Tibetan
་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། སྐྱོན་སྣ་རེ་ཟད་པའམ་ཡོན་ཏན་སྣ་རེ་བསྐྱེད་པ་མིན་པའི་ཐུབ་པའི་གསུང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པས་མི་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ནས་ བཤད་པའི་ལམ་རྣམས་དགོས་ནའང༌། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རྣམས་ཐུན་མོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པར་འདུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟེན་དགོས་པར་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། འཚོ་བའི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དོར་མི་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་ནི། །ནམ་ཡང་དོར་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་དུ་མར་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་སྐབས་དུ་མར་ཡང་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་གཉིས་གཉིས་གཟུང་དགོས་པར་གསུངས་ལ། སྔ་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ༌ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སམྦུ་ཊི་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་རྣམས་སུ། ཕྱི་དང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་མ་ལུས་ གཟུང༌། །ཞེས་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཟུང་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ན་ཁས་བླང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ལ་གནང་བཀག་མི་འདྲ་བའི་ཆ་ཐན་ཐུན་མཐོང་ནས་ཚ་གྲང་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་འགལ་བར་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་རྩིང་བར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་བསལ་ཅན་གྱི་གནང་བཀག་འགའ་རེ་མ་གཏོགས་པ་གསུང་རབ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པས་ཐེག་པ་གསུམ་མམ་ལམ་ལྔ་ལྟ་བུ་གོང་མ་གོང་མར་འཇུག་པ་ན་ཐེག་པ་དང་ལམ་འོག་མ་འོག་མའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ཚང་བ་དགོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། རྒྱལ་བ་འདས་དང་མ་བྱོན་ད་ལྟར་གང་བཞུགས་པ། །ཀུན་ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡིན་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་གཞུང་ཤིང་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དོར་དུ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་མང་དུ་བཀའ་སྩལ་པས་ན་མདོ་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་ལམ་ཐུན་མོང་བའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཐུན་མོང་མིན་པ་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དང་རིམ་པ་གཉིས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བསྣན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་པ་མྱུར་བ་ཡིན་གྱི༌ལམ་ཐུན་མོང་བ་དོར་ན་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོའ། །དེ་ལྟ་བུའི་གོ་བ་མ་རྙེད་ན་ཆོས་རེ་རེ་ལ་ངེས་པ་ལྟར་སྣང་རེ་རྙེད་པ་ན་གཞན་རྣམས་སྤོང་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་གོང་མ་ལ་མོས་པ་ལྟར་སྣང་ཞིག་སྐྱེས་པ་ན་རིམ་པ་ལྟར་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང༌། སྔགས་ལ༌ཡང་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་འབྲེལ་ཆེ་ལ་འབྱུང་ཉེ་ཞིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེས་ལྕི་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཆེན་པོ་གསོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཁུངས་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་པའི་མགོན་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱས་ལ། ད་ལྟ་ཉམས་སུ་ལོངས་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་། དངོས་སུ་འཇུག་ལྡོག་མ་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་མ་ནུས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མི་སྤོང་བར། དེ་དག་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལོན་པ་ཞིག་ནམ་ཞིག་ན་འོང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེའི་རྒྱུར་ཚོགས་བསག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་བློའི་མཐུ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་སོང་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་ནུས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་གྲུ་བཞི་ལམ་གྱིས་འཁྱེར་ཤེས་པ་ངའི་བླ་མ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་འདི་དཔྱད་གཞི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གདམས་ངག་འདིས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གནད་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་དུ་བསྡུས་ནས་འཁྲིད་པས་ན་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །གསུང་རབ་ ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བ་ནི། སྤྱིར་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་ཕན་བདེ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བླང་དོར་གྱི་ག
Chinese
的一切种类都包含在成佛的大乘道中。因此，所有佛经都包含在成佛的大乘道的组成部分中，因为没有消除一种过失或产生一种功德的佛陀之语，而且所有这些都是大乘所必须修习的。如果进入到波罗蜜多的大乘中需要从小乘的论藏中所说的道，那么进入金刚乘就不需要与波罗蜜多乘的道相同，因为道不相同。如果这样说，这也是非常不合理的，因为波罗蜜多道的本质是发菩提心和修学六波罗蜜多，这在任何情况下都必须依止，如吉祥金刚顶中所说：为了生存的生命，也不应舍弃菩提心。以及，修持六度，任何时候都不应舍弃。这样说了，其他也在密咒的经典中多次说了。进入无上瑜伽的坛城时，也多次说了必须受持共同和不共同的两种誓言，前者是菩萨戒本身，受持誓言就是承诺学习包括三律仪等的菩萨学处，如同从发心之后承诺学习学处一样，因为除了学处之外，波罗蜜多乘中也没有其他的道。以及在金刚空行、集密和金刚顶中，如以外和秘密的三乘，全部受持神圣的法。如在受持无量光佛的誓言时所说，受持密咒的誓言时必须承诺。如果看到这些在允许和禁止方面有细微的差别，就认为像冷热一样完全矛盾，那是非常粗糙的想法。这样看来，除了个别特殊的允许和禁止之外，佛经都非常一致，因此，像三乘或五道一样，进入更高的阶段时，必须具备较低的乘和道的功德。波罗蜜多道是：
English
