Tibetan
་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་སྲོག་བཅད་དེ། ངན་འགྲོ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ཅིང་རྩུབ་ལ་ཚ་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གནས་སུ། འཆི་བས་ཉེ་བར་བཅོམ་ནས་ལས་ངན་པས་འཁྲིད་པར་བྱེད་པས་ན་དེ་ལས་མ་རུངས་པའི་སྒོ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མངའ་བདག །རང་ཉིད་འཆི་བདག་བྱེད་པོ་མེད། །ཡོད་དེས་རྣལ་བཞིན་གཉིད་ལོག་ན། །དེ་ལས་མ་རུངས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་ཆ་དགོས་པར། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས། །མཛའ་དང་མི་མཛའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །སྡིག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བློ་རྣལ་མ་ཞིག་སྐྱེས་ན། དཔེར་ན། དེ་རིང་སང་རང་འཆི་བར་ཐག་ཆོད་པ་ན། ཆོས་ཀྱི་གོ་བ་ཐན་ཐུན་ཡོད་པ་ཡན་ཆད་ལ་གཉེན་དང་རྫས་ལ་སོགས་པ་དང་འགྲོགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་སྲེད་པ་ལྡོག་ཅིང༌། གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྙིང་པོ་ལེན་འདོད་ཕལ་ཆེར་ལ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ལྟར། རྙེད་བཀུར་དང་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་སྦུན་པ་འཕྱར་བ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པ་ དང་བསླུ་འབྲིད་ཀྱི་གནས་སུ་མཐོང་ནས་ཉེས་སྤྱོད་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ལས་བཟང་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་དང༌གུས་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གསོག་པར་བྱེད་པས། ལུས་ལ་སོགས་པ་སྙིང་པོ་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་པོ་དམ་པ་བླངས་ནས་གོ་འཕང་དམ་པར་རང་ཉིད་འཛེགས་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེར་འཁྲིད་པས་ན་དེ་ལས་དོན་ཆེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་དཔེ་དུ་མས་ཀྱང་བསྔགས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཞིང་རྨོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྟོན་གྱི་ལོག་མཆོག་གོ །རྗེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་བ་ལང་གི་རྗེས་མཆོག་གོ །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན༌ཡང་མི་རྟག་པ་དང་འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གིས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་ང་རྒྱལ་ཐམས་ཅད་སེལ་ཏེ། ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འཇོམས་པའི་ཐོ་བ་དང༌། དགེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྔགས་པའོ། །ཚོམས་ལས་ཀྱང༌། ལུས་འདི་རྫ་སྣོད་འདྲ་བར་རྟོགས་བྱ་ཞིང༌། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲར་ཤེས་ནས། །བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མཚོན་ནི་འདིར་གཅོད་པ། །འཆི་བདག་རྒྱལ
Chinese
断绝增上生和决定胜的命脉，在恶趣痛苦剧烈、粗暴、酷热、不悦意之处，被死亡逼近后，被恶业牵引，所以还有比这更恶劣的门吗？《四百论》中也说：谁拥有三界自在，自己不是死主，如果他能安然入睡，还有比这更恶劣的吗？如是说。《入行论》中也说：一切都要舍弃而离去，我却不明白这个道理，为了亲友和非亲友，造作各种罪业。如是说。第二，修习的利益是：如果生起真正的忆念死亡之心，例如，如果确定今天或明天就会死亡，即使只有一点点佛法的理解，也会觉得与亲友和财物等无法相处，从而对它们生起厌离心，并且像自然而然地产生通过布施等方式获取精华的意愿一样，对于为了名利恭敬和声誉等世间八法所做的一切努力，都会觉得像扬糠一样毫无意义，并且视为欺骗的处所，从而远离恶行，并且以恒常和恭敬的精进，积聚皈依和戒律等善业，从而从身体等无意义的事物中获取殊胜的精华，从而使自己提升到殊胜的地位，并且也将众生引导到那里，所以还有比这更重要的事吗？因此，也被许多比喻所赞叹。《大涅槃经》中说：在一切耕田中，秋收最好。在一切足迹中，牛的足迹最好。在一切念头中，无常和死亡的念头最好，因为这些能消除三界的欲望、无明和傲慢。如是说。同样，也被赞叹为能立即摧毁一切烦恼和恶行的铁锤，以及能立即进入成就一切善妙的大门等等。《集论》中也说：应了知此身如陶器，如是了知诸法如幻影，于此处斩断魔之花箭，战胜死主。
English
Cutting off the lifeblood of higher rebirth and definite goodness, in the terrible, harsh, hot, and unpleasant places of the lower realms, being approached by death and led by evil karma, what other gate is more terrible than that? The Four Hundred Verses also say: "Whoever possesses the three realms, and is not himself the lord of death, if he sleeps soundly, what is more terrible than that?" So it is said. The Bodhisattvacharyavatara also says: "Everything must be abandoned and left behind, but I did not understand this, and for the sake of friends and enemies, I committed various sins." So it is said. Secondly, the benefits of meditation are: If a genuine mind of mindfulness of death arises, for example, if it is certain that one will die today or tomorrow, even if one has only