Tibetan
འདི་དེ་ཡིན་ཨང་ཁོ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་ ངོས་བཟུང་གིན་ཉོན་མོངས་དང་འཐབ་པ་ཡིན་ནོ་གསུང་བ་ལྟར་གོ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེས་ལས་གསོག་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསག་པར་བྱ་བའི་ལས་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་ཇི་ལྟར་གསོག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་གཉིས་ཏེ། སེམས་པའི་ལས་དང༌། བསམས་པའི་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། སེམས་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཡུལ་རྣམས་ལ་གཡོ་ཞིང་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་པ་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ལ་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་གཟུགས་ཅན་ཁོ་ནར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་པ་ལ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བཀག་ནས། ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དང་མཉམ་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་པ་ལ་བཞེད་པས་ལས་གཉིས་ཀ་སེམས་པར་བཤད་དོ། །སྤྱིར་ལས་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཡོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་དང་པོ་གཉིས་སོ། །དགེ་བའི་ལས་ལ་ཡང་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ལས། འདིར་ཟག་བཅས་དང་དེ་ལ་ཡང་ འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མའོ། །དེ་ལ་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ནི་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་ལས་སོ། །མི་གཡོ་བའི་ལས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་ལས། བསོད་ནམས་འདོད་ཁམས་དགེ་བའི་ལས། །མི་གཡོ་གོང་མ་ལས་སྐྱེས་པའི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཁམས་ན་ལྷའི་རྟེན་ལ་སྨིན་རྒྱུའི་ལས་ཁ་ཅིག་མི་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྨིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་གཡོ་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གོང་མར་ས་གཞན་དུ་སྨིན་རྒྱུའི་ལས། ས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་སྨིན་པས་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། གང་ཕྱིར་ས་ནི་དེ་དག་ཏུ། །ལས་རྣམས་སྨིན་ཕྱིར་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་གསོག་པའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དགེ་བའི
Chinese
应当理解为，如是说“认为这就是那个，啊！来了”，与烦恼作斗争。第二，关于积累业的方式有两种：一是确定所要积累的业，二是积累的方式。第一种有两种：即思业和思已业。第一种是：如《集论》中所说：“何为思？即心之显现造作，是意的业，是令心趣入善、不善和无记之业。”如是所说，与自身相应的有境，摇动和策发的意所生的心，是意的业。第二种是：由思所引发的身语业，如《俱舍论》中所说：“业是思和思所作，思是意的业，由彼生起身语业。”因为如是所说。对于身语业分为表业和无表业，唯有有色才能分别，经部宗如此认为。但世亲论师遮止了这种观点，认为身语的表业和同时俱生的思是相同的，因此两种业都说是思。一般来说，业有善、不善、无记三种，但这里是前两种。善业也有有漏和无漏两种，这里是有漏，而有漏中又有圣者相续中的和异生相续中的两种，这里是后者。其中，不善业是非福业，福业是欲界所摄的善业。不动业是色界和无色界所摄的有漏善业。如是《俱舍论》中也说：“福业是欲界善业，不动业是上界所生。”为什么称为不动业呢？比如在欲界，有些成熟为天人身的业，却成熟为人、畜生和饿鬼的身，这就是果报变动。同样，在上界，在其他地成熟的业，不会在其他地成熟，所以称为不动业。《俱舍论》中说：“因为地界在那些地方，业成熟故，所以不动。”因为如是所说。第二，积累业的方式是：一般来说，圣者们有善的
English
It should be understood as fighting against afflictions, saying, "This is that, ah! It has come," as it is said. Secondly, there are two ways of accumulating karma: one is to identify the karma to be accumulated, and the other is the way of accumulating it. The first has two types: mental karma and karma resulting from thought. The first is: As stated in the Compendium of Abhidharma, "What is thought? It is the manifestation of mental activity, the karma of mind, which causes the mind to engage in virtuous, non-virtuous, and neutral actions." As it is said, the mental events arising from the mind that move and stimulate the objects of mind that are in accordance with oneself are the karma of mind. The second is: the physical and verbal karma that is aroused by that thought, as stated in the Treasury of Knowledge: "Karma is thought and what is done by it. Thought is the karma of mind, and from it arise physical and verbal karma." Because it is said so. The Vaibhashikas consider physical and verbal karma as revealing and non-revealing karma, and only those with form can be distinguished. However, Master Vasubandhu refuted this view, stating that the revealing physical and verbal karma and the thought that arises simultaneously are the same, so both karmas are said to be thought. Generally speaking, karma has three types: virtuous, non-virtuous, and neutral, but here are the first two. Virtuous karma also has two types: contaminated and uncontaminated. Here, it is contaminated, and among the contaminated, there are two types: those in the continuum of noble ones and those in the continuum of ordinary beings, and here it is the latter. Among them, non-virtuous karma is non-meritorious karma, and meritorious karma is virtuous karma included in the desire realm. Immovable karma is virtuous karma with contamination included in the form and formless realms. As it is also said in the Treasury of Knowledge: "Meritorious karma is the virtuous karma of the desire realm, and immovable karma is born from the upper realms." Why is it called immovable karma? For example, in the desire realm, some karma that matures into the body of gods matures into the body of humans, animals, and hungry ghosts, which is the movement of results. Similarly, in the upper realms, karma that matures in other places does not mature in other places, so it is called immovable karma. The Treasury of Knowledge says: "Because the realms are in those places, karma matures, therefore it is immovable." Because it is said so. The second way to accumulate karma is: generally speaking, noble ones have virtuous