All kinds of these are included in the path of the Great Vehicle of attaining Buddhahood. Therefore, all the scriptures are included as a component of the Great Vehicle path of attaining Buddhahood, because there is no word of the Buddha that does not eliminate a fault or generate a merit, and all of these must be practiced by the Great Vehicle. If entering the Great Vehicle of the Paramitas requires the paths taught in the Hinayana Tripitaka, then entering the Vajrayana does not require the same paths as the Paramita Vehicle, because the paths are not the same. If you say this, it is also very unreasonable, because the essence of the Paramita path is to generate the mind of Bodhicitta and to study the six Paramitas, which must be relied upon in all circumstances, as it is said in the glorious Vajrasekhara: "Even for the sake of life, one should not abandon the Bodhicitta." And, "The practice of the six perfections should never be abandoned." It is said, and others are also said many times in the tantric scriptures. When entering the mandala of Anuttarayoga, it is also said many times that one must take both common and uncommon vows, the former being the Bodhisattva vow itself, and taking the vow is to promise to study the Bodhisattva trainings including the three vows, just as one promises to study the trainings after generating the mind, because there is no other path in the Paramita Vehicle other than the trainings. And in the Vajradakini, Samputa, and Vajrasekhara, as in "Outer and secret three vehicles, completely uphold the sacred Dharma." As it is said when taking the vow of Amitabha, one must promise when taking the tantric vow. If one sees these subtle differences in what is allowed and prohibited, and thinks that they are completely contradictory like hot and cold, then that is a very crude idea. Thus, apart from some special allowances and prohibitions, the scriptures are very consistent, so like the three vehicles or the five paths, when entering a higher stage, one must have all the qualities of the lower vehicles and paths. The Paramita path is:
Chinese
从胜者之母（般若波罗蜜多）中说：“过去、未来、现在诸佛陀，皆由此道，此为到彼岸之道，非其他。”如是说。因此，成佛之道犹如支柱，不可舍弃。此理在金刚乘中也多有宣说，故为显密二者之共同道。在此之上，加上密咒的不共道，即灌顶、誓言、戒律以及具足生圆二次第，则成佛迅速，若舍弃共同之道，则是大错。若未获得如是之理解，则会对每个法都产生看似确定的认识，从而舍弃其他法，特别是当对更高的乘产生看似信仰时，就会次第舍弃小乘的律藏和波罗蜜多等，在密法中，也会舍弃下三部密续等，从而积累舍弃与自己关系密切、易于显现且成熟极重的法的业障。其出处将在下文阐述。因此，应依靠殊胜的善知识，坚定地确信所有佛经都能成为一个人成佛的助缘。现在能够修持的就去修持，对于那些实际上无法进入和退出的法，也不要因为自己无法进入就舍弃。而是要想着，或许有一天能通过实际的进入和退出而修持它们，并为此积累资粮、净除业障、发起愿望。这样，不用过多久，智慧的力量就会越来越强大，从而也能修持所有这些法。善知识导师仁波切也曾说过：“我的上师能用四方道来掌握所有的教法。”这句话非常值得研究。因此，此窍诀将显密的所有要点都汇集为一个人成佛的道路，并加以引导，因此它具有无矛盾地理解所有教法的伟大之处。所有经文 都显现为窍诀，一般来说，对于所有想要解脱的人来说，获得暂时和长远利益和安乐的方法就是胜者的经典，即取舍的
English
From the Mother of the Victorious Ones (Prajnaparamita), it is said: "The Buddhas of the past, future, and present all abide by this path; this is the path to the other shore, not another." As it is said. Therefore, the path to Buddhahood is like a pillar and should not be abandoned. This principle is also extensively taught in the Vajrayana, so it is the common path of both Sutra and Tantra. On top of this, adding the uncommon path of Secret Mantra, namely empowerment, vows, precepts, and the two stages of generation and completion with their retinues, Buddhahood is attained quickly. However, abandoning the common path is a great mistake. If such an understanding is not attained, one will develop seemingly certain understandings of each Dharma, thereby abandoning other Dharmas. In particular, when a seemingly faithful inclination towards higher vehicles arises, one will gradually abandon the Hinayana's Vinaya Pitaka and the Paramitas, etc. In the Mantrayana, one will also abandon the lower three classes of tantras, etc., thereby accumulating the great obscuration of the karma of abandoning Dharmas that are closely related, easy to manifest, and extremely heavy in maturation. The source of this will be explained below. Therefore, one should rely on the noble guru and firmly establish the conviction that all scriptures can become the conditions for one person to attain Buddhahood. Those that can be practiced now should be practiced. For those that one cannot actually enter and withdraw from, one should not abandon them simply because one cannot enter them. Instead, one should think that perhaps one day one will be able to practice them through actual entry and withdrawal, and for this, one should accumulate merit, purify obscurations, and make aspirations. In this way, before long, the power of intelligence will become greater and greater, and one will also be able to practice all these Dharmas. The virtuous friend and teacher, Rinpoche, also said: "My lama knows how to grasp all the teachings with the four-cornered path." This statement is very worthy of study. Therefore, this instruction gathers all the essential points of Sutra and Tantra into the path for one person to attain Buddhahood and guides them accordingly. Therefore, it possesses the greatness of understanding all teachings without contradiction. All scriptures appear as pith instructions. In general, for all those who desire liberation, the means of achieving all temporary and long-term benefits and happiness is the scriptures of the Victorious Ones, namely, the taking and abandoning of