Tibetan
་ཞིག་བག་མེད་བརླང་པོར་བྱེད་པ་དེའི། །ཐོས་དང་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འཕགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་དགའ་ཞིང༌། །དེ་བཞིན་ལུས་དང་ངག་གིས་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་དག་བཟོད་ལྡན་གྲོགས་དགའ་དབང་པོ་བསྡམས། །ཐོས་དང་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འཐོབ། །ཅེས་དང༌། ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། གར་ལ་བལྟ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག །དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པས་མིས་ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས་བཞག་པ་ནི། ཆོས་གསུང་བ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་གུས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་མཉན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་ན་རིང་དུ་གནས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་འཆད་པའམ་ཉན་པ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལོགས་སུ་བཞག །ཆོས་ལོགས་སུ་བཤད་པ་དེས་ཅི་བཤད་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ་བས་རང་གི་རྒྱུད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཆེད་དུ་ཉན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དཔེར་ན། བྱད་བཞིན་གྱི་ནག་ནོག་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ཡོད་མེད་རྟོག་པར་འདོད་པ་ན་མེ་ལོང་ལ་བལྟས་ནས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དྲི་མ་སེལ་བ་ལྟར། རང་གི་སྤྱོད་པ་སྐྱོན་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་དུ་འཆར་ལ། དེའི་ཚེ་བདག་གི་རྒྱུད་འདི་ལྟ་བུར་སོང་ངོ་ཞེས་ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ནས་སྐྱོན་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་པའི་རབས་ལས། བདག་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པའི་གཟུགས། །ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གསལ་མཐོང་ན། །ཡིད་ལ་གདུང་བ་རབ་སྐྱེས་ཏེ། །བདག་ནི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སུ་ཏ་སའི་བུས་རྒྱལ་སྲས་ཟླ་བ་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེའི་བསམ་པ་
Chinese
对于那些肆无忌惮、粗鲁放肆的人，听闻和知识不会变成重要的东西。无论谁喜欢圣者所教导的佛法，并以身语如是行持，那些人具有忍耐力，喜欢朋友，调伏根门，将获得超越听闻和知识的彼岸。如是说。从《策励增上意乐》中也说：我已修行衰退，现在该怎么办？临死之时，如同孩子般悲伤。如果未能找到深奥的真谛，将会非常痛苦。这就是喜欢说话的过患。如是说。如同坐在观看舞蹈的人群中，又如讲述其他勇士的功德，自己会认真地衰退，这就是喜欢说话的过患。如是说。甘蔗的皮没有精华，令人喜爱的味道在里面。人们吃了皮，就无法从中获得甘蔗的美味。如同皮一样，说话也是如此，如同味道一样，意义和心就在其中。因此，舍弃喜欢说话的习惯，恒常保持谨慎，思考其意义。如是说。将如来视为殊胜士夫的认知是：忆念说法者薄伽梵，从而生起恭敬之心。生起佛法长久住世的认知是：心想依靠听闻这样的佛法，如果能使佛陀的教法长久住世，那该有多好啊！此外，在讲经或听法时，将自己的相续放在一边。如果将佛法放在一边来谈论，无论说什么都不会切中要害，因此必须为了确定自己的相续而听闻。例如，想要辨别面容上的污垢是否存在，就像照镜子来了解并清除污垢一样。自己的行为出现过失时，在听闻佛法时，也会在佛法的镜子中显现出来。那时，会因自己的相续变成这样而感到悲伤。然后，开始消除过失并修持功德，因此需要追随佛法。如《生者传》中所说：当我在佛法的明镜中，清楚地看到自己恶劣行为的形象时，心中会生起极大的悲伤，我将转向佛法。如是，苏达萨之子为了向王子月亮宣说佛法而请示时，菩萨的想法是
English
For those who are reckless and impudent, hearing and knowledge will not become important things. Whoever delights in the Dharma taught by the Noble Ones and acts accordingly with body and speech, those who are patient, love friends, and restrain their senses will attain the other shore of hearing and knowledge. Thus it is said. From "Encouraging Higher Intention" it is also said: 'My practice has declined, what should I do now?' At the time of death, one grieves like a child. If one fails to find the profound truth, one will suffer greatly. These are the faults of being fond of talking.' Thus it is said. Like sitting among a crowd watching a dance, or like recounting the virtues of other heroes, one's own diligence will decline, these are the faults of being fond of talking. Thus it is said. The skin of the sugarcane has no essence, the delightful taste is inside. People who eat the skin cannot obtain the delicious taste of the sugarcane. Just like the skin, so is talking; like the taste, so are meaning and mind within it. Therefore, abandon the habit of being fond of talking, always be mindful, and contemplate the meaning. Thus it is said. To regard the Tathagata as a supreme being is to remember the speaker of the Dharma, the Bhagavan, and thereby generate reverence. To generate the perception of the Dharma abiding for a long time is to think, 'If by relying on hearing such Dharma, the Buddha's teachings could abide in the world for a long time, how wonderful would that be!' Furthermore, when teaching or listening to the Dharma, set aside one's own continuum. If one sets aside the Dharma to talk about something else, no matter what one says, it will not be to the point. Therefore, one must listen in order to ascertain one's own continuum. For example, if one wants to discern whether there are stains on one's face, one looks in a mirror to understand and remove the stains. When one's own actions are flawed, they will also appear in the mirror of the Dharma when listening to the Dharma. At that time, one will feel sorrow that one's continuum has become like this. Then, one begins to eliminate faults and cultivate virtues, therefore one needs to follow the Dharma. As it is said in the Jataka: 'When I clearly see the image of my bad deeds in the clear mirror of the Dharma, great sorrow will arise in my mind, and I will turn to the Dharma.' Thus, when the son of Sudasa requested to teach the Dharma to Prince Moon, the Bodhisattva's thought was