Tibetan
་ལས་བསྐྱེད་ཅིང་གསོག་པ་ཡོད་ལ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་གིས་གསོག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོའི་འཁོར་བར་འཕེན་པའི་ལས་ནི་འཕགས་པས་གསོག་པ་མི་སྲིད་དེ། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་རྣམས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་མི་མཁས་བྱེད་པོ་ཡིན། །མཁས་ མིན་དེ་ཉིད་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང༌། བདེན་པ་མཐོང་ལ་འཕེན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་རང་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་སྲིད་དུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསོག་ལ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་ནི་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་དུ་མི་གསོག་སྟེ། མི་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་སྟོབས་ཆུང་ངུ་བརྡུང་བ་ལྟར། རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་གིས་ཀྱང་བདག་འཛིན་དང་དུ་མི་ལེན་ཅིང༌། སྤོང་བར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཁོར་བར་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ལས་གསོག་པ་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་མན་ཆོད་ཀྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་དང་འཇིག་ལྟའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེས་སྒོ་གསུམ་པོས་སྲོག་གཅོད་སོགས་མི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་གསོག་ལ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་སོགས་འདུ་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་སོགས་བསྒོམ་ན་མི་གཡོ་བའི་ལས་གསོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་ཐར་པ་འདོད་པའི་འདུན་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་དགེ་བའི་ ལས་དུ་མ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་ཡང་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་པ་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཚོགས་ལམ་པ་དང་སྦྱོར་ལམ་པས་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་རང་དགའ་བ་གསོག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་ལ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཅིང༌། འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བར་འཇུག་པས་འཕེན་བྱེད་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེ
Chinese
也存在产生和积累业的情况，不善业也同样被入流者和一来者积累。但是，将众生抛入恶趣和善趣轮回的业，圣者是不可能积累的。正如《中观根本慧论》中所说：“轮回的根本是造作，因此智者不造作，因此非智者是作者，因为智者见到彼（实相）。”同时，导师世亲也说：“见真谛者无抛业。”因此，只要自己还处于执着人我的状态，就会积累抛业。一旦现量证悟了无我的真如，即使因业和烦恼而于轮回中受生，也不会新积累抛业。就像力士击打弱者一样，入流者和一来者也不会接受和执着我执，因为《瑜伽师地论》中这样宣说。因此，积累将众生抛入轮回之业者，是下至大乘加行道顶位以下的凡夫俗子。如是，被有漏无明和坏聚见所控制者，以身语意三门造作杀生等不善业，则积累非福业；若造作欲界的善业，如布施和持戒等，则积累福业；若修习以禅定和无色界所摄的止观等，则积累不动业。 那么，如果视一切有寂圆满为过患，以希求解脱的意乐所驱使，而修积诸多善业，以及与如理观察无我之义的智慧相应的善心，这些善业是轮回之因集谛吗？一般来说，资粮道者和加行道者会积累自以为是的抛业。但是，以这种发心所驱使，以及与观察无我的智慧相应的善业，是贪着后有的对治品，并且与轮回的根本我执，在所缘和行相上是相违的，因此不是抛业的集谛。
English
There are also instances of generating and accumulating karma. Unwholesome actions are also accumulated by Stream-enterers and Once-returners. However, it is impossible for noble beings to accumulate the karma that throws beings into the cycle of suffering in the lower realms and the cycle of happiness in the higher realms. As stated in the Root Verses on the Middle Way, "The root of samsara is action; therefore, the wise do not act. Therefore, the unwise are the doers, because the wise see that (reality)." Also, the teacher Vasubandhu said, "Seeing the truth, there is no throwing." Therefore, as long as one is under the control of clinging to the self of a person, one will accumulate throwing karma. Once one directly realizes the suchness of selflessness, even if one is born in samsara due to karma and afflictions, one will not newly accumulate throwing karma. Just as a strong person strikes a weak person, Stream-enterers and Once-returners do not accept and cling to self-grasping, as stated in the Yogācārabhūmi-śāstra. Therefore, those who accumulate the karma that throws beings into samsara are all ordinary beings up to the peak of the Mahāyāna path of application. Thus, those who are controlled by contaminated ignorance and the view of the perishable aggregate, if they perform non-virtuous actions such as killing with the three doors, they accumulate non-meritorious karma. If they perform virtuous actions of the desire realm, such as giving and keeping precepts, they accumulate meritorious karma. If they cultivate calm abiding and so forth, which are included in meditation and the formless realms, they accumulate unwavering karma. Then, if one sees all the perfections of existence as faults, and is motivated by the desire for liberation, and accumulates many virtuous actions, and also the virtuous mind that is in accordance with the wisdom that properly examines the meaning of selflessness, are these virtuous actions the cause of the origin of samsara? In general, those on the path of accumulation and the path of preparation accumulate throwing karma that they are pleased with. However, the virtuous actions that are motivated by such intention and are in accordance with the wisdom that examines selflessness are the antidote to craving for future existence, and because the root of samsara, self-grasping, engages in contradictory objects and aspects, it is not the origin of throwing karma.