Tibetan
ཀྱི་ལས་ནི། འཆག༌ས་ན་འཆག་པའམ་ཆོས་མཐུན་པའི་གན་དུ་འགྲོ་བའམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་སོང་བ་དང་འཆག༌ས་ཆོས་མཐུན་པ་མཁན་སློབ་བླ་མ་དང་དེ་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ན་སྡོད་པ་དང་ཁྲི་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་འདུག་པའོ། །ངག་གི་ལས་ནི། ལུང་མ་མནོས་པའི་གསུང་རབ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལུང་ནོད་ཅིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་མནོས་པ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་འདྲེ་བར་བྱེད་པའི་སྨྲ་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི། ནམ་གྱི་ཐུན་བར་པ་ལ་ཉལ་བ་དང་དབེན་པར་སོང་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་དོན་སེམས་པ་དང་སེམས་དགུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པ་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྩོན་པའི་མི་སྨྲ་བ་དང༌། ཚ་བའི་དུས་སུ་ངལ་བའི་ཚེ་དུས་མ་ཡིན་པར་གཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པ་འདོད་པ་བསང་བར་བྱེད་པའོ། །ཉིན་མོ་དང༌། མཚན་མོའི་ལས་གཉིས་ནི། ཉིན་མོ་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བས་བསྟན་ལ་དེས་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །ཉལ་བ་ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་མཚན་མོའི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཁོ་ན་བསྟན་ཏོ། །བཅུ་པོ་དེ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི། རྒྱུ་བའམ་སྤྱོད་པའི་ལས་ཤིག་རྩོམ་ པར་བྱེད་ན་དང་པོ་ཁོ་ནར་ལས་དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ཅིང་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིན་པས་རྣམ་པ་གང་གིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེས་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི། ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པའི་གཞི་བཅུ་པོ་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་གཞི་དེ་ལ་རྣམ་པ་དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན། འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ལས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་ཀུན་སྤྱོད་འདུལ་བ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་ནས་དེའི་ཚེ་ད་ལྟ་འདི་དང་འདི་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་གང་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་རྣམ་པ་དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་སྟེ། དཔེར་ན། འགྲོ་བའི་ཚེ་ཆང་འཚོང་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལྔར་མི་འགྲོ་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཤེས་ནས་དེ་དང་དེའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་འཇོག་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། དུས་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་སྟེ། དཔེར་ན། སྔ་དྲོ་གྲོང་རྒྱུར་རུང་ཡང་ཕྱི་དྲོ་མི་རུང་བར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་དེའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་བཞིན་འཇོག་པ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི། ལས་དེ་དག་ཇི་སྙེད་ཅིག་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ལས་དེ་སྙེད་ཅིག་རྣམ་པ་དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན། འགྲོ་བའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་བསླབ་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་ཀུན་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡོད་དྲན་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་འཇུག་ལྡོག་གི་ཚེ་ནའང་ད་ལྟ་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་འདི་དང་འདི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་བཞིན་འཇོག་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་འདིར་ཡང་ལྟུང་བས་མི་གོས་པ་དང་ཤི་ནས་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་བ་དང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ལ་གནས་པར་གསུངས་སོ། །འདི་དང་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མདོ་དྲངས་ནས་དེའི་དོན་བཀྲལ་བ་ལྟར་བཀོད་པ་སྟེ་འདི་གཉིས་ལ་འབད་ན་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོགས་གཞན་དང་མི་འདྲ་བར་འོང་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པས་འབད་པར་བྱའོ། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་ནི། ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཉུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི། ཧ་ཅང་ཉུངས་ན་བཀྲེས་པ་དང་ཉམ་ཆུང་བར་གྱུར་ནས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་སང་གི་ཟས་ཀྱི་དུས་ལ་མ་སླེབ་ཀྱི་བར་དུ་བཀྲེས་པས་མི་གནོད་པའི་ཚོད་ཙམ་དུ་ཟ་བའོ། །ཧ་ཅང་མང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི། མང་ན་ལུས་ཁུར་ཐོགས་པ་ལྟར་ལྕི་བ་དང་དབུགས་ འབྱུང་རྔུབ་དཀའ་བ་དང་གཉིད་རྨུགས་འཕེལ་བ་དང་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཟས་ཞུ་བ་དང་འཕྲོད་པས་ནི། ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་རྙིང་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གསར་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཟས་རན་པས་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མི་བསྐྱེད་པ་དང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་ཟས་ལ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོ་དེའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་ལ་རག་ལས་པས། ཉེས་དམིགས་ནི་གསུམ་ལས། ལོངས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཁ་དོག་དྲི་རོ་བཟང་པོའི་ཟས་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཀྱང་སོ་ཡིས་བལྡད་ཅིང་མཆིལ་མས་བརླན་པ་ན་སྐྱུགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་པའོ། །ཟས་ཞུ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི
Chinese
身体的业是：在止息处止息，或去往符合佛法之处，或为了佛法而走上道路的行进，以及在止息处符合佛法的堪布、阿阇梨、上师以及类似者面前安坐，以及在法座等之上结跏趺坐而安住。语言的业是：领受未曾领受的十二部经典之传承，并使之完全通达，以及将已领受者念诵、向他人宣讲，以及为了生起精进而与他人一同交谈的言说。意念的业是：在夜晚的中间时分睡眠，以及前往寂静处，思虑如何听闻之义，以及以九种心住而入定，以及为了胜观而精进的不言语，以及在炎热之时疲劳之际，不合时宜地想要享受睡眠的安乐而消除昏沉。白天和夜晚的两种业是：白天和夜晚的上半部分和下半部分不睡眠，这显示了身体和语言的业。说“睡眠”也仅仅显示了夜晚的业和意念的业。对于这十种，以正知而行持是：如果开始做行走或行为的业，首先要对那个业忆念近住，并且谨慎行持。被这二者所摄持，以何种方式应当观察，以及以何种方式应当审查，以那种方式那样思考并且了解。那也有四种方式：第一种是：对于身体的业等十种所依，以何种方式应当如何观察的所依，就以那种方式那样思考，例如：对于行走和返回的业，要知道如行走和到来的行为准则中所说的那样，然后在那个时候思考现在正在做这个和这个。第二种是：在哪个方向以何种方式应当如何观察的方向，就以那种方式那样思考，例如：在行走的时候，要知道不去往卖酒等五种地方，以及去往其他地方的方式，然后在那个时候安住于正知。第三种是：在哪个时间以何种方式应当如何观察的时间，就在那个时间以那种方式那样思考，例如：要知道早上可以去村子里，但是下午不行，然后那样行持，并且在那个时候也
English
The action of the body is: resting in a place of rest, or going to a place that is in accordance with the Dharma, or proceeding on the path for the sake of the Dharma, and sitting in front of a Khenpo, Acharya, Lama, and others who are in accordance with the Dharma in a place of rest, and sitting cross-legged on a throne, etc. The action of speech is: receiving the transmission of the twelve scriptures that have not been received, and making them fully understood, and reciting those that have been received, and explaining them to others, and speaking words that are mixed with others for the purpose of generating diligence. The action of mind is: sleeping in the middle of the night, and going to a secluded place, thinking about the meaning of what has been heard, and meditating with the nine mental abidings, and not speaking while striving for insight, and when tired in hot weather, wanting to enjoy the pleasure of sleep at an inappropriate time to dispel drowsiness. The two actions of day and night are: not sleeping in the upper and lower parts of the day and night, which shows the actions of body and speech. Saying "sleeping" also only shows the actions of night and mind. To practice these ten with mindfulness is: if you start to do an action of walking or behavior, first of all, keep mindfulness close to that action and act carefully. Being controlled by these two, in what way should you examine, and in what way should you investigate, in that way you should think and understand. There are also four ways: The first is: for the ten bases such as the action of the body, in whatever way the base of how to examine, in that way you think like that, for example: for the