not be done. As it says in the Bodhicharyavatara: "When I have the fortune to practice virtue, if I do not practice virtue myself, all the sufferings of the lower realms are ignorant, what shall I do at that time?" And: "Who will skillfully save me from this great fear?" With eyes wide open in terror, one seeks refuge in all four directions. Seeing that there is no refuge in the four directions, one then becomes completely despondent. If there is no refuge there, what shall I do at that time? Therefore, the Victorious One is the protector of beings, striving to save all sentient beings, the mighty one who dispels all fears, from this day forth, I take refuge in that尊. So it is said. These are just rough outlines; the details are in the Mindfulness Sutra, so it is necessary to read it, and to read it again and again, and to contemplate what has been read. Second, there are two ways to rely on happiness in the next life: cultivating refuge, the supreme gateway to entering the Dharma; and generating faith, the root of all happiness and well-being. The first has four parts: the cause of taking refuge based on what; the object of taking refuge based on that; the manner in which refuge is taken; and the order of what should be learned after taking refuge. The first is: In general, there are many causes, but in this case, as mentioned before, because one thinks that one cannot stay in this life and will die quickly, and that after death one has no autonomy over where one will be reborn, but is subject to karma. As it says in the Bodhicharyavatara: "Just as lightning flashes in the dark clouds at night, showing a moment of light, so too, by the power of the Buddhas, in hundreds of paths, worldly merit and wisdom arise occasionally. Therefore, virtue is always weak, and sin is strong and extremely unbearable." As it says. Because white karma is weak and black karma is extremely strong, thinking about the prospect of falling into the lower realms, fear and dread arise, and thus the mind of seeking refuge arises. The great
Tibetan
པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནི། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་རྣམ་པར་གནས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་བཟད་པའི། །ཆུ་སྲིན་གྱིས་ནི་ལུས་ཟོས་པས། །དེ་རིང་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་རང་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། དེ་གཉིས་ཤུགས་དྲག་ལ་བརྟན་པ་ཞིག་ཡོད་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་ཡིད་འཁུལ་བ་ཞིག་འོང་བས་རྒྱུ་གཉིས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། གང་ཞིག་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང༌། །གང་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གནས་གྱུར་པ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང༌། །དེ་བསྟོད་དེ་ནི་བཀུར་བ་དང༌། །དེ་ཡི་བསྟན་ལ་གནས་པའི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྐྱབས་དང་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པའི་བློ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་བསླུ་བ་མེད་པའི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ནི་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་བདག་ཉིད་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མ་ཐོབ་ན་འགྱེལ་བ་འགྱེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟར། གཞན་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྐྱབས་སུ་སོང་ཡང་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྐྱབས་སུ་སོང་ཡང་མི་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་མཉེས་ཀྱི། སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པས་མཉེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྔར་ཕན་བཏགས་པ་ལ་བལྟ་བས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རང་ཉིད་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ། གཞན་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས། ཀུན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉེ་རིང་མེད་པར་འཇུག །ཕན་བཏ
Chinese
象雄地方的象这样说道：无边无际的轮回，存在于大海之中。贪欲等令人厌恶的，身体被鳄鱼吞噬，今天向谁求救？如是说。总之，是对自己堕入恶趣等感到恐惧，以及相信三宝有能力从中救护这二者。因此，如果这二者只是停留在口头上，那么皈依也与之相似。 如果这二者强烈而稳固，那么皈依也会变得令人信服，因此要努力于这两个原因。基于此，皈依的对境有两种：确定对境，以及其作为皈依之境的理由。第一种是，在《一百五十赞》中说：对于没有任何过失，并且在任何情况下，一切功德都存在之处，如果有一个心，就应该皈依它，赞美它，尊敬它，并安住于它的教法中。如是说。如果有一个能区分皈依和非皈依的心，那么理应皈依无欺的皈依处——佛陀薄伽梵。这也就代表了法和僧伽三宝，如《皈依七十颂》中所说：佛法僧伽是， желающих освобождения 的皈依处。如是说。作为皈依之境的理由有四种：第一，因为自身是极其调伏的自性，获得了无畏的果位。如果未获得，就像跌倒者依赖跌倒者一样，无法从一切恐惧中救护他人。第二，因为在任何情况下都精通调伏所化之众的方法。如果没有这个，即使皈依了也无法实现目的。第三，因为具有大慈悲心。如果没有这个，即使皈依了也不会救护。第四，不会因为世俗的供养而感到满足，而是会因为修行的供养而感到满足。如果没有这个，就会看以前的恩情，而不做一切的皈依处。总之，自己从一切恐惧中解脱，精通从恐惧中解脱他人的方法，对一切众生都以大慈悲心平等对待，施恩
English
The elephant of Po-phyog said: The endless cycle of existence, exists in the ocean. The unbearable things like attachment, the body is devoured by crocodiles, to whom shall I turn for refuge today? As it is said. In short, it is the fear of falling into bad destinies, and the belief that the Three Jewels have the power to save from them. Therefore, if these two remain only in words, then taking refuge is similar to that. If these two are strong and stable, then taking refuge will also become convincing, so one should strive for these two causes. Based on this, there are two objects of refuge: identifying the object, and the reason why it is worthy of refuge. The first is, in the "Hundred and Fifty Praises" it says: For one who has no faults at all, and in whom all qualities reside in every way, if there is a mind, one should take refuge in that, praise it, honor it, and abide in its teachings. As it is said. If there is a mind that can distinguish between refuge and non-refuge, then it is reasonable to take refuge in the infallible refuge, the Buddha Bhagavan. This also represents the Dharma and Sangha Jewels, as it is said in the "Seventy Verses on Refuge": The Buddha, Dharma, and Sangha are the refuge of those who desire liberation. As it is said. There are four reasons why one is worthy of refuge: First, because one's own nature is extremely subdued, one has attained the state of fearlessness. If one has not attained this, like a fallen person relying on a fallen person, one cannot protect others from all fears. Second, because one is skilled in all ways in the methods of taming those to be tamed. If one does not have this, even if one takes refuge, the purpose will not be accomplished. Third, because one possesses great compassion. If one does not have this, even if one takes refuge, one will not be protected. Fourth, one is not pleased by all material offerings, but is pleased by offerings of practice. If one does not have this, one will look at past favors and not be a refuge for all. In short, one is liberated from all fears, skilled in the methods of liberating others from fear, and engages with great compassion equally towards all. Bestowing benefits