a little understanding of the Dharma, one will see that one cannot associate with relatives and possessions, etc., and thus aversion will arise towards them, and just as the desire to take the essence through giving, etc., arises naturally, all efforts made for the sake of worldly concerns such as gain, respect, and fame, etc., will be seen as meaningless like winnowing chaff, and as a place of deception, thus turning away from evil deeds, and with constant and respectful diligence, one will accumulate virtuous deeds such as taking refuge and keeping vows, etc., thus taking the supreme essence from meaningless things such as the body, thus elevating oneself to a supreme position, and also leading beings there, so what is more important than that? Therefore, it is also praised by many metaphors. The Mahaparinirvana Sutra says: "Among all fields, the autumn harvest is the best. Among all footprints, the footprint of the ox is the best. Among all thoughts, the thought of impermanence and death is the best, because these eliminate all desire, ignorance, and pride of the three realms." So it is said. Similarly, it is also praised as a hammer that immediately destroys all afflictions and evil deeds, and as a great door that immediately enters into the accomplishment of all goodness, etc. The Compendium also says: "This body should be understood as a pottery vessel, and thus all phenomena should be known as illusions, here cutting off the flowered arrows of Mara, conquering the Lord of Death."
Tibetan
་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། རྒ་བ་མཐོང་ཞིང་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །སེམས་དང་བྲལ་བའི་ཤི་བ་མཐོང་ནས་ནི། །བརྟན་པས་བཙོན་ར་འདྲ་བའི་ཁྱིམ་སྤངས་ ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པས་འདོད་སྤང་ནུས་རེ་སྐན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ནི་དལ་བའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་དུས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འོ་སྐོལ་ཕལ་ཆེར་ངན་འགྲོར་བསྡད་ཅིང་བདེ་འགྲོར་ཅུང་ཟད་རེ་འོངས་ཀྱང་མི་ཁོམ་པའི་གནས་སུ་ཤས་ཆེ་བས་དེ་དག་ཏུ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་མི་རྙེད་ལ། བསྒྲུབས་པས་ཆོག་པའི་རྟེན་རེ་ཐོབ་པ་ན་ཡང་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མི་བསྒྲུབ་པ་ནི་ད་དུང་མི་འཆི་སྙམ་པ་འདི་ལ་ཐུག་འདུག་པས་ན། བློས་མི་འཆི་བའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ནི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་འཆི་བ་དྲན་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་གཞན་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ཀྱང་དང་པོར་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡི་རྒྱུན་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་མི་འོས་སོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་བར་འདི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགོས་ལུགས་ལ་ངེས་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་འཆི་བ་དྲན་པའི་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ནི། གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་བརྟན་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས་ནས་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་ནི། ལམ་ལ་ཡེ་མ་སྦྱངས་པའི་འཆི་བ་ལ་སྐྲག་ལུགས་ཡིན་པས་འདིར་དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ལུས་བླངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཆི་བ་ལས་མ་འདས་པས་དེ་ལ་སྐྲག་པ་བསྐྱེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་ལ་དགག་མི་ནུས་མོད། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ ཕྱི་མའི་དོན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་འགོག་པ་དང་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བསྒྲུབས་པར་འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དེས་སྐྲག་པ་བསམས་ན་དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་འཆི་ཁར་མི་སྐྲག་པ་བྱར་ཡོད་ལ། དོན་དེ་དག་མ་བསྒྲུབས་ན་སྤྱིར་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས་འཇིགས་ནས་འཆི་བའི་ཚེ་འགྱོད་པས་གདུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཀྱང་གནས་མི་ནུས། །གང་ལ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བ། །འཇིགས་ཤིང་སྡར་བར་བྱས་པ་ཡིས། །དེ་ལ་ཕན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟགས་ན། །མི་རྣམས་སྡིག་པ་བྱས་པས་འགྱོད་པར་འགྱུར། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་ལེགས་པར