action of going and returning, you should know as it is said in the discipline of going and coming, and then at that time think that you are doing this and that now. The second is: in whatever direction in what way the direction of how to examine, in that way you think like that, for example: when walking, you should know not to go to the five places such as selling alcohol, and the ways to go to other places, and then at that time abide in mindfulness. The third is: at whatever time in what way the time of how to examine, at that time you think in that way, for example: you should know that you can go to the village in the morning, but not in the afternoon, and then act like that, and at that time also
Chinese
就像安住于正念一样。第四是，对于那些需要以何种方式来观察的业，就以那种方式来如实地觉察。譬如，忆念行走时应当极其谨慎，应当去其他住所等等，所有关于行走的教诲。总之，忆念白天和夜晚有多少行为，从而了知那些行为中什么是该做的，什么是不该做的，并且在进入和退出时，也要对一切保持正念，知道现在正在做这个或那个进入或退出的行为。如果这样做，今生也不会被堕落所染污，死后也不会堕入恶趣，并且据说能安住于获得尚未获得的道之证悟的因之积聚。这（正知而行）和守护根门二者，是圣者无著引用经典并解释其意义而写成的，如果努力于这两者，那么所有行善都会变得与众不同，并且特别能使戒律完全清净，以及容易成就以止观双运的无分别禅定，因此应当努力。食物的量要知道，具有四法。不是太少，如果太少，就会感到饥饿和虚弱，从而对善行没有力量，所以要吃到在到达明天进食的时间之前，不被饥饿所困扰的程度。不是太多，如果太多，身体就会像背负重物一样沉重，呼吸困难，昏沉睡眠增多，变得不适合修行，因此对断除烦恼没有力量。通过食物消化和适宜，舍弃依赖食物而产生的旧的痛苦感受，并且不产生新的痛苦感受。不是烦恼性的适量食物，是不产生过患并且安住于安乐。这也要依靠修习对食物贪执的对治法，即观想其过患。过患有三种，受用之因所生的过患是，无论多么美味的食物，被牙齿咀嚼并被唾液浸湿后，都要观想它看起来像呕吐物。食物消化所生的过患是
English
It is like abiding in mindfulness. Fourth, those actions that need to be examined in what way, one should perceive them in that way as they are. For example, remembering all the instructions about walking, such as being very careful when walking and going to other residences. In short, remembering how many activities there are during the day and night, thereby knowing what should be done and what should not be done among those activities, and also when entering and exiting, one should maintain mindfulness of everything, knowing that one is now doing this or that entering or exiting action. If you do this, you will not be defiled by downfall in this life, and you will not fall into the lower realms after death, and it is said that you will abide in the accumulation of causes for attaining the realization of the path that has not yet been attained. These two, acting with mindfulness and guarding the doors of the senses, are written by the noble Asanga, quoting the sutras and explaining their meaning. If you strive for these two, then all virtuous deeds will become different from others, and especially you will be able to completely purify the precepts, and easily accomplish the non-conceptual samadhi that is combined with shamatha and vipassana, so you should strive for it. Knowing the measure of food has four qualities. Not too little, if it is too little, you will feel hungry and weak, and you will not have the strength for virtuous deeds, so eat only to the extent that you will not be troubled by hunger until the time for eating tomorrow. Not too much, if it is too much, the body will be heavy like carrying a burden, breathing will be difficult, drowsiness and sleep will increase, and it will become unsuitable for practice, so you will not have the strength to abandon afflictions. Through food digestion and suitability, abandon the old painful feelings that arise from relying on food, and do not generate new painful feelings. Not afflicted, moderate food is that which does not produce faults and abides in happiness. This also depends on practicing the antidote to craving for food, which is to contemplate its faults. There are three faults, the fault arising from the cause of enjoyment is, no matter how delicious the food is, after it is chewed by the teeth and moistened by saliva, you should contemplate that it looks like vomit. The fault arising from food digestion is