Tibetan
འི་གོ་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་དུ་མཐོང་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་བཤད་པའི་བརྗོད་བྱ་དེ་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དགོས་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་སྣང་ལ། དེ་ཡང་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་དོར་ན་དེ་དག་ལ་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། དེ་དག་གདམས་པའི་མཆོག་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་མཛད་པ་ལས་ལྷག་པའི་གདམས་ངག་མཁན་པོ་སུ་ཞིག་གིས་རྙེད། དེ་ལྟར་མདོ་སྡེ་ ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གདམས་ངག་ཏུ་ཤར་ན། རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཚེགས་མེད་པར་གདམ་ངག་ཏུ་ཤར་ནས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ངེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་རྣམས་གདམ་ངག་དངོས་མིན་པའི་ཆོས་རྒྱབ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་རྣམས་ལྷག་མ་མེད་པར་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པ་ནི། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་གདམས་པའི་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་ནི་དམ་པའི་མན་ངག་ལ་མ་བརྟེན་པར་དེ་དག་ལ་ཞུགས་ཀྱང་དགོངས་པ་མི་རྙེད་ལ། རྙེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་དང་ཚེགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ལ་ལྟོས་སོ། །བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ན་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གདམས་པ་འདིས་ནི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གནད་ལ་ངེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་སྟེར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ནི་སྐབས་རྣམས་སུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། པདྨ་དཀར་པོ་དང་བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ནས་བཤད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐམས་ཅད་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སྟོན་པར་མ་གོ་བར། འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དང་འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་སུ་བཟུང་ནས་བཟང་ངན་དང་རིགས་མི་རིགས་དང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་ཕྱེ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་འདི་ལ་སློབ་དགོས་ ལ་འདི་ལ་སློབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དོར་བྱར་བཟུང་ན་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཕྲའོ། །འཇམ་དཔལ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་ལ་ནི་བཟང་བར་འདུ་ཤེས་ལ། ལ་ལ་ནི་ངན་པར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་སྤོང་བའོ། །གང་ཆོས་སྤོང་བ་དེས་ཆོས་སྤངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པའོ་འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་སྤངས་ན་དེའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ནི། །མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བཤིག་བྱེད་པས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་དེ་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །གང་གིས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །དགྲ་བཅོམ་བསད་པར་གྱུར་པ་བས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་དེ་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་ཆོས་སྤོང་འབྱུང་བ་ལ་སྒོ་མང་དུ་ སྣང་ནའང་སྔར་བསྟན་པའི་སྒོ་འདི་ཆེ་ཤོས་སུ་སྣང་བས་འབད་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་བཟློག་པར་འགྱུར་བས་ཉེས་སྤྱོད་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ངེས་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་མང་དུ་བལྟས་པ་ལས་བཙལ་བར་བྱ་ཞིང༌། ཆོས་སྤོང་གི་སྒོ་གཞན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ཉན་པའི་ཚུལ་དང༌། བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། ཉན་པའི་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཐོས་པའི་ཚོམས་ལས། ཐོས་པས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང༌། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །ཅེས་དང༌། ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ལེགས་གཡོགས་པ། །མུན་པས་ཁེབས་པའི་ནང་ཞུགས་ན། །གཟུགས་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །མིག་ལྡན་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་བ། །དེ་བཞིན་འདི་ན་རིགས་སྐྱེས་པའི། །མི་ནི་བློ་གྲོས་ལྡན་གྱུར་ཀྱང༌། །སྡིག་པ་དང་ནི་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་ཐོས་བར་དུ་ཤེས་མི་འགྱུར། །མིག་ལྡན་མར་མེ་ཡོད་པ་ཡིས། །གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་དགེ་དང་སྡིག་པའི་ཆོས། །ཐོས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། སྐྱེས་ རབས་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་ཐོས་པས་ཡིད་ནི་དད་གྱུར་ནས། །ལེགས་པར་དགའ་ལ་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་
Chinese
仅仅认为这是在限制见解的范围而舍弃。那些大论典中所说的内容，几乎全部都显得需要各自用分别的智慧来分析。而且，如果在修行时舍弃它们，又如何能生起认为它们是殊胜窍诀的定解呢？如果它们不是殊胜的窍诀，那么又有谁能找到比它们作者所造作的更殊胜的窍诀呢？这样，如果深奥广大的经部连同注释都显现为窍诀，那么深奥的续部连同注释的广大论典也就能毫不费力地显现为窍诀，从而生起认为它们是殊胜窍诀的定解。那些认为它们仅仅是并非真正窍诀的法之附庸的邪分别，就能毫无遗余地被遣除。轻松获得佛陀的密意是：虽然经论连同注释的广大论典是殊胜的窍诀，但是对于没有完全修习的初学者来说，如果不依靠上师的口诀，即使涉猎它们也无法获得密意。即使能够获得，也需要极其长的时间和极其巨大的努力。如果依靠上师的口诀，就能轻松地证悟。这个窍诀能够轻松地给予对佛语和论典要点的定解。其方式将在各个章节中详细阐述。重大恶行自行止息是：如《白莲花经》和《真实者品》中所说，如果没有理解佛陀的一切教言都是直接或间接地宣说成佛之方便，有些人就会把一些当作是成佛之方便，另一些当作是成佛之障碍，从而区分好坏、合理与不合理、大乘与小乘，认为菩萨应该学这个，不应该学那个，如果这样取舍，就会成为舍法。在《总摄一切分别经》中说：文殊，舍弃正法的业障是微小的。文殊，如果有人认为如来所说的教言有些是好的，有些是坏的，这就是舍法。谁舍弃了法，他就是诽谤如来，诋毁僧伽。这个是合理的，这个是不合理的。
English