Chinese
就像（死神）用绳子捆住，人们毫无办法只能离去。正如（经文）所说：见到衰老，以及疾病的痛苦，和神识分离的死亡之后，（释迦牟尼）以坚定的信念舍弃了如同监狱般的家，世间凡夫俗子有谁能像他那样舍弃欲望呢？总而言之，成办大丈夫之义的时机，就是获得暇满人身这个殊胜所依之时。我们大多数都住在恶趣，即使偶尔来到善趣，也大多处于无暇之处，所以在那些地方没有修法的机会。即使获得了可以修法的所依，却不如法修行，都是因为还认为自己不会死。因此，执着于不会死的一面，是所有衰败的根源；而其对治法——忆念死亡，是所有圆满的根源。因此，对于像这样的人，不要认为这是那些没有其他甚深佛法可修之人的修行，或者认为即使要修，也应该先稍微修一下，不适合作为长期的修行，而应该从内心深处确信忆念死亡在初、中、后三个阶段的必要性，并进行修习。第三，如何生起忆念死亡之心呢？因为对亲友等有强烈的执着，害怕与他们分离而产生恐惧，这是没有修习过道路的人对死亡的恐惧方式，所以这里不是要生起这种恐惧。那么，要生起什么样的恐惧呢？因为受业和烦恼的支配，所取的身体都必然无法逃脱死亡，所以即使对死亡产生恐惧，暂时也无法阻止。然而，应该害怕的是没有为来世的利益，即阻止恶趣之因，以及没有修集增上生和决定胜之因。因为如果想到害怕这些，就可以修集这些因，从而可以在临终时不感到害怕。如果没有修集这些因，那么总的来说就无法从轮回中解脱，特别是会堕入恶趣，因此会因为害怕而临终时被后悔所折磨。如《本生经》中所说：即使竭尽全力也无法停留，对于无法补救之事，感到恐惧和胆怯又有什么用呢？如此观察世间规律，人们因为作恶而感到后悔，行善
English
Just like (the Lord of Death) binds with a rope, people have no way but to leave. As it is said (in the scriptures): After seeing old age, and the suffering of disease, and death, which is the separation of consciousness, (Shakyamuni) with firm conviction abandoned the home that was like a prison, who among ordinary worldly people can abandon desires like him? In short, the time to accomplish the meaning of a great person is only when one obtains this excellent basis of leisure and endowment. Most of us dwell in the lower realms, and even if we occasionally come to the higher realms, we are mostly in places without leisure, so there is no opportunity to practice the Dharma in those places. Even if we obtain a basis that is sufficient for practice, not practicing the Dharma properly is because we still think we will not die. Therefore, clinging to the side of not dying is the door to all decline; and its antidote—remembering death—is the door to all perfections. Therefore, for such people, do not think that this is the practice of those who have no other profound Dharma to practice, or think that even if you want to practice, you should first practice a little, and it is not suitable as a long-term practice, but you should cultivate certainty from the depths of your heart about the necessity of remembering death in the beginning, middle, and end, and practice it. Third, what kind of mind should be generated when remembering death? Because of strong attachment to relatives and so on, fear arises from the fear of being separated from them, this is the way people who have not practiced the path fear death, so this is not what is to be generated here. So, what kind of fear should be generated? Because all the bodies taken under the influence of karma and afflictions are inevitably not exempt from death, so even if you generate fear of death, you cannot prevent it for the time being. However, one should fear death if one has not worked for the benefit of the next life, that is, preventing the cause of bad migrations, and has not accumulated the causes of higher realms and definite goodness. Because if you think of fearing these, you can accumulate these causes, so that you can not be afraid at the time of death. If you do not accumulate these causes, then in general you will not be able to escape from samsara, and in particular you will fall into the lower realms, so you will be tormented by regret at the time of death because of fear. As it is said in the Jataka Tales: Even if you try your best, you cannot stay, what is the use of being afraid and cowardly about what cannot be remedied? Thus, observing the nature of the world, people regret doing evil, doing good