Tibetan
ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པར་མཁྱེན་ནས་ཆོས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་དགོས། དེ་ལ་ཤེས་དགོས། དེ་ ལ་ཆོས་ཐོས་པ་དགོས་པར་སྣང་བས་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་སྤྲོ་སིང་བ་བྱས་ནས་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་བ་སོགས་བྱས་ཏེ་མཉན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟང་ཟིང་ལ་མི་བལྟ་བར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཡོན་ཆེ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ལས། བྱམས་པ། ཉི་ཤུ་པོ་འདི་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བློ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བརྟན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཏི་མུག་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བདུད་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལ་བསྲུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་དེ་ལ་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་མཛའ་བཤེས་རྣམས་མི་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཚིག་བཙུན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེས་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མཁས་པས་བསྔགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བར་འོས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་དུ་མར་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མོས་པ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། བསླབ་བཏུས་འགྱུར་གསར་དུ་མོས་པ་དང་ལྡན་པར་བསྒྱུར་ལ། འགྱུར་རྙིང་ཁ་ཅིག་ལས་བརྟུན་པ་དང་ལྡན་པར་བསྒྱུར་རོ། །སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གསུང་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འ
Chinese
就像知道是听法的法器而说法一样。总而言之，我为了所有众生的利益要成佛。要成就佛果，就必须学习它的因。为了学习它的因，就必须了解。为了了解，似乎必须听闻佛法，所以要发起听闻佛法的意乐。忆念听闻的利益，心生欢喜，断除法器的过失等等，然后听闻。第二，关于说法的仪轨有四点：思维说法的利益，恭敬上师和佛法，以什么样的发心和行为来说法，以及在什么地方说法和不说的差别。第一点是：不顾及利养恭敬和名声等等的杂染而说法，利益非常大。从策励增上意乐来说，《慈氏请问经》中说：‘慈氏，这二十种是无有杂染的法布施的利益，不希求利养恭敬而行法布施的利益。’这二十种是什么呢？如下：将成为具有正念者，将成为具有智慧者，将成为具有聪明者，将成为具有坚固者，将成为具有智慧者，将证得超世间的智慧，将减少贪欲，将减少嗔恨，将减少愚痴，魔不能找到他的破绽，诸佛世尊将忆念他，非人将守护他， 诸天将增加他的光彩，不友善者不能找到他的破绽，他的朋友们将不分离，言辞将温和，他将获得无畏，将增加内心的安乐，将被智者赞叹，他的法布施也将值得忆念。’等等，要从内心深处生起对众多经部中所说的利益的信心。其中，关于“具有坚固者”，《学集》新译本中翻译为“具有信心者”，而一些旧译本中翻译为“具有精进者”。恭敬上师和佛法是：如《胜母经》中所说：世尊
English
It is like teaching the Dharma knowing that one is a vessel for hearing the Dharma. In short, I will attain Buddhahood for the benefit of all sentient beings. To attain that, one must learn its cause. To learn it, one must understand it. To understand it, it seems necessary to hear the Dharma, so one should generate the intention to listen to the Dharma. Remembering the benefits of hearing, one should rejoice and abandon the faults of the vessel, and then listen. Secondly, there are four aspects to the manner of teaching the Dharma: contemplating the benefits of teaching the Dharma, respecting the teacher and the Dharma, with what kind of intention and conduct to teach the Dharma, and the difference between where to teach and where not to teach. The first point is: teaching the Dharma without regard to the defilements of gain, respect, and fame, etc., is of great benefit. From encouraging higher intention, the Maitreya Question Sutra says: 'Maitreya, these twenty are the benefits of the Dharma giving without defilement, the benefits of giving the Dharma without desiring gain and respect.' What are these twenty? They are as follows: one will become mindful, one will become wise, one will become intelligent, one will become steadfast, one will become wise, one will realize transcendental wisdom, one will reduce desire, one will reduce hatred, one will reduce ignorance, the demon will not find fault with him, the Buddhas, the Bhagavat, will remember him, non-humans will protect him, the gods will increase his splendor, unfriendly people will not find fault with him, his friends will not be separated, his words will be gentle, he will obtain fearlessness, he will increase inner happiness, he will be praised by the wise, and his Dharma giving will also be worthy of remembrance.' Etc., one should generate faith from the depths of one's heart in the benefits spoken of in many sutras. Among them, regarding 'having steadfastness', the new translation of the Compendium of Trainings translates it as 'having faith', while some old translations translate it as 'having diligence'. Respecting the teacher and the Dharma is: as stated in the Arya Prajnaparamita Sutra: The Bhagavan