merely seeing it as limiting the scope of views and abandoning it. The topics discussed in those great treatises almost all seem to require analysis by individual discriminating wisdom. Moreover, if they are abandoned during practice, how can the conviction arise that they are seen as the supreme instructions? If they are not the supreme instructions, then who can find instructions more excellent than those made by their authors? Thus, if the profound and vast Sutra Pitaka, along with its commentaries, appears as instructions, then the profound Tantra Pitaka, along with the vast treatises of its commentaries, can also effortlessly appear as instructions, thereby giving rise to the conviction that they are held as the supreme instructions. Those wrong conceptions that hold them to be merely appendages to the Dharma that are not genuine instructions will be eliminated without remainder. Easily obtaining the Buddha's intention is: Although the great treatises of scripture along with commentaries are supreme instructions, for a beginner who has not fully trained, even if they engage in them without relying on the guru's oral instructions, they will not obtain the intention. Even if they can obtain it, it will depend on an extremely long time and extremely great effort. If they rely on the guru's oral instructions, they will easily realize it. This instruction will easily give certainty about the key points of the Buddha's words and treatises. The manner of this will be explained in detail in the various chapters. Great misdeeds ceasing on their own is: As explained in the Lotus Sutra and the Chapter of the Truthful One, if one does not understand that all the Buddha's teachings directly or indirectly teach the means of attaining Buddhahood, some will take some as the means of attaining Buddhahood and others as obstacles to attaining Buddhahood, thereby distinguishing between good and bad, reasonable and unreasonable, and Mahayana and Hinayana, thinking that a Bodhisattva should learn this and should not learn that. If one thus accepts and rejects, one will be abandoning the Dharma. In the Sutra Compendium of All Distinctions, it is said: Manjushri, the obscuration of the karma of abandoning the holy Dharma is slight. Manjushri, if someone thinks that some of the teachings spoken by the Tathagata are good and some are bad, that is abandoning the Dharma. Whoever abandons the Dharma, by abandoning the Dharma, is slandering the Tathagata and denigrating the Sangha. This is reasonable, this is unreasonable.
Chinese
如果说“哦”，那就是舍弃佛法。这是为菩萨们所说的。如果说“这是为声闻们所说的”，那就是舍弃佛法。如果说“这是为独觉佛们所说的”，那就是舍弃佛法。如果说“这不是菩萨们的学处”，那就是舍弃佛法。如是说。舍弃佛法的罪过非常严重，如《三摩地王经》中说：谁在此赡部洲，摧毁一切佛塔者，谁舍弃经藏之，罪恶彼者最超胜。谁于恒河沙数之，罗汉杀害而彼胜，谁舍弃经藏之，罪恶彼者最超胜。如是说。一般来说，舍弃佛法的出现有很多门径，但先前所示的门径似乎最大，因此应努力避免。然而，仅仅获得如先前所示的定解，就能阻止它，从而使罪行自然停止。那个定解应该从《真实者品》和大量阅读《妙法莲华经》中寻找，而舍弃佛法的其他门径，应该从《集一切法经》中了解。对于具备两大功德的佛法，如何听闻和讲说，分为三点：听闻的方式，讲说的方式，以及最后共同应做的方式。第一点分为三：思维听闻佛法的利益，对佛法和说法者生起恭敬，以及实际听闻的方式。第一点是：从《听闻品》中说：听闻能知诸法，听闻能止恶行，听闻能舍弃非义，听闻能得涅槃。以及，犹如房屋善覆盖，黑暗笼罩入其中，事物纵然存在彼，有眼之人亦不见。如是此地种姓生，之人虽具智慧力，罪恶以及善良法，未闻之前不能知。有眼之人持灯火，事物得见如是观，如是善良罪恶法，听闻之后方能知。如是说。从《本生传》中也说：何人听闻心生信，
English
If one says "Oh," that is abandoning the Dharma. This was spoken for the sake of Bodhisattvas. If one says, "This was spoken for the sake of Hearers," that is abandoning the Dharma. If one says, "This was spoken for the sake of Solitary Buddhas," that is abandoning the Dharma. If one says, "This is not the training of Bodhisattvas," that is abandoning the Dharma. Thus it is said. The fault of abandoning the Dharma is extremely heavy, as it is said in the Samadhiraja Sutra: Whoever in this Jambudvipa, destroys all stupas, whoever abandons the sutras, the sin of that one is most excellent. Whoever kills as many Arhats as there are sands in the Ganges, the sin of that one is most excellent who abandons the sutras. Thus it is said. In general, there appear to be many doors for the arising of abandoning the Dharma, but this door shown earlier seems to be the greatest, so one should strive to avoid it. Moreover, merely gaining certainty as shown earlier will reverse it, so that misdeeds will cease on their own. That certainty should be sought from the chapter on the Truthful One and by reading the White Lotus Sutra of the Sacred Dharma extensively, and the other doors of abandoning the Dharma should be known from the Sutra on the Condensed Collection of All Dharmas. Regarding how to listen to and explain the Dharma that possesses two great qualities, there are three points: the manner of listening, the manner of explaining, and the manner of what should be done in common at the end. The first point has three parts: contemplating the benefits of hearing the Dharma, generating respect for the Dharma and the speaker of the Dharma, and the actual manner of listening. The first is: From the Collection of Hearers it says: Hearing knows all dharmas, hearing turns away from sin, hearing abandons what is meaningless, hearing obtains nirvana. And, Just as a house is well covered, if one enters a dark room, even though forms are present, one does not see them as if one had eyes. Likewise, even if a person of good family is born here, even if he is intelligent, he will not know sin and virtuous Dharma until he has heard it. Just as one sees forms with a lamp that has eyes, likewise one knows virtuous and sinful Dharma by hearing. Thus it is said. From the Jataka also: Whoever, having heard, has faith in his mind,